Psyche
alle pijlers
Geen idee hoe ik verder moet
maandag 23 juli 2012 om 16:11
Ik ben 25 jaar en heb al een hele hoop meegemaakt. Het zijn voornamelijk veel negatieve dingen. Ik weet niet hoe ik moet beginnen, dus begin ik maar zo.
Ben sinds mijn 14 de al opgenomen geweest met o.a. Depressieklachten. Hierdoor heb ik veel gemist en niet echt een normale jeugd gehad. Ik droomde altijd van een leuke tijd, veel vrienden, uitgaan, diploma halen. Is niet bepaald gelukt. Al heb ik op me 18 de toch een diploma gehaald en dacht ik dat het beter zou gaan. Kreeg vrienden, leuke baan, ging uit, heb me rijbewijs gehaald. Super leuk en blij dat ik was!
Tot ik 3 jaar geleden een opleiding ging volgen en na wat geswitcht van opleiding toch de baan van mijn dromen gevonden. Kreeg ik een jaar geleden een terugval kreeg een psychose werd platgespoten, gedwongen opgenomen. Was de beroerdste periode tot nu toe. Ben met mijn opleiding gestopt, advies van de artsen om geen opleiding meer te volgen i.v.m. Stress en spanningen. Ik had vrienden gekregen door mijn opleiding dit heb ik niet meer. Heb begrepen van mijn mentor dat ze moeite hebben om met mij om te gaan omdat, het zo slecht gaat. Dus wil ik eigenlijk dit contact niet meer.
Ook ben ik enorrrrm veel aangekomen door de medicatie en de eetlust. Hier baal ik zo van. Verzorgd eruit zien was voor mij heel belangrijk nu nog ook wel maar is er niet veel leuke kleren in mijn maat.
Het autorijden zit er ook niet meer in omdat, ik medicatie slik met de gele stickers.
Het is me allemaal niet gegund, ik wil heel graag contact met mensen maar weet niet meer hoe.
Ik wil zo graag weer autorijden, opleiding volgen, met vriendinnen terrasje pakken, weer de lol hebben die ik altijd had. Maar hoe?????
Ik wou even mijn verhaal kwijt, misschien zijn er mensen die zoiets gelijkspel mee hebben gemaakt en contact willen.
Liefs
Ben sinds mijn 14 de al opgenomen geweest met o.a. Depressieklachten. Hierdoor heb ik veel gemist en niet echt een normale jeugd gehad. Ik droomde altijd van een leuke tijd, veel vrienden, uitgaan, diploma halen. Is niet bepaald gelukt. Al heb ik op me 18 de toch een diploma gehaald en dacht ik dat het beter zou gaan. Kreeg vrienden, leuke baan, ging uit, heb me rijbewijs gehaald. Super leuk en blij dat ik was!
Tot ik 3 jaar geleden een opleiding ging volgen en na wat geswitcht van opleiding toch de baan van mijn dromen gevonden. Kreeg ik een jaar geleden een terugval kreeg een psychose werd platgespoten, gedwongen opgenomen. Was de beroerdste periode tot nu toe. Ben met mijn opleiding gestopt, advies van de artsen om geen opleiding meer te volgen i.v.m. Stress en spanningen. Ik had vrienden gekregen door mijn opleiding dit heb ik niet meer. Heb begrepen van mijn mentor dat ze moeite hebben om met mij om te gaan omdat, het zo slecht gaat. Dus wil ik eigenlijk dit contact niet meer.
Ook ben ik enorrrrm veel aangekomen door de medicatie en de eetlust. Hier baal ik zo van. Verzorgd eruit zien was voor mij heel belangrijk nu nog ook wel maar is er niet veel leuke kleren in mijn maat.
Het autorijden zit er ook niet meer in omdat, ik medicatie slik met de gele stickers.
Het is me allemaal niet gegund, ik wil heel graag contact met mensen maar weet niet meer hoe.
Ik wil zo graag weer autorijden, opleiding volgen, met vriendinnen terrasje pakken, weer de lol hebben die ik altijd had. Maar hoe?????
Ik wou even mijn verhaal kwijt, misschien zijn er mensen die zoiets gelijkspel mee hebben gemaakt en contact willen.
Liefs
maandag 23 juli 2012 om 16:28
dat is me wat leonie87,heel wat voor een mens om dit te moeten dragen, en zin in het leven te houden.
maar toch ben je wel een vechtertje zo te lezen ,een die steeds weer naar de oppervlakte komt zwemmen.
minder stress zou inderdaad veel beter zijn, en wees niet te hard voor jezelf.
heel herkenbaar als het tegenzit in het leven verlies je zogenaamde vrienden.
steek energie en tijd in jezelf ga leuke dingen doen, en dan komen mensen vanzelf die werkelijk om je geven en die er niet mee zitten dat je een maatje meer bent of beperkingen hebt.
helaas zijn er dingen die gewoon te hoog gegrepen zijn stel je plannen bij van wat wel haalbaar is desnoods met hulp/begeleiding, hier een
maar toch ben je wel een vechtertje zo te lezen ,een die steeds weer naar de oppervlakte komt zwemmen.
minder stress zou inderdaad veel beter zijn, en wees niet te hard voor jezelf.
heel herkenbaar als het tegenzit in het leven verlies je zogenaamde vrienden.
steek energie en tijd in jezelf ga leuke dingen doen, en dan komen mensen vanzelf die werkelijk om je geven en die er niet mee zitten dat je een maatje meer bent of beperkingen hebt.
helaas zijn er dingen die gewoon te hoog gegrepen zijn stel je plannen bij van wat wel haalbaar is desnoods met hulp/begeleiding, hier een
maandag 23 juli 2012 om 16:28
Heej Leonie, wat vervelend zeg dat je zoveel meegemaakt hebt! Hebben de artsen/SPV/enz. je tijdens de laatste opname goed begeleid? Krijg je nu nog wel begeleiding?
