Psyche
alle pijlers
failed at life:(
dinsdag 12 juni 2012 om 22:30
Zoals velen heb ik ook even een anonieme nick aangemaakt om mijn verhaal van me af te schrijven.
Een jaar geleden is mijn huis ontruimd en ben ik op straat gezet. Ik heb hier zelf niet veel van gezien omdat ik in die tijd bij mn vriend was. Toen ik aankwam bij mijn huis was alles al weg en op straat. Hierdoor ben ik me steeds depressiever gaan voelen door schaamte tegenover iedereen die ik ken ben ik gestopt met mensen af te spreken.
Sinds dit jaar ben ik ook weer zwaar depressief. De zelfmoordgedachten schieten door mn hoofd. Waar ik me weer ellendig van ga voelen. De gedachten die nu vooral door mn hoofd gaan zijn welke vrienden ik moet kwijtraken voor ik het doe en dat het uit moet gaan met mn vriend. Zodat ik minder mensen kwets. Ik wist altijd zeker dat ik het nooit zou gaan doen, maar zo 100 procent zeker ben ik daar nu niet van. Maar wel 99 procent gelukkig.
Vorig jaar ben ik ook gestopt met studeren en ik voel me ook echt een mislukking. Alles wat ik bedacht had voor mn leven kan niet meer. Wat het waarschijnlijk allemaal erger maakt.
Herkent iemand dit? Hoe kan ik mn leven weer op de baan krijgen en vergeten wat er is gebeurd?
Een jaar geleden is mijn huis ontruimd en ben ik op straat gezet. Ik heb hier zelf niet veel van gezien omdat ik in die tijd bij mn vriend was. Toen ik aankwam bij mijn huis was alles al weg en op straat. Hierdoor ben ik me steeds depressiever gaan voelen door schaamte tegenover iedereen die ik ken ben ik gestopt met mensen af te spreken.
Sinds dit jaar ben ik ook weer zwaar depressief. De zelfmoordgedachten schieten door mn hoofd. Waar ik me weer ellendig van ga voelen. De gedachten die nu vooral door mn hoofd gaan zijn welke vrienden ik moet kwijtraken voor ik het doe en dat het uit moet gaan met mn vriend. Zodat ik minder mensen kwets. Ik wist altijd zeker dat ik het nooit zou gaan doen, maar zo 100 procent zeker ben ik daar nu niet van. Maar wel 99 procent gelukkig.
Vorig jaar ben ik ook gestopt met studeren en ik voel me ook echt een mislukking. Alles wat ik bedacht had voor mn leven kan niet meer. Wat het waarschijnlijk allemaal erger maakt.
Herkent iemand dit? Hoe kan ik mn leven weer op de baan krijgen en vergeten wat er is gebeurd?
dinsdag 12 juni 2012 om 23:27
Laten we voorop stellen dat niemand verplicht is een studie af te maken!
(dat zou wat moois zijn, wie moet er dan achter de kassa in de supermarkt zitten?).
Maar als jij uit jouw huis gezet bent, heb je blijkbaar geen aandachtkunnen schenken aan jouw banksaldo/rekeningen/aanmaningen.
(Ik ben ook rommelig, daarom woon ik weer bij mijn ouders).
Als je depressief bent, is gewoon moeilijker normale zaken te doen.
Doe maar dingen die je nog wel kunt, houd contact met vrienden, en maak het niet uit met jouw vriend!
(dat zou wat moois zijn, wie moet er dan achter de kassa in de supermarkt zitten?).
Maar als jij uit jouw huis gezet bent, heb je blijkbaar geen aandachtkunnen schenken aan jouw banksaldo/rekeningen/aanmaningen.
(Ik ben ook rommelig, daarom woon ik weer bij mijn ouders).
Als je depressief bent, is gewoon moeilijker normale zaken te doen.
Doe maar dingen die je nog wel kunt, houd contact met vrienden, en maak het niet uit met jouw vriend!
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 12 juni 2012 om 23:59
woensdag 13 juni 2012 om 01:14
Van mensen die zelfmoord plegen wordt altijd gezegd "hij/zij kon het leven niet meer aan"
Maar dat klopt niet; hij/zij kan zijn/haar geest en de gedachten niet meer aan.
Ga met je geest/gedachten aan het werk zou ik adviseren: eckhart tolle, wayne dyer en byron katie - de laatste komt trouwens 23/24 juni in amsterdam, zou wellicht goed voor je zijn om bij te zijn.
Maar dat klopt niet; hij/zij kan zijn/haar geest en de gedachten niet meer aan.
Ga met je geest/gedachten aan het werk zou ik adviseren: eckhart tolle, wayne dyer en byron katie - de laatste komt trouwens 23/24 juni in amsterdam, zou wellicht goed voor je zijn om bij te zijn.
woensdag 13 juni 2012 om 10:23
Wat maatschappelijk werk kan doen is praktische hulp bieden.
