Psyche
alle pijlers
Hoe lang duurt rouwverwerking?
zondag 24 februari 2013 om 16:16
Een tijd geleden is een goede kennis overleden. Ik ben daar zeker een half jaar goed door van slag geweest.
Recentelijk is mijn grootmoeder overleden, ook nu ben ik behoorlijk van slag.
Ik maak me hier geen zorgen om, iedereen verwerkt dingen op zijn eigen manier en zijn eigen tempo. Ik ben toch wel benieuwd naar verhalen van anderen: hebben jullie ook zulke dingen meegemaakt? Hoe lang hebben jullie over het rouwproces gedaan?
Recentelijk is mijn grootmoeder overleden, ook nu ben ik behoorlijk van slag.
Ik maak me hier geen zorgen om, iedereen verwerkt dingen op zijn eigen manier en zijn eigen tempo. Ik ben toch wel benieuwd naar verhalen van anderen: hebben jullie ook zulke dingen meegemaakt? Hoe lang hebben jullie over het rouwproces gedaan?
zondag 24 februari 2013 om 16:18
zondag 24 februari 2013 om 16:19
Dat is toch voor iedereen heel persoonlijk?
En ligt ook aan de band die je had met de overledene toch?
Mijn moeder is al bijna 10 jaar geleden overleden,maar rouw nog steeds om haar,mis haar nog elke dag eigenlijk.
Alleen wordt het echte diepe pijn gevoel wel minder,maar kan nog zo om haar huilen hoor.
En ligt ook aan de band die je had met de overledene toch?
Mijn moeder is al bijna 10 jaar geleden overleden,maar rouw nog steeds om haar,mis haar nog elke dag eigenlijk.
Alleen wordt het echte diepe pijn gevoel wel minder,maar kan nog zo om haar huilen hoor.
zondag 24 februari 2013 om 16:23
Ik verwacht absoluut niet van mezelf dat ik op een bepaald moment niet meer verdrietig ben.
En natuurlijk heeft iedereen zijn eigen tempo hierin, ik was gewoon benieuwd naar hoe dit bij anderen ging..
Zo ken ik iemand die een familielid verloor en hij ging na een week weer verder alsof er niets gebeurd was. Grote kans natuurlijk dat dit verdriet ergens onverwerkt nog weggestopt zit, maar hij claimt dat hij het al heeft verwerkt...
En natuurlijk heeft iedereen zijn eigen tempo hierin, ik was gewoon benieuwd naar hoe dit bij anderen ging..
Zo ken ik iemand die een familielid verloor en hij ging na een week weer verder alsof er niets gebeurd was. Grote kans natuurlijk dat dit verdriet ergens onverwerkt nog weggestopt zit, maar hij claimt dat hij het al heeft verwerkt...
zondag 24 februari 2013 om 16:25
Na een jaar heb je alle grote gebeurtenissen zonder de overledene een keer meegemaakt, maar dat wil niet zeggen dat je verdriet dan in de ijskast moet. Een rouwproces kent geen duur, voor iedereen is het anders. Er zullen altijd mensen blijven die je vragen: ben je er al overheen/ben je er nu nog niet overheen?
zondag 24 februari 2013 om 16:26
@grondbloempje, ik ging ook vrij snel weer werken na de begrafenis, maar dat het niet zo veel met wel of niet verwerkt te maken. Ik ben gewoon iemand die erg houdt van ritme en regelmaat en gaan werken is daar voor mij onderdeel van. Ik vind de vraag, heb je het al een plaatsje kunnen geven ook zo'n rare. Waar dan?
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zondag 24 februari 2013 om 16:46
Daar staat geen tijd voor. Is voor iedereen anders. Geef het gewoon de tijd en zorg er voor dat je ook verdrietig mag zijn. Het is niet zo dat je kunt zeggen: zo, nu ben ik in de rouw en over 4 weken is het over`. Nee zo werkt het niet. Het kan een hele tijd, maanden, jaren goed gaan en dan ineens bij het horen van muziek of een bepaalde ervaring zo weer de kop opsteken dat je het even heel moeilijk hebt en dat de tranen over je wangen rollen.
Laat het er zijn en geef je verdriet de tijd.
Na een tijdje (ook weer voor elke persoon anders) gaan wel de scherpe randjes er af. Ik weet nog dat ik na het overlijden van mijn vader dacht dat ik nooit meer naar een begrafenis zou kunnen. Dat slijt en natuurlijk kan ik dat nu weer wel. Maar rouwen is voor iedereen anders en er staat geen tijd voor.
Laat het er zijn en geef je verdriet de tijd.
Na een tijdje (ook weer voor elke persoon anders) gaan wel de scherpe randjes er af. Ik weet nog dat ik na het overlijden van mijn vader dacht dat ik nooit meer naar een begrafenis zou kunnen. Dat slijt en natuurlijk kan ik dat nu weer wel. Maar rouwen is voor iedereen anders en er staat geen tijd voor.
zondag 24 februari 2013 om 16:49
Rouwververwerking is voor iedereen verschillend,en daar staat geen tijd voor.
Ik ben zelf jong weduwe geworden,ondanks dat ik er erg veel verdriet van heb gehad,ben ik blij dat ik mijn leven weer heb opgepakt en een nieuwe lieve vriend heb.
Mijn man vergeet ik nooit weer,ik zie hem elke dag terug in mijn 2 kinderen die op hem lijken,zo is hij toch altijd nog een beetje bij mij.
Ik ben zelf jong weduwe geworden,ondanks dat ik er erg veel verdriet van heb gehad,ben ik blij dat ik mijn leven weer heb opgepakt en een nieuwe lieve vriend heb.
Mijn man vergeet ik nooit weer,ik zie hem elke dag terug in mijn 2 kinderen die op hem lijken,zo is hij toch altijd nog een beetje bij mij.
zondag 24 februari 2013 om 17:08
zondag 24 februari 2013 om 17:38
Ja wat is `verwerken`precies? Ik denk dat je een groot verlies nooit helemaal kunt `verwerken`.
Het is wel zo dat na verloop van tijd de scherpe randjes er af gaan, maar toch kun je na een hele lange tijd toch weer eens een rotmoment of rotdag hebben omdat je erg met het verkies/gemis van de overledene bezig bent. Ik merk dat ik me nog steeds rond de sterfdag van mijn vader (en dat is `alweer` 6 jaar geleden) raar voel. Ik beleef de sterfperiode dan weer opnieuw, tenminste ik denk er dan weer heel veel aan en voel me dan ook vaak emotioneel en zit niet lekker in mijn vel. Ik kan dan soms ineens om iets heel onbenulligs van slag raken of emotioneel worden. Dus ja, wanneer heb je iets helemaal verwerkt...? Ik weet het niet, het kan altijd weer even op komen dat rotgevoel. Wel is het zo (bij mij dan, dat zal ook wel bij iedereen anders zijn) dat die momenten van je zo rot voelen en emotioneel zijn gedurende de tijd minder worden. Net na het overlijden heb je eigenlijk alleen maar van die rotmomenten en voel je je continu zo en na verloop van tijd worden die momenten korter en minder vaak en gaan de goede momenten weer overheersen...gelukkig maar....
Het is wel zo dat na verloop van tijd de scherpe randjes er af gaan, maar toch kun je na een hele lange tijd toch weer eens een rotmoment of rotdag hebben omdat je erg met het verkies/gemis van de overledene bezig bent. Ik merk dat ik me nog steeds rond de sterfdag van mijn vader (en dat is `alweer` 6 jaar geleden) raar voel. Ik beleef de sterfperiode dan weer opnieuw, tenminste ik denk er dan weer heel veel aan en voel me dan ook vaak emotioneel en zit niet lekker in mijn vel. Ik kan dan soms ineens om iets heel onbenulligs van slag raken of emotioneel worden. Dus ja, wanneer heb je iets helemaal verwerkt...? Ik weet het niet, het kan altijd weer even op komen dat rotgevoel. Wel is het zo (bij mij dan, dat zal ook wel bij iedereen anders zijn) dat die momenten van je zo rot voelen en emotioneel zijn gedurende de tijd minder worden. Net na het overlijden heb je eigenlijk alleen maar van die rotmomenten en voel je je continu zo en na verloop van tijd worden die momenten korter en minder vaak en gaan de goede momenten weer overheersen...gelukkig maar....
