Psyche
alle pijlers
het is goed zo
zaterdag 10 augustus 2013 om 17:14
Vroeger heb ik veel vervelende dingen meegemaakt. Ik ben nu begin 30 en vind dat ik het op zicht best goed heb gedaan allemaal. Maar er zijn nog steeds een aantal dingen waar ik tegenaan blijf lopen. Zo heb ik extreem veel moeite om in een groep te praten. Dat lukt alleen als ik mij op mijn gemak voel. Prive is dit geen probleem want dan voel ik m ij op mijn gemak. Maar op mijn werk gaat het totaal niet. Het is iets wat ik wel heel erg jammer vind dat dat zo is.
Verder heb ik nog steeds geen goed zelfbeeld. Ik zie hier als grootste oorzaak van de dingen die vroeger zijn gebeurd.
Het is niet zo dat ik nooit iets geprobeerd heb iets aan deze dingen te doen. Ik heb vaak hulp gehad en trainingen. Toch lijkt het allemaal niet genoeg. De laatste keer deed ik een assertiviteitscursus. Ook om voor een groep te praten. Dit is allemaal niet goed gegaan. Ik zou bijna zeggen dat de angst om voor groepen te praten nog groter is geworden dan voordat ik die cursus deed.
Verder zie ik mijzelf toch wel als negatief ingesteld. De oorzaak zie ik ook weer de dingen die vroeger gebeurd zijn. Ik zou liever wat vrolijker en positiever zijn.
Soms denk ik dat het misschien gewoon beter zou om maar gewoon te accepteren hoe ik ben. Ik ben geen type om voor een groep te praten dus laat ik dat ook eigenlijk maar gewoon helemaal niet meer proberen. De dingen die ik niet prettig vind (waar ik extreem moeite mee heb) gewoon niet meer opzoeken. Ik vraag me af of het beter zou zijn om me vooral te richten op dingen die ik leuk vind. Positiviteit halen uit de kleine dingen en grote dingen laten voor wat het is. Het is niet de bedoeling om mijn huis helemaal niet meer uit te komen natuurlijk. Dat ook weer niet.
Zijn er meer mensen die na jaren van hulp/training enz van zichzelf geaccepteerd hebben dat sommige dingen er niet mer inzitten en zij daar ook echt gelukkiger van geworden? Of zijn deze mensen juist in een isolement terecht gekomen?
Verder heb ik nog steeds geen goed zelfbeeld. Ik zie hier als grootste oorzaak van de dingen die vroeger zijn gebeurd.
Het is niet zo dat ik nooit iets geprobeerd heb iets aan deze dingen te doen. Ik heb vaak hulp gehad en trainingen. Toch lijkt het allemaal niet genoeg. De laatste keer deed ik een assertiviteitscursus. Ook om voor een groep te praten. Dit is allemaal niet goed gegaan. Ik zou bijna zeggen dat de angst om voor groepen te praten nog groter is geworden dan voordat ik die cursus deed.
Verder zie ik mijzelf toch wel als negatief ingesteld. De oorzaak zie ik ook weer de dingen die vroeger gebeurd zijn. Ik zou liever wat vrolijker en positiever zijn.
Soms denk ik dat het misschien gewoon beter zou om maar gewoon te accepteren hoe ik ben. Ik ben geen type om voor een groep te praten dus laat ik dat ook eigenlijk maar gewoon helemaal niet meer proberen. De dingen die ik niet prettig vind (waar ik extreem moeite mee heb) gewoon niet meer opzoeken. Ik vraag me af of het beter zou zijn om me vooral te richten op dingen die ik leuk vind. Positiviteit halen uit de kleine dingen en grote dingen laten voor wat het is. Het is niet de bedoeling om mijn huis helemaal niet meer uit te komen natuurlijk. Dat ook weer niet.
