Psyche
alle pijlers
Fobieën
donderdag 16 januari 2014 om 21:44
donderdag 16 januari 2014 om 21:58
donderdag 16 januari 2014 om 22:00
Geen fobieen, wel veel angsten tijdens depressies.
Voornamelijk angst tijdens het autorijden en in drukke plekken.
En of ik niet het gas of de strijkbout heb aan gelaten, de deuren op slot zitten enz.. En aangezien mijn geheugen mij in depressies ook in de steek laat heb ik een afvinklijstje.
Datum erop en vinken maar en dan overal mee naar toe nemen en kijken als ik in paniek schiet over iets.
Voor het autorijden of meerijden en de drukke plekken heb ik nog niets, vermijd ik dan maar een tijdje tot dat het beter gaat.
Voornamelijk angst tijdens het autorijden en in drukke plekken.
En of ik niet het gas of de strijkbout heb aan gelaten, de deuren op slot zitten enz.. En aangezien mijn geheugen mij in depressies ook in de steek laat heb ik een afvinklijstje.
Datum erop en vinken maar en dan overal mee naar toe nemen en kijken als ik in paniek schiet over iets.
Voor het autorijden of meerijden en de drukke plekken heb ik nog niets, vermijd ik dan maar een tijdje tot dat het beter gaat.
donderdag 16 januari 2014 om 22:07
Annapalona,
zeer herkenbaar. Ik heb minimaal 10 minuten nodig voor ik het huis uit kan.En alles moet in de juiste volgorde gebeuren.
Is na therapie wel minder geworden, in een ver verleden was ik er uren mee bezig, iedere dag weer. Ook heel waanzinnige dingen.
Het blijft vermoeiend, verdrietig en moeilijk. Soms denk ik dat ik gek ben/word......
zeer herkenbaar. Ik heb minimaal 10 minuten nodig voor ik het huis uit kan.En alles moet in de juiste volgorde gebeuren.
Is na therapie wel minder geworden, in een ver verleden was ik er uren mee bezig, iedere dag weer. Ook heel waanzinnige dingen.
Het blijft vermoeiend, verdrietig en moeilijk. Soms denk ik dat ik gek ben/word......
not all who wander are lost
donderdag 16 januari 2014 om 22:13
quote:knolselder schreef op 16 januari 2014 @ 22:07:
Annapalona,
zeer herkenbaar. Ik heb minimaal 10 minuten nodig voor ik het huis uit kan.En alles moet in de juiste volgorde gebeuren.
Is na therapie wel minder geworden, in een ver verleden was ik er uren mee bezig, iedere dag weer. Ook heel waanzinnige dingen.
Het blijft vermoeiend, verdrietig en moeilijk. Soms denk ik dat ik gek ben/word......
Ik heb geen volgorde, geen dwangmatige handelingen hoor. Dat lijkt me nog veel erger!! Hoe heb je dat teruggebracht tot 10 minuten? Dat is flinke winst!
Bij mij is het angst door depressie ,dat er wat kan gebeuren en ik mij niet kan herinneren of ik bv het gas wel heb uitgezet.
Bij de auto is het een controle dingetje, ik zie overal ongelukken gebeuren enz. En ik heb geen controle over wat een andere automobilist doet, of mijn man als hij rijdt.
Bij elk remlicht zit mijn hart in mijn keel en gaat dan niet meer weg, kom als een vaatdoek aan op bestemming.
Annapalona,
zeer herkenbaar. Ik heb minimaal 10 minuten nodig voor ik het huis uit kan.En alles moet in de juiste volgorde gebeuren.
Is na therapie wel minder geworden, in een ver verleden was ik er uren mee bezig, iedere dag weer. Ook heel waanzinnige dingen.
Het blijft vermoeiend, verdrietig en moeilijk. Soms denk ik dat ik gek ben/word......
Ik heb geen volgorde, geen dwangmatige handelingen hoor. Dat lijkt me nog veel erger!! Hoe heb je dat teruggebracht tot 10 minuten? Dat is flinke winst!
Bij mij is het angst door depressie ,dat er wat kan gebeuren en ik mij niet kan herinneren of ik bv het gas wel heb uitgezet.
