Psyche
alle pijlers
Gestopt met antidepressiva: ontwenning of ‘terugval’?
donderdag 4 december 2025 om 22:32
Hallo,
Ik ben 3,5 week geleden gestopt met Sertraline. Tot ongeveer 5 dagen geleden ging dit heel goed en had ik gelukkig geen ontwenningsverschijnselen.
Sinds 5 dagen merk ik echter een duidelijke mentale terugslag: ik voel me onrustig en gehaast, en mijn angst rondom trappen speelt weer op. (Ik ben steeds bang dat de kinderen van de trap vallen. Wanneer iemand in huis de trap op of af gaat, al dan niet met een kind op de arm, schiet die angst meteen omhoog.) Daarnaast pieker ik veel/maak ik me om zinloze dingen zorge en voel ik me af en toe somber.
Ik weet dat het lastig is om te bepalen wat bij ontwenning hoort en wat richting een terugkerende klacht kan wijzen. Zelf denk ik dat het bij ontwenning past en dat ik nog even moet doorzetten.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!
Ik ben 3,5 week geleden gestopt met Sertraline. Tot ongeveer 5 dagen geleden ging dit heel goed en had ik gelukkig geen ontwenningsverschijnselen.
Sinds 5 dagen merk ik echter een duidelijke mentale terugslag: ik voel me onrustig en gehaast, en mijn angst rondom trappen speelt weer op. (Ik ben steeds bang dat de kinderen van de trap vallen. Wanneer iemand in huis de trap op of af gaat, al dan niet met een kind op de arm, schiet die angst meteen omhoog.) Daarnaast pieker ik veel/maak ik me om zinloze dingen zorge en voel ik me af en toe somber.
Ik weet dat het lastig is om te bepalen wat bij ontwenning hoort en wat richting een terugkerende klacht kan wijzen. Zelf denk ik dat het bij ontwenning past en dat ik nog even moet doorzetten.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!
donderdag 4 december 2025 om 22:47
Poppedijntje schreef: ↑04-12-2025 22:32Ik weet dat het lastig is om te bepalen wat bij ontwenning hoort en wat richting een terugkerende klacht kan wijzen.
Dat is ook heel lastig en daarom mijn advies: met je behandelaren bespreken. Echt doen hoor. En even weer een steun in de rug om weer te kunnen handelen naar wat je geleerd hebt over met je angsten omgaan (zonder je erdoor te laten beheersen) is ook fijn.
vrijdag 5 december 2025 om 09:49
Gedurende 2,5 maand afgebouwd dus. Knap van je!Poppedijntje schreef: ↑05-12-2025 09:25Nee nee.
Ik slikte 50mg. Eerst 4 weken 25mg.
Toen 4 weken 12,5mg. Daarna nog 2 weken 6mg en toen stop.
Klinkt alsof het ontwenningsverschijnselen zouden kunnen zijn.
Mijn kind gebruikt (een andere) AD in druppelvorm. Ze denkt nog niet na over afbouwen, maar een enkele keer gaat het "mis" met tellen of zijn druppels groter of kleiner dan normaal. Dan krijgt ze daar binnen 48 uur al klachten van.
Dus dat je in zo'n korte tijd al zover bent afgebouwd, vind ik knap. Hopelijk wel met goede begeleiding?
vrijdag 5 december 2025 om 10:04
Helaas, of misschien juist gelukkig, heb ik deze keer zonder begeleiding afgebouwd. Eerder heb ik dit eens gedaan met hulp van mijn huisarts, maar dat verliep naar mijn idee op een onverantwoorde manier. Ik slikte destijds een ander antidepressivum en moest volgens zijn advies van een op andere dag de dosis halveren, en na een week volledig stoppen (dus in 2 weken gestopt). Het gevolg was dat ik fysiek flink ziek werd en last kreeg van paniekaanvallen.Flipflop schreef: ↑05-12-2025 09:49Gedurende 2,5 maand afgebouwd dus. Knap van je!
Klinkt alsof het ontwenningsverschijnselen zouden kunnen zijn.
