Psyche
alle pijlers
Heimwee naar vroeger
maandag 18 augustus 2014 om 10:38
Ik heb een tijdje een relatie die verloopt erg passioneel, maar daarom ook met ups en downs. Voor mij is het goed zo, ik heb altijd gedroomd van een man als deze, mijn omgeving zegt dat ik straal sinds ik een relatie heb, alleen de angst om tijdens een 'down' verlaten te worden leeft voortdurend in me. En ook dat zie je aan me.
Zo, dit klinkt als een groot drama. Maar stilaan begin ik te beseffen dat het om veel meer gaat bij mij dan een 'passionele' relatie met ups en downs. Ik word neerslachtig en huil dagen aan een stuk, slaap enorm slecht, wanneer ik weer denk 'verlaten' te gaan worden.
Voor het eerst besef ik dat ik me zo voel omdat ik geen opvangnet heb. Vroeger als kind en jonge puber had ik natuurlijk ook wel tegenslagen in het leven en het verschil is dat ik daar toen beter mee om kon gaan. Ik maakte deel uit van een warm gezin, dat was mijn 'basis', mijn voedingsbodem, mijn energie. Sinds mijn 17e is dat gezin er niet meer. Ouders gescheiden, oudere broer en zus het huis uit (ik miste hen al toen ze enkele jaren eerder op kamers gingen)
Wat heb ik heimwee naar hoe het vroeger was. Gezellige thuis, proper huis, samen ontbijten, ieder zijn leventje, maar bijpraten bij een heerlijk avondmaal inclusief soep én dessert, samen gezelschapspelletjes doen of bij de tv, altijd iemand die er is als je thuiskomt.
Ik mis de warmte en voel me enorm eenzaam. Wanneer het goed gaat in mijn relatie heb ik daar geen last van, dan kijk ik vooruit en zie ik een veilige toekomst met hem.
Maar nu zie ik het allemaal even niet zitten, vooral omdat ik besef dat het van veel dieper komt. Gisterenavond heb ik het voor mezelf, na een namiddag huilen, uiteindelijk gezellig gemaakt met een warm dekentje en thee op de bank.
Vannacht kon ik de slaap niet vatten en vanmorgen was ik al aan het huilen nog voor ik opstond.
Ik wil dat het was zoals vroeger, ik wil 15 jaar terug in de tijd en vanaf daar opnieuw beginnen.
Dit gaat niet.
Hoe kan ik me veilig en beschermd voelen in mijn eenzaamheid? Dingen van vroeger terug ophalen doet me pijn, ik huil bij het minste.
Een warm dekentje, een kopje thee, een boek, kaarsjes, sporten, een film.
Ik heb geen zin in sociaal contact met vriendinnen. Het is niet netjes van, maar ik wil niet horen over hun toekomstplannen, hun relaties, het ligt me momenteel allemaal te gevoelig.
Zo, dit klinkt als een groot drama. Maar stilaan begin ik te beseffen dat het om veel meer gaat bij mij dan een 'passionele' relatie met ups en downs. Ik word neerslachtig en huil dagen aan een stuk, slaap enorm slecht, wanneer ik weer denk 'verlaten' te gaan worden.
Voor het eerst besef ik dat ik me zo voel omdat ik geen opvangnet heb. Vroeger als kind en jonge puber had ik natuurlijk ook wel tegenslagen in het leven en het verschil is dat ik daar toen beter mee om kon gaan. Ik maakte deel uit van een warm gezin, dat was mijn 'basis', mijn voedingsbodem, mijn energie. Sinds mijn 17e is dat gezin er niet meer. Ouders gescheiden, oudere broer en zus het huis uit (ik miste hen al toen ze enkele jaren eerder op kamers gingen)
Wat heb ik heimwee naar hoe het vroeger was. Gezellige thuis, proper huis, samen ontbijten, ieder zijn leventje, maar bijpraten bij een heerlijk avondmaal inclusief soep én dessert, samen gezelschapspelletjes doen of bij de tv, altijd iemand die er is als je thuiskomt.