Bij de auto is het een controle dingetje, ik zie overal ongelukken gebeuren enz. En ik heb geen controle over wat een andere automobilist doet, of mijn man als hij rijdt.
Bij elk remlicht zit mijn hart in mijn keel en gaat dan niet meer weg, kom als een vaatdoek aan op bestemming.
donderdag 16 januari 2014 om 22:31
@annapalona: toen het uren op een dag duurde ging het compleet mis en ben ik in het ziekenhuis beland. Ze hebben een zware depressie en OCD vastgesteld.
Met therapie heb ik controle/dwang kunnen verminderen maar op "slechte" dagen gaat het toch weer mis.
En ik moet mijn volgorde aanhouden. En de manier waarop.
Best lastig soms :o)
Met therapie heb ik controle/dwang kunnen verminderen maar op "slechte" dagen gaat het toch weer mis.
En ik moet mijn volgorde aanhouden. En de manier waarop.
Best lastig soms :o)
not all who wander are lost
donderdag 16 januari 2014 om 22:36
Ik vind ze ongelooflijk smerig. Ik word er, als ik er maar een aangeraakt heb, gewoon misselijk van. Ga dan gelijk mijn handen wassen. Ik heb het overigens niet met metalen knopen, of grote knopen aan een jas verdraag ik ook nog wel. Maarheeze zijn vooral de kunststof knopen waarvan ik griezel. Ik had het als kind al. Ik verrekte het om een bloesje aan te trekken, deed altijd een trui of een tshirt aan. Soms brengt het me weleens in rare situaties, als er een knoop van het overhemd van mijn man is bijv., en als ik op mijn neefje pas, kijk ik meteen of hij geen bloesje aanheeft.
Verder vermijd ik alles wat knopen heeft, dus vesten zonder knopen, broeken met metalen knopen, jasjes met een rits. Raar mens ben ik he.
Verder vermijd ik alles wat knopen heeft, dus vesten zonder knopen, broeken met metalen knopen, jasjes met een rits. Raar mens ben ik he.
donderdag 16 januari 2014 om 22:38
Ik heb meerdere fobieën . Ik heb echt een computer, administratie digi d inlog en internetbankieren fobie.
Ik heb een download fobie. Een walkman, discman mp3 i pad en al dat andere muziek spul wat je op je oren zet tijdens het fietsen fobie .
Ik heb een stompjes en ontbrekende ogen fobie . Zelfs protheses vind ik nog heel naar om te zien.
Ik heb een dikke spinnen fobie, een in het middelpunt van de belangstelling staan fobie een ruzie en discussie fobie En een fobie voor mannen van ongeveer mijn eigen leeftijd.
Ik heb een download fobie. Een walkman, discman mp3 i pad en al dat andere muziek spul wat je op je oren zet tijdens het fietsen fobie .
Ik heb een stompjes en ontbrekende ogen fobie . Zelfs protheses vind ik nog heel naar om te zien.
Ik heb een dikke spinnen fobie, een in het middelpunt van de belangstelling staan fobie een ruzie en discussie fobie En een fobie voor mannen van ongeveer mijn eigen leeftijd.
donderdag 16 januari 2014 om 22:40
quote:knolselder schreef op 16 januari 2014 @ 22:31:
@annapalona: toen het uren op een dag duurde ging het compleet mis en ben ik in het ziekenhuis beland. Ze hebben een zware depressie en OCD vastgesteld.
Met therapie heb ik controle/dwang kunnen verminderen maar op "slechte" dagen gaat het toch weer mis.
En ik moet mijn volgorde aanhouden. En de manier waarop.
Best lastig soms :o)Ja dat lijkt me ook! Denk je dat je er ooit helemaal vanaf komt? Of is dat onhaalbaar?
@annapalona: toen het uren op een dag duurde ging het compleet mis en ben ik in het ziekenhuis beland. Ze hebben een zware depressie en OCD vastgesteld.
Met therapie heb ik controle/dwang kunnen verminderen maar op "slechte" dagen gaat het toch weer mis.
En ik moet mijn volgorde aanhouden. En de manier waarop.