Mijn kind gebruikt (een andere) AD in druppelvorm. Ze denkt nog niet na over afbouwen, maar een enkele keer gaat het "mis" met tellen of zijn druppels groter of kleiner dan normaal. Dan krijgt ze daar binnen 48 uur al klachten van.
Dus dat je in zo'n korte tijd al zover bent afgebouwd, vind ik knap. Hopelijk wel met goede begeleiding?
Vorig jasr stond ik een paar maanden onder controle van een psychiater. Omdat het goed met me ging en de begeleiding geen toegevoegde waarde meer had, heeft hij het dossier afgesloten en een brief naar de huisarts gestuurd. Hij vroeg destijds wel of ik wilde proberen af te bouwen tot volledig stoppen, maar dat durfde ik toen nog niet, ondanks dat het eigenlijk heel goed ging. Dit vond hij ook.
Nu voelde ik dat ik er klaar voor was. Daarom heb ik op eigen initiatief afgebouwd, in kleinere stapjes dan huisartsen doorgaans volgens hun schema adviseren, omdat dat voor mij veel te snel gaat (is in het verleden al paar keer gebleken).
vrijdag 5 december 2025 om 10:49
Dit!It-is-joysjuhhh schreef: ↑05-12-2025 10:30Ik begrijp je vraag, maar het is echt wel medisch advies wat je vraagt, dus goed om de vraag bij de huisarts te leggen. En als die het niet weet, dat die overlegt met een psychiater.
Monsters are real, ghostes are real too. They live inside us, and sometimes, they win.
Stephen King
Stephen King
vrijdag 5 december 2025 om 10:57
vrijdag 5 december 2025 om 12:27
Ik denk dat je dit het beste even kunt voorleggen aan je psychiater. Als ik zo lees, klinkt het eerder als ontwenning dan als een terugval. Je brein is zich als het ware opnieuw aan het instellen nu je zonder medicatie verdergaat, en dat kan zeker in de eerste maand klachten geven als extra somberheid en onrust.
vrijdag 5 december 2025 om 14:26
Afbouwen is niet niets en moet zorgvuldig en het liefst onder goede begeleiding gebeuren. Helaas is niet iedere professional hier voldoende in geschoold. Dit boek kan jou handvatten geven hoe -onder begeleiding van een hulpverlener- verantwoord af te bouwen. (Slik zelf geen medicatie dus heb nooit hoeven afbouwen. Maar heb het boek uit interesse wel gelezen en heb veel positieve reacties gehoord van mensen die wel aan het afbouwen waren)
https://www.bol.com/nl/p/minder-slikken ... _iphoneapp
https://www.bol.com/nl/p/minder-slikken ... _iphoneapp
vrijdag 5 december 2025 om 20:37
vrijdag 5 december 2025 om 21:00
Ik snap je reactie heel goed en ben het ook deels met je eens. Echter, naast advies van de huisarts zijn ervaringen ook fijn om te lezen. Ieder lichaam reageert namelijk zo anders op dit soort dingen. Een huisarts weet daar ook niet alles precies over.It-is-joysjuhhh schreef: ↑05-12-2025 10:30Ik begrijp je vraag, maar het is echt wel medisch advies wat je vraagt, dus goed om de vraag bij de huisarts te leggen. En als die het niet weet, dat die overlegt met een psychiater.
@to ik ben nu in mijn 3e week van het geheel stoppen met citalopram. Ik nam al heel lang nog maar 10mg en nu dus gestopt. De eerste twee weken vooral last gehad van draaierigheid/wankel op mn benen en last van mn darmen (Kon wel een week of 6-8 aanhouden zei mijn huisarts). Ik voelde me uitgerust, helder en prima. Maar nu ineens in de 3e week lijk ik een soort van in te storten. Ik ben moe, super prikkelbaar, het lukt me niet om te ontspannen, ben emotioneel en heb al twee meltdowns gehad deze week.
