Psyche
alle pijlers
even zeuren....
zondag 15 maart 2015 om 16:33
Ik durf het topic bijna niet te openen omdat het een 'zeurtopic' is.... Er zijn mensen in het leven met échte problemen.... maar ik voel me zo'n persoon die geen reden heeft tot klagen en dit toch doet....
Dusss..... als je niet tegen gezeur kunt....snel wegwezen hier
Ik voel me niet happy...
Zolang ik 'iemand ben' dan gaat het oke... dus dat zijn eigenlijk de doordeweekse dagen, wanneer ik werk, wanneer ik bij m'n 'clubjes' ben, wanneer ik de buurvrouw ben, wanneer ik de moeder van m'n kind ben enz...
Zodra ik alleen ben dan voel ik me zo'n nietsnut, leeg.... Er komt me niets meer uit handen. Overdag heb ik plannen, ik probeer dan invulling te bedenken voor m'n momenten waarop ik me 'verveel'. Plannen genoeg. Wanneer het puntje bij paaltje komt dan doe ik niets. Ik hang op de bank, al m'n plannen interesseren me totáál niet meer, dan maar tv?... zelfs dit vind ik niet meer interessant. Ik lig de laatste tijd dus ook al vaak vroeg (half 10/10 uur) in bed..
De meeste avonden kijk ik op tegen de volgende dag. Denk er aan dat ik me beter maar ziek kan melden want het gaat helemaal niets worden, voel me slecht in m'n werk, wil het liefst ontslag nemen enz.... en toch, wanneer het dan eenmaal weer dag is dan doe ik m'n ding en gaat dit ook best oke.
Heb de laatste tijd veel ruzie met kind. Erg kort lontje, als het niet precies op mijn manier gaat schiet ik snel uit m'n slof, kind wordt laatste tijd ook veel brutaler... (actie reactie!!!) We zijn saampjes dus kunnen niet even naar een ander gaan om de situatie even te ontvluchten.
Soms denk ik gewoon dat ik 'een vent' nodig heb zodat ik een klankbord heb.... al moet ik er eigenlijk helemaal niet aan denken!!! Maar goed, m'n klankbord mis ik dus wel.
Het lijkt wel alsof ik altijd motivatie van buitenaf nodig heb. Uit mijzelf komt het niet. Er is niet zoveel wat me interesseert... alleen als het een doel van buitenaf heeft dus....
En als iemand me nou zou vragen; wat is nou eigenlijk je probleem? Tja.... dan zou ik daar geen antwoord op weten.... en daarom schaam ik me ook zo voor m'n gevoel....
Er zijn best wel dingen in m'n leven gelopen op een manier die ik graag anders had gezien maar het is niet (meer) zo dat ik hier veel aan denk dus kan ik me ook niet voorstellen dat het hier door komt...
En wat wil ik nu eigenlijk met dit topic????? geen idee.... gewoon even van me afschrijven.... tips?... er is volgens mij maar één....; mezelf een schop onder m'n kont geven....
Dusss..... als je niet tegen gezeur kunt....snel wegwezen hier
Ik voel me niet happy...
Zolang ik 'iemand ben' dan gaat het oke... dus dat zijn eigenlijk de doordeweekse dagen, wanneer ik werk, wanneer ik bij m'n 'clubjes' ben, wanneer ik de buurvrouw ben, wanneer ik de moeder van m'n kind ben enz...
Zodra ik alleen ben dan voel ik me zo'n nietsnut, leeg.... Er komt me niets meer uit handen. Overdag heb ik plannen, ik probeer dan invulling te bedenken voor m'n momenten waarop ik me 'verveel'. Plannen genoeg. Wanneer het puntje bij paaltje komt dan doe ik niets. Ik hang op de bank, al m'n plannen interesseren me totáál niet meer, dan maar tv?... zelfs dit vind ik niet meer interessant. Ik lig de laatste tijd dus ook al vaak vroeg (half 10/10 uur) in bed..
De meeste avonden kijk ik op tegen de volgende dag. Denk er aan dat ik me beter maar ziek kan melden want het gaat helemaal niets worden, voel me slecht in m'n werk, wil het liefst ontslag nemen enz.... en toch, wanneer het dan eenmaal weer dag is dan doe ik m'n ding en gaat dit ook best oke.
Heb de laatste tijd veel ruzie met kind. Erg kort lontje, als het niet precies op mijn manier gaat schiet ik snel uit m'n slof, kind wordt laatste tijd ook veel brutaler... (actie reactie!!!) We zijn saampjes dus kunnen niet even naar een ander gaan om de situatie even te ontvluchten.
Soms denk ik gewoon dat ik 'een vent' nodig heb zodat ik een klankbord heb.... al moet ik er eigenlijk helemaal niet aan denken!!! Maar goed, m'n klankbord mis ik dus wel.
Het lijkt wel alsof ik altijd motivatie van buitenaf nodig heb. Uit mijzelf komt het niet. Er is niet zoveel wat me interesseert... alleen als het een doel van buitenaf heeft dus....
En als iemand me nou zou vragen; wat is nou eigenlijk je probleem? Tja.... dan zou ik daar geen antwoord op weten.... en daarom schaam ik me ook zo voor m'n gevoel....
Er zijn best wel dingen in m'n leven gelopen op een manier die ik graag anders had gezien maar het is niet (meer) zo dat ik hier veel aan denk dus kan ik me ook niet voorstellen dat het hier door komt...
