Psyche
alle pijlers
faalangst
donderdag 9 augustus 2012 om 15:43
Beste mensen,
Zolang als ik mij kan herinneren heb ik al last van faalangst. Vooral faalangst op mijn werk omdat hier iets van mij wordt verwacht. Ook op school had ik hier al last van. Mijn dossierpunten waren altijd goed, totdat ik een examen moest maken dan ging het fout, het zelfde met mijn rijexamen. Inmiddels ben ik 32 en moeder van twee lieve kids en nog blijft de faalangst.
Mensen die mij kennen, zullen mij als een enthousiast/spontaan persoon omschrijven. Ik kan met iedereen een praatje maken en ben dan niet heel snel verlegen. Daardoor kom ik over als makkelijk in omgang en juist als een zeker persoon.
Echter.... ga ik alles wat al een beetje moeilijk is uit de weg. Ik heb een hele makkelijke baan en eigenlijk dodelijk saai maar ik blijf zitten omdat ik niets anders durf te proberen. Als ik al iets nieuws moet gaan doen, maak ik veel fouten. Hierdoor denkt mijn werkgever dat het te hoog gegrepen is voor mij en ik het werk niet aankan. Ik denk bij alles vaak pff kan niemand anders dit doen, maar aan de andere kant wil ik het wel graag omdat ik weet dat de angst blijft en ik stil blijf staan.
Ook kan ik geen besluiten nemen, laat alles van anderen afhangen. Dit doe ik ook in de relatie met mijn man, tot ergenis van hem. Hij wil mij overal bij betrekken maar toch laat ik alles van hem afhangen.
Een sollicitatiegesprek voeren kan ik prima, maar op het moment dat ze zeggen "u bent aangenomen" dan krijg ik helemaal paniek gedachten en hoor ik alleen maar stemmen 'dit gaat je echt niet lukken'. Ik ben al vaker in therapie geweest bij een psycholoog (ook wel voor andere zaken) maar ik heb nooit echt het gevoel gehad dat dit werd aangepakt. Ik heb ook medicatie geslikt maar hier ben ik mee gestopt vanwege de vele bijwerkingen en ook omdat de problemen hierdoor niet minder werden.
Mijn vraag is eigenlijk: wat helpt echt?? ik heb ook al een een zelfboek gelezen maar ik kan niet zeggen dat dit echt geholpen heeft. Heeft er iemand tips of ervaringen met een speciale therapie??
Alvast bedankt.
Zolang als ik mij kan herinneren heb ik al last van faalangst. Vooral faalangst op mijn werk omdat hier iets van mij wordt verwacht. Ook op school had ik hier al last van. Mijn dossierpunten waren altijd goed, totdat ik een examen moest maken dan ging het fout, het zelfde met mijn rijexamen. Inmiddels ben ik 32 en moeder van twee lieve kids en nog blijft de faalangst.
Mensen die mij kennen, zullen mij als een enthousiast/spontaan persoon omschrijven. Ik kan met iedereen een praatje maken en ben dan niet heel snel verlegen. Daardoor kom ik over als makkelijk in omgang en juist als een zeker persoon.
Echter.... ga ik alles wat al een beetje moeilijk is uit de weg. Ik heb een hele makkelijke baan en eigenlijk dodelijk saai maar ik blijf zitten omdat ik niets anders durf te proberen. Als ik al iets nieuws moet gaan doen, maak ik veel fouten. Hierdoor denkt mijn werkgever dat het te hoog gegrepen is voor mij en ik het werk niet aankan. Ik denk bij alles vaak pff kan niemand anders dit doen, maar aan de andere kant wil ik het wel graag omdat ik weet dat de angst blijft en ik stil blijf staan.
Ook kan ik geen besluiten nemen, laat alles van anderen afhangen. Dit doe ik ook in de relatie met mijn man, tot ergenis van hem. Hij wil mij overal bij betrekken maar toch laat ik alles van hem afhangen.