Ik kijk het sowieso nog aan tot ik een week of 8-9 gestopt ben. Het lijkt mij dat dan de onttrekkingsverschijnselen niet of nauwelijks meer voorkomen. Mocht ik er dan slechter aan toe zijn dan lijkt het me een terugval en overweeg ik weer te starten. Ik hoop natuurlijk dat ik me tegen die tijd weer stabiel genoeg voel om niet meer te hoeven beginnen.
vrijdag 5 december 2025 om 21:00
Ik snap je reactie heel goed en ben het ook deels met je eens. Echter, naast advies van de huisarts zijn ervaringen ook fijn om te lezen. Ieder lichaam reageert namelijk zo anders op dit soort dingen. Een huisarts weet daar ook niet alles precies over.It-is-joysjuhhh schreef: ↑05-12-2025 10:30Ik begrijp je vraag, maar het is echt wel medisch advies wat je vraagt, dus goed om de vraag bij de huisarts te leggen. En als die het niet weet, dat die overlegt met een psychiater.
@to ik ben nu in mijn 3e week van het geheel stoppen met citalopram. Ik nam al heel lang nog maar 10mg en nu dus gestopt. De eerste twee weken vooral last gehad van draaierigheid/wankel op mn benen en last van mn darmen (Kon wel een week of 6-8 aanhouden zei mijn huisarts). Ik voelde me uitgerust, helder en prima. Maar nu ineens in de 3e week lijk ik een soort van in te storten. Ik ben moe, super prikkelbaar, het lukt me niet om te ontspannen, ben emotioneel en heb al twee meltdowns gehad deze week.
Ik kijk het sowieso nog aan tot ik een week of 8-9 gestopt ben. Het lijkt mij dat dan de onttrekkingsverschijnselen niet of nauwelijks meer voorkomen. Mocht ik er dan slechter aan toe zijn dan lijkt het me een terugval en overweeg ik weer te starten. Ik hoop natuurlijk dat ik me tegen die tijd weer stabiel genoeg voel om niet meer te hoeven beginnen.
vrijdag 5 december 2025 om 21:10
Noëlle_ismijnnaam schreef: ↑05-12-2025 20:37Ik slik al 10 jaar anti depressiva en ik stop er nooit meer mee. Dus mijn vraag is, waarom stop je ermee? Als je een hartpatient bent dan heb je ook medicijnen nodig, jij hebt dit nodig. Maar omdat het een psychisch iets is moet je er blijkbaar ook mee stoppen omdat je zonder moet kunnen. Waarom?
Ik ben inmiddels zes jaar gestopt met Mirtazapine, na verschillende mislukte afbouw- en stoppogingen probeerde ik het met Sint Janskruid en dat lukte wonderwel.
Ik denk echt dat je met ontwenningsverschijnselen te maken hebt TO, ik herken dat heel erg.
De laatste tijd realiseer ik mij steeds meer dat ik mezelf in de tien jaar dat ik Mirtazapine gebruikte over het algemeen gewoon goed voelde, veel beter dan zonder. Ik vecht regelmatig tegen depressieve gevoelens en ik denk eraan dit toch weer met de huisarts te gaan bespreken.
vrijdag 5 december 2025 om 21:11
Ik ben TO niet, maar wil wel graag antwoorden op waarom ìk wil stoppen. Ik denk in de basis wel hetzelfde als jij, als het nodig is dan neem ik het. Alleen ik merkte dat ik heel vlakjes blijf qua humeur. Naast dat de dalen wat afgezwakt worden, worden natuurlijk ook de pieken gedempt. Ik merkte dat ik mijn enthousiasme miste, het echt voelen dat ik geniet van kleine dingen. Het kunnen uitkijken naar dingen. Alles bleef een beetje "meh".Noëlle_ismijnnaam schreef: ↑05-12-2025 20:37Ik slik al 10 jaar anti depressiva en ik stop er nooit meer mee. Dus mijn vraag is, waarom stop je ermee? Als je een hartpatient bent dan heb je ook medicijnen nodig, jij hebt dit nodig. Maar omdat het een psychisch iets is moet je er blijkbaar ook mee stoppen omdat je zonder moet kunnen. Waarom?