Alleen je berichtje is zo verdrietig/negatief. Probeer je te focussen op de leuke dingen. Ik heb zelf ook veel meegemaakt. Niet eens een rijbewijs kunnen halen, september met een nieuwe studie beginnen omdat ik de vorige keren ziek ben geworden. Ook medicatie en ja ook dik door geworden. Maar er zijn best wel wat leuke kleren te vinden bij M&S mode, Miss Etam enz. Er zijn toch vast dingen die je wel leuk vind om te doen?
Ik weet niet in welke omgeving je woont? Als je bij mij in de buurt woont wil ik best contact met je hoor:). Maar ik ben wel positief ondanks alles wat er is gebeurd, hopelijk vind je dat niet erg.
Take Care!
Alleen je berichtje is zo verdrietig/negatief. Probeer je te focussen op de leuke dingen. Ik heb zelf ook veel meegemaakt. Niet eens een rijbewijs kunnen halen, september met een nieuwe studie beginnen omdat ik de vorige keren ziek ben geworden. Ook medicatie en ja ook dik door geworden. Maar er zijn best wel wat leuke kleren te vinden bij M&S mode, Miss Etam enz. Er zijn toch vast dingen die je wel leuk vind om te doen?
Ik weet niet in welke omgeving je woont? Als je bij mij in de buurt woont wil ik best contact met je hoor:). Maar ik ben wel positief ondanks alles wat er is gebeurd, hopelijk vind je dat niet erg.
Take Care!
dinsdag 24 juli 2012 om 16:24
Hej hej,
Ja misschien een te negatief berichtje maar zo voel ik me, wil er wel een positieve draai aangeven.
Bedankt voor de reacties dat help om toch door te gaan en leuke dingen te gaan ondernemen.
@nicolien nou als ik heel eerlijk mag zijn vind ik niet echt dat het ziekenhuis mij goed heeft begeleid. Zo werd ik van afdeling naar afdeling geswitcht er werd geen uitleg gegeven over de medicatie, terwijl ik daar wel om vroeg meerdere malen. En ze hebben me na 3 weken op straat gezet, ze zeiden dat ik maar gewoon me huiswerk moest inhalen. Me ouders vonden dat te vroeg ene hebben mij op een andere afdeling gezet, hier werd ik wel veel voorgelicht en kreeg uitleg van wat er is gebeurd. Nu ben ik weer thuis en krijg ik hulp van een psychiater en een spver. Helaas heeft de spver steeds de afspraak afgezegd en mijn vertrouwen is geschaad in de hulpverlening. Heb haar dit jaar 2 x gezien. De psychiater begrijpt mijn frustraties niet over dik worden en dat is ontzettend jammer.
Ik begrijp dat jij het ook niet makkelijk heb gehad, hoe erg het ook is wel fijn dat je mij begrijpt! Zou graag als het kan met jou in contact willen komen. Ik woon vlakbij Rotterdam.
Ik hoor het wel of het kan thans voor de reacties of heb ik dat al gezegd .
Liefs
Ja misschien een te negatief berichtje maar zo voel ik me, wil er wel een positieve draai aangeven.
Bedankt voor de reacties dat help om toch door te gaan en leuke dingen te gaan ondernemen.
@nicolien nou als ik heel eerlijk mag zijn vind ik niet echt dat het ziekenhuis mij goed heeft begeleid. Zo werd ik van afdeling naar afdeling geswitcht er werd geen uitleg gegeven over de medicatie, terwijl ik daar wel om vroeg meerdere malen. En ze hebben me na 3 weken op straat gezet, ze zeiden dat ik maar gewoon me huiswerk moest inhalen. Me ouders vonden dat te vroeg ene hebben mij op een andere afdeling gezet, hier werd ik wel veel voorgelicht en kreeg uitleg van wat er is gebeurd. Nu ben ik weer thuis en krijg ik hulp van een psychiater en een spver. Helaas heeft de spver steeds de afspraak afgezegd en mijn vertrouwen is geschaad in de hulpverlening. Heb haar dit jaar 2 x gezien. De psychiater begrijpt mijn frustraties niet over dik worden en dat is ontzettend jammer.
Ik begrijp dat jij het ook niet makkelijk heb gehad, hoe erg het ook is wel fijn dat je mij begrijpt! Zou graag als het kan met jou in contact willen komen. Ik woon vlakbij Rotterdam.
Ik hoor het wel of het kan thans voor de reacties of heb ik dat al gezegd .
Liefs
dinsdag 24 juli 2012 om 22:28
Je topic mag toch best even negatief / verdrietig zijn, je hebt veel meegemaakt in je leven en snap best dat je je daar rot door voelt en soms is het weleens lekker (zonder te zwelgen in medelijden) om even erkenning te krijgen van anderen dat je het inderdaad moeilijk heb gehad en waarschijnlijk nog steeds, maar! je bent 25 je hebt nog je hele leven voor je, probeer je daar op te richten, je klinkt inderdaad als een vechter en misschien zijn de dingen die je nu graag wilt even nog niet mogelijk maar dat betekent niet dat het voor altijd onbereikbaar zal zijn.
