Psyche
alle pijlers
Het zwarte gat
zondag 21 juni 2015 om 20:34
Hallo allemaal,
Ik ga het proberen kort te houden al weet ik niet eens waar ik moet beginnen.
Ik ben gewoonweg niet gelukkig ondanks dat ik alles heb. Ik ben zelfstandig ondernemer, heb een eigen appartement, een leuke vriend waar het goed mee gaat, een goede familieband, leuke vriendinnen en vrienden en toch ben ik niet gelukkig.
Mijn werk vind ik leuk maar niet voor meer dan drie dagen per week (daar kom ik overigens meer dan prima mee rond). Ik zit er al een tijdje over te denken om een andere weg in te slaan en dit te combineren met het werk wat ik dus doe maar toch twijfel ik. Vind ik dat wel zo leuk?
Mijn appartement is in principe prima alleen de locatie is niet helemaal fijn meer (veel geluidsoverlast). Graag zou ik verhuizen maar ja waarheen? In de buurt is niks waardoor ik er echt op vooruit zou gaan.
Naar het buitenland verhuizen heeft altijd door mijn hoofd gespookt maar dit is niet makkelijk gezien mijn vriend die met geen mogelijkheid mee kan en mijn werk. Wat wil ik dan?
onlangs op vakantie geweest en een heerlijke week gehad. De eczeem die ik doorgaans in Nederland heb is een week niet aanwezig geweest en ik was een dag terug in Nederland en hij was er weer.
Mijn omgeving lijkt zich te ontwikkelen. Iedereen gaat samenwonen,trouwen en krijgt kinderen. Nou is samenwonen voor ons voorlopig geen optie en of ik ooit wil trouwen en kinderen krijgen dat weet ik nog niet. Maar toch...
Ik heb het gevoel alsof mijn leven stil staat. Ook geprobeerd dit bespreekbaar te maken met mijn ouders maar dan krijg ik alleen maar "iedereen moet werken". Dat snap ik en dat is het punt ook helemaal niet. Het gaat erom dat ik gewoon echt niet gelukkig ben. Ik sta stil in mn leven ondanks dat ik eigenlijk alles heb en kan.
Zijn er mensen die dit ook ervaren? Tips? Goed advies?
Ik ga het proberen kort te houden al weet ik niet eens waar ik moet beginnen.
Ik ben gewoonweg niet gelukkig ondanks dat ik alles heb. Ik ben zelfstandig ondernemer, heb een eigen appartement, een leuke vriend waar het goed mee gaat, een goede familieband, leuke vriendinnen en vrienden en toch ben ik niet gelukkig.
Mijn werk vind ik leuk maar niet voor meer dan drie dagen per week (daar kom ik overigens meer dan prima mee rond). Ik zit er al een tijdje over te denken om een andere weg in te slaan en dit te combineren met het werk wat ik dus doe maar toch twijfel ik. Vind ik dat wel zo leuk?
Mijn appartement is in principe prima alleen de locatie is niet helemaal fijn meer (veel geluidsoverlast). Graag zou ik verhuizen maar ja waarheen? In de buurt is niks waardoor ik er echt op vooruit zou gaan.
Naar het buitenland verhuizen heeft altijd door mijn hoofd gespookt maar dit is niet makkelijk gezien mijn vriend die met geen mogelijkheid mee kan en mijn werk. Wat wil ik dan?
onlangs op vakantie geweest en een heerlijke week gehad. De eczeem die ik doorgaans in Nederland heb is een week niet aanwezig geweest en ik was een dag terug in Nederland en hij was er weer.
Mijn omgeving lijkt zich te ontwikkelen. Iedereen gaat samenwonen,trouwen en krijgt kinderen. Nou is samenwonen voor ons voorlopig geen optie en of ik ooit wil trouwen en kinderen krijgen dat weet ik nog niet. Maar toch...
Ik heb het gevoel alsof mijn leven stil staat. Ook geprobeerd dit bespreekbaar te maken met mijn ouders maar dan krijg ik alleen maar "iedereen moet werken". Dat snap ik en dat is het punt ook helemaal niet. Het gaat erom dat ik gewoon echt niet gelukkig ben. Ik sta stil in mn leven ondanks dat ik eigenlijk alles heb en kan.
Zijn er mensen die dit ook ervaren? Tips? Goed advies?
dinsdag 23 juni 2015 om 16:45
Sorry voor de late reactie!
@sabbatical: waar ik tegenop zie in mijn werk is het eeuwige gezeur waar ik mee te maken heb. Maar dat hoort erbij in dit vak. Ik merk gewoon dat ik er steeds minder goed tegen kan en wil daarom misschien ook een andere weg inslaan en het combineren zodat positief en negatief voor komt tijdens mn werk.
@fifaqueen en pussywillow: thanks dat jullie me begrijpen en erg mooi gezegd fifa. Het is absoluut geen ondankbaarheid maar wel een vervelend gevoel. Voor de buitenwereld doen alsof het allemaal leuk en geweldig is maar van binnen je toch niet zo voelen.
@merano: hoezo mis je ambitie? Ik heb zojuist een tweejarige specialisatieopleiding afgerond. Heb binnen die twee jaar nog 3 andere cursussen gevolgd en heb het wel degelijk over een nieuwe weg inslaan in mijn openings OP. Ik vraag me alleen af of ik daar wel gelukkig door ga worden. Ambitie genoeg zou ik zeggen. Heb immers 2 diploma's in verschillende vakgebieden en een specialisatie diploma en meerdere cursussen gevolgd.
@alle andere: thanks voor jullie inzichten. Misschien moet ik wel gewoon de richting erbij pakken die ik in gedachten heb en vanuit daar kijken of dat is wat ik dan wel wil. Ondanks dat het me ergens tegenhoud om het te doen zal ik weer serieus eens die plannen gaan uitwerken. Als het niks is kan ik altijd nog verder kijken.
@sabbatical: waar ik tegenop zie in mijn werk is het eeuwige gezeur waar ik mee te maken heb. Maar dat hoort erbij in dit vak. Ik merk gewoon dat ik er steeds minder goed tegen kan en wil daarom misschien ook een andere weg inslaan en het combineren zodat positief en negatief voor komt tijdens mn werk.
@fifaqueen en pussywillow: thanks dat jullie me begrijpen en erg mooi gezegd fifa. Het is absoluut geen ondankbaarheid maar wel een vervelend gevoel. Voor de buitenwereld doen alsof het allemaal leuk en geweldig is maar van binnen je toch niet zo voelen.
@merano: hoezo mis je ambitie? Ik heb zojuist een tweejarige specialisatieopleiding afgerond. Heb binnen die twee jaar nog 3 andere cursussen gevolgd en heb het wel degelijk over een nieuwe weg inslaan in mijn openings OP. Ik vraag me alleen af of ik daar wel gelukkig door ga worden. Ambitie genoeg zou ik zeggen. Heb immers 2 diploma's in verschillende vakgebieden en een specialisatie diploma en meerdere cursussen gevolgd.
@alle andere: thanks voor jullie inzichten. Misschien moet ik wel gewoon de richting erbij pakken die ik in gedachten heb en vanuit daar kijken of dat is wat ik dan wel wil. Ondanks dat het me ergens tegenhoud om het te doen zal ik weer serieus eens die plannen gaan uitwerken. Als het niks is kan ik altijd nog verder kijken.