Daarnaast vraag ik me af in hoeverre mijn medicatie invloed heeft op mijn eetgedrag en overgewicht. En, ik heb de afgelopen jaren hard gewerkt aan de oorzaak van mijn burn-out en depressie en ik denk (hoop) dat ik genoeg handvatten heb om het zonder medicatie te kunnen redden.
Als blijkt dat ik niet functioneer zonder medicatie dan heb ik er ook geen problemen mee om ze blijven nemen. Maar ik wil wel graag een echt goeie poging gedaan hebben om te stoppen.
zaterdag 6 december 2025 om 06:01
Wat afbouwen betreft is Sertraline 1 van de beruchtste medicijnen. Regenboogapotheek verstrekt zogenaamde "taperingstrips" om af te bouwen, daar zit dan voor iedere dag een op maat gedoseerde hoeveelheid in. De normaal verkrijgbare doseringen van AD hebben vaak grotere stappen dan verantwoord is om effectief af te bouwen. In de formulieren van Regenboogapotheek staat ook wel een afbouwschema verstopt voor Sertraline, ter illustratie: zij rekenen 8 weken, waarbij vanaf de vijfde week van 7,5mg naar 0 in stapjes van 2,5mg en op het laast stapjes van 1,25mg.
Het is een "gewone" apotheek, je huisarts of psychiater moet de aanvraag ondertekenen en het wordt niet altijd vergoed.
Vanuit ervaring zou ik zeggen: je gaat waarschijnlijk te snel. Ik heb ooit (ander middel) in overleg met huisarts minstens 6 maanden gedaan over het afbouwen, met een aantal plateaus van een maand of meer. Liever te langzaam dan te snel, aldus HA. De werking en bijwerkingen worden ook gauw minder bij een lagere dosis, dus wellicht voelt het dan minder als een probleem om even "te blijven hangen". Helaas heeft niet iedere huisarts de ervaring, kennis en/of motivatie/geduld om goed af te bouwen. Het is mij toen heel goed bevallen. Erg blij met mijn huisarts.
Als laatste, bij afbouwen is het in mijn ervaring wel normaal dat je klachten soms deels even terug kunnen komen, je hoofd en lijf hebben ook gewoon tijd nodig om opnieuw "in te regelen". Wat jij nu ervaart kan er dus zeker bij horen. Je weet goed te benoemen wat er met je gebeurt, dat is al een sterk gereedschap om deze periode te doorstaan. Ik denk dat je zelf wel redelijk kunt inschatten of je met deze mate van klachten om kunt gaan of niet. Maar het is geen schande om tijdens dit proces (in overleg) toch weer terug te grijpen op medicatie als het even niet gaat. Genoeg is genoeg, even een stapje terug om daarna weer verder te kunnen. Afbouwen hoeft niet ondraaglijk oncomfortabel te zijn, daar kun je geen extra punten mee verdienen ofzo
. Neem de tijd. En het liefst niet zonder professionele begeleiding, hoewel ik de moeilijkheid snap in jouw geval. En helaas nog talloze andere gevallen... afbouwen van AD is echt nog wel een onderbelicht onderwerp in de zorg, jammer genoeg. Sterkte!
Het is een "gewone" apotheek, je huisarts of psychiater moet de aanvraag ondertekenen en het wordt niet altijd vergoed.
Vanuit ervaring zou ik zeggen: je gaat waarschijnlijk te snel. Ik heb ooit (ander middel) in overleg met huisarts minstens 6 maanden gedaan over het afbouwen, met een aantal plateaus van een maand of meer. Liever te langzaam dan te snel, aldus HA. De werking en bijwerkingen worden ook gauw minder bij een lagere dosis, dus wellicht voelt het dan minder als een probleem om even "te blijven hangen". Helaas heeft niet iedere huisarts de ervaring, kennis en/of motivatie/geduld om goed af te bouwen. Het is mij toen heel goed bevallen. Erg blij met mijn huisarts.
