Help?

De ene therapie sluit de andere toch niet uit? Je bent bezig met EMDR, zou je het aankunnen om die VERS-training ernaast te doen? Of is dat nu te veel? Dat kan natuurlijk ook. Die trainingen worden als het goed is meerdere keren per jaar gegeven. Schematherapie lijkt me trouwens behoorlijk zwaar en zou ik niet tegelijk met EMDR doen, omdat EMDR ook heel hard werken is.



Ben je verplicht die nieuwe baan aan te nemen? Zou je kunnen beginnen met minder dan 32 uur misschien?



Als ik het allemaal zo lees, krijg ik de indruk dat je heel snel wilt. Snel alle therapieën doen, snel beter worden. Maar meestal gaat dat niet zo snel. Heb je geen (hoofd)behandelaar die jou wat overzicht kan geven?

Logisch dat je even compleet de weg kwijt bent!

Er is veel gebeurd en in korte tijd je relatie op de klippen en een nieuwe baan. Je geeft aan dat je de breuk niet kan/wil loslaten, dit gaat jouw eigen herstel gigantisch in de weg staan. Richt je op de dingen die je positieve energie kunnen geven, je nieuwe baan. Daar kun je wat van maken, je relatie is voorbij. Dat klinkt hard maar het helpt je niets om daarin te blijven worstelen met jezelf.



Vanuit mijn eigen situatie heb ik onlangs een schema-therapie van 2,5 inclusief EMDR afgerond. Ik denk dat je gelijk hebt dat je hieraan vast moet houden. EMDR is er juist op gericht om de traumatische gebeurtenissen vanuit je verleden aan te pakken. In combinatie met de schema-therapie zal je merken dat het echt steeds een klein stukje beter gaat. Leg jezelf wat betreft de therapie ook geen tijdslijnen op, ik had ook gehoopt met een jaar klaar te zijn maar heeft dus meer dan het dubbele gekost. Maar wel met de gewenste uitkomst!



Je bent al heel goed bezig door met jezelf aan de slag te gaan. Daarnaast heb jij het in deze moeilijke periode ook nog voor elkaar gekregen om een baan te vinden. Je hebt een stukje zelfreflectie waarin je dingen herkent en signaleert. Allemaal positieve dingen die je misschien door de omstandigheden niet bij stil staat.

Wat mij ook erg geholpen heeft was een "positieve dingen lijstje" bijhouden. Om terug te kunnen kijken dat niet alles zwart is. De zon schijnt, je kreeg een compliment van een vreemde, je favoriete chocolade was in de aanbieding, de kat heeft je stuk geknuffeld. Allemaal hele kleine dingen die vanzelfsprekend zijn maar juist in deze periode het vermelden waard zijn. Want niet alles is shit, alleen zie je het niet.



Sterkte, je komt hier echt wel uit!

Anderhalf jaar therapie is nog niet lang voor zulke complexe problemen als jij hebt, echt dat duurt langer. Dus dat je nu nog niet lekker in je vel zit is begrijpelijk.

Het is een langdurig proces, van vallen en opstaan. In mijn ervaring ook vaak van 3 stappen vooruit, 2 stappen achteruit en soms het gevoel dat je stilstaat en er niets gebeurt. Bij mij waren dat juist tijden dat er onbewust vanalles in gang was gezet en ik vaak net voor een belangrijke stap voorwaarts stond.

Het gevoel van compleet verloren, overweldigd door alles wat gebeurt zijn, herken ik ook, het hoort bij het proces denk ik. Wat mij toen heeft geholpen is letterlijk op de bank gaan zitten en (heeeeeeeel erg eng) het gewoon maar laten gebeuren. Het was net een vloedgolf die over me heen raasde, maar toen die vloedgolf wat wegtrok bleek ik nog gewoon overeind te staan. Dat verbaasde me, maar heeft me ook veel geholpen, want blijkbaar werd ik niet zo een twee drie weggevaagd.

Schema therapie is intens, maar ik vond het heel leerzaam. Daarom ben ik het met SilverShadow eens. Als je voelt dat dat de juiste therapie is zou ik daar aan vasthouden.

Wat betreft je relatie, die is voorbij en hoe hard ook, dat is toch beter. Jullie kunnen elkaar niet echt helpen. Focus je voorlopig op jezelf, dat is al hard werken genoeg.

Heel veel sterkte, het is een lange weg, maar zeker de moeite waard.

Ik heb heel veel gehad aan de verstraining. Had het gevoel dat ik eindelijk begrepen werd.

quote:Catwoman5 schreef op 27 oktober 2015 @ 07:21:

Daarnaast probeer ik iets milder voor mezelf te zijn m.b.t. mijn gedrag in aantrekken/afstoten wat ik heb vertoond, maar ik merk dat ik het erg moeilijk vind om mezelf er niet om te haten... Het voelt in dat opzicht echt alsof ik aan het knokken ben tegen iets wat ik niet kan winnen.





Niet IETS milder zijn voor jezelf, milder zijn! Wat gebeurd is kun je niet meer veranderen, iedereen maakt keuzes in het leven die achteraf gezien niet zo briljant zijn geweest. Absoluut onnodig om jezelf daarvoor de blijven straffen. Daarnaast kost het je alleen maar negatieve energie. Energie die je hard nodig hebt om te werken, je therapie te volgen en vooral vooruit te blijven kijken.

Zet alvast in je "positieve dingen boekje" van vandaag dat het een heerlijke herfstdag is

Wat fijn dat je toch nog van de kleine dingen kunt genieten. Dat is belangrijk. Houd dat vast.



Jaa de vers echt een verademing. Ik heb de map in een ruk uitgelezen. Eindelijk iemand die me begreep.