Psyche
alle pijlers
Faalangst en crisis
woensdag 2 april 2014 om 13:31
Gisteren heb ik eindelijk een diagnose gekregen van mijn psycholoog: ernstige faalangst. Er viel veel op zijn plek; de hevige angsten die ik voel bij afwijzing, of het nou op werk- of relatiegebied is.
Zeker nu ik de crisis begin te merken begin ik steeds meer last te krijgen van mijn faalangst. Ik heb een taal gestudeerd en kom gewoon amper aan de bak. Zelfs voor een tweede stage word ik afgewezen. Op dit moment ben ik aan het rondkijken voor een bijbaantje voor de komende vier maanden, maar ik vind de gedachte aan afwijzing al zo eng dat ik soms echt met een brok in mijn maag zit. Ik weet namelijk nog goed dat een uitzendbureau zei dat ze niks voor me konden doen. Inmiddels heb ik er een halfjaarlijkse stage opzitten, maar toch denk ik steeds dat niemand me zal willen. Ik bedenk hele doem scenarios waarin ik tot in de eeuwigheid werkloos bij mijn ouders zit en steeds ongelukkiger word. De vorige keer dat ik in zo'n situatie zat ben ik depressief geworden.
Ik wil dolgraag weer studeren (onderwijs) omdat ik weet dat ik, wanneer ik goed in mijn vel zit, een leuke docent ben en het ook wel goed gaat. Helaas is dat de vorige keer wegens ziekte/relatieproblematiek misgegaan, wat een heftige impact heeft achtergelaten. Ik kon me totaal niet concentreren en nam alles persoonlijk op. Ondanks dat ik nu gezond ben, therapie volg en allemaal dingen doe die me gelukkig maken, zit ik soms echt te stressen over de gedachte dat het straks net zo fout gaat. Terwijl ik bereid ben om keihard te werken en die studie mijn prioriteit te maken.
Het gekke is dat die faalangst in golven komt. De ene dag ben ik de meest zelfverzekerde persoon die je ontmoet hebt, ik praat met iedereen, ik zit goed in mijn vel, alles gaat lekker. Tot ik word afgewezen. Dan zit ik daar zwaar mee in de maag. Afwijzing betekent voor mij namelijk dat ik waardeloos ben. Afwijzing betekent dat het nooit meer goed komt.
Herkenbaar?
Zeker nu ik de crisis begin te merken begin ik steeds meer last te krijgen van mijn faalangst. Ik heb een taal gestudeerd en kom gewoon amper aan de bak. Zelfs voor een tweede stage word ik afgewezen. Op dit moment ben ik aan het rondkijken voor een bijbaantje voor de komende vier maanden, maar ik vind de gedachte aan afwijzing al zo eng dat ik soms echt met een brok in mijn maag zit. Ik weet namelijk nog goed dat een uitzendbureau zei dat ze niks voor me konden doen. Inmiddels heb ik er een halfjaarlijkse stage opzitten, maar toch denk ik steeds dat niemand me zal willen. Ik bedenk hele doem scenarios waarin ik tot in de eeuwigheid werkloos bij mijn ouders zit en steeds ongelukkiger word. De vorige keer dat ik in zo'n situatie zat ben ik depressief geworden.
Ik wil dolgraag weer studeren (onderwijs) omdat ik weet dat ik, wanneer ik goed in mijn vel zit, een leuke docent ben en het ook wel goed gaat. Helaas is dat de vorige keer wegens ziekte/relatieproblematiek misgegaan, wat een heftige impact heeft achtergelaten. Ik kon me totaal niet concentreren en nam alles persoonlijk op. Ondanks dat ik nu gezond ben, therapie volg en allemaal dingen doe die me gelukkig maken, zit ik soms echt te stressen over de gedachte dat het straks net zo fout gaat. Terwijl ik bereid ben om keihard te werken en die studie mijn prioriteit te maken.
Het gekke is dat die faalangst in golven komt. De ene dag ben ik de meest zelfverzekerde persoon die je ontmoet hebt, ik praat met iedereen, ik zit goed in mijn vel, alles gaat lekker. Tot ik word afgewezen. Dan zit ik daar zwaar mee in de maag. Afwijzing betekent voor mij namelijk dat ik waardeloos ben. Afwijzing betekent dat het nooit meer goed komt.
