Psyche
alle pijlers
Gevoel vs verstand. Tips?
donderdag 22 oktober 2015 om 13:23
Hoi Roodmetstipjes,
Eigenlijk vind ik je opsomming helemaal niet raar klinken en ik herken zeker punten zoals angst (gedeeltelijk), depri periodes en geluiden. Ik denk dat er een grote diversiteit bestaat onder mensen is en dat je zeker niet een persoonlijkheidstoornis hebt met bovenstaande punten, jij bent gewoon niet zo'n super-duper-happy persoon. Niets mis mee, maar wel vervelend als het jezelf dwars zit.
Misschien heb je iets aan deze tips:
- Kijk geen nieuws en zo mogelijk lees ook geen nieuws. Nieuws is vrijwel altijd negatief en je kunt er meestal niets aan doen, zonde van je energie.
- Vraag niet teveel van jezelf maar las juist af en toe 'alleen' tijd in.
- Schrijf elke dag op wat je WEL voor iemand gedaan hebt, ipv wat NIET. Je kunt simpelweg niet iedereen helpen en denk vooral ook aan jezelf (zeg af en toe 'nee', bedenk dat je niets terug kunt geven als je uitgeblust bent).
- Moeten: van wie moet je perfect zijn in zoveel mogelijk dingen? Van jezelf of heb je dit stiekem vanuit je opvoeding of omgeving meegekregen? En wat zou er gebeuren als je minder dan perfect zou zijn of niet 10 talen vloeiend spreekt?
- Angst: dit klinkt een beetje als een controle dingetje: door zoveel mogelijk over iets te piekeren denk je het daarmee in de hand te hebben. Las per dag een vaste tijd in om te piekeren (voor een half uur), schrijf je gedachten op en probeer ze daarbuiten zoveel mogelijk af te leiden door leuke dingen te gaan doen.
Vooral iets doen en dan met name iets waar ik blij van wordt (lezen, hobby, wandelen etc) helpt mij goed om negatieve gedachten weg te duwen.
Veel succes en sterkte
Eigenlijk vind ik je opsomming helemaal niet raar klinken en ik herken zeker punten zoals angst (gedeeltelijk), depri periodes en geluiden. Ik denk dat er een grote diversiteit bestaat onder mensen is en dat je zeker niet een persoonlijkheidstoornis hebt met bovenstaande punten, jij bent gewoon niet zo'n super-duper-happy persoon. Niets mis mee, maar wel vervelend als het jezelf dwars zit.
Misschien heb je iets aan deze tips:
- Kijk geen nieuws en zo mogelijk lees ook geen nieuws. Nieuws is vrijwel altijd negatief en je kunt er meestal niets aan doen, zonde van je energie.
- Vraag niet teveel van jezelf maar las juist af en toe 'alleen' tijd in.
- Schrijf elke dag op wat je WEL voor iemand gedaan hebt, ipv wat NIET. Je kunt simpelweg niet iedereen helpen en denk vooral ook aan jezelf (zeg af en toe 'nee', bedenk dat je niets terug kunt geven als je uitgeblust bent).
- Moeten: van wie moet je perfect zijn in zoveel mogelijk dingen? Van jezelf of heb je dit stiekem vanuit je opvoeding of omgeving meegekregen? En wat zou er gebeuren als je minder dan perfect zou zijn of niet 10 talen vloeiend spreekt?
- Angst: dit klinkt een beetje als een controle dingetje: door zoveel mogelijk over iets te piekeren denk je het daarmee in de hand te hebben. Las per dag een vaste tijd in om te piekeren (voor een half uur), schrijf je gedachten op en probeer ze daarbuiten zoveel mogelijk af te leiden door leuke dingen te gaan doen.
Vooral iets doen en dan met name iets waar ik blij van wordt (lezen, hobby, wandelen etc) helpt mij goed om negatieve gedachten weg te duwen.
Veel succes en sterkte
donderdag 22 oktober 2015 om 13:53
Ik herken erg veel, dus maak je geen zorgen.