Met jou kijken naar onderdak, met jou kijken wat nodig is om je leven weer enigszins op de rit te krijgen. Oke, ze gaat de therapie verder niet met je aan maar heeft waarschijnlijk wel zich op waar je terecht kan.
Ik weet natuurlijk niet wat er aan de hand is maar als 2e lijns er niet uit komt waarom probeer je geen 3e lijns hulp? Dat is er ook.
Ooit was er een tijd dat ik ook heel diep zat en ik ook zo vreselijk diep zat. Ik heb echt heel veel pogingen gedaan maar ben er weer uitgeklommen en ben nu mijn leven weer aan het opbouwen.
Vecht ervoor, ga kijken waar je nog voor wilt leven en houd je daaraan vast. Al is het maar een sprietje.
Met jou kijken naar onderdak, met jou kijken wat nodig is om je leven weer enigszins op de rit te krijgen. Oke, ze gaat de therapie verder niet met je aan maar heeft waarschijnlijk wel zich op waar je terecht kan.
Ik weet natuurlijk niet wat er aan de hand is maar als 2e lijns er niet uit komt waarom probeer je geen 3e lijns hulp? Dat is er ook.
Ooit was er een tijd dat ik ook heel diep zat en ik ook zo vreselijk diep zat. Ik heb echt heel veel pogingen gedaan maar ben er weer uitgeklommen en ben nu mijn leven weer aan het opbouwen.
Vecht ervoor, ga kijken waar je nog voor wilt leven en houd je daaraan vast. Al is het maar een sprietje.
donderdag 14 juni 2012 om 10:21
quote:wiee2012 schreef op 12 juni 2012 @ 23:14:
voordat deze discussie volledig een andere kant op gaat. Ik heb de afgelopen jaren meerdere keren geprobeert hulp te zoeken. Mijn depressieve klachten begonnen toen ik 6 was en komen en gaan. Ik heb hiervoor ook een aantal keer hulp gezocht maar doordat ik naast depressieve klachten ook een aantal andere dingen heb. Waarbij psychologen telkens dezelfde (verkeerde) conclusie nemen heb ik uiteindelijk ervoor gekozen om het zelf te doen. Hierdoor kom ik bij de verkeerde afdeling terecht en deze afdeling komt weer tot de conclusie dat ze me niet kunnen helpen omdat ik daar niet hoor... 1e lijns kunnen we niet helpen omdat ze daar niet bevoegd voor zijn geloof ik, ik heb wel een aantal gemaild, maar krijgt steeds nee.
3 jaar geleden ook antidepressiva geprobeerd, maar daar wordt ik lyrisch/bizar vrolijk van.
Bij universiteitspsycholoog ben ik ook geweest, deze wilde me doorsturen naar een reguliere psycholoog, maar dat kon toen niet.
Maargoed, lang verhaal kort, therapie zit er niet in door andere klachten die ik heb.
Dan heb je pech gehad denk ik. ik ben ook eens door mijn huisarts doorverwezen naar een psych en prima geholpen.
zeg tegen je HA dat je zelfmoord gedacht hebt en dan kun je deze week nog terecht, dit is dringend!
voordat deze discussie volledig een andere kant op gaat. Ik heb de afgelopen jaren meerdere keren geprobeert hulp te zoeken. Mijn depressieve klachten begonnen toen ik 6 was en komen en gaan. Ik heb hiervoor ook een aantal keer hulp gezocht maar doordat ik naast depressieve klachten ook een aantal andere dingen heb. Waarbij psychologen telkens dezelfde (verkeerde) conclusie nemen heb ik uiteindelijk ervoor gekozen om het zelf te doen. Hierdoor kom ik bij de verkeerde afdeling terecht en deze afdeling komt weer tot de conclusie dat ze me niet kunnen helpen omdat ik daar niet hoor... 1e lijns kunnen we niet helpen omdat ze daar niet bevoegd voor zijn geloof ik, ik heb wel een aantal gemaild, maar krijgt steeds nee.
3 jaar geleden ook antidepressiva geprobeerd, maar daar wordt ik lyrisch/bizar vrolijk van.
Bij universiteitspsycholoog ben ik ook geweest, deze wilde me doorsturen naar een reguliere psycholoog, maar dat kon toen niet.
Maargoed, lang verhaal kort, therapie zit er niet in door andere klachten die ik heb.
Dan heb je pech gehad denk ik. ik ben ook eens door mijn huisarts doorverwezen naar een psych en prima geholpen.
zeg tegen je HA dat je zelfmoord gedacht hebt en dan kun je deze week nog terecht, dit is dringend!