Herkenbaar?
woensdag 2 april 2014 om 13:35
quote:hechter schreef op 02 april 2014 @ 13:31:
Herkenbaar?Ja, maar daar schiet je niets mee op. Dat je nu een naam hebt voor je rotgevoel geeft geen enkele garantie op een baan. Je hebt alleen jezelf ermee als je het niet probeert. Bij mij hielp en helpt de mantra "Nee heb je, Ja kun je krijgen" en dat soort dooddoeners wel. Je maakt het namelijk veel groter dan het is. Wat heb je te verliezen?
Herkenbaar?Ja, maar daar schiet je niets mee op. Dat je nu een naam hebt voor je rotgevoel geeft geen enkele garantie op een baan. Je hebt alleen jezelf ermee als je het niet probeert. Bij mij hielp en helpt de mantra "Nee heb je, Ja kun je krijgen" en dat soort dooddoeners wel. Je maakt het namelijk veel groter dan het is. Wat heb je te verliezen?
woensdag 2 april 2014 om 13:39
woensdag 2 april 2014 om 14:03
woensdag 2 april 2014 om 14:04
quote:CarolaH schreef op 02 april 2014 @ 13:51:
Probeer meer in het hier en nu te leven, je kunt niet vechten tegen een toekomstige vijand. En vooral: houd jezelf elke dag voor dat jij oké bent en zeker niet minder bent dan een ander!
Tip: lees eens een boek over mindfulness.
Ik heb al wel eens iets over mindfulness gelezen, ga me er in verdiepen!
En ik vind het lastiger me niet minderwaardig te voelen als ik zelfs voor een callcenterbaantje word afgewezen.
Probeer meer in het hier en nu te leven, je kunt niet vechten tegen een toekomstige vijand. En vooral: houd jezelf elke dag voor dat jij oké bent en zeker niet minder bent dan een ander!
Tip: lees eens een boek over mindfulness.
Ik heb al wel eens iets over mindfulness gelezen, ga me er in verdiepen!
En ik vind het lastiger me niet minderwaardig te voelen als ik zelfs voor een callcenterbaantje word afgewezen.
woensdag 2 april 2014 om 14:08
quote:hechter schreef op 02 april 2014 @ 14:03:
[...]
Ik ben aan het werken aan die faalangst, ik heb nog 5 maanden om het onder de knie te krijgen.
Succes.
Ik heb niet de indruk dat de huidige jeugd veel vriendelijker is dan wij waren indertijd. En ik geloof niet dat het in de tijd dat ik op school zat enorm hielp als je als docent ruimte gaf om onderuit gehaald te worden.
Ken je die scene uit Bint?
quote:Hij zei: `Dat jullie door elkaar zit en verkeerde namen opgeeft beschouw ik niet als een kinderachtigheid.
Net zo min als wat jullie daarnet hebt uitgehaald met deze tafel.’ Hij legde zijn armen
erop, en wipte even op zijn stoel vooruit, volkomen thuis. De klas
wachtte stil af Jullie bent te groot voor iets kinderachtigs. Daarom, ik beschouw dit als
vijandschap, twee stellige blijken van vijandschap. Jullie wilt oorlog. Het zal oorlog tussen ons
zijn, zonder ophouden, het hele schooljaar door...’
Hij wachtte even en keek keurend rond. Hij moest er nu ineens doorheen. Hij vertrouwde op zijn
kracht en wenkte: ‘Kom jij hier.’ Zijn woord had indruk gemaakt.
Een gorilla zwaaide sloom op hem toe. `Geef je hand... Nee, die is te vuil... je linker.’ Zij
gaven elkaar de linkerhand. ‘Knijp.’
De Bree zelf kneep onmiddellijk hard. De jongen kneep onmiddellijk terug uit alle macht. Hij
was heel sterk, maar hij was een jongen. Zij knepen zwijgend en zonder beweging, de jongen
staande, de man gezeten. De Brees niet groot, atletisch lijf bezat
een macht van kracht. De ander werd bleek in zijn donker gezicht, zijn voorhoofd ging
glinsteren, maar hij bewoog zich niet en hij gaf geen geluid. De Bree bleef lachloos grijnzen, verachtelijk.
Dapper joch, dacht hij. Zijn kracht was nog niet verbruikt. Hij schroefde aan. De jongen
deed het ene been tegen het ander. Zijn buik trok in.