Best lastig soms :o)Ja dat lijkt me ook! Denk je dat je er ooit helemaal vanaf komt? Of is dat onhaalbaar?
donderdag 16 januari 2014 om 22:44
quote:salandermillenium schreef op 16 januari 2014 @ 22:36:
Ik vind ze ongelooflijk smerig. Ik word er, als ik er maar een aangeraakt heb, gewoon misselijk van. Ga dan gelijk mijn handen wassen. Ik heb het overigens niet met metalen knopen, of grote knopen aan een jas verdraag ik ook nog wel. Maarheeze zijn vooral de kunststof knopen waarvan ik griezel. Ik had het als kind al. Ik verrekte het om een bloesje aan te trekken, deed altijd een trui of een tshirt aan. Soms brengt het me weleens in rare situaties, als er een knoop van het overhemd van mijn man is bijv., en als ik op mijn neefje pas, kijk ik meteen of hij geen bloesje aanheeft.
Verder vermijd ik alles wat knopen heeft, dus vesten zonder knopen, broeken met metalen knopen, jasjes met een rits. Raar mens ben ik he.Meeste angsten of fobieen zijn vaak irrationeel, vind niet raar hoor.
Ik vind ze ongelooflijk smerig. Ik word er, als ik er maar een aangeraakt heb, gewoon misselijk van. Ga dan gelijk mijn handen wassen. Ik heb het overigens niet met metalen knopen, of grote knopen aan een jas verdraag ik ook nog wel. Maarheeze zijn vooral de kunststof knopen waarvan ik griezel. Ik had het als kind al. Ik verrekte het om een bloesje aan te trekken, deed altijd een trui of een tshirt aan. Soms brengt het me weleens in rare situaties, als er een knoop van het overhemd van mijn man is bijv., en als ik op mijn neefje pas, kijk ik meteen of hij geen bloesje aanheeft.
Verder vermijd ik alles wat knopen heeft, dus vesten zonder knopen, broeken met metalen knopen, jasjes met een rits. Raar mens ben ik he.Meeste angsten of fobieen zijn vaak irrationeel, vind niet raar hoor.
donderdag 16 januari 2014 om 22:45
Spinnen, vuurwerk en roltrappen. Ik heb nog veel meer angsten trouwens, bijvoorbeeld ook voor ballonnen, omhoog kijken (in een gebouw met hoog plafond of buiten), hoogtevrees, de tandarts, sociale angst een beetje, van alles. Maar de drie die ik het eerst noemde kun je echt een fobie noemen. Hoewel, mijn roltrapfobie is echt al heel veel minder geworden. Tegenwoordig durf ik er wel op, hoewel het altijd wel even duurt. Maar ik moet het blijven doen, anders ben ik zo weer terug bij af.
Ik ben trouwens grotendeels herstelt van een dwangstoornis, dus die rarigheden horen wel een beetje bij me.
Ik ben trouwens grotendeels herstelt van een dwangstoornis, dus die rarigheden horen wel een beetje bij me.
donderdag 16 januari 2014 om 22:46
Spinnen. Ik ga er niet van gillen, maar ga wel volledig in de paniek. Hartslag gaat heftig omhoog, adrenaline wordt mijn lichaam in gepompt en ik wil vluchten.
Hele kleine spinnen kan ik zonder heftige paniek handelen, alles wat groter is dan heel klein niet meer.
De angst wordt de afgelopen jaren steeds groter.
En de tandarts, tot huilen aan toe tijdens een controle. Geen idee waarom, ze heeft me nog nooit wat verschrikkelijks aangedaan.
Wat moet ik me bij een knopenfobie voorstellen?
Al gelezen.
De angsten van Annapalona herken ik ook als ik een depressie heb. Bang om mijn kinderen van school te halen, bang dat ik vergeten ben het gas uit te zetten, bang dat ik de weg niet meer weet, enz.
Hele kleine spinnen kan ik zonder heftige paniek handelen, alles wat groter is dan heel klein niet meer.
De angst wordt de afgelopen jaren steeds groter.
En de tandarts, tot huilen aan toe tijdens een controle. Geen idee waarom, ze heeft me nog nooit wat verschrikkelijks aangedaan.
Wat moet ik me bij een knopenfobie voorstellen?
Al gelezen.
De angsten van Annapalona herken ik ook als ik een depressie heb. Bang om mijn kinderen van school te halen, bang dat ik vergeten ben het gas uit te zetten, bang dat ik de weg niet meer weet, enz.
