Psyche
alle pijlers
Hij is dood....
donderdag 2 juni 2016 om 15:03
De kwelgeest uit mijn verleden is dood.
Gisteren spontaan gegoogled op de man die zich leraar noemde maar aan mij vergreep. 16 jaar en de onschuld zelve kwam ik na een verhuizing in zijn klas, hij probeerde me te verkrachten toen ik moest nablijven en ik vocht en krabte en sloeg maar hij nam veel meer dan ik ooit had willen geven. Van onschuldig kind werd ik een opstandige puber die spijbelde en met een mes op zak liep, die 1,5 vertraging in het behalen van haar schooldiploma opliep, die steeds zijn stem hoorde dat hij wist waar ik woonde en mijn moeder zou overrijden als ik iets zou vertellen...die ik intens haatte...hij is dood volgens de overlijdensadvertentie...kanker.
Dankzij een conciërge met een zesde zintuig en fijne ouders is het met mij helemaal goedgekomen al is hij nooit veroordeeld wegens "gebrek aan bewijs" Dat zou tegenwoordig wel anders gaan maar toen...toen had de leraar het laatste woord. Bij het lustrum van de school las ik berichten op de schoolpagina die mij vertelde dat ik niet de enige was...zoals meestal het geval bij dit soort mannen. Nooit eerder was ik blij bij een overlijdensadvertentie...het voelt onwerkelijk.
Ik praat er nooit meer over en het is goed zo maar ik moest het even kwijt.
Gisteren spontaan gegoogled op de man die zich leraar noemde maar aan mij vergreep. 16 jaar en de onschuld zelve kwam ik na een verhuizing in zijn klas, hij probeerde me te verkrachten toen ik moest nablijven en ik vocht en krabte en sloeg maar hij nam veel meer dan ik ooit had willen geven. Van onschuldig kind werd ik een opstandige puber die spijbelde en met een mes op zak liep, die 1,5 vertraging in het behalen van haar schooldiploma opliep, die steeds zijn stem hoorde dat hij wist waar ik woonde en mijn moeder zou overrijden als ik iets zou vertellen...die ik intens haatte...hij is dood volgens de overlijdensadvertentie...kanker.
Dankzij een conciërge met een zesde zintuig en fijne ouders is het met mij helemaal goedgekomen al is hij nooit veroordeeld wegens "gebrek aan bewijs" Dat zou tegenwoordig wel anders gaan maar toen...toen had de leraar het laatste woord. Bij het lustrum van de school las ik berichten op de schoolpagina die mij vertelde dat ik niet de enige was...zoals meestal het geval bij dit soort mannen. Nooit eerder was ik blij bij een overlijdensadvertentie...het voelt onwerkelijk.
Ik praat er nooit meer over en het is goed zo maar ik moest het even kwijt.
donderdag 2 juni 2016 om 16:32
quote:Deadpool schreef op 02 juni 2016 @ 16:13:
Ja ik kon het niet bewijzen want de verwondingen down under konden ook ergens anders door komen aldus de politie. Sta je dan met je goeie gedrag. Ik kon ook niet bewijzen dat het tegen mijn wil was etc. Ook zou de straf áls hij al veroordeeld werd heel laag zijn en kon ie nog in hoger beroep en zou het me jaren kosten dus hebben ze mijn ouders destijds maar aangeraden geen aangifte te doen. Zo ging dat
O meis wat erg
Gelukkig zijn de tijden inmiddels veranderd en neemt de politie dit soort aangiftes wel serieus maar daar heb(ben) jij(wij) niets meer aan. Jij weet dat hij schuldig is en hij ook. Ik kan me toch niet voorstellen dat dit soort mensen als de dood om de hoek komt kijken niet bang zal zijn (of misschien vertel ik mezelf dat omdat ik hoop dat er ergens nog iets van gerechtigheid bestaat) Sterkte en LEEF! Gun hem niet buiten dat wat je is afgenomen ook macht over je leven van vandaag. Dat zijn ze niet waard.
Ja ik kon het niet bewijzen want de verwondingen down under konden ook ergens anders door komen aldus de politie. Sta je dan met je goeie gedrag. Ik kon ook niet bewijzen dat het tegen mijn wil was etc. Ook zou de straf áls hij al veroordeeld werd heel laag zijn en kon ie nog in hoger beroep en zou het me jaren kosten dus hebben ze mijn ouders destijds maar aangeraden geen aangifte te doen. Zo ging dat
O meis wat erg
Gelukkig zijn de tijden inmiddels veranderd en neemt de politie dit soort aangiftes wel serieus maar daar heb(ben) jij(wij) niets meer aan. Jij weet dat hij schuldig is en hij ook. Ik kan me toch niet voorstellen dat dit soort mensen als de dood om de hoek komt kijken niet bang zal zijn (of misschien vertel ik mezelf dat omdat ik hoop dat er ergens nog iets van gerechtigheid bestaat) Sterkte en LEEF! Gun hem niet buiten dat wat je is afgenomen ook macht over je leven van vandaag. Dat zijn ze niet waard.
donderdag 2 juni 2016 om 16:56
Ik snap je opluchting heel goed, zou ook een feestje vieren.