Ik mis de warmte en voel me enorm eenzaam. Wanneer het goed gaat in mijn relatie heb ik daar geen last van, dan kijk ik vooruit en zie ik een veilige toekomst met hem.
Maar nu zie ik het allemaal even niet zitten, vooral omdat ik besef dat het van veel dieper komt. Gisterenavond heb ik het voor mezelf, na een namiddag huilen, uiteindelijk gezellig gemaakt met een warm dekentje en thee op de bank.
Vannacht kon ik de slaap niet vatten en vanmorgen was ik al aan het huilen nog voor ik opstond.
Ik wil dat het was zoals vroeger, ik wil 15 jaar terug in de tijd en vanaf daar opnieuw beginnen.
Dit gaat niet.
Hoe kan ik me veilig en beschermd voelen in mijn eenzaamheid? Dingen van vroeger terug ophalen doet me pijn, ik huil bij het minste.
Een warm dekentje, een kopje thee, een boek, kaarsjes, sporten, een film.
Ik heb geen zin in sociaal contact met vriendinnen. Het is niet netjes van, maar ik wil niet horen over hun toekomstplannen, hun relaties, het ligt me momenteel allemaal te gevoelig.
maandag 18 augustus 2014 om 14:35
quote:liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @ 14:27:
[...]
Ik ben een alleenstaande mama.
Ik herken wat je schrijft, qua kleren en supermarkt.. ik vind het moeilijkste van het alleen-zijn namelijk het naar de supermarkt gaan.
Ik hoor de mooie muziek.. zie boodschappenkarretjes met producten voor gezinnen..zie ontspannen mensen niet persé naar de aanbiedingen grijpen (ik moet echt het hoognodige halen qua geld)..ik voel dan heel goed dat ik single ben. Zie er vaak tegenop naar de supermarkt te gaan. Tòt dat er iemand thuis op me wacht...
dan kan het wel. Met liefde en zin!
Het mooiste en leukste van samen-zijn zit hem voor mij in eten kopen, bereiden, tafeldekken en genieten en gerechten uitproberen.
Mijn kanjer van 1 gooit en speelt af en toe met eten en 'lekker!' zegt hij natuurlijk niet:) Zonder gekheid..meid, hoe het leven er nu uit ziet? Goed!
Want: al die moeder-Theresa-relaties die ik had waarin ik iemand gelukkiger zou maken, zou helpen gingen mis en de foute mannen die afstandelijk waren zijn nu uit mijn leven. Ik zorg met vallen en opstaan voor mijzelf en mijn kind, het gaat heel goed.
Mijn ideaal? Dat gezin uit jouw jeugd voor de scheiding.
Ik hoop het nog mee te maken, nieuwe man en nog meer kinderen.
Ik voel me rustig, zelfverzekerd, trots op hoe ik het aan pak en heb tijd om zaken een plaats te geven en mijn sociale leven gaat goed! Prioriteiten stel ik nu, zonder relatie, aan andere dingen dan voorheen. En dat doet me goed. Kostte wel veel tijd. Ik zei ook altijd; ik leef van de liefde! En normaal dat ik dat vond, haha, ik was ook romantisch en kon helemaal opgaan daarin en mijn ideaalbeeld startte al (dat plaatje) wanneer ik een relatie had.. het voelde veilig. Soms was dat dus schijn. Ik heb mijn best gedaan en nu doe ik dit voor mijzelf en kind.
Je lijkt op mij in wat je schrijft, daarom een dikke knuffel. Het komt goed.Ik ben ontroerd. Elke zin van jou is herkenbaar. De supermarkt, het koken, het samen genieten van eten... de kleine dingen kunnen de liefde zo mooi maken, maar als er geen liefde is, zijn die dingen heel confronterend. Ik wens je het beste voor jou en je kind! Dank je.
[...]
Ik ben een alleenstaande mama.