De klas zag het en bleef stil. Toen liet hij los. De hand viel geel neer, het monster
zwaaide terug in de bank. ‘Deze handdruk, ` zei De Bree, ‘is onze oorlogsverklaring, niet tussen hem en mij, maar tussen mij en de klas. Ik zit voortaan hier, àchter de tafel, mijn vesting.
Storm nu maar aan, ik weet wie de sterkste is.`Ik vond dat altijd een mooie inspiratie om niet het onderwijs in te gaan
[...]
Ik ben aan het werken aan die faalangst, ik heb nog 5 maanden om het onder de knie te krijgen.
Succes.
Ik heb niet de indruk dat de huidige jeugd veel vriendelijker is dan wij waren indertijd. En ik geloof niet dat het in de tijd dat ik op school zat enorm hielp als je als docent ruimte gaf om onderuit gehaald te worden.
Ken je die scene uit Bint?
quote:Hij zei: `Dat jullie door elkaar zit en verkeerde namen opgeeft beschouw ik niet als een kinderachtigheid.
Net zo min als wat jullie daarnet hebt uitgehaald met deze tafel.’ Hij legde zijn armen
erop, en wipte even op zijn stoel vooruit, volkomen thuis. De klas
wachtte stil af Jullie bent te groot voor iets kinderachtigs. Daarom, ik beschouw dit als
vijandschap, twee stellige blijken van vijandschap. Jullie wilt oorlog. Het zal oorlog tussen ons
zijn, zonder ophouden, het hele schooljaar door...’
Hij wachtte even en keek keurend rond. Hij moest er nu ineens doorheen. Hij vertrouwde op zijn
kracht en wenkte: ‘Kom jij hier.’ Zijn woord had indruk gemaakt.
Een gorilla zwaaide sloom op hem toe. `Geef je hand... Nee, die is te vuil... je linker.’ Zij
gaven elkaar de linkerhand. ‘Knijp.’
De Bree zelf kneep onmiddellijk hard. De jongen kneep onmiddellijk terug uit alle macht. Hij
was heel sterk, maar hij was een jongen. Zij knepen zwijgend en zonder beweging, de jongen
staande, de man gezeten. De Brees niet groot, atletisch lijf bezat
een macht van kracht. De ander werd bleek in zijn donker gezicht, zijn voorhoofd ging
glinsteren, maar hij bewoog zich niet en hij gaf geen geluid. De Bree bleef lachloos grijnzen, verachtelijk.
Dapper joch, dacht hij. Zijn kracht was nog niet verbruikt. Hij schroefde aan. De jongen
deed het ene been tegen het ander. Zijn buik trok in.
De klas zag het en bleef stil. Toen liet hij los. De hand viel geel neer, het monster
zwaaide terug in de bank. ‘Deze handdruk, ` zei De Bree, ‘is onze oorlogsverklaring, niet tussen hem en mij, maar tussen mij en de klas. Ik zit voortaan hier, àchter de tafel, mijn vesting.
Storm nu maar aan, ik weet wie de sterkste is.`Ik vond dat altijd een mooie inspiratie om niet het onderwijs in te gaan
woensdag 2 april 2014 om 14:10
quote:eldorado schreef op 02 april 2014 @ 14:08:
[...]
Succes.
Ik heb niet de indruk dat de huidige jeugd veel vriendelijker is dan wij waren indertijd. En ik geloof niet dat het in de tijd dat ik op school zat enorm hielp als je als docent ruimte gaf om onderuit gehaald te worden.
Ken je die scene uit Bint?
[...]
Ik vond dat altijd een mooie inspiratie om niet het onderwijs in te gaan Ik heb al onderwijservaring en ik heb sommige docenten de meest vervelende leerlingen onder de duim zien krijgen. Het kan als je weet hoe. En ik ga dat leren. Bovendien is 90% van de leerlingen er niet op uit om mijn dag zuur te maken.
[...]
Succes.
Ik heb niet de indruk dat de huidige jeugd veel vriendelijker is dan wij waren indertijd. En ik geloof niet dat het in de tijd dat ik op school zat enorm hielp als je als docent ruimte gaf om onderuit gehaald te worden.
Ken je die scene uit Bint?
[...]