Ik heb nooit geweten wie het was, behalve dat hij Frans sprak. En ja het is 20 jaar terug en nee ik draag het niet meer elke dag met me mee, maar hoop dat karma hem te pakken krijgt. Heel hard.
Ik hoop dat je inderdaad een mooie bos voor jezelf haalt straks!
Ik heb nooit geweten wie het was, behalve dat hij Frans sprak. En ja het is 20 jaar terug en nee ik draag het niet meer elke dag met me mee, maar hoop dat karma hem te pakken krijgt. Heel hard.
Ik hoop dat je inderdaad een mooie bos voor jezelf haalt straks!
donderdag 2 juni 2016 om 16:57
Het lijkt raar om te zeggen maar gefeliciteerd. Kan me goed voorstellen dat je je opgelucht voelt. Nu weet je zeker dat hij het nooit nog eens zal doen. De mijne is nu 61 maar hij heeft maar 1 nier. Maar ik zag laatst een facebook-profiel waarop hij stond te blaken van gezondheid.
Denk niet dat andere mensen dan overlevers van sexueel geweld dit snappen, want ik ben ook nooit echt blij als iemand doodgaat, maar bij je dader voel je gewoon bevrijding. Nu loopt hij niet meer op aarde rond waar je hem zomaar tegen kan komen. Niet dat ik om mijn schouder kijk hoor, jij vast ook niet. Maar toch. Klein hoeraatje voor jou!
Denk niet dat andere mensen dan overlevers van sexueel geweld dit snappen, want ik ben ook nooit echt blij als iemand doodgaat, maar bij je dader voel je gewoon bevrijding. Nu loopt hij niet meer op aarde rond waar je hem zomaar tegen kan komen. Niet dat ik om mijn schouder kijk hoor, jij vast ook niet. Maar toch. Klein hoeraatje voor jou!
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
donderdag 2 juni 2016 om 17:05
@platvis, ik denk dat het hun karma is dat ze hun hele leven zichzelf moeten zijn, iemand die als een wolf zich verbergt onder schaapskleren. Ik zou niet gelukkig zijn, denk ik, als ik een dader was. Hoe kan zo'n persoon nu echt gelukkig zijn, dat kan gewoon niet, lijkt mij.
Wat denk je dat hij dacht op zijn sterfbed? Waarschijnlijk aan zijn zondes, dat zal een hele lijst zijn geweest. Nou, dan ben ik snel klaar met denken hoor. Daar denk ik wel eens aan, wat zou ik graag willen overzien, op mijn sterfbed. Welke fouten wil ik rechtzetten, als dat kan? Dat wordt lastiger als je een ernstige misdaad hebt gepleegd he. Ik ben iig blij dat ik mijn dader niet hoef te zijn. Hoe leven die mensen met zichzelf he?
Wat denk je dat hij dacht op zijn sterfbed? Waarschijnlijk aan zijn zondes, dat zal een hele lijst zijn geweest. Nou, dan ben ik snel klaar met denken hoor. Daar denk ik wel eens aan, wat zou ik graag willen overzien, op mijn sterfbed. Welke fouten wil ik rechtzetten, als dat kan? Dat wordt lastiger als je een ernstige misdaad hebt gepleegd he. Ik ben iig blij dat ik mijn dader niet hoef te zijn. Hoe leven die mensen met zichzelf he?
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
donderdag 2 juni 2016 om 17:07
[img]null[/img][img]null[/img]quote:Sapsorrow schreef op 02 juni 2016 @ 16:57:
Het lijkt raar om te zeggen maar gefeliciteerd. Kan me goed voorstellen dat je je opgelucht voelt. Nu weet je zeker dat hij het nooit nog eens zal doen. De mijne is nu 61 maar hij heeft maar 1 nier. Maar ik zag laatst een facebook-profiel waarop hij stond te blaken van gezondheid.
Denk niet dat andere mensen dan overlevers van sexueel geweld dit snappen, want ik ben ook nooit echt blij als iemand doodgaat, maar bij je dader voel je gewoon bevrijding. Nu loopt hij niet meer op aarde rond waar je hem zomaar tegen kan komen. Niet dat ik om mijn schouder kijk hoor, jij vast ook niet. Maar toch. Klein hoeraatje voor jou!
Niet helemaal mee eens.
Ik heb dit zelf niet meegemaakt maar mijn moeder wel jarenlang. En dit heeft zo'n enorme impact gehad op mijn jeugd en ook mijn huidige kijk op seks... dus ik snap heel erg goed wat dit nieuws voor invloed kan hebben. Ook in mijn moeders zaak kon hij niet vervolgd worden, en ook al kijkt ze niet over haar schouders (het is nog familie ook), wij zouden allemaal een groot feest vieren als wij dit nieuws kregen.
