Psyche
alle pijlers
Het voelt als falen
maandag 16 april 2012 om 00:50
Een nieuw traject in bij een psychiater.
Ik loop al jaren af en aan bij verschillende soorten hulp verleners, maar het lijkt elke keer niet te baten. Ik haal er niet uit wat ik nodig heb om me beter te voelen. En nu begint er weer een nieuw traject, en wel bij de psychiater. Officiële diagnose is BPS en ADD, maar ik vind diagnoses in de psychiatrie toch altijd iets moeilijks.
Ik ben graag onafhankelijk en het voelt zo als falen om het niet alleen te kunnen. Ik zou zo graag ook gewoon 'normaal' zijn.
Ik heb geen grote problemen, ik heb een heel normaal leven, ik kan zelf alleen niet omgaan met de issues die er wel zijn.
En zijn miljoenen mensen die het veel slechter hebben dan mij en die er niet zo'n drama van maken, waarom kan ik dan ook niet gewoon?
Ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten van deze behandeling, misschien zijn er mensen die ervaring hebben en iets kwijt willen?
Ik ben bij mijn laatste psycholoog weggegaan omdat het geen toegevoegde waarde had. Elk gesprek analyseerde we situaties welke ik zelf ook al 20x geanalyseerd had. Het probleem is ook niet dat ik niet weet waar het fout gaat. Maar dat ik gewoon elke keer in een oud patroon val. Ik wil graag houvast hoe het anders te doen, niet alleen maar horen dat het anders zou moeten. Dat weet ik namelijk zelf ook al wel.
Zucht.
Ik loop al jaren af en aan bij verschillende soorten hulp verleners, maar het lijkt elke keer niet te baten. Ik haal er niet uit wat ik nodig heb om me beter te voelen. En nu begint er weer een nieuw traject, en wel bij de psychiater. Officiële diagnose is BPS en ADD, maar ik vind diagnoses in de psychiatrie toch altijd iets moeilijks.
Ik ben graag onafhankelijk en het voelt zo als falen om het niet alleen te kunnen. Ik zou zo graag ook gewoon 'normaal' zijn.
Ik heb geen grote problemen, ik heb een heel normaal leven, ik kan zelf alleen niet omgaan met de issues die er wel zijn.
En zijn miljoenen mensen die het veel slechter hebben dan mij en die er niet zo'n drama van maken, waarom kan ik dan ook niet gewoon?
Ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten van deze behandeling, misschien zijn er mensen die ervaring hebben en iets kwijt willen?
Ik ben bij mijn laatste psycholoog weggegaan omdat het geen toegevoegde waarde had. Elk gesprek analyseerde we situaties welke ik zelf ook al 20x geanalyseerd had. Het probleem is ook niet dat ik niet weet waar het fout gaat. Maar dat ik gewoon elke keer in een oud patroon val. Ik wil graag houvast hoe het anders te doen, niet alleen maar horen dat het anders zou moeten. Dat weet ik namelijk zelf ook al wel.
Zucht.
maandag 16 april 2012 om 00:58
Ik was hiervoor bij een psycholoog bezong met cognitieve gedragen therapie, wat tijdens de therapie alleen inhield dat we de situaties die waren voorgevallen evalueerden. Maar daar heb ik niemand voor nodig dat kan ik zelf ook wel.
Ik weet dat mijn gedachtegang op zo'n moment onredelijk is, ik weet dat het de volgende dag allemaal lang niet zo erg is. Maar op dat moment, in die setting, voelt het alsof de aarde zal vergaan.Alsof niets meer wordt zoals het was, of meer alsof niets ooit is geweest wat ik dacht dat het was.
Ik weet dat mijn gedachtegang op zo'n moment onredelijk is, ik weet dat het de volgende dag allemaal lang niet zo erg is. Maar op dat moment, in die setting, voelt het alsof de aarde zal vergaan.Alsof niets meer wordt zoals het was, of meer alsof niets ooit is geweest wat ik dacht dat het was.
maandag 16 april 2012 om 01:09
Ik voor je dat deze nieuwe een stap verder zal gaan dan. De eerste is natuurlijk wel de situatie te analyseren en erachter zien te komen wat je valkuilen zijn, maar daar wil je wel een vervolg aan geven natuurlijk en leren hoe daarmee om te gaan. Ik vind het wel vreemd dat je dat nog niet besproken hebt.