Een sollicitatiegesprek voeren kan ik prima, maar op het moment dat ze zeggen "u bent aangenomen" dan krijg ik helemaal paniek gedachten en hoor ik alleen maar stemmen 'dit gaat je echt niet lukken'. Ik ben al vaker in therapie geweest bij een psycholoog (ook wel voor andere zaken) maar ik heb nooit echt het gevoel gehad dat dit werd aangepakt. Ik heb ook medicatie geslikt maar hier ben ik mee gestopt vanwege de vele bijwerkingen en ook omdat de problemen hierdoor niet minder werden.
Mijn vraag is eigenlijk: wat helpt echt?? ik heb ook al een een zelfboek gelezen maar ik kan niet zeggen dat dit echt geholpen heeft. Heeft er iemand tips of ervaringen met een speciale therapie??
Alvast bedankt.
donderdag 9 augustus 2012 om 15:51
Beste Danip31,
Wat rot voor je dat de faalangst je in zo veel domeinen van je leven dwars zit. Als psycholoog denk ik dan al gauw dat het tijd is voor therapie.... Nou geef je aan dat je al wel eens in behandeling bent geweest, alleen werd de faalangst niet aangepakt. Ik denk dat het de moeite van het proberen waard is om het nogmaals te proberen en dan juist je faalangst als focus van de behandeling te kiezen.
Er zijn verschillende behandelvormen en niet één heeft een 100% succes rate (helaas). Het is erg belangrijk dat jij zelf wat ziet in de behandeling en dat er een klik is met je psycholoog.
In een andere post kan je lezen over ervaringen van forum-bezoekers met schema-therapie, daar zou je naar kunnen kijken. Er staat een mooie, uitgebreide beschrijving bij.
Succes!
Wat rot voor je dat de faalangst je in zo veel domeinen van je leven dwars zit. Als psycholoog denk ik dan al gauw dat het tijd is voor therapie.... Nou geef je aan dat je al wel eens in behandeling bent geweest, alleen werd de faalangst niet aangepakt. Ik denk dat het de moeite van het proberen waard is om het nogmaals te proberen en dan juist je faalangst als focus van de behandeling te kiezen.
Er zijn verschillende behandelvormen en niet één heeft een 100% succes rate (helaas). Het is erg belangrijk dat jij zelf wat ziet in de behandeling en dat er een klik is met je psycholoog.
In een andere post kan je lezen over ervaringen van forum-bezoekers met schema-therapie, daar zou je naar kunnen kijken. Er staat een mooie, uitgebreide beschrijving bij.
Succes!
donderdag 9 augustus 2012 om 16:59
Hoi danip31
Misschien heel hard, maar helpt het als je steeds bedenkt dat je een voorbeeldfunctie voor je kinderen bent?
Dat zij van jou gaan afkijken wat normaal is en je hen tot zelfstandige, goed gebekte en niet wereldschuwe jonge mensen opvoedt die vol zelfvertrouwen zitten?!
Mij heeft dat heel erg geholpen na ook jarenlange last van een toch wel vrij extreme vorm van faalangst. Ik werd op een ochtend wakker en dacht 'mijn dochter gaat niet zo worden als ik'. En als ik moeilijke momenten heb, denk ik steeds aan haar en wat zij in mij moet zien.
Vind je trouwens heel tof dat je er zo bewust mee bezig bent en ook erkent dat je een probleem hebt. Go for it TO!
Misschien heel hard, maar helpt het als je steeds bedenkt dat je een voorbeeldfunctie voor je kinderen bent?
Dat zij van jou gaan afkijken wat normaal is en je hen tot zelfstandige, goed gebekte en niet wereldschuwe jonge mensen opvoedt die vol zelfvertrouwen zitten?!
Mij heeft dat heel erg geholpen na ook jarenlange last van een toch wel vrij extreme vorm van faalangst. Ik werd op een ochtend wakker en dacht 'mijn dochter gaat niet zo worden als ik'. En als ik moeilijke momenten heb, denk ik steeds aan haar en wat zij in mij moet zien.
