Psyche
alle pijlers
gelogen over ziekte
donderdag 27 november 2014 om 08:55
donderdag 27 november 2014 om 08:57
quote:whopper schreef op 27 november 2014 @ 08:41:
[...]
Sja, wat is normaal.
Ik word bijna afgemaakt als ik in een ander topic een vrouw die na acht jaar nog om haar dode kat huilt voorzichtig opper hulp te zoeken, jij vindt het geen probleem iemand die hier toegeeft hulp nodig te hebben een trap na te geven. Wat vinden we nog normaal, vraag ik me dan af.haha dat is ook wel weer een beetje overdreven. Maar eigenlijk een beetje een trap voor open doel, er zitten hier heul veul kattenvrouwtjes zoals je weet
[...]
Sja, wat is normaal.
Ik word bijna afgemaakt als ik in een ander topic een vrouw die na acht jaar nog om haar dode kat huilt voorzichtig opper hulp te zoeken, jij vindt het geen probleem iemand die hier toegeeft hulp nodig te hebben een trap na te geven. Wat vinden we nog normaal, vraag ik me dan af.haha dat is ook wel weer een beetje overdreven. Maar eigenlijk een beetje een trap voor open doel, er zitten hier heul veul kattenvrouwtjes zoals je weet
donderdag 27 november 2014 om 09:01
donderdag 27 november 2014 om 09:01
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:55:
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Kon je hem daadwerkelijk aftroeven? Wat zei je dan?
Of accepteerde hij dat je er niet aan toe was om het te vertellen en besloot hij niet verder de duimschroeven aan te draaien, zodat hij je niet verder weg zou jagen?
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Kon je hem daadwerkelijk aftroeven? Wat zei je dan?
Of accepteerde hij dat je er niet aan toe was om het te vertellen en besloot hij niet verder de duimschroeven aan te draaien, zodat hij je niet verder weg zou jagen?
donderdag 27 november 2014 om 09:06
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 09:01:
Dat weet ik. Maar ik heb hem maandag nog gesproken dus ik denk dat hij debkt wtf. En weet ook niet zo goed hoe nu verder de gang van zaken zullen gaan.
Zoekt hij voor mij hulp of krijg ik telefoonnummers waar ik heen moet bellen op zijn advies.
Ligt er een beetje aan wat voor hulp hij gaat adviseren. Waarschijnlijk een eerstelijnspsycholoog en krijg je daarvoor een verwijsbrief.
Soms moet je die zelf bellen voor een afspraak, soms word jij gebeld. Hangt af van de praktijk en van jouw klachten.
Reken er wel op dat het nog wel 2 maanden kan duren voordat je terecht kan. Er zijn meestal wachtlijsten.
Dat weet ik. Maar ik heb hem maandag nog gesproken dus ik denk dat hij debkt wtf. En weet ook niet zo goed hoe nu verder de gang van zaken zullen gaan.
Zoekt hij voor mij hulp of krijg ik telefoonnummers waar ik heen moet bellen op zijn advies.
Ligt er een beetje aan wat voor hulp hij gaat adviseren. Waarschijnlijk een eerstelijnspsycholoog en krijg je daarvoor een verwijsbrief.
Soms moet je die zelf bellen voor een afspraak, soms word jij gebeld. Hangt af van de praktijk en van jouw klachten.
Reken er wel op dat het nog wel 2 maanden kan duren voordat je terecht kan. Er zijn meestal wachtlijsten.
donderdag 27 november 2014 om 09:09
quote:whopper schreef op 27 november 2014 @ 08:51:
Maar de huisarts zal dit toch al wel weten? Hij heeft toch jouw medisch dossier, waarin geen aanwijzingen voor een ziekte staan?
Ik vraag me ook af hoe dit kan... Bij een ziekte zijn er of lichamelijke afwijkingen vast te stellen (door huisarts zelf, of door een specialist indien de huisarts er niet zelf uitkomt. In dat geval krijgt de huisarts een melding terug van de specialist), danwel het gaat om een mentaal probleem, dat ook hoe dan ook officieel bevestigd werd.
Ik vermoed dat TO naar zijn familie/vrienden beweringen heeft gedaan die helemaal nergens op gebaseerd zijn. Waar zijn huisarts dus ook nul vanaf weet. Waarom de huisarts nu in zijn nek hijgt? Dan zouden familieleden dus bij de huisarts nagevraagd hebben naar de ziekte van TO? Vreemd....