Ik vond dat altijd een mooie inspiratie om niet het onderwijs in te gaan Ik heb al onderwijservaring en ik heb sommige docenten de meest vervelende leerlingen onder de duim zien krijgen. Het kan als je weet hoe. En ik ga dat leren. Bovendien is 90% van de leerlingen er niet op uit om mijn dag zuur te maken.
woensdag 2 april 2014 om 14:19
Ik weet ook echt niet waarom ik steeds afgewezen word: ik heb stage gelopen in de sales en marketing, dus waarom zelfs een callcenter mij afwijst zou ik echt niet weten. ik heb een goed, netjes cv, een goede, uitgebreide brief die volledig aangepast is aan de functie, ik toon inzet, interesse in het bedrijf, en dan toch worden afgewezen... ik weet het niet meer. Ik ga bijna geloven dat het aan mij ligt.
woensdag 2 april 2014 om 15:57
Hallo Hechter,
sinds ik me kan herinneren heb ik last van faalangst.
De afgelopen jaren is dit verminderd door:
- met mezelf af te spreken dat ik NU stop met piekeren en een kwartier mag doemdenken op een afgesproken tijdstip
(bijvoorbeeld 8 uur 's avonds). De rest van de dag moet ik stoppen met piekeren. Het gaat niet om het jezelf verbieden om angstig te zijn/piekeren, het mag wel, maar alleen op het met jezelf afgesproken tijdstip. Zo krijg je meer grip op het piekeren.
Dit moet je echt een paar maanden oefenen voordat het effect heeft.
- het boek 'Denk je sterk' van Fred Sterk gaf me aardig wat inzichten over mijn manier van denken.
- 1 of 2x per dag mediteren helpt me om me minder 'omver' te laten waaien door mijn negativiteit.
- kleine doelen stellen, die echt haalbaar zijn. Dus niet: nadenken over het vinden van een baan. Dat is niet een direct haalbaar doel. Een doel is bv.: het inschrijven bij een x aantal uitzendbureaus.
- elke dag 3 dingen op te schrijven waar ik positief over ben. Dit hoeven geen prestaties te zijn, maar kan ook zijn 'genieten van de zon', 'lekker voor mezelf gekookt' etc..
- een schrijfcursus te doen 'Zin, lust in je leven door te schrijven van Geertje Couwenberg. Haar methode dwingt je om jezelf meer te accepteren zoals je bent. Je zet een wekker en schrijft 10 minuten alles op wat er in je hoofd opkomt en als je het niet meer weet schrijf je: 'ik weet nu even niks meer en nu denk ik weer aan een banaan en dat ik morgen ga zwemmen'. Alles is goed! Je kan op verschillende manieren haar methode gebruiken, bijvoorbeeld door te beginnen met een woord/zin die je iemand in de bus of op straat hebt horen zeggen of een kleur die je mooi vindt. Als je maar schrijft wat in je opkomt en je pen niet van het papier haalt de 10 schrijfminuten.
Dit komt zo 1,2,3 in me op. Hopelijk heb je er iets aan!!
sinds ik me kan herinneren heb ik last van faalangst.
De afgelopen jaren is dit verminderd door:
- met mezelf af te spreken dat ik NU stop met piekeren en een kwartier mag doemdenken op een afgesproken tijdstip
(bijvoorbeeld 8 uur 's avonds). De rest van de dag moet ik stoppen met piekeren. Het gaat niet om het jezelf verbieden om angstig te zijn/piekeren, het mag wel, maar alleen op het met jezelf afgesproken tijdstip. Zo krijg je meer grip op het piekeren.
Dit moet je echt een paar maanden oefenen voordat het effect heeft.
- het boek 'Denk je sterk' van Fred Sterk gaf me aardig wat inzichten over mijn manier van denken.
- 1 of 2x per dag mediteren helpt me om me minder 'omver' te laten waaien door mijn negativiteit.
- kleine doelen stellen, die echt haalbaar zijn. Dus niet: nadenken over het vinden van een baan. Dat is niet een direct haalbaar doel. Een doel is bv.: het inschrijven bij een x aantal uitzendbureaus.
- elke dag 3 dingen op te schrijven waar ik positief over ben. Dit hoeven geen prestaties te zijn, maar kan ook zijn 'genieten van de zon', 'lekker voor mezelf gekookt' etc..