Het lijkt raar om te zeggen maar gefeliciteerd. Kan me goed voorstellen dat je je opgelucht voelt. Nu weet je zeker dat hij het nooit nog eens zal doen. De mijne is nu 61 maar hij heeft maar 1 nier. Maar ik zag laatst een facebook-profiel waarop hij stond te blaken van gezondheid.
Denk niet dat andere mensen dan overlevers van sexueel geweld dit snappen, want ik ben ook nooit echt blij als iemand doodgaat, maar bij je dader voel je gewoon bevrijding. Nu loopt hij niet meer op aarde rond waar je hem zomaar tegen kan komen. Niet dat ik om mijn schouder kijk hoor, jij vast ook niet. Maar toch. Klein hoeraatje voor jou!
Niet helemaal mee eens.
Ik heb dit zelf niet meegemaakt maar mijn moeder wel jarenlang. En dit heeft zo'n enorme impact gehad op mijn jeugd en ook mijn huidige kijk op seks... dus ik snap heel erg goed wat dit nieuws voor invloed kan hebben. Ook in mijn moeders zaak kon hij niet vervolgd worden, en ook al kijkt ze niet over haar schouders (het is nog familie ook), wij zouden allemaal een groot feest vieren als wij dit nieuws kregen.
donderdag 2 juni 2016 om 17:27
quote:BridgetteDubois schreef op 02 juni 2016 @ 17:07:
[img]null[/img][img]null[/img]
[...]
Niet helemaal mee eens.
Ik heb dit zelf niet meegemaakt maar mijn moeder wel jarenlang. En dit heeft zo'n enorme impact gehad op mijn jeugd en ook mijn huidige kijk op seks... dus ik snap heel erg goed wat dit nieuws voor invloed kan hebben. Ook in mijn moeders zaak kon hij niet vervolgd worden, en ook al kijkt ze niet over haar schouders (het is nog familie ook), wij zouden allemaal een groot feest vieren als wij dit nieuws kregen.O okee, ik ben blij dat je het niet met me eens bent. Het lijkt gewoon zo wreed, om blij te zijn dat iemand dood is. Ik ben benieuwd hoe ik me ga voelen op die dag, als ik hem meemaak natuurlijk. Echt geen idee wat er dan precies door je heen gaat, dat moet je zelf meemaken, denk ik.
[img]null[/img][img]null[/img]
[...]
Niet helemaal mee eens.
Ik heb dit zelf niet meegemaakt maar mijn moeder wel jarenlang. En dit heeft zo'n enorme impact gehad op mijn jeugd en ook mijn huidige kijk op seks... dus ik snap heel erg goed wat dit nieuws voor invloed kan hebben. Ook in mijn moeders zaak kon hij niet vervolgd worden, en ook al kijkt ze niet over haar schouders (het is nog familie ook), wij zouden allemaal een groot feest vieren als wij dit nieuws kregen.O okee, ik ben blij dat je het niet met me eens bent. Het lijkt gewoon zo wreed, om blij te zijn dat iemand dood is. Ik ben benieuwd hoe ik me ga voelen op die dag, als ik hem meemaak natuurlijk. Echt geen idee wat er dan precies door je heen gaat, dat moet je zelf meemaken, denk ik.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
donderdag 2 juni 2016 om 17:29
Cherke, I karma!
Zie het als gerechtigheid.
Heb het meegemaakt met mijn ex-schoonvader. Was als pleegkind in hun huis. Moeder des huizes haalde mij 's nachts uit bed om met 'pappa' te praten. En ondertussen vergreep die klootzak zich aan me. Toen hij dood ging heb ik een chocoladebol gehaald.
Toen mijn ex dood ging had ik dat het liefst ook gedaan maar kon ik niet maken tegenover de dochter die we inmiddels samen hadden. Toen mijn biologische 'moeder' stierf heb ik karma wederom bedankt.
Sterkte! Maar vooral, geniet (misschien rare woordkeuze in deze) van de rust en ruimte die je hiermee eindelijk krijgt
Zie het als gerechtigheid.
Heb het meegemaakt met mijn ex-schoonvader. Was als pleegkind in hun huis. Moeder des huizes haalde mij 's nachts uit bed om met 'pappa' te praten. En ondertussen vergreep die klootzak zich aan me. Toen hij dood ging heb ik een chocoladebol gehaald.
Toen mijn ex dood ging had ik dat het liefst ook gedaan maar kon ik niet maken tegenover de dochter die we inmiddels samen hadden. Toen mijn biologische 'moeder' stierf heb ik karma wederom bedankt.
Sterkte! Maar vooral, geniet (misschien rare woordkeuze in deze) van de rust en ruimte die je hiermee eindelijk krijgt