Ik herken wat je schrijft, qua kleren en supermarkt.. ik vind het moeilijkste van het alleen-zijn namelijk het naar de supermarkt gaan.
Ik hoor de mooie muziek.. zie boodschappenkarretjes met producten voor gezinnen..zie ontspannen mensen niet persé naar de aanbiedingen grijpen (ik moet echt het hoognodige halen qua geld)..ik voel dan heel goed dat ik single ben. Zie er vaak tegenop naar de supermarkt te gaan. Tòt dat er iemand thuis op me wacht...
dan kan het wel. Met liefde en zin!
Het mooiste en leukste van samen-zijn zit hem voor mij in eten kopen, bereiden, tafeldekken en genieten en gerechten uitproberen.
Mijn kanjer van 1 gooit en speelt af en toe met eten en 'lekker!' zegt hij natuurlijk niet:) Zonder gekheid..meid, hoe het leven er nu uit ziet? Goed!
Want: al die moeder-Theresa-relaties die ik had waarin ik iemand gelukkiger zou maken, zou helpen gingen mis en de foute mannen die afstandelijk waren zijn nu uit mijn leven. Ik zorg met vallen en opstaan voor mijzelf en mijn kind, het gaat heel goed.
Mijn ideaal? Dat gezin uit jouw jeugd voor de scheiding.
Ik hoop het nog mee te maken, nieuwe man en nog meer kinderen.
Ik voel me rustig, zelfverzekerd, trots op hoe ik het aan pak en heb tijd om zaken een plaats te geven en mijn sociale leven gaat goed! Prioriteiten stel ik nu, zonder relatie, aan andere dingen dan voorheen. En dat doet me goed. Kostte wel veel tijd. Ik zei ook altijd; ik leef van de liefde! En normaal dat ik dat vond, haha, ik was ook romantisch en kon helemaal opgaan daarin en mijn ideaalbeeld startte al (dat plaatje) wanneer ik een relatie had.. het voelde veilig. Soms was dat dus schijn. Ik heb mijn best gedaan en nu doe ik dit voor mijzelf en kind.
Je lijkt op mij in wat je schrijft, daarom een dikke knuffel. Het komt goed.Ik ben ontroerd. Elke zin van jou is herkenbaar. De supermarkt, het koken, het samen genieten van eten... de kleine dingen kunnen de liefde zo mooi maken, maar als er geen liefde is, zijn die dingen heel confronterend. Ik wens je het beste voor jou en je kind! Dank je.
maandag 18 augustus 2014 om 14:35
quote:Apollon schreef op 18 augustus 2014 @ 14:25:
Als ik boodschappen ga doen, of snel naar de winkel, dan trek ik oude kleren aan (de nieuwe en mooie kleren moeten gespaard blijven voor momenten met mensen waar ik om geef). mijn haar snel gekamd en geen make-up. Ik voel me dan alles behalve aantrekkelijk en dan loop ik snel door de winkel met m'n hoofd naar beneden, of over straat. Ik wil niet dat mensen naar me kijken, ik ben daar om snel mijn ding te doen en weer naar huis. Misschien moet ik echt wel wat meer respect voor mezelf hebben. En omdat ik toch een ijdel iemand ben, me ook mooi maken om naar de supermarkt te gaan. Dat zit momenteel echt niet in me, maar is misschien wel een aandachtspunt.
Je draagt naar buiten toe , hoe je je van binnen voelt.
Je maakt je mooi voor de mensen waar je het meest om geeft, maar jezelf toon je alleen je onverzorgde kant...
Ik begrijp heel goed dat je geen zin hebt om jezelf te verzorgen als je je zo voelt, maar onbewust houd je zo alles in stand...je verzorgt je niet als je alleen bent, dus voel je je mede daardoor ook ellendig,waardoor je je weer niet verzorgt.
Je komt over als iemand die vooral aan anderen denkt ipv aan zichzelf. Een prachtige eigenschap, met zo'n grote valkuil...