Hopelijk ga je dat nu wel doen. Je kan dat wel zelf aangeven ook. Je zit daar voor jezelf en de hulpverlener voor jou.
Hopelijk ga je dat nu wel doen. Je kan dat wel zelf aangeven ook. Je zit daar voor jezelf en de hulpverlener voor jou.
maandag 16 april 2012 om 02:19
Houdt cognitieve therapie niet in dat het vooral het gedrag aanpakt en niet zozeer de oorzaken? Ben je voortijdig gestopt, voordat er andere reactiemanieren aan bod kwamen?
Inzicht in gedrag (en oorzaken) is nog niet dat je dat ook kan toepassen. Zeker niet als je bepaalde reactie- en gedragspatronen al jaren toepast, geautomatiseerd zijn in je systeem. Zo gek is het dus niet dat je niet meteen verandert door te analyseren en te "weten" wat eraan schort, als je nog geen nieuwe manieren weet of kan oefenen (tot je je die aanwent).
Het is denk ik op allerlei gebieden zo dat het blijvender resultaat geeft als je weet waarom je bepaalde dingen zo doet, maar patronen en automatismen (en strategieen) doorbreek je in de praktijk niet zomaar.
Puur aan- of afleren van iets, zonder inzicht, en zonder dat je gevoelens veranderen, is denk ik te vergelijken met na jaren gerookt te hebben verwachten dat als je stopt met roken je dag 1 al verwacht je een overtuigd nietroker te voelen en nergens meer last van te hebben..
Bepaalde veranderingen hebben toch tijd nodig om blijvend te zijn en mee te leren om te gaan op andere manieren, zonder terug te vallen in oude mechanismen. Is ook wel logisch vind ik. Ik weet er niet veel van, die diagnoses, maar er zijn hier meen ik topics te vinden over iig BPS en voor zover ik weet zijn daar goede vooruitzichten met (bepaalde) therapieen.
Misschien dus nog even geduld... en niet te snel resultaat willen en jezelf op afrekenen als/ dat je (nog) terugvalt..
Inzicht in gedrag (en oorzaken) is nog niet dat je dat ook kan toepassen. Zeker niet als je bepaalde reactie- en gedragspatronen al jaren toepast, geautomatiseerd zijn in je systeem. Zo gek is het dus niet dat je niet meteen verandert door te analyseren en te "weten" wat eraan schort, als je nog geen nieuwe manieren weet of kan oefenen (tot je je die aanwent).
Het is denk ik op allerlei gebieden zo dat het blijvender resultaat geeft als je weet waarom je bepaalde dingen zo doet, maar patronen en automatismen (en strategieen) doorbreek je in de praktijk niet zomaar.
Puur aan- of afleren van iets, zonder inzicht, en zonder dat je gevoelens veranderen, is denk ik te vergelijken met na jaren gerookt te hebben verwachten dat als je stopt met roken je dag 1 al verwacht je een overtuigd nietroker te voelen en nergens meer last van te hebben..
Bepaalde veranderingen hebben toch tijd nodig om blijvend te zijn en mee te leren om te gaan op andere manieren, zonder terug te vallen in oude mechanismen. Is ook wel logisch vind ik. Ik weet er niet veel van, die diagnoses, maar er zijn hier meen ik topics te vinden over iig BPS en voor zover ik weet zijn daar goede vooruitzichten met (bepaalde) therapieen.
Misschien dus nog even geduld... en niet te snel resultaat willen en jezelf op afrekenen als/ dat je (nog) terugvalt..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 16 april 2012 om 09:58
Ik heb ook BPS en ADD en vind het heel erg dat ik hier mijn hele leven mee moet dealen, tis geen kattenpis zeg maar.. Ik probeer er maar niet teveel bij stil te staan en gewoon mijn leven te leven volgens de richtlijnen die ik mezelf heb gegeven, op tijd naar bed, regelmaat en zo min mogelijk onverwachte dingen zoals feestjes enzo, kan ik heel erg van slag van raken..Ik heb Linehan therapie gehad en ik heb er wel veel van geleerd, medicijnen gebruik ik niet meer, werkt toch niet.