- een schrijfcursus te doen 'Zin, lust in je leven door te schrijven van Geertje Couwenberg. Haar methode dwingt je om jezelf meer te accepteren zoals je bent. Je zet een wekker en schrijft 10 minuten alles op wat er in je hoofd opkomt en als je het niet meer weet schrijf je: 'ik weet nu even niks meer en nu denk ik weer aan een banaan en dat ik morgen ga zwemmen'. Alles is goed! Je kan op verschillende manieren haar methode gebruiken, bijvoorbeeld door te beginnen met een woord/zin die je iemand in de bus of op straat hebt horen zeggen of een kleur die je mooi vindt. Als je maar schrijft wat in je opkomt en je pen niet van het papier haalt de 10 schrijfminuten.
Dit komt zo 1,2,3 in me op. Hopelijk heb je er iets aan!!
woensdag 2 april 2014 om 16:02
En als je nu in paniek ben, dan kan het volgende helpen:
1. Benoem wat je ziet (ik zie mijn laptop, bureau etc), hoort (ik hoor de kerklokken etc),voelt (ik voel mijn kont op mijn stoel, mijn vingers op het toetsenbord) en ruikt. Probeer bij elk zintuig 5 dingen te noemen.
2. Zet een wekker op 5 minuten, ga lekker zitten en volg je ademhaling. Bij elke uitademing tel je ééééééén, je ademt weer rustig in en bij de tweede uitademing tweeeeeeeeeeeeeee. Tot dat je bij 10 bent.
Als je tussendoor gaat denken, begin dan weer bij éééén.
Het maakt niet uit als je 100 keer tot 1 of 2 telt. Het gaat erom dat je opmerkt dat je weer aan het denken bent.
(Je ogen kan je hierbij openhouden.)
1. Benoem wat je ziet (ik zie mijn laptop, bureau etc), hoort (ik hoor de kerklokken etc),voelt (ik voel mijn kont op mijn stoel, mijn vingers op het toetsenbord) en ruikt. Probeer bij elk zintuig 5 dingen te noemen.
2. Zet een wekker op 5 minuten, ga lekker zitten en volg je ademhaling. Bij elke uitademing tel je ééééééén, je ademt weer rustig in en bij de tweede uitademing tweeeeeeeeeeeeeee. Tot dat je bij 10 bent.
Als je tussendoor gaat denken, begin dan weer bij éééén.
Het maakt niet uit als je 100 keer tot 1 of 2 telt. Het gaat erom dat je opmerkt dat je weer aan het denken bent.
(Je ogen kan je hierbij openhouden.)
woensdag 2 april 2014 om 17:00
quote:ieke86 schreef op 02 april 2014 @ 16:02:
En als je nu in paniek ben, dan kan het volgende helpen:
1. Benoem wat je ziet (ik zie mijn laptop, bureau etc), hoort (ik hoor de kerklokken etc),voelt (ik voel mijn kont op mijn stoel, mijn vingers op het toetsenbord) en ruikt. Probeer bij elk zintuig 5 dingen te noemen.
2. Zet een wekker op 5 minuten, ga lekker zitten en volg je ademhaling. Bij elke uitademing tel je ééééééén, je ademt weer rustig in en bij de tweede uitademing tweeeeeeeeeeeeeee. Tot dat je bij 10 bent.
Als je tussendoor gaat denken, begin dan weer bij éééén.
Het maakt niet uit als je 100 keer tot 1 of 2 telt. Het gaat erom dat je opmerkt dat je weer aan het denken bent.
(Je ogen kan je hierbij openhouden.)Heb dit net gedaan, werkte wel goed... was even weer meer in het "nu".
En als je nu in paniek ben, dan kan het volgende helpen:
1. Benoem wat je ziet (ik zie mijn laptop, bureau etc), hoort (ik hoor de kerklokken etc),voelt (ik voel mijn kont op mijn stoel, mijn vingers op het toetsenbord) en ruikt. Probeer bij elk zintuig 5 dingen te noemen.
2. Zet een wekker op 5 minuten, ga lekker zitten en volg je ademhaling. Bij elke uitademing tel je ééééééén, je ademt weer rustig in en bij de tweede uitademing tweeeeeeeeeeeeeee. Tot dat je bij 10 bent.
Als je tussendoor gaat denken, begin dan weer bij éééén.
Het maakt niet uit als je 100 keer tot 1 of 2 telt. Het gaat erom dat je opmerkt dat je weer aan het denken bent.
(Je ogen kan je hierbij openhouden.)Heb dit net gedaan, werkte wel goed... was even weer meer in het "nu".
woensdag 2 april 2014 om 17:02
quote:ieke86 schreef op 02 april 2014 @ 15:57:
Hallo Hechter,
sinds ik me kan herinneren heb ik last van faalangst.
