Psyche
alle pijlers
Hoe stop ik dit?
vrijdag 4 mei 2012 om 20:15
(Even onder een nieuw account, ben bang voor herkenbaarheid onder mijn reguliere account.)
Hoi lieve forumleden,
Ik voel ontzettend veel schaamte dat ik dit opschrijf. Aan de ene kant omdat ik me schaam voor wat ik doe/deed, aan de andere kant schaamte dat het überhaupt een probleem voor me is om er mee te stoppen.
Heb net een superlange post geschreven die ik maar even voor mezelf in een word-documentje heb opgeslagen, zal jullie niet met al mijn gedachten vermoeien.
In het kort is mijn probleem: sinds een aantal jaar heb ik last van (vr)eetbuien, niet lang nadat ze begonnen zijn ben ik ook begonnen de boel na zo'n bui weer uit te spugen. Onzettend fout en dom. Zoals ik al zei schaam ik me er voor, heb echt het gevoel een disciplineloos mens te zijn dat ik er niet van af kom (en er überhaupt ooit mee begonnen te zijn). Want dat is mijn probleem, ik wil van dit ongezonde en ongelukkigmakende gedrag af, maar het lukt me niet. Ik woon sinds een aantal maanden samen en had gedacht dit huis vrij te kunnen houden van dit gedrag. Maar nee, vanavond voor de tweede keer hier de fout in gegaan. En ik baal van mezelf.
Voor mijn gevoel heb ik geen eetstoornis, omdat de buien nooit een zeer hoge frequentie hebben gehad (op z'n hoogst ongeveer 1x per week). Maar ik hoef hier waarschijnlijk niet uit te leggen dat ik hier hoe dan ook gewoon echt heel graag van af wil.
Ik post hier omdat ik hoop dat het concreet maken (heb dit nl. nog nooit ergens of met iemand besproken) gaat helpen er mee te stoppen en omdat ik hoop dat er hier mensen zijn met adviezen, wijze woorden, kleine tips, etc... Alles is welkom.
Hoi lieve forumleden,
Ik voel ontzettend veel schaamte dat ik dit opschrijf. Aan de ene kant omdat ik me schaam voor wat ik doe/deed, aan de andere kant schaamte dat het überhaupt een probleem voor me is om er mee te stoppen.
Heb net een superlange post geschreven die ik maar even voor mezelf in een word-documentje heb opgeslagen, zal jullie niet met al mijn gedachten vermoeien.
In het kort is mijn probleem: sinds een aantal jaar heb ik last van (vr)eetbuien, niet lang nadat ze begonnen zijn ben ik ook begonnen de boel na zo'n bui weer uit te spugen. Onzettend fout en dom. Zoals ik al zei schaam ik me er voor, heb echt het gevoel een disciplineloos mens te zijn dat ik er niet van af kom (en er überhaupt ooit mee begonnen te zijn). Want dat is mijn probleem, ik wil van dit ongezonde en ongelukkigmakende gedrag af, maar het lukt me niet. Ik woon sinds een aantal maanden samen en had gedacht dit huis vrij te kunnen houden van dit gedrag. Maar nee, vanavond voor de tweede keer hier de fout in gegaan. En ik baal van mezelf.
Voor mijn gevoel heb ik geen eetstoornis, omdat de buien nooit een zeer hoge frequentie hebben gehad (op z'n hoogst ongeveer 1x per week). Maar ik hoef hier waarschijnlijk niet uit te leggen dat ik hier hoe dan ook gewoon echt heel graag van af wil.
Ik post hier omdat ik hoop dat het concreet maken (heb dit nl. nog nooit ergens of met iemand besproken) gaat helpen er mee te stoppen en omdat ik hoop dat er hier mensen zijn met adviezen, wijze woorden, kleine tips, etc... Alles is welkom.
vrijdag 4 mei 2012 om 21:27
Bedankt dat jullie zo meedenken, zo lief reageren. Het doet me echt wat. Toen ik mijn post hier neerzette was ik bang, bang om terechtgewezen te worden omdat ik dan maar wat meer discipline op moest brengen en omdat ik geen probleem moest maken van iets dat geen probleem was. Dat ik tegenovergestelde reacties krijg zet me aan het denken.
Zoals ik al schreef ben ik nu heel moe. Ik ga even een warme douche nemen en me voorbereiden op het gesprek met mijn vriend, die komt zo thuis.
Ik reageer nu dus even niet meer, maar neem al jullie aanbevelingen zeker mee. Het voelt alsof ik een stap vooruit gezet heb en niet meer terug kan. Er is iets in werking gezet, ik ga hier uit komen, met of zonder hulp, maar vanaf nu ga ik ervoor.
Morgen laat ik weten hoe het gesprek gegaan is en reageer ik op de reacties, super bedankt in ieder geval!
Zoals ik al schreef ben ik nu heel moe. Ik ga even een warme douche nemen en me voorbereiden op het gesprek met mijn vriend, die komt zo thuis.
Ik reageer nu dus even niet meer, maar neem al jullie aanbevelingen zeker mee. Het voelt alsof ik een stap vooruit gezet heb en niet meer terug kan. Er is iets in werking gezet, ik ga hier uit komen, met of zonder hulp, maar vanaf nu ga ik ervoor.
Morgen laat ik weten hoe het gesprek gegaan is en reageer ik op de reacties, super bedankt in ieder geval!
vrijdag 4 mei 2012 om 21:27
Mocht je er meer over willen lezen vroeg of laat:
"Recept voor oplossingen-eetstoornissen oplossingsgericht behandelen" van F. Jacobs.
http://www.bol.com/nl/p/r ... -druk-1/1001004005510720/
"Recept voor oplossingen-eetstoornissen oplossingsgericht behandelen" van F. Jacobs.
http://www.bol.com/nl/p/r ... -druk-1/1001004005510720/
vrijdag 4 mei 2012 om 21:29
quote:elastiekje schreef op 04 mei 2012 @ 21:21:
Ik ben trouwens even oud als jij Zou het een leeftijdsfase zijn?
