Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
dinsdag 25 augustus 2015 om 01:00
Ik herken t.
Ook nu na 8 jaar nog. Natuurlijk niet zo heftig meer en godzijdank veel minder vaak maar het kan me ineens overvallen. Ook een soort verlangen naar iets wat was. Terug is geen wens en geen optie en toch.....ineens kan het er zomaar weer zijn. Een herinnering of een mooi verhaal of wat dan ook.
Terugkijkend heb ik de eerste maanden vooral geregeld en gezorgd. Voor kind, huis en zelfs voor ex. Toen alles geregeld was begon de ellende pas voor mij persoonlijk.
Kan me nog steeds raken.
:hug:voor jou.
Het wordt beter straks, echt!
Ook nu na 8 jaar nog. Natuurlijk niet zo heftig meer en godzijdank veel minder vaak maar het kan me ineens overvallen. Ook een soort verlangen naar iets wat was. Terug is geen wens en geen optie en toch.....ineens kan het er zomaar weer zijn. Een herinnering of een mooi verhaal of wat dan ook.
Terugkijkend heb ik de eerste maanden vooral geregeld en gezorgd. Voor kind, huis en zelfs voor ex. Toen alles geregeld was begon de ellende pas voor mij persoonlijk.
Kan me nog steeds raken.
:hug:voor jou.
Het wordt beter straks, echt!
dinsdag 25 augustus 2015 om 01:12
quote:Nicotientje schreef op 25 augustus 2015 @ 01:05:
Ik probeer mijn bericht te wissen, onder vermelding van ouwe koek...is misplaatst had me vergist in de volgorde.
Sla maar over.......ik krijg t niet weg of gewijzigd. Sorry
Blijft foutmeldingen geven.
Geeft toch niks meid, dank je wel voor je reactie hoor.
Ik ben nog heel regelmatig erg verdrietig en mijn leven is nog steeds niet op orde. Verre van dat.
Het gaat natuurlijk beter dan toen ik het topic opende maar over is het nog lang niet.
Jeetje, na acht jaar kun je het dus nog steeds missen. Dat gezin.
Wat een impact op je leven he, zo'n scheiding.....
Ik probeer mijn bericht te wissen, onder vermelding van ouwe koek...is misplaatst had me vergist in de volgorde.
Sla maar over.......ik krijg t niet weg of gewijzigd. Sorry
Blijft foutmeldingen geven.
Geeft toch niks meid, dank je wel voor je reactie hoor.
Ik ben nog heel regelmatig erg verdrietig en mijn leven is nog steeds niet op orde. Verre van dat.
Het gaat natuurlijk beter dan toen ik het topic opende maar over is het nog lang niet.
Jeetje, na acht jaar kun je het dus nog steeds missen. Dat gezin.
Wat een impact op je leven he, zo'n scheiding.....
dinsdag 25 augustus 2015 om 13:25
dinsdag 25 augustus 2015 om 17:19
quote:Nicotientje schreef op 25 augustus 2015 @ 01:00:
Ik herken t.
Ook nu na 8 jaar nog. Natuurlijk niet zo heftig meer en godzijdank veel minder vaak maar het kan me ineens overvallen. Ook een soort verlangen naar iets wat was. Terug is geen wens en geen optie en toch.....ineens kan het er zomaar weer zijn. Een herinnering of een mooi verhaal of wat dan ook.
Terugkijkend heb ik de eerste maanden vooral t jaar geregeld en gezorgd. Voor kind, huis en zelfs voor ex. Toen alles geregeld was begon de ellende pas voor mij persoonlijk.
Kan me nog steeds raken.
:hug:voor jou.
Het wordt beter straks, echt!
Dit bericht raakt me.
Acht jaar geleden. Ik ken de pijn. Maar dan in een andere vorm.
Ik herken t.
Ook nu na 8 jaar nog. Natuurlijk niet zo heftig meer en godzijdank veel minder vaak maar het kan me ineens overvallen. Ook een soort verlangen naar iets wat was. Terug is geen wens en geen optie en toch.....ineens kan het er zomaar weer zijn. Een herinnering of een mooi verhaal of wat dan ook.
Terugkijkend heb ik de eerste maanden vooral t jaar geregeld en gezorgd. Voor kind, huis en zelfs voor ex. Toen alles geregeld was begon de ellende pas voor mij persoonlijk.
Kan me nog steeds raken.
:hug:voor jou.
Het wordt beter straks, echt!
Dit bericht raakt me.
Acht jaar geleden. Ik ken de pijn. Maar dan in een andere vorm.