Ook jij mag gehoord worden, ook jij hebt een stem. Kijk eens hoever je nu al bent gekomen in het leven. Tel dat eens bij elkaar op ( ongeacht het is wat je uiteindelijk wilde) geef jezelf eens wat credits. (Nogmaals graag gedaan hoor, ik vind het gewoon jammer dat je zelf niet inziet wat je waard bent.)
Als ik boodschappen ga doen, of snel naar de winkel, dan trek ik oude kleren aan (de nieuwe en mooie kleren moeten gespaard blijven voor momenten met mensen waar ik om geef). mijn haar snel gekamd en geen make-up. Ik voel me dan alles behalve aantrekkelijk en dan loop ik snel door de winkel met m'n hoofd naar beneden, of over straat. Ik wil niet dat mensen naar me kijken, ik ben daar om snel mijn ding te doen en weer naar huis. Misschien moet ik echt wel wat meer respect voor mezelf hebben. En omdat ik toch een ijdel iemand ben, me ook mooi maken om naar de supermarkt te gaan. Dat zit momenteel echt niet in me, maar is misschien wel een aandachtspunt.
Je draagt naar buiten toe , hoe je je van binnen voelt.
Je maakt je mooi voor de mensen waar je het meest om geeft, maar jezelf toon je alleen je onverzorgde kant...
Ik begrijp heel goed dat je geen zin hebt om jezelf te verzorgen als je je zo voelt, maar onbewust houd je zo alles in stand...je verzorgt je niet als je alleen bent, dus voel je je mede daardoor ook ellendig,waardoor je je weer niet verzorgt.
Je komt over als iemand die vooral aan anderen denkt ipv aan zichzelf. Een prachtige eigenschap, met zo'n grote valkuil...
Ook jij mag gehoord worden, ook jij hebt een stem. Kijk eens hoever je nu al bent gekomen in het leven. Tel dat eens bij elkaar op ( ongeacht het is wat je uiteindelijk wilde) geef jezelf eens wat credits. (Nogmaals graag gedaan hoor, ik vind het gewoon jammer dat je zelf niet inziet wat je waard bent.)
maandag 18 augustus 2014 om 14:43
quote:liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @ 14:30:
Apollon. We zouden samen goed kunnen ouwehoeren over het naar de supermarkt gaan! Lees nu je ervaring ermee. Herken ik ook. Ik ben ook een beetje een huismus in mijn hart:) Nu nog een voller huis...
Welke regio woon je? Ik zou met liefde voor je koken (o ja, je hebt een vriend) ... haha
haha, klinkt geweldig
Wat je vertelt over die psycholoog... zoiets zou er bij mij ook naar boven komen. En ik moet er dringend aan werken. Ik wil niet binnen tien jaar nog zoveel last 'met mezelf' hebben.
Apollon. We zouden samen goed kunnen ouwehoeren over het naar de supermarkt gaan! Lees nu je ervaring ermee. Herken ik ook. Ik ben ook een beetje een huismus in mijn hart:) Nu nog een voller huis...
Welke regio woon je? Ik zou met liefde voor je koken (o ja, je hebt een vriend) ... haha
haha, klinkt geweldig
Wat je vertelt over die psycholoog... zoiets zou er bij mij ook naar boven komen. En ik moet er dringend aan werken. Ik wil niet binnen tien jaar nog zoveel last 'met mezelf' hebben.
maandag 18 augustus 2014 om 14:47
ana-isabel,
ja dat is waarheid, je draagt naar buiten wat je vanbinnen voelt
besef ik nu
En ik vind mezelf wel wat waard, maar ook alleen maar als ik bij anderen ben die ik graag zie, dan vind ik mezelf de moeite en zorg ik er ook voor dat ik de moeite ben.
Maar in mijn eentje happy zijn, eerlijk... ik snap dat niet. Een mens is een sociaal wezen en heeft liefde nodig geloof ik. Er is werk aan de winkel met mezelf. Ik wou dat ik mezelf geweldig vond ja.
ja dat is waarheid, je draagt naar buiten wat je vanbinnen voelt
besef ik nu
En ik vind mezelf wel wat waard, maar ook alleen maar als ik bij anderen ben die ik graag zie, dan vind ik mezelf de moeite en zorg ik er ook voor dat ik de moeite ben.