En het zou een aandoening zijn die genezen is. Kanker? Heel vaag, ik vraag me af waar dit vandaan komt. Misschien ben je toch nog ziek, TO...
Maar de huisarts zal dit toch al wel weten? Hij heeft toch jouw medisch dossier, waarin geen aanwijzingen voor een ziekte staan?
Ik vraag me ook af hoe dit kan... Bij een ziekte zijn er of lichamelijke afwijkingen vast te stellen (door huisarts zelf, of door een specialist indien de huisarts er niet zelf uitkomt. In dat geval krijgt de huisarts een melding terug van de specialist), danwel het gaat om een mentaal probleem, dat ook hoe dan ook officieel bevestigd werd.
Ik vermoed dat TO naar zijn familie/vrienden beweringen heeft gedaan die helemaal nergens op gebaseerd zijn. Waar zijn huisarts dus ook nul vanaf weet. Waarom de huisarts nu in zijn nek hijgt? Dan zouden familieleden dus bij de huisarts nagevraagd hebben naar de ziekte van TO? Vreemd....
En het zou een aandoening zijn die genezen is. Kanker? Heel vaag, ik vraag me af waar dit vandaan komt. Misschien ben je toch nog ziek, TO...
donderdag 27 november 2014 om 09:10
quote:Dropdrop schreef op 27 november 2014 @ 09:01:
[...]
Kon je hem daadwerkelijk aftroeven? Wat zei je dan?
Of accepteerde hij dat je er niet aan toe was om het te vertellen en besloot hij niet verder de duimschroeven aan te draaien, zodat hij je niet verder weg zou jagen?Ik denk inderdaad dat je huisarts blij is dat je er aan toe bent om met hem te komen praten.
[...]
Kon je hem daadwerkelijk aftroeven? Wat zei je dan?
Of accepteerde hij dat je er niet aan toe was om het te vertellen en besloot hij niet verder de duimschroeven aan te draaien, zodat hij je niet verder weg zou jagen?Ik denk inderdaad dat je huisarts blij is dat je er aan toe bent om met hem te komen praten.
donderdag 27 november 2014 om 09:19
quote:EssentialBliss schreef op 27 november 2014 @ 09:14:
Hans, misschien is het goed om je bekentenis ook op te schrijven en mee te nemen. Zo hoef je deze alleen maar te geven als het je niet lukt om het je huisarts te vertellen.Dit zat ik mij ook al te bedenken maar vind zelf vertellen persoonlijker. Een briefje met "hier lees maar" vind ik zo kinderachtig dan
Hans, misschien is het goed om je bekentenis ook op te schrijven en mee te nemen. Zo hoef je deze alleen maar te geven als het je niet lukt om het je huisarts te vertellen.Dit zat ik mij ook al te bedenken maar vind zelf vertellen persoonlijker. Een briefje met "hier lees maar" vind ik zo kinderachtig dan
donderdag 27 november 2014 om 09:30
quote:meivogel schreef op 27 november 2014 @ 08:42:
Het drijft een wig tussen mensen die de "patiënt" wel geloven en degenen die gerede twijfels hebben. Voor mij was het niet zo naast dat ik er persoonlijk door gekwetst werd maar voor de naaste familie was het natuurlijk vreselijk omdat die niet wisten waar ze aan toe waren.
Herkenbaar! Ik ken iemand in mijn omgeving die een zwangerschap heeft gefaket (en daarna de miskraam in scène heeft gezet). Ongelooflijk maar waar. Ze wilde op die manier de man die haar 'zwanger' heeft gemaakt binnen hengelen (wat ook gelukt is). Het heeft inderdaad voor veel leed gezorgd en een wig gedreven tussen zijn ouders en hem, omdat zij niets van die zwangerschap geloofden en hij in de rouw was over zijn verloren kind. En tot op de dag van vandaag (dit is al vier jaar geleden gebeurd) blijven die ouders lichte twijfels en een knagend schuldgevoel hebben: wat nou als ze tóch zwanger was...