Zijn er meer mensen die na jaren van hulp/training enz van zichzelf geaccepteerd hebben dat sommige dingen er niet mer inzitten en zij daar ook echt gelukkiger van geworden? Of zijn deze mensen juist in een isolement terecht gekomen?
zaterdag 10 augustus 2013 om 17:17
Het IS ook goed zoals je bent. Acceptatie is zeer belangrijk. Je hebt je mindere kanten. Je kan niet goed spreken in een groep. So what? Daar tegenover staan waarschijnlijk heel veel talenten. Focus je daar op. Dat geeft je zelfvertrouwen. Dan wordt het negatieve minder pijnlijk, wat automatisch tot gevolg zal hebben dat dit ook beter zal gaan.
zaterdag 10 augustus 2013 om 17:48
Heel goed om je te gaan richten op de dingen die je leuk vindt! Iedereen heeft zijn goede en slechte kanten, dat moet iedereen accepteren. Door je te richten op de leuke dingen en de dingen die je goed kan, word je zelfbeeld ook beter.
Maar als deze zaken je belemmeren, als je groepen mensen gaat ontwijken, als het je baan in gevaar brengt, dan is het wel belangrijk om aan te blijven pakken.
Maar als deze zaken je belemmeren, als je groepen mensen gaat ontwijken, als het je baan in gevaar brengt, dan is het wel belangrijk om aan te blijven pakken.
zaterdag 10 augustus 2013 om 18:17
Ik denk dat je op het juiste spoor zit. Iedereen heeft andere kwaliteiten en soms past iets gewoon niet bij je. Er is niks mis met jezelf accepteren zoals je bent. Heel goed juist. Je hoeft niet overal goed in te zijn.
Ik ben blij met wie ik ben. Dat is een stuk minder vermoeiend dan mezelf willen veranderen.
Ik ben blij met wie ik ben. Dat is een stuk minder vermoeiend dan mezelf willen veranderen.
zaterdag 10 augustus 2013 om 18:20
Soms denk ik dat het misschien gewoon beter zou om maar gewoon te accepteren hoe ik ben. Ik ben geen type om voor een groep te praten dus laat ik dat ook eigenlijk maar gewoon helemaal niet meer proberen. De dingen die ik niet prettig vind (waar ik extreem moeite mee heb) gewoon niet meer opzoeken. Ik vraag me af of het beter zou zijn om me vooral te richten op dingen die ik leuk vind. Positiviteit halen uit de kleine dingen en grote dingen laten voor wat het is. Het is niet de bedoeling om mijn huis helemaal niet meer uit te komen natuurlijk. Dat ook weer niet.
Lijkt me een heel goed plan. Je hoeft niet te kunnen en te doen wat een ander ook kan. En je kunt altijd wel iets vinden uit je jeugd om dat de schuld te geven van hoe je nu bent.
Zolang je jezelf en anderen geen kwaad doet door bepaalde dingen juist niet of wel te doen, is er niets aan de hand, als dat wel gebeurt zal je jezelf toch moeten aanpassen aan de omstandigheden.
Lijkt me een heel goed plan. Je hoeft niet te kunnen en te doen wat een ander ook kan. En je kunt altijd wel iets vinden uit je jeugd om dat de schuld te geven van hoe je nu bent.
Zolang je jezelf en anderen geen kwaad doet door bepaalde dingen juist niet of wel te doen, is er niets aan de hand, als dat wel gebeurt zal je jezelf toch moeten aanpassen aan de omstandigheden.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 10 augustus 2013 om 19:22
Eens met nlies. Je weet gewoon niet zeker of het de gebeurtenissen uit het verleden zijn die de problemen hebben veroorzaakt. De beste manier om van je angsten af te komen is ze uit te dagen en weg te trainen, maar bij sommige typen problemen (sociale angsten vaak) lukt dat minder goed.
Zolang je je brood kan verdienen en niemand tot last bent is alles goed.
Zolang je je brood kan verdienen en niemand tot last bent is alles goed.
