faalangst onzekerheid
maandag 14 september 2015 om 20:47
Hee ik heb een verhaaltje dat ik graag even kwijt wil.
Ik heb al een paar jaar last van faalangst. Hierdoor heb ik ook niet mijn middelbare school afgemaakt.
Ik heb op twee middelbare scholen gezeten. Op mijn tweede school ging het wel beter met mijn faalangst en zelfvertrouwen. Maar nu ik op het MBO zit gaat het weer slechter. Terwijl ik op dit moment het heel naar mijn zin heb op mijn opleiding.
Elke dag heb ik wel struikelblokken. Ik ben bang om te falen in het openbaar.
Ik trek me heel erg aan wat andere van me vinden. Elke dag probeer ik me zo zelfverzekerd voor te doen in het openbaar.
Maar ook bijvoorbeeld, op mijn opleiding als we een mondelinge opdracht moeten maken, wil ik het liefst gelijk naar huis gaan...
Als ik dan thuis kom van een dag voel ik me weer veel relaxer.
Af en toe heb ik ook ruzie met mijn vriend gehad. Door mijn onzekerheid kan ik af en toe jaloers zijn.
Soms is het juist goed om jaloers te zijn, maar af en toe niet.
Het is voor mij best moeilijk soms, want hij heeft juist heel veel vrienden...
Op dit moment zie ik mijn vriend 1x per week soms 2x per week, omdat hij ook tijd wil maken met zijn vrienden.
Voor mij was het een tijdje lastig om te begrijpen dat hij ( bv. soms op zaterdagavond) ook tijd wil met zijn vrienden.
Maar het heel logisch, maar stiekem vind ik het nog wel moeilijk.
De laatste tijd gaat het wel beter tussen ons.
Ik ben het geloof in mijn eigen al kwijtgeraakt. In mijn leven heb ik heel veel 'vrienden' gehad.
Een jaar geleden heb ik bewust afstand genomen van een vriendinnengroepje.
Ik wil niet bevriend zijn met mensen die niet betrouwbaar zijn.
Vroeger maakte ik wel eens een beeld van hoe mensen in elkaar zouden zitten als ik ze net leerde kennen.
Maar (bijna) altijd sloeg het positieve beeld om naar een negatief beeld.
Ik heb het af en toe met mijn vriend over gehad. Hij snapt niet hoe het kan dat ik altijd pech heb gehad op gebied van vriendschap.
Ik weet wel van mezelf, dat ik aardig, knap en betrouwbaar persoon ben.
Ik had gehoopt, dat mijn leven op dit moment er anders uitzag.
Veel vrienden had waar ik veel mee uit kon gaan. Maar helaas is het nu anders.
Ik ben wel van plan binnenkort met een specialist te gaan praten.
Mijn vriend en moeder zeggen dat ik het leven veelste moeilijk maak voor mezelf.
Ik zou graag iemand anders willen zijn. Iemand die altijd zelfverzekerd is, niet piekert.
Hebben jullie tips hoe en waar ik hulp zou kunnen zoeken?
Ik heb al een paar jaar last van faalangst. Hierdoor heb ik ook niet mijn middelbare school afgemaakt.
Ik heb op twee middelbare scholen gezeten. Op mijn tweede school ging het wel beter met mijn faalangst en zelfvertrouwen. Maar nu ik op het MBO zit gaat het weer slechter. Terwijl ik op dit moment het heel naar mijn zin heb op mijn opleiding.
Elke dag heb ik wel struikelblokken. Ik ben bang om te falen in het openbaar.
Ik trek me heel erg aan wat andere van me vinden. Elke dag probeer ik me zo zelfverzekerd voor te doen in het openbaar.
Maar ook bijvoorbeeld, op mijn opleiding als we een mondelinge opdracht moeten maken, wil ik het liefst gelijk naar huis gaan...
Als ik dan thuis kom van een dag voel ik me weer veel relaxer.
Af en toe heb ik ook ruzie met mijn vriend gehad. Door mijn onzekerheid kan ik af en toe jaloers zijn.
Soms is het juist goed om jaloers te zijn, maar af en toe niet.
Het is voor mij best moeilijk soms, want hij heeft juist heel veel vrienden...
Op dit moment zie ik mijn vriend 1x per week soms 2x per week, omdat hij ook tijd wil maken met zijn vrienden.
Voor mij was het een tijdje lastig om te begrijpen dat hij ( bv. soms op zaterdagavond) ook tijd wil met zijn vrienden.
Maar het heel logisch, maar stiekem vind ik het nog wel moeilijk.
De laatste tijd gaat het wel beter tussen ons.
Ik ben het geloof in mijn eigen al kwijtgeraakt. In mijn leven heb ik heel veel 'vrienden' gehad.
Een jaar geleden heb ik bewust afstand genomen van een vriendinnengroepje.
Ik wil niet bevriend zijn met mensen die niet betrouwbaar zijn.
Vroeger maakte ik wel eens een beeld van hoe mensen in elkaar zouden zitten als ik ze net leerde kennen.
Maar (bijna) altijd sloeg het positieve beeld om naar een negatief beeld.
Ik heb het af en toe met mijn vriend over gehad. Hij snapt niet hoe het kan dat ik altijd pech heb gehad op gebied van vriendschap.
Ik weet wel van mezelf, dat ik aardig, knap en betrouwbaar persoon ben.
Ik had gehoopt, dat mijn leven op dit moment er anders uitzag.
Veel vrienden had waar ik veel mee uit kon gaan. Maar helaas is het nu anders.
Ik ben wel van plan binnenkort met een specialist te gaan praten.
Mijn vriend en moeder zeggen dat ik het leven veelste moeilijk maak voor mezelf.
Ik zou graag iemand anders willen zijn. Iemand die altijd zelfverzekerd is, niet piekert.
Hebben jullie tips hoe en waar ik hulp zou kunnen zoeken?