Ik ben behandeld voor een angststoornis, dus op die angst is een label geplakt. Ik weet overigens ook dat ik als kind al bang was aangelegd, dus ik denk persoonlijk dat het ook gewoon in mij zit. Het gaat met perioden goed, en sommige perioden ben ik weer erg angstig. De angst voor de dood is bij mij overheersend (oorlog, ziekte, plotseling dood neervallen). Dit is erg vervelend, maar ik probeer dit voor mijzelf te relativeren, en dat helpt. Al heb ik hier wel wat trucjes voor geleerd bij de psych.
Hoe ik hiermee allemaal dagelijks deal? Accepteren wat ik doe, kan en bereikt heb. Het super-vrouwen-syndroom komt hier ook om de hoek kijken. Ik ben niet perfect, zal ik ook nooit worden en die was die al drie dagen op zolder hangt, is ook nog steeds niet weggelopen.
Ik ben behandeld voor een angststoornis, dus op die angst is een label geplakt. Ik weet overigens ook dat ik als kind al bang was aangelegd, dus ik denk persoonlijk dat het ook gewoon in mij zit. Het gaat met perioden goed, en sommige perioden ben ik weer erg angstig. De angst voor de dood is bij mij overheersend (oorlog, ziekte, plotseling dood neervallen). Dit is erg vervelend, maar ik probeer dit voor mijzelf te relativeren, en dat helpt. Al heb ik hier wel wat trucjes voor geleerd bij de psych.
Hoe ik hiermee allemaal dagelijks deal? Accepteren wat ik doe, kan en bereikt heb. Het super-vrouwen-syndroom komt hier ook om de hoek kijken. Ik ben niet perfect, zal ik ook nooit worden en die was die al drie dagen op zolder hangt, is ook nog steeds niet weggelopen.
donderdag 22 oktober 2015 om 14:23
Vermoeiend is dat en ik vraag me dan af hoe groot het deel van jou dan nog echt is.
Ik denk dat jij je eens in de plaats van anderen moet inleven. Bijvoorbeeld je moeder, je zus, een vriendin, een baas. Probeer je in te beelden dat jij die persoon bent en hoe die dan tegen jouw persoon aankijkt.
Bijvoorbeeld: vind jij dat je zus voor al die dingen verantwoordelijk is of denk je alleen maar "hi hallo, zus, leuk je te zien, fijn dat het goed met je gaat"?
En als jij je inleeft in je baas, zou die dan veel meer interesse in jou hebben dan dat jij waar voor je loon levert? Of denk je dat hij je op moraal e.d. gaat beoordelen?
Ik hoop dat je me begrijpt, anders heb ik voor niks zitten tikken.
Ik denk dat jij je eens in de plaats van anderen moet inleven. Bijvoorbeeld je moeder, je zus, een vriendin, een baas. Probeer je in te beelden dat jij die persoon bent en hoe die dan tegen jouw persoon aankijkt.
Bijvoorbeeld: vind jij dat je zus voor al die dingen verantwoordelijk is of denk je alleen maar "hi hallo, zus, leuk je te zien, fijn dat het goed met je gaat"?
En als jij je inleeft in je baas, zou die dan veel meer interesse in jou hebben dan dat jij waar voor je loon levert? Of denk je dat hij je op moraal e.d. gaat beoordelen?
Ik hoop dat je me begrijpt, anders heb ik voor niks zitten tikken.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 22 oktober 2015 om 14:40
quote:retrostar schreef op 22 oktober 2015 @ 14:23:
Vermoeiend is dat en ik vraag me dan af hoe groot het deel van jou dan nog echt is.
Ik denk dat jij je eens in de plaats van anderen moet inleven. Bijvoorbeeld je moeder, je zus, een vriendin, een baas. Probeer je in te beelden dat jij die persoon bent en hoe die dan tegen jouw persoon aankijkt.
Bijvoorbeeld: vind jij dat je zus voor al die dingen verantwoordelijk is of denk je alleen maar "hi hallo, zus, leuk je te zien, fijn dat het goed met je gaat"?
En als jij je inleeft in je baas, zou die dan veel meer interesse in jou hebben dan dat jij waar voor je loon levert? Of denk je dat hij je op moraal e.d. gaat beoordelen?
Ik hoop dat je me begrijpt, anders heb ik voor niks zitten tikken.