Maar in mijn eentje happy zijn, eerlijk... ik snap dat niet. Een mens is een sociaal wezen en heeft liefde nodig geloof ik. Er is werk aan de winkel met mezelf. Ik wou dat ik mezelf geweldig vond ja.
maandag 18 augustus 2014 om 14:53
quote:Apollon schreef op 18 augustus 2014 @ 14:47:
ana-isabel,
ja dat is waarheid, je draagt naar buiten wat je vanbinnen voelt
besef ik nu
En ik vind mezelf wel wat waard, maar ook alleen maar als ik bij anderen ben die ik graag zie, dan vind ik mezelf de moeite en zorg ik er ook voor dat ik de moeite ben.
Maar in mijn eentje happy zijn, eerlijk... ik snap dat niet. Een mens is een sociaal wezen en heeft liefde nodig geloof ik. Er is werk aan de winkel met mezelf. Ik wou dat ik mezelf geweldig vond ja.
Denk je uiterlijk even weg... hoe geweldig vind jij jezelf aan de binnenkant?
Liefde is inderdaad een belangerijk onderdeel van het leven, de liefde die je ontvangt, maar als je er van uitgaat dat je liefde alleen maar kunt ervaren via een ander om zo gelukkig te zijn, is het niet verwonderlijk dat je vaak teleurgesteld word of zult blijven. Iemand anders kan nooit verantwoordelijk zijn voor jouw geluk ; momentopnamen van geluk krijg je dan, want die persoon(en) is er niet altijd.
ana-isabel,
ja dat is waarheid, je draagt naar buiten wat je vanbinnen voelt
besef ik nu
En ik vind mezelf wel wat waard, maar ook alleen maar als ik bij anderen ben die ik graag zie, dan vind ik mezelf de moeite en zorg ik er ook voor dat ik de moeite ben.
Maar in mijn eentje happy zijn, eerlijk... ik snap dat niet. Een mens is een sociaal wezen en heeft liefde nodig geloof ik. Er is werk aan de winkel met mezelf. Ik wou dat ik mezelf geweldig vond ja.
Denk je uiterlijk even weg... hoe geweldig vind jij jezelf aan de binnenkant?
Liefde is inderdaad een belangerijk onderdeel van het leven, de liefde die je ontvangt, maar als je er van uitgaat dat je liefde alleen maar kunt ervaren via een ander om zo gelukkig te zijn, is het niet verwonderlijk dat je vaak teleurgesteld word of zult blijven. Iemand anders kan nooit verantwoordelijk zijn voor jouw geluk ; momentopnamen van geluk krijg je dan, want die persoon(en) is er niet altijd.
maandag 18 augustus 2014 om 14:53
Ik zou ook met een psycholoog gaan praten, ik heb er echt veel aan gehad. Ook nu heb ik veel aan de tijd die ik over heb nu ik alleen woon met zoontje. Als hij slaapt voel ik me goed, in het begin was het moeilijk om alleen te zijn.
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!
anoniem_166918 wijzigde dit bericht op 18-08-2014 15:07
Reden: privacy
Reden: privacy
% gewijzigd
maandag 18 augustus 2014 om 14:59
maandag 18 augustus 2014 om 15:00
En over gelukkig zijn in je uppie..in alle eerlijkheid: ik snap het OOK niet. Wil het ook niet, alleen blijven. Ik ben gelukkig door de andere zaken, vrienden, kind, huis met tuin, kleine dingetjes, maar ik zal pas volgens mijn eigen maatstaven gelukkig zijn als je dit alles kunt delen met een geliefde. Delen maakt het leven mooi.
Ik maak me trouwens ook pas mooi wanneer ik mensen zie, plus het huis krijgt dan pas een bloemetje... (Daar moet ik aan werken).. het scheelt dat ik ijdel genoeg ben om mezelf niet lelijk te vinden zonder make-up.
