Het doet nog steeds pijn

24-03-2013 02:53 12 berichten
Alle reacties Link kopieren
Eind vorig jaar heb ik het uitgemaakt met mijn ex (33). We waren ongeveer een half jaar samen, erg kort natuurlijk. Toch was de relatie erg intensief. Hij was aan het begin al vrij moeilijk; vaak gedeprimeerd, eenzaam, onzeker. Ik kende hem van vroeger, van een ander forum, en toen ik hem weer zag was er die klik- en de drang om hem te helpen. Ik kende zijn verleden, ik wist dat hij met een depressie kampte en daar pillen voor kreeg, en ik wou zo graag dat hij weer de lichtpuntjes in het leven zag...Ik stelde hem voor aan mijn vrienden, want hij was net naar mijn stad verhuisd en had zo weinig vrienden daar.



En nu ben ik degene die verdrietig is. Mijn ex, die ik zo graag gelukkig wou maken, bleek een leugenaar. Eén die met meerdere vrouwen tegelijk bezig was. Die er allemaal bizarre seksuele voorkeuren op na leek te houden, die hij op een datingsite besprak met de andere "dames". Sommigen waren pas net de puberteit ontgroeid! Toen ik zijn profiel had gevonden, heb ik nog een half uur witbleek staan staren, want ik had geen idee dat sommige mensen graag buizen in hun--- Toen ik hem confronteerde, kwamen de smoesjes - hij had zogenaamd moeite om zich in te leven in mijn gevoelens, en dacht dat online contact wel kon- en toen ik die niet geloofde, de woedebuien. Ik was slecht en hij was slachtoffer van mijn wangedrag. Ik zou hem juist moet supporten met dingen die hem vrolijk maakten! Uiteindelijk ben ik, misselijk, weggegaan en heb hem overal van geblokkeerd. Toch doet het nog steeds pijn.



Hij heeft een blog, die ik zo nu en dan nog stiekem lees. Zijn posts maken me verdrietig en boos tegelijk. Elke keer heeft hij het weer over een nieuwe liefde, wat natuurlijk na een week of twee weer voorbij is. Ik weet dat hij een stoornis heeft, wat het precies is, weet ik niet, maar hij blijft krampachtig op zoek naar zijn ware liefde, ook toen hij met mij was. Als hij echter iemand vindt die van hem houdt, maakt hij het kapot...



Het is een soort zieke verslaving. Ik had de blog geblokkeerd op Firefox, maar uiteindelijk kon ik toch de verleiding niet weerstaan. Ergens heeft hij me nog steeds in zijn macht....
Alle reacties Link kopieren
Misschien een wijze les om bij de volgende relatie niet meer de zuster uit te hangen als je een relatie begint.



Hij heeft je niet in zijn macht, jij laat het maar wat te graag toe om slachtoffer te spelen. Dus hup alles weghalen en je eigen leven gaan leiden. Niets meer stiekem lezen etc.
Alle reacties Link kopieren
Heel begrijpelijk dat het pijn doet als je zoveel voor iemand over had en er word zo mee omgegaan.

Maar ik zou echt niet meer op zijn blog gaan kijken. Zo raak je nooit los van hem. En laat hem nou maar, hij zoekt het maar uit met zijn zoektocht naar de Ware Liefde toch? (Die hij nooit vind met zulk idioot gedrag. Stoornis of niet).

Je hebt alles voor hem over gehad en daarom frustreert het je. Ik zou blij zijn dat je van hem af bent en me zeker niet meer verdiepen in het hoe en waarom. Daar kom je toch nooit uit!

Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Kun je het niet accepteren dat jij hem niet kon redden?
Ga in therapie!
quote:dubiootje schreef op 24 maart 2013 @ 08:23:

Kun je het niet accepteren dat jij hem niet kon redden?



Oeh goede.



Kijk eens of het echt om hem gaat. In hoeverre ben je zelf niet eenzaam, verlang je naar een relatie? En waarom wil je zo graag helpen? Wil je belangrijk zijn voor iemand? Wilde je speciaal zijn, zoals Dubiootje suggereert?



Kortom, heeft dit alles niet meer met jezelf en je ego te maken dan met hem?
Alle reacties Link kopieren
als je iemand graag helpt dan voelt de ander zich belangrijk, dat is een wetmatigheid. Tenslotte voelt hij zich zo belangrijk, dat hij op je neerkijkt.



Waarom wil je de ander zo dienen. Je bent toch geen bediende?
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Nee, daar gaat het niet om. Het gaat om het nodig zijn. De redder krijgt dus zelf een gevoel van belangrijkheid en onmisbaarheid. Dat brengt een bepaalde macht met zich mee. Het is lastig om te merken dat je geen controle meer over de ander hebt en dat hij je niet nodig heeft.
Ga in therapie!
Misschien heb je hier iets aan:



http://www.bol.com/nl/p/a ... GOT0020081001004005574586



Pijnlijk goed geschreven.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik denk dat jullie gelijk hebben. Ik ben vroeger gepest en sindsdien heb ik het gevoel dat ik speciaal wil zijn. Op wil vallen door wie ik ben en wat ik doe.
Alle reacties Link kopieren
Dat kan ook zonder iemand te redden hoor
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
quote:fuutje schreef op 24 maart 2013 @ 02:53: was er die klik- en de drang om hem te helpen.

Als je ooit bij iemand weer een klik voelt en tegelijk de drang om hem te helpen...héél hard wegrennen!

Dit is geen verliefdheid maar reddersdrang en daar komt over het algemeen geen goeds van (zoals je hebt gemerkt).



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Misschien is dat ook wel zo... en zo iemand is natuurlijk geen gelijkwaardige partner, dan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven