Psyche
alle pijlers
Hoe accepteer je dingen?
woensdag 26 september 2012 om 10:07
Hoi allemaal,
Het is nu een half jaar uit tussen mij en mijn ex na 3 jaar relatie. Ik kende hem 5 jaar, voordat we een relatie kregen waren we eerst een jaar beste vrienden en ook tijdens onze relatie was dat zo. We deelden heel erg veel samen en hadden eigenlijk niet zo heel veel vrienden daarnaast. Ik heb heel erg veel moeite gehad met onze breuk, ben daarna echt ingestort. Ik heb er ook wat over geschreven op het forum hier, maar dat de laatste maanden een beetje niet proberen te doen in de hoop dat ik het dan wat meer los zou kunnen laten. Maar, jammergenoeg, zit er ik eigenlijk nog steeds heel erg mee. Ik heb daarvoor ook al een afspraak gemaakt bij een psych, maar zou ook graag jullie advies willen. Ik denk nog steeds zo veel aan hoe het was tussen ons (of misschien een geidealiseerd beeld daarvan?). Ik mis mijn beste vriend, mijn maatje, iemand die altijd bereid was naar me te luisteren en me begreep. Sinds het is uitgegaan heb ik op allerlei manieren geprobeerd het af te sluiten; nieuwe leuke dingen doen, nieuwe vrienden maken, meeschrijven hier, ik heb een tijd geleden gevraagd of hij misschien nog een keer wilde praten (wat hij niet wilde) en hem laatst toch maar een mail gestuurd met dat ik het zo vervelend vind dat we met zo veel ruzie uit elkaar zijn gegaan, in de hoop het zo voor mezelf af te sluiten. Maar toch lijkt dat niet genoeg en blijf ik er in hangen. Het voelt eigenlijk ook gewoon alsof ik heel mijn leven opnieuw op moet bouwen. Mijn twee beste vrienden (ex en iemand anders) zijn weg en hoe zij er altijd waren vind ik niet zo maar in nieuwe mensen....het gaat gewoon niet zo makkelijk.
Het is nu een half jaar uit tussen mij en mijn ex na 3 jaar relatie. Ik kende hem 5 jaar, voordat we een relatie kregen waren we eerst een jaar beste vrienden en ook tijdens onze relatie was dat zo. We deelden heel erg veel samen en hadden eigenlijk niet zo heel veel vrienden daarnaast. Ik heb heel erg veel moeite gehad met onze breuk, ben daarna echt ingestort. Ik heb er ook wat over geschreven op het forum hier, maar dat de laatste maanden een beetje niet proberen te doen in de hoop dat ik het dan wat meer los zou kunnen laten. Maar, jammergenoeg, zit er ik eigenlijk nog steeds heel erg mee. Ik heb daarvoor ook al een afspraak gemaakt bij een psych, maar zou ook graag jullie advies willen. Ik denk nog steeds zo veel aan hoe het was tussen ons (of misschien een geidealiseerd beeld daarvan?). Ik mis mijn beste vriend, mijn maatje, iemand die altijd bereid was naar me te luisteren en me begreep. Sinds het is uitgegaan heb ik op allerlei manieren geprobeerd het af te sluiten; nieuwe leuke dingen doen, nieuwe vrienden maken, meeschrijven hier, ik heb een tijd geleden gevraagd of hij misschien nog een keer wilde praten (wat hij niet wilde) en hem laatst toch maar een mail gestuurd met dat ik het zo vervelend vind dat we met zo veel ruzie uit elkaar zijn gegaan, in de hoop het zo voor mezelf af te sluiten. Maar toch lijkt dat niet genoeg en blijf ik er in hangen. Het voelt eigenlijk ook gewoon alsof ik heel mijn leven opnieuw op moet bouwen. Mijn twee beste vrienden (ex en iemand anders) zijn weg en hoe zij er altijd waren vind ik niet zo maar in nieuwe mensen....het gaat gewoon niet zo makkelijk.
woensdag 26 september 2012 om 10:23
Het is natuurlijk nog 'maar' een half jaartje uit, het heeft meer tijd nodig. Daarnaast ben je niet alleen je partner kwijt, maar ook je beste vriend en ik denk dat daar ook de meeste pijn zit.
Het is altijd een heel groot risico om een relatie te krijgen met een goede vriend, omdat de vriendschap ook vaak verdwijnt als er een relatiebreuk komt.
Als je zegt dat jullie relatie zo geweldig was, dan bedoel je waarschijnlijk dat jullie vriendschap geweldig was, anders waren jullie nu nog een stel geweest, niet dan?
Geef het nog wat tijd!
Het is altijd een heel groot risico om een relatie te krijgen met een goede vriend, omdat de vriendschap ook vaak verdwijnt als er een relatiebreuk komt.
Als je zegt dat jullie relatie zo geweldig was, dan bedoel je waarschijnlijk dat jullie vriendschap geweldig was, anders waren jullie nu nog een stel geweest, niet dan?
Geef het nog wat tijd!
woensdag 26 september 2012 om 10:24
Misschien is het zaak om meer te waarderen wat je had met hem en te beseffen dat je dat niet kunt verliezen, je krijgt er alleen niet meer bij. Deze mensen zijn op je pad gekomen zoals andere mensen in het verleden op je pad zijn gekomen en zoals weer andere mensen later op je pad zullen komen. Kwestie van geduld, denk ik.
woensdag 26 september 2012 om 10:24
Hij heeft het uitgemaakt omdat de laatste maanden onze relatie niet zo geweldig meer was. (wat niet wil zeggen dat hij niet nog steeds mijn beste vriend was, overigens). Ik was toen heel erg bezig met carriere maken, hard studeren en werken. Hij...met gamen, (lang)studeren, met mij. Maar eigenlijk leefden we denk ik een beetje langs elkaar heen, miscommunicaties, ik was de laatste maanden overwerkt en niet bepaald vrolijk. Ik vond toen dat hij - om samen iets op te kunnen bouwen met mij - ook meer met de toekomst bezig moest zijn...en daar ben ik best dwingend in geweest. Toen heeft hij het uitgemaakt, en had ik spijt, heel heel heel erg veel spijt.
woensdag 26 september 2012 om 10:26
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 10:07:
....het gaat gewoon niet zo makkelijk.
Dat klopt
Maar laten we wel zijn
Het leven IS ook niet makkelijk
De kunst is om niet te blijven hangen in het verleden (je 2 vrienden die je bent verloren) maar je te richten op de toekomst
Het is ook volkomen normaal dat je in een relatief korte tijd niet weer hele diepgaande vriendschappen op te bouwen.
Maar begin klein, en dat doe je al
Je bent dus op de goede weg
Vertrouw daarop, en wees trots op jezelf, want hè...je staat er toch nog maar gewoon!
....het gaat gewoon niet zo makkelijk.
Dat klopt
Maar laten we wel zijn
Het leven IS ook niet makkelijk
De kunst is om niet te blijven hangen in het verleden (je 2 vrienden die je bent verloren) maar je te richten op de toekomst
Het is ook volkomen normaal dat je in een relatief korte tijd niet weer hele diepgaande vriendschappen op te bouwen.
Maar begin klein, en dat doe je al
Je bent dus op de goede weg
Vertrouw daarop, en wees trots op jezelf, want hè...je staat er toch nog maar gewoon!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 26 september 2012 om 10:27
quote:Cateautje schreef op 26 september 2012 @ 10:24:
Misschien is het zaak om meer te waarderen wat je had met hem en te beseffen dat je dat niet kunt verliezen, je krijgt er alleen niet meer bij. Deze mensen zijn op je pad gekomen zoals andere mensen in het verleden op je pad zijn gekomen en zoals weer andere mensen later op je pad zullen komen. Kwestie van geduld, denk ik.Vind ik wel een mooie post.
Misschien is het zaak om meer te waarderen wat je had met hem en te beseffen dat je dat niet kunt verliezen, je krijgt er alleen niet meer bij. Deze mensen zijn op je pad gekomen zoals andere mensen in het verleden op je pad zijn gekomen en zoals weer andere mensen later op je pad zullen komen. Kwestie van geduld, denk ik.Vind ik wel een mooie post.
woensdag 26 september 2012 om 10:32
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 10:24:
Hij heeft het uitgemaakt omdat de laatste maanden onze relatie niet zo geweldig meer was. (wat niet wil zeggen dat hij niet nog steeds mijn beste vriend was, overigens). Ik was toen heel erg bezig met carriere maken, hard studeren en werken. Hij...met gamen, (lang)studeren, met mij. Maar eigenlijk leefden we denk ik een beetje langs elkaar heen, miscommunicaties, ik was de laatste maanden overwerkt en niet bepaald vrolijk. Ik vond toen dat hij - om samen iets op te kunnen bouwen met mij - ook meer met de toekomst bezig moest zijn...en daar ben ik best dwingend in geweest. Toen heeft hij het uitgemaakt, en had ik spijt, heel heel heel erg veel spijt.
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...
Hij heeft het uitgemaakt omdat de laatste maanden onze relatie niet zo geweldig meer was. (wat niet wil zeggen dat hij niet nog steeds mijn beste vriend was, overigens). Ik was toen heel erg bezig met carriere maken, hard studeren en werken. Hij...met gamen, (lang)studeren, met mij. Maar eigenlijk leefden we denk ik een beetje langs elkaar heen, miscommunicaties, ik was de laatste maanden overwerkt en niet bepaald vrolijk. Ik vond toen dat hij - om samen iets op te kunnen bouwen met mij - ook meer met de toekomst bezig moest zijn...en daar ben ik best dwingend in geweest. Toen heeft hij het uitgemaakt, en had ik spijt, heel heel heel erg veel spijt.
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...
woensdag 26 september 2012 om 10:40
Bedankt voor jullie reacties, mooie posts. Ja, lois, zeker nu het liefdesverdriet langzaam begint weg te ebben, merk ik dat ik deze maanden naast mijn geliefde, vooral ook mijn maatje miste en mis. Ik ben daardoor zo zoekende en instabiel geweest:S en vind het dus heel moeilijk te accepteren dat hij zo niets meer met me te maken wilt hebben.
Anthonius; Heel het punt is dus dat ik het niet zo maar kan vergeten. Daar zoek ik hulp bij. Dat ik heb lopen zeiken weet ik zelf ook wel.
Anthonius; Heel het punt is dus dat ik het niet zo maar kan vergeten. Daar zoek ik hulp bij. Dat ik heb lopen zeiken weet ik zelf ook wel.
woensdag 26 september 2012 om 10:40
quote:Anthonius schreef op 26 september 2012 @ 10:32:
[...]
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...Ik hoop voor jou dat er niet zoiets bestaat als karma en met dit antwoord weerspreek je meteen jezelf.Oh nee, wat jij doet is afzeiken, tja dat is veel minder erg dan zeiken.
[...]
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...Ik hoop voor jou dat er niet zoiets bestaat als karma en met dit antwoord weerspreek je meteen jezelf.Oh nee, wat jij doet is afzeiken, tja dat is veel minder erg dan zeiken.
woensdag 26 september 2012 om 10:43
quote:Anthonius schreef op 26 september 2012 @ 10:32:
[...]
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...
Wat een belachelijke opmerking! Wat jij onder zeiken verstaat is, in dit geval, gewoon over toekomst praten en kijken of je dezelfde toekomstverwachtingen hebt. Mannen die dit zeiken noemen moeten eerst eens volwassen worden, want daarin blijven mannen toch vaak steken.
Ik ken ook een 'man' die al heeeeeel lang van gamen houdt en inmiddels is hij 38 jaar en vader van 2 kids die het belangrijker vindt om te gamen dan zich met het gezin te bemoeien. Bezig zijn met zijn kinderen is voor hem kind op schoot voor de computer al gamend met zijn vrienden. Lekkere afknapper zo'n 'man'. Geen wonder dat een vrouw dan gaat zeiken
[...]
Ahhh duidelijk, je was aan het zeiken... en laat dat nou net zijn wat jullie (vrouwen) zo goed in zijn...
Wat is dast toch btw? Je hoort dit soort voorbeelden nooit van mannen... En dan nu spijt hebben... Ja wie zn gat brand moet op de blaren zitten. Vergeet hem gewoon, hij verdient meer dan dat...
Wat een belachelijke opmerking! Wat jij onder zeiken verstaat is, in dit geval, gewoon over toekomst praten en kijken of je dezelfde toekomstverwachtingen hebt. Mannen die dit zeiken noemen moeten eerst eens volwassen worden, want daarin blijven mannen toch vaak steken.
Ik ken ook een 'man' die al heeeeeel lang van gamen houdt en inmiddels is hij 38 jaar en vader van 2 kids die het belangrijker vindt om te gamen dan zich met het gezin te bemoeien. Bezig zijn met zijn kinderen is voor hem kind op schoot voor de computer al gamend met zijn vrienden. Lekkere afknapper zo'n 'man'. Geen wonder dat een vrouw dan gaat zeiken
woensdag 26 september 2012 om 10:50
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 10:40:
Bedankt voor jullie reacties, mooie posts. Ja, lois, zeker nu het liefdesverdriet langzaam begint weg te ebben, merk ik dat ik deze maanden naast mijn geliefde, vooral ook mijn maatje miste en mis. Ik ben daardoor zo zoekende en instabiel geweest:S en vind het dus heel moeilijk te accepteren dat hij zo niets meer met me te maken wilt hebben.
Anthonius; Heel het punt is dus dat ik het niet zo maar kan vergeten. Daar zoek ik hulp bij. Dat ik heb lopen zeiken weet ik zelf ook wel.
In hoeverre heb je dan écht lopen zeiken? De post van Anthonius kun je natuurlijk met een korreltje zout nemen, waarschijnlijk ook een onvolwassen jongen die zich man voelt...........
Hoe oud is je ex en woonden jullie samen? Waarover verschilden jullie dan in mening qua toekomstbeeld en in hoeverre heb je hem voor bepaalde keuzes gesteld, kun je daar wat voorbeelden van noemen?
Bedankt voor jullie reacties, mooie posts. Ja, lois, zeker nu het liefdesverdriet langzaam begint weg te ebben, merk ik dat ik deze maanden naast mijn geliefde, vooral ook mijn maatje miste en mis. Ik ben daardoor zo zoekende en instabiel geweest:S en vind het dus heel moeilijk te accepteren dat hij zo niets meer met me te maken wilt hebben.
Anthonius; Heel het punt is dus dat ik het niet zo maar kan vergeten. Daar zoek ik hulp bij. Dat ik heb lopen zeiken weet ik zelf ook wel.
In hoeverre heb je dan écht lopen zeiken? De post van Anthonius kun je natuurlijk met een korreltje zout nemen, waarschijnlijk ook een onvolwassen jongen die zich man voelt...........
Hoe oud is je ex en woonden jullie samen? Waarover verschilden jullie dan in mening qua toekomstbeeld en in hoeverre heb je hem voor bepaalde keuzes gesteld, kun je daar wat voorbeelden van noemen?
woensdag 26 september 2012 om 11:03
Mijn ex is nu 25, ik ben 23. We hadden wel samenwoon plannen, maar als ik voor mezelf spreek zaten we daar voor mijn gevoel een beetje in vast; onze volgende stap was samenwonen, maar het ging niet meer goed genoeg tussen ons om dat ook echt te doen en ik wist toen niet zo goed hoe ik dat kon veranderen....Ik heb dat heel erg afgeschoven op hem; je moet een (bij)baan vinden, studie afmaken, iets doen aan je faalangst, meer initiatief nemen. Ik heb dat het half jaar dat het minder goed ging vaker gezegd tegen hem (daarvoor soms ook wel, maar meer in grapjes vorm) en de laatste maanden was ik het zo zat (hij had gelogen over z'n studie) dat ik echt best wel dwingend ben geweest (je moet NU veranderen). Achteraf ben ik spijt gaan krijgen en ben ik pas gaan aanzien dat ik op mijn beurt meer tijd in hem en zijn vertrouwen in zichzelf had moeten investeren, dat ik misschien iets minder hard had moeten werken. Dat het misschien niet meer zo goed ging door mijn aandeel; omdat ik zo druk bezig was met andere dingen dan ex. Dat is dus trouwens ook een van de redenen waarom het zo moeilijk blijft voor mij om los te laten, omdat ik blijf zitten in/met dat spijt-gevoel.
woensdag 26 september 2012 om 11:07
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 10:24:
Hij heeft het uitgemaakt omdat de laatste maanden onze relatie niet zo geweldig meer was. (wat niet wil zeggen dat hij niet nog steeds mijn beste vriend was, overigens). Ik was toen heel erg bezig met carriere maken, hard studeren en werken. Hij...met gamen, (lang)studeren, met mij. Maar eigenlijk leefden we denk ik een beetje langs elkaar heen, miscommunicaties, ik was de laatste maanden overwerkt en niet bepaald vrolijk. Ik vond toen dat hij - om samen iets op te kunnen bouwen met mij - ook meer met de toekomst bezig moest zijn...en daar ben ik best dwingend in geweest. Toen heeft hij het uitgemaakt, en had ik spijt, heel heel heel erg veel spijt.
Hoi Framboos,
Heel herkenbaar verhaal.
En ook ik worstel met het verwerken / accepteren.
Heb dan ook geen tips, alleen een knuffel....
X,
Lot
Hij heeft het uitgemaakt omdat de laatste maanden onze relatie niet zo geweldig meer was. (wat niet wil zeggen dat hij niet nog steeds mijn beste vriend was, overigens). Ik was toen heel erg bezig met carriere maken, hard studeren en werken. Hij...met gamen, (lang)studeren, met mij. Maar eigenlijk leefden we denk ik een beetje langs elkaar heen, miscommunicaties, ik was de laatste maanden overwerkt en niet bepaald vrolijk. Ik vond toen dat hij - om samen iets op te kunnen bouwen met mij - ook meer met de toekomst bezig moest zijn...en daar ben ik best dwingend in geweest. Toen heeft hij het uitgemaakt, en had ik spijt, heel heel heel erg veel spijt.
Hoi Framboos,
Heel herkenbaar verhaal.
En ook ik worstel met het verwerken / accepteren.
Heb dan ook geen tips, alleen een knuffel....
X,
Lot
woensdag 26 september 2012 om 11:14
Het is een dooddoener maar ik zie een verschil tussen aanvaarden en accepteren. Wanneer ik iets aanvaard, hoef ik het nog niet leuk te vinden. Accepteren is pikken en slikken, over en uit. De uitkomst blijft hetzelfde, maar het is (denk ik) meer hoe je ermee omgaat. Hoe je het bekijkt, hoe je het binnen laat komen. En in hoelang je het met je meedraagt.
Het is nu een half jaar uit, na je ex 5 jaar te hebben gekend en 3 jaar relatie. Dat is nog best wel kort. Dan is ook de communicatie eenzijdig (als ik het goed begrijp) door hem afgekapt en zit jij nog met onbeantwoorde vragen en onbeantwoorde gevoelens. Jij was bezig met het leven en hij had een wat meer passieve houding. Je zal tegen hem gezeurd en gedreind en gedramd hebben. Maar je zal ook de potentie bij hem hebben gezien en geprobeerd hebben om hem mee te laten gaan, in de ritme van het leven (baan, studie, verantwoordelijkheid naast niets doen en gamen).
Wat vind je erger? Dat hij geen contact meer met je wil of dat jij mist wie je was, in een relatie? Het hebben van een maatje, niet alleen thuiskomen en -zoals in jullie geval- samen heel veel delen, en daarbuiten niet zoveel vrienden hebbende.
Het is nu een half jaar uit, na je ex 5 jaar te hebben gekend en 3 jaar relatie. Dat is nog best wel kort. Dan is ook de communicatie eenzijdig (als ik het goed begrijp) door hem afgekapt en zit jij nog met onbeantwoorde vragen en onbeantwoorde gevoelens. Jij was bezig met het leven en hij had een wat meer passieve houding. Je zal tegen hem gezeurd en gedreind en gedramd hebben. Maar je zal ook de potentie bij hem hebben gezien en geprobeerd hebben om hem mee te laten gaan, in de ritme van het leven (baan, studie, verantwoordelijkheid naast niets doen en gamen).
Wat vind je erger? Dat hij geen contact meer met je wil of dat jij mist wie je was, in een relatie? Het hebben van een maatje, niet alleen thuiskomen en -zoals in jullie geval- samen heel veel delen, en daarbuiten niet zoveel vrienden hebbende.
woensdag 26 september 2012 om 11:14
Tja, iemand veranderen moet je nooit willen natuurlijk, maar kan me voorstellen dat je wilde dat hij iets serieuzer in de relatie stond. Wellicht heb je teveel aangedrongen en heeft hem dat benauwd? Als dat zo is, dan was jullie relatie sowieso gedoemd te mislukken, want als je op je 25e nog liegt over je studie en jezelf bezighoudt met gamen, dan zou dit niet binnen korte termijn veranderen. Dit, terwijl jij al toe was aan een stap verder in de vorm van samenwonen.
Neem het jezelf niet teveel kwalijk, alhoewel ik me kan voorstellen dat je jullie vriendschap mist. Nogmaals, geef het allemaal wat meer tijd om het te verwerken!
Neem het jezelf niet teveel kwalijk, alhoewel ik me kan voorstellen dat je jullie vriendschap mist. Nogmaals, geef het allemaal wat meer tijd om het te verwerken!
woensdag 26 september 2012 om 11:15
[quote]loisnvt schreef op 26 september 2012 @ 10:43:
[...]
Wat een belachelijke opmerking! Wat jij onder zeiken verstaat is, in dit geval, gewoon over toekomst praten en kijken of je dezelfde toekomstverwachtingen hebt. Mannen die dit zeiken noemen moeten eerst eens volwassen worden, want daarin blijven mannen toch vaak steken.
Ik ken ook een 'man' die al heeeeeel lang van gamen houdt en inmiddels is hij 38 jaar en vader van 2 kids die het belangrijker vindt om te gamen dan zich met het gezin te bemoeien. Bezig zijn met zijn kinderen is voor hem kind op schoot voor de computer al gamend met zijn vrienden. Lekkere afknapper zo'n 'man'. Geen wonder dat een vrouw dan gaat zeiken 8-P[/quote]
En als het 'gewoon' praten was... Waarom is het dan zo mis gegaan tot op het punt dat hij het heeft uitgemaakt??
Dat lijkt me niet echt een "gewoon" leuk gesprek tijdens het avond eten van joh en hoe zie jij de toekomst?
Ho Ho Ho, dan had ze er niet aan moeten beginnen denk?
Ze wist hoe deze man in elkaar steekt dan weet je wat de uitkomst is.. Ik vind het zo raar dat het altijd de vrouwen zijn die willen dat de man veranderd, niet meer zijn wie hij is... Je hoort mannen nooit over het feit dat de vrouw moet veranderen, nee, dit is de vrouw waarop ik verliefd ben geworden en waarvan ik houd!!
[...]
Wat een belachelijke opmerking! Wat jij onder zeiken verstaat is, in dit geval, gewoon over toekomst praten en kijken of je dezelfde toekomstverwachtingen hebt. Mannen die dit zeiken noemen moeten eerst eens volwassen worden, want daarin blijven mannen toch vaak steken.
Ik ken ook een 'man' die al heeeeeel lang van gamen houdt en inmiddels is hij 38 jaar en vader van 2 kids die het belangrijker vindt om te gamen dan zich met het gezin te bemoeien. Bezig zijn met zijn kinderen is voor hem kind op schoot voor de computer al gamend met zijn vrienden. Lekkere afknapper zo'n 'man'. Geen wonder dat een vrouw dan gaat zeiken 8-P[/quote]
En als het 'gewoon' praten was... Waarom is het dan zo mis gegaan tot op het punt dat hij het heeft uitgemaakt??
Dat lijkt me niet echt een "gewoon" leuk gesprek tijdens het avond eten van joh en hoe zie jij de toekomst?
Ho Ho Ho, dan had ze er niet aan moeten beginnen denk?
Ze wist hoe deze man in elkaar steekt dan weet je wat de uitkomst is.. Ik vind het zo raar dat het altijd de vrouwen zijn die willen dat de man veranderd, niet meer zijn wie hij is... Je hoort mannen nooit over het feit dat de vrouw moet veranderen, nee, dit is de vrouw waarop ik verliefd ben geworden en waarvan ik houd!!
woensdag 26 september 2012 om 11:20
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 11:03:
Mijn ex is nu 25, ik ben 23. We hadden wel samenwoon plannen, maar als ik voor mezelf spreek zaten we daar voor mijn gevoel een beetje in vast; onze volgende stap was samenwonen, maar het ging niet meer goed genoeg tussen ons om dat ook echt te doen en ik wist toen niet zo goed hoe ik dat kon veranderen....Ik heb dat heel erg afgeschoven op hem; je moet een (bij)baan vinden, studie afmaken, iets doen aan je faalangst, meer initiatief nemen. Ik heb dat het half jaar dat het minder goed ging vaker gezegd tegen hem (daarvoor soms ook wel, maar meer in grapjes vorm) en de laatste maanden was ik het zo zat (hij had gelogen over z'n studie) dat ik echt best wel dwingend ben geweest (je moet NU veranderen). Achteraf ben ik spijt gaan krijgen en ben ik pas gaan aanzien dat ik op mijn beurt meer tijd in hem en zijn vertrouwen in zichzelf had moeten investeren, dat ik misschien iets minder hard had moeten werken. Dat het misschien niet meer zo goed ging door mijn aandeel; omdat ik zo druk bezig was met andere dingen dan ex. Dat is dus trouwens ook een van de redenen waarom het zo moeilijk blijft voor mij om los te laten, omdat ik blijf zitten in/met dat spijt-gevoel.
Je MOET dit en je MOET dat... Nou sorry hoor overige dames hier.. Maar dat noem ik nou niet echt een fijn gesprek over hoe iemand de gezamenlijke toekomst ziet...
Dat kan ook echt anders en daarom ageerde hij zo waarschijnlijk... Ik bedoel hoe zouden jullie reageren als jullie partner aangeeft, je MOET dit en je MOET dat..., nou?
Mijn ex is nu 25, ik ben 23. We hadden wel samenwoon plannen, maar als ik voor mezelf spreek zaten we daar voor mijn gevoel een beetje in vast; onze volgende stap was samenwonen, maar het ging niet meer goed genoeg tussen ons om dat ook echt te doen en ik wist toen niet zo goed hoe ik dat kon veranderen....Ik heb dat heel erg afgeschoven op hem; je moet een (bij)baan vinden, studie afmaken, iets doen aan je faalangst, meer initiatief nemen. Ik heb dat het half jaar dat het minder goed ging vaker gezegd tegen hem (daarvoor soms ook wel, maar meer in grapjes vorm) en de laatste maanden was ik het zo zat (hij had gelogen over z'n studie) dat ik echt best wel dwingend ben geweest (je moet NU veranderen). Achteraf ben ik spijt gaan krijgen en ben ik pas gaan aanzien dat ik op mijn beurt meer tijd in hem en zijn vertrouwen in zichzelf had moeten investeren, dat ik misschien iets minder hard had moeten werken. Dat het misschien niet meer zo goed ging door mijn aandeel; omdat ik zo druk bezig was met andere dingen dan ex. Dat is dus trouwens ook een van de redenen waarom het zo moeilijk blijft voor mij om los te laten, omdat ik blijf zitten in/met dat spijt-gevoel.
Je MOET dit en je MOET dat... Nou sorry hoor overige dames hier.. Maar dat noem ik nou niet echt een fijn gesprek over hoe iemand de gezamenlijke toekomst ziet...
Dat kan ook echt anders en daarom ageerde hij zo waarschijnlijk... Ik bedoel hoe zouden jullie reageren als jullie partner aangeeft, je MOET dit en je MOET dat..., nou?
woensdag 26 september 2012 om 11:23
quote:Anthonius schreef op 26 september 2012 @ 11:20:
[...]Je MOET dit en je MOET dat... Nou sorry hoor overige dames hier.. Maar dat noem ik nou niet echt een fijn gesprek over hoe iemand de gezamenlijke toekomst ziet...
Dat kan ook echt anders en daarom ageerde hij zo waarschijnlijk... Ik bedoel hoe zouden jullie reageren als jullie partner aangeeft, je MOET dit en je MOET dat..., nou?Halleluja voor de negeer knop.
[...]Je MOET dit en je MOET dat... Nou sorry hoor overige dames hier.. Maar dat noem ik nou niet echt een fijn gesprek over hoe iemand de gezamenlijke toekomst ziet...
Dat kan ook echt anders en daarom ageerde hij zo waarschijnlijk... Ik bedoel hoe zouden jullie reageren als jullie partner aangeeft, je MOET dit en je MOET dat..., nou?Halleluja voor de negeer knop.
woensdag 26 september 2012 om 11:33
woensdag 26 september 2012 om 11:40
Lot: knuffel terug, ook jij heel veel succes met het verwerken en accepteren.
Anthonius: Er zijn ook mannen die willen dat de vrouw veranderd, hoor:P En ja, we hebben ruzie gehad, echt best wel erge en lange ruzie. Maar dus, mag ik hem daarom niet missen?
Lois: Ja, ik heb te veel aangedrongen en dat heeft hem benauwd denk ik, uiteindelijk. Te veel van hem willen in te korte tijd en daar te weinig steun en liefde voor terug geven. Hij wilde wel ook samen wonen met mij, stelde dat zelfs zelf voor, maar ik wist gewoon niet hoe. Hij gamet nu trouwens nog steeds, maar is wel wat gaan doen aan z'n studie en faalangst enzo. Hij heeft allemaal nieuwe vrienden. Dus dat is goed voor hem, denk ik.
Paloma: Wat een goed onderscheid maak je daar Paloma, maar eerlijk gezegd vind ik het nog moeilijk te begrijpen. Ik denk dat ik van mezelf het de afgelopen tijd vooral heb moeten pikken en slikken, ik heb me op bepaalde manier heel ...soort onderdanig ...opgesteld. Zou je misschien iets uitgebreider kunnen zijn over wat je dat precies bedoeld met aanvaarden?
En ja, dat is waar Paloma. Ik geloofde echt in hem, vond (en vind) dat hij zo intelligent en sociaal was en vond het echt heel frustrerend om te zien dat iemand met zo veel potentie zich liet beperken door faalangst en games (omdat hij dat tenminste wel goed kan). Ik heb de eerste jaren echt geprobeerd hem 'up te liften', maar op laatst....ben ik daar heel negatief over geworden, voelde het als een soort bodemloze put ofzo.
Moeilijke vraag, wat ik erger mis. Ik was op laatst niet zo leuk meer met hem in de relatie, en niet zo gelukkig. Maar ik mis wie ik was met hem (Framboos en ex, altijd samen). Ik vind het moeilijk om te zien dat hij nu zo veel andere mensen om zich heen heeft, terwijl hij eerst altijd gewoon met mij was, hoe leuk het misschien ook wel voor hem is, en hoe blij ik ook wel weer voor hem kan zijn, ergens.
Ik ben blij dat jullie zeggen dat het gewoon meer tijd nodig heeft. Ik was al een beetje bang dat ik te...langzaam was ofzo:p
En nog ter aanvulling; ja, ik vind dat hij het zo heeft afgekapt echt ontzettend, ontzettend moeilijk. Niemand is ooit zo uit mijn leven gegaan en ik had het ook echt niet verwacht. Ik denk dat dat - totaal geen antwoord, geen contact, afsluiting - het extra lastig voor mij maakt
Anthonius: Er zijn ook mannen die willen dat de vrouw veranderd, hoor:P En ja, we hebben ruzie gehad, echt best wel erge en lange ruzie. Maar dus, mag ik hem daarom niet missen?
Lois: Ja, ik heb te veel aangedrongen en dat heeft hem benauwd denk ik, uiteindelijk. Te veel van hem willen in te korte tijd en daar te weinig steun en liefde voor terug geven. Hij wilde wel ook samen wonen met mij, stelde dat zelfs zelf voor, maar ik wist gewoon niet hoe. Hij gamet nu trouwens nog steeds, maar is wel wat gaan doen aan z'n studie en faalangst enzo. Hij heeft allemaal nieuwe vrienden. Dus dat is goed voor hem, denk ik.
Paloma: Wat een goed onderscheid maak je daar Paloma, maar eerlijk gezegd vind ik het nog moeilijk te begrijpen. Ik denk dat ik van mezelf het de afgelopen tijd vooral heb moeten pikken en slikken, ik heb me op bepaalde manier heel ...soort onderdanig ...opgesteld. Zou je misschien iets uitgebreider kunnen zijn over wat je dat precies bedoeld met aanvaarden?
En ja, dat is waar Paloma. Ik geloofde echt in hem, vond (en vind) dat hij zo intelligent en sociaal was en vond het echt heel frustrerend om te zien dat iemand met zo veel potentie zich liet beperken door faalangst en games (omdat hij dat tenminste wel goed kan). Ik heb de eerste jaren echt geprobeerd hem 'up te liften', maar op laatst....ben ik daar heel negatief over geworden, voelde het als een soort bodemloze put ofzo.
Moeilijke vraag, wat ik erger mis. Ik was op laatst niet zo leuk meer met hem in de relatie, en niet zo gelukkig. Maar ik mis wie ik was met hem (Framboos en ex, altijd samen). Ik vind het moeilijk om te zien dat hij nu zo veel andere mensen om zich heen heeft, terwijl hij eerst altijd gewoon met mij was, hoe leuk het misschien ook wel voor hem is, en hoe blij ik ook wel weer voor hem kan zijn, ergens.
Ik ben blij dat jullie zeggen dat het gewoon meer tijd nodig heeft. Ik was al een beetje bang dat ik te...langzaam was ofzo:p
En nog ter aanvulling; ja, ik vind dat hij het zo heeft afgekapt echt ontzettend, ontzettend moeilijk. Niemand is ooit zo uit mijn leven gegaan en ik had het ook echt niet verwacht. Ik denk dat dat - totaal geen antwoord, geen contact, afsluiting - het extra lastig voor mij maakt
woensdag 26 september 2012 om 13:42
quote:framb00sjes schreef op 26 september 2012 @ 11:40:Paloma: Wat een goed onderscheid maak je daar Paloma, maar eerlijk gezegd vind ik het nog moeilijk te begrijpen. Ik denk dat ik van mezelf het de afgelopen tijd vooral heb moeten pikken en slikken, ik heb me op bepaalde manier heel ...soort onderdanig ...opgesteld. Zou je misschien iets uitgebreider kunnen zijn over wat je dat precies bedoeld met aanvaarden?Misschien was dat al zo in jullie relatie? Dat jij maar alles moest pikken en slikken? Totdat het moment de bom barstte en wanneer die barst, dan is het vaak achteraf heftiger dan vooraf bedoeld. Wanneer je steeds tegen iemand praat, die niet wil horen, dat je opeens gaat schreeuwen? Je hebt hem, naar ik mag aannemen, een oprechte mail gestuurd. En dat wordt genegeerd; in ieder geval niet erkend door een normaal beschaafde reactie (die je mag verwachten na iemand zolang gekend te hebben en samen zoveel hebben gedeeld). Het was jullie tegen de wereld voor 3 jaar lang en nu sta je er alleen voor. En dat is op zich niet zo erg; want het leven kan zwaar onderhevig aan veranderingen zijn. Maar de manier waarop hij jou nu behandelt, is niet netjes. En ook dat mag je hem vertellen. Accepteren is onderdanig zijn; aanvaarden is voor jezelf opkomen (kort door de bocht).
woensdag 26 september 2012 om 14:08
Tja, 23 hem vertellen dat je wil dat hij nu moet veranderen en over de toekomst praten. Hmmm, geen goede combi. Op die leeftijd moet een relatie vooral leuk zijn lijkt me. Ook rot voor hem dat jij hem even voorbij bent gegaan op het gebied van succes. Geef die gast rust, tijd heelt alle wonden.
..
behalve de meeste kogelwonden, amputaties etc.
..
behalve de meeste kogelwonden, amputaties etc.