Ik maak me trouwens ook pas mooi wanneer ik mensen zie, plus het huis krijgt dan pas een bloemetje... (Daar moet ik aan werken).. het scheelt dat ik ijdel genoeg ben om mezelf niet lelijk te vinden zonder make-up.
maandag 18 augustus 2014 om 15:02
quote:liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @ 14:53:
[...]
Ik zou ook met een psycholoog gaan praten, ik heb er echt veel aan gehad. Ook nu heb ik veel aan de tijd die ik over heb nu ik alleen woon met zoontje. Als hij slaapt voel ik me goed, in het begin was het moeilijk om alleen te zijn.
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!Dank je voor de aanmoediging. (de plaats waar ik woon wou ik wel zonet deleten van het scherm )
[...]
Ik zou ook met een psycholoog gaan praten, ik heb er echt veel aan gehad. Ook nu heb ik veel aan de tijd die ik over heb nu ik alleen woon met zoontje. Als hij slaapt voel ik me goed, in het begin was het moeilijk om alleen te zijn.
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!Dank je voor de aanmoediging. (de plaats waar ik woon wou ik wel zonet deleten van het scherm )
maandag 18 augustus 2014 om 15:04
quote:liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @ 15:00:
En over gelukkig zijn in je uppie..in alle eerlijkheid: ik snap het OOK niet. Wil het ook niet, alleen blijven. Ik ben gelukkig door de andere zaken, vrienden, kind, huis met tuin, kleine dingetjes, maar ik zal pas volgens mijn eigen maatstaven gelukkig zijn als je dit alles kunt delen met een geliefde. Delen maakt het leven mooi.
Ik maak me trouwens ook pas mooi wanneer ik mensen zie, plus het huis krijgt dan pas een bloemetje... (Daar moet ik aan werken).. het scheelt dat ik ijdel genoeg ben om mezelf niet lelijk te vinden zonder make-up.Ja, zo zie ik het ook. Delen maakt het leven mooi. En van dat bloemetje... herkenbaar! Ik kijk eens even of ik je een privebericht kan sturen. Zomaar.
En over gelukkig zijn in je uppie..in alle eerlijkheid: ik snap het OOK niet. Wil het ook niet, alleen blijven. Ik ben gelukkig door de andere zaken, vrienden, kind, huis met tuin, kleine dingetjes, maar ik zal pas volgens mijn eigen maatstaven gelukkig zijn als je dit alles kunt delen met een geliefde. Delen maakt het leven mooi.
Ik maak me trouwens ook pas mooi wanneer ik mensen zie, plus het huis krijgt dan pas een bloemetje... (Daar moet ik aan werken).. het scheelt dat ik ijdel genoeg ben om mezelf niet lelijk te vinden zonder make-up.Ja, zo zie ik het ook. Delen maakt het leven mooi. En van dat bloemetje... herkenbaar! Ik kijk eens even of ik je een privebericht kan sturen. Zomaar.
maandag 18 augustus 2014 om 15:15
Wat bij mij trouwens nog is, weet niet of het bij jou zo is, maar van nature ben ik happy, opgeruimd van aard. Maar ik ben moe geweest, soms merk ik dus dat ik dingen niet doe, zoals het bloemetje, de supermarktramp:), het eten bereiden zoals ik zou willen en de gezelligheid maken.. doordat ik dan geconfronteerd word met hoe het zou 'moeten' zijn. En dat ik dus niet gelukkig ben met de situatie. En ik slaap voortreffelijk vaak. Soms ben ik mentaal zo moe dat ik de puf er niet voor heb en warempel; weer iets een plekje gegeven.
Ik heb in het kader van de liefde goed geleefd, veel geïnvesteerd en alles wat ik gaf en niet terug kreeg, kost nu verwerkingstijd.
Ik had niet het gezin vroeger uit jouw jeugd maar zag het bij anderen thuis. Dus vandaar dat ik wist dat het bestond en zodoende ben ik 'op jacht gegaan' naar dit gezinsplaatje.