De afgelopen jaren is dit verminderd door:
- met mezelf af te spreken dat ik NU stop met piekeren en een kwartier mag doemdenken op een afgesproken tijdstip
(bijvoorbeeld 8 uur 's avonds). De rest van de dag moet ik stoppen met piekeren. Het gaat niet om het jezelf verbieden om angstig te zijn/piekeren, het mag wel, maar alleen op het met jezelf afgesproken tijdstip. Zo krijg je meer grip op het piekeren.
Dit moet je echt een paar maanden oefenen voordat het effect heeft.
- het boek 'Denk je sterk' van Fred Sterk gaf me aardig wat inzichten over mijn manier van denken.
- 1 of 2x per dag mediteren helpt me om me minder 'omver' te laten waaien door mijn negativiteit.
- kleine doelen stellen, die echt haalbaar zijn. Dus niet: nadenken over het vinden van een baan. Dat is niet een direct haalbaar doel. Een doel is bv.: het inschrijven bij een x aantal uitzendbureaus.
- elke dag 3 dingen op te schrijven waar ik positief over ben. Dit hoeven geen prestaties te zijn, maar kan ook zijn 'genieten van de zon', 'lekker voor mezelf gekookt' etc..
- een schrijfcursus te doen 'Zin, lust in je leven door te schrijven van Geertje Couwenberg. Haar methode dwingt je om jezelf meer te accepteren zoals je bent. Je zet een wekker en schrijft 10 minuten alles op wat er in je hoofd opkomt en als je het niet meer weet schrijf je: 'ik weet nu even niks meer en nu denk ik weer aan een banaan en dat ik morgen ga zwemmen'. Alles is goed! Je kan op verschillende manieren haar methode gebruiken, bijvoorbeeld door te beginnen met een woord/zin die je iemand in de bus of op straat hebt horen zeggen of een kleur die je mooi vindt. Als je maar schrijft wat in je opkomt en je pen niet van het papier haalt de 10 schrijfminuten.
Dit komt zo 1,2,3 in me op. Hopelijk heb je er iets aan!!Ik ga die schrijfopdracht vanavond doen, leuk idee!
Hallo Hechter,
sinds ik me kan herinneren heb ik last van faalangst.
De afgelopen jaren is dit verminderd door:
- met mezelf af te spreken dat ik NU stop met piekeren en een kwartier mag doemdenken op een afgesproken tijdstip
(bijvoorbeeld 8 uur 's avonds). De rest van de dag moet ik stoppen met piekeren. Het gaat niet om het jezelf verbieden om angstig te zijn/piekeren, het mag wel, maar alleen op het met jezelf afgesproken tijdstip. Zo krijg je meer grip op het piekeren.
Dit moet je echt een paar maanden oefenen voordat het effect heeft.
- het boek 'Denk je sterk' van Fred Sterk gaf me aardig wat inzichten over mijn manier van denken.
- 1 of 2x per dag mediteren helpt me om me minder 'omver' te laten waaien door mijn negativiteit.
- kleine doelen stellen, die echt haalbaar zijn. Dus niet: nadenken over het vinden van een baan. Dat is niet een direct haalbaar doel. Een doel is bv.: het inschrijven bij een x aantal uitzendbureaus.
- elke dag 3 dingen op te schrijven waar ik positief over ben. Dit hoeven geen prestaties te zijn, maar kan ook zijn 'genieten van de zon', 'lekker voor mezelf gekookt' etc..
- een schrijfcursus te doen 'Zin, lust in je leven door te schrijven van Geertje Couwenberg. Haar methode dwingt je om jezelf meer te accepteren zoals je bent. Je zet een wekker en schrijft 10 minuten alles op wat er in je hoofd opkomt en als je het niet meer weet schrijf je: 'ik weet nu even niks meer en nu denk ik weer aan een banaan en dat ik morgen ga zwemmen'. Alles is goed! Je kan op verschillende manieren haar methode gebruiken, bijvoorbeeld door te beginnen met een woord/zin die je iemand in de bus of op straat hebt horen zeggen of een kleur die je mooi vindt. Als je maar schrijft wat in je opkomt en je pen niet van het papier haalt de 10 schrijfminuten.
Dit komt zo 1,2,3 in me op. Hopelijk heb je er iets aan!!Ik ga die schrijfopdracht vanavond doen, leuk idee!