En wat wil ik nu eigenlijk met dit topic????? geen idee.... gewoon even van me afschrijven.... tips?... er is volgens mij maar één....; mezelf een schop onder m'n kont geven....
zondag 15 maart 2015 om 16:45
Voor mij veranderde het leeg zijn en doelloos door het leven slenteren toen ik mezelf als doel zag. Mezelf veranderen dus en ik heb me sindsdien geen dag verveeld. Vervulling komt - heel cliché - pas als je je vervuld vóelt. En daar kun je tot aan je dood aan blijven werken; moet je wel de oprechte wens hebben om van jezelf een ander mens te maken. En een ander mens wordt je als je oude gevoelens en overtuigingen loslaat. Je gevoelens en gedachten bepalen hoe je het leven ervaart en die hoeven niet voor eeuwig hetzelfde te blijven.
Je gaat niet alleen jezelf anders (positiever) zien, maar ook de wereld om je heen (al zul je niet blind worden voor de ellende, maar je draagt er in ieder geval niet meer persoonlijk aan bij).
Je gaat niet alleen jezelf anders (positiever) zien, maar ook de wereld om je heen (al zul je niet blind worden voor de ellende, maar je draagt er in ieder geval niet meer persoonlijk aan bij).
zondag 15 maart 2015 om 18:21
quote:Sorende schreef op 15 maart 2015 @ 16:40:
Virtuele schop onder de kont!
Van lamlendigheid word je inderdaad lamlendig. Heb je niet iets voor jezelf dat je echt leuk vindt, een hobby of sport?
Maar als je je echt depressief voelt is het niet goed, hoor. Dan ben je misschien gebaat bij professionele hulp.Heb zeker hobby's, en sport ook. laatste is overdag, hobby 1 avond p/w weg. De rest v.d. avonden thuis... :S
Virtuele schop onder de kont!
Van lamlendigheid word je inderdaad lamlendig. Heb je niet iets voor jezelf dat je echt leuk vindt, een hobby of sport?
Maar als je je echt depressief voelt is het niet goed, hoor. Dan ben je misschien gebaat bij professionele hulp.Heb zeker hobby's, en sport ook. laatste is overdag, hobby 1 avond p/w weg. De rest v.d. avonden thuis... :S
zondag 15 maart 2015 om 18:23
quote:Sensy12 schreef op 15 maart 2015 @ 16:45:
Voor mij veranderde het leeg zijn en doelloos door het leven slenteren toen ik mezelf als doel zag. Mezelf veranderen dus en ik heb me sindsdien geen dag verveeld. Vervulling komt - heel cliché - pas als je je vervuld vóelt. En daar kun je tot aan je dood aan blijven werken; moet je wel de oprechte wens hebben om van jezelf een ander mens te maken. En een ander mens wordt je als je oude gevoelens en overtuigingen loslaat. Je gevoelens en gedachten bepalen hoe je het leven ervaart en die hoeven niet voor eeuwig hetzelfde te blijven.
Je gaat niet alleen jezelf anders (positiever) zien, maar ook de wereld om je heen (al zul je niet blind worden voor de ellende, maar je draagt er in ieder geval niet meer persoonlijk aan bij).Dat klinkt goed, ben er inderdaad ook van overtuigd dat het gevoel van binnenuit anders moet. Je kunt nl. niet altijd 'vluchten' in afleiding zoeken... ook wanneer je gewoon thuis bent zul je het moeten doen met die situatie. Maar ja.... hoe verander je zoiets in jezelf....?.... hoe heb jij dat aangepakt?
Voor mij veranderde het leeg zijn en doelloos door het leven slenteren toen ik mezelf als doel zag. Mezelf veranderen dus en ik heb me sindsdien geen dag verveeld. Vervulling komt - heel cliché - pas als je je vervuld vóelt. En daar kun je tot aan je dood aan blijven werken; moet je wel de oprechte wens hebben om van jezelf een ander mens te maken. En een ander mens wordt je als je oude gevoelens en overtuigingen loslaat. Je gevoelens en gedachten bepalen hoe je het leven ervaart en die hoeven niet voor eeuwig hetzelfde te blijven.
Je gaat niet alleen jezelf anders (positiever) zien, maar ook de wereld om je heen (al zul je niet blind worden voor de ellende, maar je draagt er in ieder geval niet meer persoonlijk aan bij).Dat klinkt goed, ben er inderdaad ook van overtuigd dat het gevoel van binnenuit anders moet. Je kunt nl. niet altijd 'vluchten' in afleiding zoeken... ook wanneer je gewoon thuis bent zul je het moeten doen met die situatie. Maar ja.... hoe verander je zoiets in jezelf....?.... hoe heb jij dat aangepakt?
zondag 15 maart 2015 om 18:24
zondag 15 maart 2015 om 18:26
dank voor jullie reacties, heb via quote reactie gegeven.
Het gevoel wat ik 's avonds heb; zo erg opkijken tegen de volgende dag dat ik me ziek wil melden/ontslag wil nemen, lidmaatschap op wil zeggen van mn clubs dat vind ik toch wel érg vervelend en vraag me af of dit 'normaal' is.....
Op deze momenten heeft het veel van een depressie volgens mij.... maar overdag gelukkig niet hoor!
Het gevoel wat ik 's avonds heb; zo erg opkijken tegen de volgende dag dat ik me ziek wil melden/ontslag wil nemen, lidmaatschap op wil zeggen van mn clubs dat vind ik toch wel érg vervelend en vraag me af of dit 'normaal' is.....
Op deze momenten heeft het veel van een depressie volgens mij.... maar overdag gelukkig niet hoor!