Klinkt misschien bewust, maar dit was onbewust, ik was zestien toen ik al een masker opzette om anderen gelukkig te houden. Vooral niet kijken naar wie ik was want weet je, dat wist ik niet.
En hoe is de band met je ouders?
Dit is jouw topic, wil het niet kapen dus als je een privébericht wilt sturen, graag!
Ik ga nu boodschappen doen:) Grapje!
Ik heb in het kader van de liefde goed geleefd, veel geïnvesteerd en alles wat ik gaf en niet terug kreeg, kost nu verwerkingstijd.
Ik had niet het gezin vroeger uit jouw jeugd maar zag het bij anderen thuis. Dus vandaar dat ik wist dat het bestond en zodoende ben ik 'op jacht gegaan' naar dit gezinsplaatje.
Klinkt misschien bewust, maar dit was onbewust, ik was zestien toen ik al een masker opzette om anderen gelukkig te houden. Vooral niet kijken naar wie ik was want weet je, dat wist ik niet.
En hoe is de band met je ouders?
Dit is jouw topic, wil het niet kapen dus als je een privébericht wilt sturen, graag!
Ik ga nu boodschappen doen:) Grapje!
maandag 18 augustus 2014 om 15:18
quote:liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @ 15:09:
Hoi, heb ook mijn woonplaats en jouw citaat verwijderd met woonplaats. Heb je ook een vriendenverzoek verstuurd.
We kunnen vast nog wel even door gaan zo!
Dank je! Ik heb jouw woonplaats ook gewist dat een gereciteerd bericht. Ik kan jou geen privéberichten sturen, maar jij mij wel (via plus-teken onder mijn avatar). Als je wil, mag je een e-mailadres achterlaten, al is het maar om af en toe te kletsen via e-mail of social media. (Ik ben niet àltijd een zeur hoor ) We zien verder wel hoe het dan loopt!
Ik ga nu naar de supermarkt. Ik zal een beetje op mijn kleding letten.
Hoi, heb ook mijn woonplaats en jouw citaat verwijderd met woonplaats. Heb je ook een vriendenverzoek verstuurd.
We kunnen vast nog wel even door gaan zo!
Dank je! Ik heb jouw woonplaats ook gewist dat een gereciteerd bericht. Ik kan jou geen privéberichten sturen, maar jij mij wel (via plus-teken onder mijn avatar). Als je wil, mag je een e-mailadres achterlaten, al is het maar om af en toe te kletsen via e-mail of social media. (Ik ben niet àltijd een zeur hoor ) We zien verder wel hoe het dan loopt!
Ik ga nu naar de supermarkt. Ik zal een beetje op mijn kleding letten.
maandag 18 augustus 2014 om 16:19
quote:[message=16713630,noline]liveandletlive schreef op 18 augustus 2014 @
Ik zou ook met een psycholoog gaan praten, ik heb er echt veel aan gehad. Ook nu heb ik veel aan de tijd die ik over heb nu ik alleen woon met zoontje. Als hij slaapt voel ik me goed, in het begin was het moeilijk om alleen te zijn.
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!Mooi verwoord. Geluk kan dus wel degelijk een keuze zijn...( ik denk dat het goed is voor to om dit te lezen van iemand die in een soortgelijke situatie zat-zit.
Ik zou ook met een psycholoog gaan praten, ik heb er echt veel aan gehad. Ook nu heb ik veel aan de tijd die ik over heb nu ik alleen woon met zoontje. Als hij slaapt voel ik me goed, in het begin was het moeilijk om alleen te zijn.
Bedankt voor je wens. Ik hoop ook op het beste, dat komt voor ons alle twee. Ligt helemaal aan onszelf een een portie geluk!Mooi verwoord. Geluk kan dus wel degelijk een keuze zijn...( ik denk dat het goed is voor to om dit te lezen van iemand die in een soortgelijke situatie zat-zit.