Vind je trouwens heel tof dat je er zo bewust mee bezig bent en ook erkent dat je een probleem hebt. Go for it TO!
donderdag 9 augustus 2012 om 19:52
Ik kan je schematherapie inderdaad van harte aanbevelen! Ik heb deze therapie het afgelopen half jaar gevolgd.
De schematherapie is kort gezegd gericht op valkuilen (schema's) waarin je steeds weer terugvalt en die jouw leven bepalen. Schema's zijn een set van gedragspatronen, gevoelspatronen en denkpatronen die je je in de loop van je leven eigen hebt gemaakt en die je nu belemmeren.
Er zijn vele schema's, bijvoorbeeld emotionele verwaarlozing, verlatingsangst, veeleisendheid, afhankelijkheid, schaamte/defect en faalangst/mislukken. En zo zijn er nog een aantal.
Voordat de daadwerkelijke therapie begint, word je getest op de schema's. De drie waarop je het hoogste scoort, ga je in de therapie mee aan de slag. Bij mij stond faalangst/mislukken op één, ik ben hiermee dus veel bezig geweest.
Bij mij heeft de therapie goed geholpen. De faalangst heeft veel minder grip op mij. En ik zie veel duidelijker hoe de faalangst bepaalde gebeurtenissen in mijn leven beïnvloed heeft. Bijv. werkplekken waarbij ik maar een klein beetje kritiek kreeg, maakte ik deze kritiek veel groter dan het werkelijk bedoeld was. Voor mij was zo'n baan dan gelijk weer "mislukt", terwijl dit niet zo was.
En door de therapie heb ik mijzelf leren accepteren. Met name door het verband te leren zien tussen de faalangst (en de andere twee schema's waaraan ik werkte in de therapie) en gebeurtenissen uit mijn jeugd. Als je mijn jeugd kent, is het niet zo raar dat ik faalangst heb ontwikkeld! Dit inzicht heeft mij milder tegenover mijzelf gemaakt.
Wat Marije al noemt: op een ander topic hier op Psyche staat een uitgebreide beschrijving over schematherapie.
De schematherapie is kort gezegd gericht op valkuilen (schema's) waarin je steeds weer terugvalt en die jouw leven bepalen. Schema's zijn een set van gedragspatronen, gevoelspatronen en denkpatronen die je je in de loop van je leven eigen hebt gemaakt en die je nu belemmeren.
Er zijn vele schema's, bijvoorbeeld emotionele verwaarlozing, verlatingsangst, veeleisendheid, afhankelijkheid, schaamte/defect en faalangst/mislukken. En zo zijn er nog een aantal.
Voordat de daadwerkelijke therapie begint, word je getest op de schema's. De drie waarop je het hoogste scoort, ga je in de therapie mee aan de slag. Bij mij stond faalangst/mislukken op één, ik ben hiermee dus veel bezig geweest.
Bij mij heeft de therapie goed geholpen. De faalangst heeft veel minder grip op mij. En ik zie veel duidelijker hoe de faalangst bepaalde gebeurtenissen in mijn leven beïnvloed heeft. Bijv. werkplekken waarbij ik maar een klein beetje kritiek kreeg, maakte ik deze kritiek veel groter dan het werkelijk bedoeld was. Voor mij was zo'n baan dan gelijk weer "mislukt", terwijl dit niet zo was.
En door de therapie heb ik mijzelf leren accepteren. Met name door het verband te leren zien tussen de faalangst (en de andere twee schema's waaraan ik werkte in de therapie) en gebeurtenissen uit mijn jeugd. Als je mijn jeugd kent, is het niet zo raar dat ik faalangst heb ontwikkeld! Dit inzicht heeft mij milder tegenover mijzelf gemaakt.
Wat Marije al noemt: op een ander topic hier op Psyche staat een uitgebreide beschrijving over schematherapie.