Weet niet zeker of ik je helemaal goed begrijp, maar je hebt sowieso niet voor niets lopen tikken.
Het klopt wat je zegt, bijv mbt het zus voorbeeld. Maar ik denk dat de meeste mensen strenger zijn voor zichzelf, dan voor hun naasten.
Ik vind het heel erg lastig om op je bericht te reageren. Ik laat het even inzinken en kom er waarschijnlijk later op terug.
Vermoeiend is dat en ik vraag me dan af hoe groot het deel van jou dan nog echt is.
Ik denk dat jij je eens in de plaats van anderen moet inleven. Bijvoorbeeld je moeder, je zus, een vriendin, een baas. Probeer je in te beelden dat jij die persoon bent en hoe die dan tegen jouw persoon aankijkt.
Bijvoorbeeld: vind jij dat je zus voor al die dingen verantwoordelijk is of denk je alleen maar "hi hallo, zus, leuk je te zien, fijn dat het goed met je gaat"?
En als jij je inleeft in je baas, zou die dan veel meer interesse in jou hebben dan dat jij waar voor je loon levert? Of denk je dat hij je op moraal e.d. gaat beoordelen?
Ik hoop dat je me begrijpt, anders heb ik voor niks zitten tikken.
Weet niet zeker of ik je helemaal goed begrijp, maar je hebt sowieso niet voor niets lopen tikken.
Het klopt wat je zegt, bijv mbt het zus voorbeeld. Maar ik denk dat de meeste mensen strenger zijn voor zichzelf, dan voor hun naasten.
Ik vind het heel erg lastig om op je bericht te reageren. Ik laat het even inzinken en kom er waarschijnlijk later op terug.
donderdag 22 oktober 2015 om 14:48
Van zo'n post is natuurlijk niet te bepalen of je een persoonlijkheidsstoornis of andere psychische stoornis hebt. Het kán wel, maar het hoeft niet. Het kan helpen om wat zelfhulpboeken te lezen, mindfulness zou je kunnen helpen, maar het is ook niet verkeerd om naar de huisarts te gaan en een verwijzing te vragen naar een klinisch psycholoog of psychotherapeut.
Wat je beschrijft zijn voor veel mensen (vooral veel vrouwen inderdaad ) heel herkenbare struikelblokken. Soms houden deze dingen ons echter meer dan gemiddeld in hun greep. Ik vind daarom te kort door de bocht om hier te zeggen dat het 'heel gewone dingen' zijn of dat het een groter probleem is, al vind ik het wel veel wat je beschrijft en de angsten ook vrij beperkend voor je. Modder in ieder geval niet te lang zelf aan, maar durf ook gewoon om professionele hulp te vragen als je er niet uitkomt. En dat je verder een (voor een buitenstaander) heel normaal leven hebt is ook helemaal niet raar.
Wat je beschrijft zijn voor veel mensen (vooral veel vrouwen inderdaad ) heel herkenbare struikelblokken. Soms houden deze dingen ons echter meer dan gemiddeld in hun greep. Ik vind daarom te kort door de bocht om hier te zeggen dat het 'heel gewone dingen' zijn of dat het een groter probleem is, al vind ik het wel veel wat je beschrijft en de angsten ook vrij beperkend voor je. Modder in ieder geval niet te lang zelf aan, maar durf ook gewoon om professionele hulp te vragen als je er niet uitkomt. En dat je verder een (voor een buitenstaander) heel normaal leven hebt is ook helemaal niet raar.
donderdag 22 oktober 2015 om 14:49
quote:roodmetstipjes schreef op 22 oktober 2015 @ 14:40:
[...]
Het klopt wat je zegt, bijv mbt het zus voorbeeld. Maar ik denk dat de meeste mensen strenger zijn voor zichzelf, dan voor hun naasten.
Ik durf met vrij veel zekerheid te zeggen dat jij strenger bent voor jezelf dan de gemiddelde mens voor zichzelf is
[...]
Het klopt wat je zegt, bijv mbt het zus voorbeeld. Maar ik denk dat de meeste mensen strenger zijn voor zichzelf, dan voor hun naasten.
Ik durf met vrij veel zekerheid te zeggen dat jij strenger bent voor jezelf dan de gemiddelde mens voor zichzelf is