Als laatste, bij afbouwen is het in mijn ervaring wel normaal dat je klachten soms deels even terug kunnen komen, je hoofd en lijf hebben ook gewoon tijd nodig om opnieuw "in te regelen". Wat jij nu ervaart kan er dus zeker bij horen. Je weet goed te benoemen wat er met je gebeurt, dat is al een sterk gereedschap om deze periode te doorstaan. Ik denk dat je zelf wel redelijk kunt inschatten of je met deze mate van klachten om kunt gaan of niet. Maar het is geen schande om tijdens dit proces (in overleg) toch weer terug te grijpen op medicatie als het even niet gaat. Genoeg is genoeg, even een stapje terug om daarna weer verder te kunnen. Afbouwen hoeft niet ondraaglijk oncomfortabel te zijn, daar kun je geen extra punten mee verdienen ofzo
. Neem de tijd. En het liefst niet zonder professionele begeleiding, hoewel ik de moeilijkheid snap in jouw geval. En helaas nog talloze andere gevallen... afbouwen van AD is echt nog wel een onderbelicht onderwerp in de zorg, jammer genoeg. Sterkte!
deuxcents wijzigde dit bericht op 06-12-2025 07:13
Reden: teveel komma's
Reden: teveel komma's
11.22% gewijzigd
zaterdag 6 december 2025 om 16:09
Als het je afvlakt snap ik het helemaal. Ik heb dat met mijn medicijnen geluikig niet, het brengt me juist veel meer in balans..Tornmesje86 schreef: ↑05-12-2025 21:11Ik ben TO niet, maar wil wel graag antwoorden op waarom ìk wil stoppen. Ik denk in de basis wel hetzelfde als jij, als het nodig is dan neem ik het. Alleen ik merkte dat ik heel vlakjes blijf qua humeur. Naast dat de dalen wat afgezwakt worden, worden natuurlijk ook de pieken gedempt. Ik merkte dat ik mijn enthousiasme miste, het echt voelen dat ik geniet van kleine dingen. Het kunnen uitkijken naar dingen. Alles bleef een beetje "meh".
Daarnaast vraag ik me af in hoeverre mijn medicatie invloed heeft op mijn eetgedrag en overgewicht. En, ik heb de afgelopen jaren hard gewerkt aan de oorzaak van mijn burn-out en depressie en ik denk (hoop) dat ik genoeg handvatten heb om het zonder medicatie te kunnen redden.
Als blijkt dat ik niet functioneer zonder medicatie dan heb ik er ook geen problemen mee om ze blijven nemen. Maar ik wil wel graag een echt goeie poging gedaan hebben om te stoppen.
maandag 8 december 2025 om 07:26
Dat vlakke herken ik wel. Vorig jaar kreeg mijn moeder de diagnose Non hodgkin en mijn zusje lag op de IC opgenomen.Tornmesje86 schreef: ↑05-12-2025 21:11Ik ben TO niet, maar wil wel graag antwoorden op waarom ìk wil stoppen. Ik denk in de basis wel hetzelfde als jij, als het nodig is dan neem ik het. Alleen ik merkte dat ik heel vlakjes blijf qua humeur. Naast dat de dalen wat afgezwakt worden, worden natuurlijk ook de pieken gedempt. Ik merkte dat ik mijn enthousiasme miste, het echt voelen dat ik geniet van kleine dingen. Het kunnen uitkijken naar dingen. Alles bleef een beetje "meh".
Daarnaast vraag ik me af in hoeverre mijn medicatie invloed heeft op mijn eetgedrag en overgewicht. En, ik heb de afgelopen jaren hard gewerkt aan de oorzaak van mijn burn-out en depressie en ik denk (hoop) dat ik genoeg handvatten heb om het zonder medicatie te kunnen redden.
Als blijkt dat ik niet functioneer zonder medicatie dan heb ik er ook geen problemen mee om ze blijven nemen. Maar ik wil wel graag een echt goeie poging gedaan hebben om te stoppen.
Ik heb geen enkele keer hoeven huilen en dacht echt “whats wrong with me?”
Mijn collega’s hadden blijkbaar ook al eens naar elkaar benoemd dat ik wat vlak leek…
Ik ben toen wel iets gaan minderen in dosis.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