Dus TO, heel goed van je dat je naar de huisarts gaat, maar ik hoop dat je uiteindelijk ook in staat bent om stap 2 te zetten. Denk niet dat iedereen in je omgeving je blindelings heeft geloofd over die ziekte. Ze zullen waarschijnlijk ook knagende twijfels hebben gehad, maar die nooit naar je uitspreken. Wil je hen daar de rest van hun leven mee rond laten lopen? En wil je je naaste familie en vrienden niet ooit weer recht in de ogen kunnen kijken? Ik denk dat dat voor echte genezing (van je psychische ziekte) onvermijdelijk is.
Het drijft een wig tussen mensen die de "patiënt" wel geloven en degenen die gerede twijfels hebben. Voor mij was het niet zo naast dat ik er persoonlijk door gekwetst werd maar voor de naaste familie was het natuurlijk vreselijk omdat die niet wisten waar ze aan toe waren.
Herkenbaar! Ik ken iemand in mijn omgeving die een zwangerschap heeft gefaket (en daarna de miskraam in scène heeft gezet). Ongelooflijk maar waar. Ze wilde op die manier de man die haar 'zwanger' heeft gemaakt binnen hengelen (wat ook gelukt is). Het heeft inderdaad voor veel leed gezorgd en een wig gedreven tussen zijn ouders en hem, omdat zij niets van die zwangerschap geloofden en hij in de rouw was over zijn verloren kind. En tot op de dag van vandaag (dit is al vier jaar geleden gebeurd) blijven die ouders lichte twijfels en een knagend schuldgevoel hebben: wat nou als ze tóch zwanger was...
Dus TO, heel goed van je dat je naar de huisarts gaat, maar ik hoop dat je uiteindelijk ook in staat bent om stap 2 te zetten. Denk niet dat iedereen in je omgeving je blindelings heeft geloofd over die ziekte. Ze zullen waarschijnlijk ook knagende twijfels hebben gehad, maar die nooit naar je uitspreken. Wil je hen daar de rest van hun leven mee rond laten lopen? En wil je je naaste familie en vrienden niet ooit weer recht in de ogen kunnen kijken? Ik denk dat dat voor echte genezing (van je psychische ziekte) onvermijdelijk is.
donderdag 27 november 2014 om 09:34
Eerst met je huisarts praten,
Vandaag bij voorkeur.
Dan psychische hulp zoeken, via huisarts uiteraard.
En dan zou ik de laffe weg kiezen door niet iedereen persoonlijk je verhaal te vertellen maar via een uitgebreide mail. Kan iedereen het tegelijk lezen en kan je er bij vertellen hoe je er toe gekomen bent het te vertellen, dat je er spijt van hebt en dat je nu hulp heb en wat voor hulp.
Verder sterkte! Je gaat hier wel weer uit komen maar je moet wel zelf die juiste stappen gaan nemen.
Vandaag bij voorkeur.
Dan psychische hulp zoeken, via huisarts uiteraard.
En dan zou ik de laffe weg kiezen door niet iedereen persoonlijk je verhaal te vertellen maar via een uitgebreide mail. Kan iedereen het tegelijk lezen en kan je er bij vertellen hoe je er toe gekomen bent het te vertellen, dat je er spijt van hebt en dat je nu hulp heb en wat voor hulp.
Verder sterkte! Je gaat hier wel weer uit komen maar je moet wel zelf die juiste stappen gaan nemen.
donderdag 27 november 2014 om 09:40
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:55:
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Dus je hebt een verhaal over een ziekte verzonnen, inclusief een behandelende arts en dat verhaal heb je tegen familie/vrienden opgehangen. Vraag: hoe komt dat dan bij je huisarts terecht? Waarom is hij gaan rondbellen?
Hebben familieleden hem erover aangesproken?
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Dus je hebt een verhaal over een ziekte verzonnen, inclusief een behandelende arts en dat verhaal heb je tegen familie/vrienden opgehangen. Vraag: hoe komt dat dan bij je huisarts terecht? Waarom is hij gaan rondbellen?
Hebben familieleden hem erover aangesproken?
donderdag 27 november 2014 om 09:55
quote:GateKeeper schreef op 27 november 2014 @ 08:25:
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.Dit.
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.Dit.
donderdag 27 november 2014 om 10:05
quote:GateKeeper schreef op 27 november 2014 @ 08:25:
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
Helemaal mee eens, TO je had dit niet van te voren kunnen bedenken, of toen je al midden in deze leugen zat?
Doe in ieder geval je best om hier uit te komen en schoon schip bij je huisarts te maken, maar vooral ook bij je familie.
Dit verhaal gaat niet van de een op andere dag de lucht uit, omdat jij 'genezen' bent hè.
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
Helemaal mee eens, TO je had dit niet van te voren kunnen bedenken, of toen je al midden in deze leugen zat?
Doe in ieder geval je best om hier uit te komen en schoon schip bij je huisarts te maken, maar vooral ook bij je familie.
Dit verhaal gaat niet van de een op andere dag de lucht uit, omdat jij 'genezen' bent hè.
donderdag 27 november 2014 om 10:44
Hier ook zoiets meegemaakt. Kennis zei kanker te hebben. Ik was in shock. Gevraagd of ze dat zeker wist of dat er alleen onrustige cellen waren, nee ze had het echt. Fb stond vol met reacties uiteraard. Later bleek dat het dus niks was. Ik was daar echt heel pissig om en hoef dat mens niet meer te zien, hoe durf je mensen zo ongerust te maken. Ze was altijd al een fantast maar dit had ik nooit gedacht. Over zoiets vreselijks lieg je niet!
donderdag 27 november 2014 om 10:52
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 09:19:
[...]
Dit zat ik mij ook al te bedenken maar vind zelf vertellen persoonlijker. Een briefje met "hier lees maar" vind ik zo kinderachtig danAls je niet eens hier kan vertellen over welke ziekte je gelogen hebt, hoe gaat dat dan lukken bij de huisarts? Ik neem aan dat 'hans' niet je echte naam is, dus je kan toch gewoon je verhaal kwijt hier. Ik ben best benieuwd hoe je het voor elkaar hebt gekregen om al die mensen voor de gek te houden, moet je toch aardige acteertalenten voor nodig hebben.
[...]
Dit zat ik mij ook al te bedenken maar vind zelf vertellen persoonlijker. Een briefje met "hier lees maar" vind ik zo kinderachtig danAls je niet eens hier kan vertellen over welke ziekte je gelogen hebt, hoe gaat dat dan lukken bij de huisarts? Ik neem aan dat 'hans' niet je echte naam is, dus je kan toch gewoon je verhaal kwijt hier. Ik ben best benieuwd hoe je het voor elkaar hebt gekregen om al die mensen voor de gek te houden, moet je toch aardige acteertalenten voor nodig hebben.
donderdag 27 november 2014 om 10:54
Die goeie vriend van mij had ook kanker verzonnen. Hij had zelfs zijn kop kaal geschoren om het op chemo te laten lijken.
Het trieste is eigenlijk dat zo'n fantast wel ziek is, maar geestelijk niet lichamelijk. Nadat ik maanden met hem heb meegeleefd, dingen gedaan en geregeld, zie ik hem niet meer. Ik wil hem nooit meer zien. Hij is psychisch niet in orde, maar hij zoekt het maar lekker uit.
Het trieste is eigenlijk dat zo'n fantast wel ziek is, maar geestelijk niet lichamelijk. Nadat ik maanden met hem heb meegeleefd, dingen gedaan en geregeld, zie ik hem niet meer. Ik wil hem nooit meer zien. Hij is psychisch niet in orde, maar hij zoekt het maar lekker uit.
donderdag 27 november 2014 om 11:14
quote:oldwood schreef op 27 november 2014 @ 10:05:
[...]
Helemaal mee eens, TO je had dit niet van te voren kunnen bedenken, of toen je al midden in deze leugen zat?
Doe in ieder geval je best om hier uit te komen en schoon schip bij je huisarts te maken, maar vooral ook bij je familie.
Dit verhaal gaat niet van de een op andere dag de lucht uit, omdat jij 'genezen' bent hè.Natuurlijk is dit geen "gewone" actie. Volgens mij zijn we het er allemaal over eens dat TO hulp nodig heeft. Ook TO zelf vindt dit. Maar hem nu vertellen dat 'ie beter na had moeten denken en dat je hier geen respect voor op kan bellen, kan TO nu niks mee. Een aanmoediging om de situatie op te gaan lossen hopelijk wel.
[...]
Helemaal mee eens, TO je had dit niet van te voren kunnen bedenken, of toen je al midden in deze leugen zat?
Doe in ieder geval je best om hier uit te komen en schoon schip bij je huisarts te maken, maar vooral ook bij je familie.
Dit verhaal gaat niet van de een op andere dag de lucht uit, omdat jij 'genezen' bent hè.Natuurlijk is dit geen "gewone" actie. Volgens mij zijn we het er allemaal over eens dat TO hulp nodig heeft. Ook TO zelf vindt dit. Maar hem nu vertellen dat 'ie beter na had moeten denken en dat je hier geen respect voor op kan bellen, kan TO nu niks mee. Een aanmoediging om de situatie op te gaan lossen hopelijk wel.
donderdag 27 november 2014 om 11:14
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:32:
Ik wil dit eerst met alleen mijn huisarts bespreken en ook op me daarop te kunnen richten qua hulp. Misschien snapt niemand dat maar het opbiechten bij je huisarts is voor mij een grote stap.
Ik hoop alleen dat als ik het verteld heb aan de huisarts en er hulp voor krijg, ik mezelf daarmee kan helpen. Ik wil niet dat mn familie en omgeving het ooit te weten komen. En wil dat ook zo houden. Niet omdat het egoïstisch is, ik wil hun niet nog meer kwetsen. Ook al heb ik dat gedaan en ja dat weet ik.
Je wil geholpen worden om te stoppen met liegen, maar tegen je hele sociale omgeving wil je je leugen in stand houden, oftewel gewoon door blijven gaan met liegen.
Maak jezelf niet wijs dat dat niet egoistisch is, dat je het doet om hun te beschermen. Dat klopt gewoon niet. Daar zul je ook mee geconfronteerd worden als je via de huisarts hulp krijgt.
Ik bedoel dat niet veroordelend, ik probeer je er op te wijzen dat je redenering onder de druk van alle stress waar je nu mee kampt gewoon niet klopt. Je kunt gewoon niet linksom werken aan niet meer liegen, terwijl je rechtsom de grote leugen van je leven in stand houdt.
Ik snap wel dat je dat wil, maar het is een onverenigbare tegenstelling.
Ik wil dit eerst met alleen mijn huisarts bespreken en ook op me daarop te kunnen richten qua hulp. Misschien snapt niemand dat maar het opbiechten bij je huisarts is voor mij een grote stap.
Ik hoop alleen dat als ik het verteld heb aan de huisarts en er hulp voor krijg, ik mezelf daarmee kan helpen. Ik wil niet dat mn familie en omgeving het ooit te weten komen. En wil dat ook zo houden. Niet omdat het egoïstisch is, ik wil hun niet nog meer kwetsen. Ook al heb ik dat gedaan en ja dat weet ik.
Je wil geholpen worden om te stoppen met liegen, maar tegen je hele sociale omgeving wil je je leugen in stand houden, oftewel gewoon door blijven gaan met liegen.
Maak jezelf niet wijs dat dat niet egoistisch is, dat je het doet om hun te beschermen. Dat klopt gewoon niet. Daar zul je ook mee geconfronteerd worden als je via de huisarts hulp krijgt.
Ik bedoel dat niet veroordelend, ik probeer je er op te wijzen dat je redenering onder de druk van alle stress waar je nu mee kampt gewoon niet klopt. Je kunt gewoon niet linksom werken aan niet meer liegen, terwijl je rechtsom de grote leugen van je leven in stand houdt.
Ik snap wel dat je dat wil, maar het is een onverenigbare tegenstelling.
donderdag 27 november 2014 om 11:15
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:55:
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Ik denk dat jouw huisarts al lang weet dat je het uit je duim gezogen hebt.
Ik hoop ook dat hij iig een goede praktijkondersteuner heeft die je op het psychische vlak kan helpen (of doorverwijzen als dat nodig is)
Klopt, hij had geen bericht ontvangen van mijn behandelende arts. Had er zelf heen gebeld maar waren geen gegevens te vinden. Al naar ander ziekenhuis gebeld, daar ook niet.
En de huisarts belde me geregeld om te vragen hoe het zat en toch begreep hij het en kon ik hem aftroefen.
Ik denk dat jouw huisarts al lang weet dat je het uit je duim gezogen hebt.
Ik hoop ook dat hij iig een goede praktijkondersteuner heeft die je op het psychische vlak kan helpen (of doorverwijzen als dat nodig is)