Ooooh, daaaaar zit 't 'm dus in!
Nou ja, dan kan dit topic ook wel op slot. Ik ben in juni jarig, dus dan ben ik vast van alle sores af
En xallie, ik weet het. Ik heb die zin geleefd, echt waar. De sporen zijn nog duidelijk terug te vinden, maar ik ben hard bezig een beter omgang met emoties aan te leren.
En nu ga ik douchen, morgen deel 2!
Ik ben trouwens even oud als jij Zou het een leeftijdsfase zijn?
Ooooh, daaaaar zit 't 'm dus in!
Nou ja, dan kan dit topic ook wel op slot. Ik ben in juni jarig, dus dan ben ik vast van alle sores af
En xallie, ik weet het. Ik heb die zin geleefd, echt waar. De sporen zijn nog duidelijk terug te vinden, maar ik ben hard bezig een beter omgang met emoties aan te leren.
En nu ga ik douchen, morgen deel 2!
vrijdag 4 mei 2012 om 21:31
quote:hetislente schreef op 04 mei 2012 @ 21:29:
[...]
Ooooh, daaaaar zit 't 'm dus in!
Nou ja, dan kan dit topic ook wel op slot. Ik ben in juni jarig, dus dan ben ik vast van alle sores af
En xallie, ik weet het. Ik heb die zin geleefd, echt waar. De sporen zijn nog duidelijk terug te vinden, maar ik ben hard bezig een beter omgang met emoties aan te leren.
En nu ga ik douchen, morgen deel 2!Ik over een ruime week, dus laten we het hopen
[...]
Ooooh, daaaaar zit 't 'm dus in!
Nou ja, dan kan dit topic ook wel op slot. Ik ben in juni jarig, dus dan ben ik vast van alle sores af
En xallie, ik weet het. Ik heb die zin geleefd, echt waar. De sporen zijn nog duidelijk terug te vinden, maar ik ben hard bezig een beter omgang met emoties aan te leren.
En nu ga ik douchen, morgen deel 2!Ik over een ruime week, dus laten we het hopen
zaterdag 5 mei 2012 om 13:25
Nieuwe dag, nieuwe kansen!
Gisteravond heb ik met mijn vriend gepraat. Het was een goed gesprek. Hij had eerst veel vragen en gaf daarna aan dat hij er hier in voor me wil zijn en dat hij blij is dat ik hier nu niet meer alleen mee rond loop. We hebben het samen gehad over de stappen die ik van plan ben te maken.
Tijdens het gesprek kwam ik ook tot het besef dat ik eerst op een gebalanceerde manier met eten om moet kunnen gaan voordat ik van mezelf weer aan afvallen mag denken. (En misschien wil of hoef ik dat tegen die tijd al niet eens meer.) Mijn eetgedrag bewoog zich de afgelopen jaren tussen de polen lijnen en veel te veel eten incl. eetbuien. Maar altijd was ik ontevreden, ook als ik daar tussen zat, wat juist eigenlijk een heel normale manier van eten is. Al het eten is in mijn hoofd onderverdeeld in de categorieën slecht en goed, en altijd als ik iets "slechts" eet voel ik me daar belabberd over en is de hele (eet)dag verpest.
Dit is wat ik nav dat gesprek en dit topic besloten heb:
De komende week (t/m volgend weekend) ga ik een eetdagboek bijhouden. Wat eet ik, wanneer, waarom en hoe voel ik me daarbij? En wat denk ik aan het einde van de dag over hoe ik gegeten heb?
Na die week lees ik alles nog eens goed door, hopelijk helpt de afstand (in tijd) dan om de dingen iets helderder te zien, eventuele terugkerende dingen te herkennen. Als ik nog een week nodig heb, geef ik mezelf nog een week voor ik een volgende stap ga zetten etc. etc.
Ondertussen ga ik voorlopig nog even niks veranderen. Ik probeer als jaren continue verandering in mijn eetpatroon aan te brengen, dus ik zal er natuurlijk wel mee bezig zijn, maar ik ga nog even geen concrete plannen maken. Eerst inzicht en duidelijkheid over hoe ik eet en waarom.
@ elastiekje, ik denk dat het beter is om bij de bron te beginnen. Ik moet weer relaxed met eten om kunnen gaan, zonder mezelf af te straffen voor elk snoepje dat ik eet. Dan houden die eetbuien en dus ook het overgeven vanzelf op.
En ja, ook ik weet prima wat een goed eetpatroon is. Mijn ouders zijn al jaaaaren bezig met gezond eten, hebben daarvoor een tijd lang bij een voedingsconsulente gelopen en willen mij altijd helpen met tips etc. Maar het probleem zit in mijn hoofd, niet qua kennis, maar qua denkkronkels etc. Voel jij dat ook zo, dat het echte probleem in je gedachtengang zit?
@ anouar, je hebt helemaal gelijk dat ik de positieve dingen beter moet gaan zien. Het lastige is dat dat ook wel 1 van mijn triggers is om weer terug te vallen "ah joh, ik heb drie dagen 'goed' gegeten, dan kan ik nu wel weer wat 'slechts' nemen!" Wat dan soms (niet altijd) uitmondt in veel te veel eten of zelfs een eetbui.
Uiteindelijk wil ik graag naar een soort vanzelfsprekende balans, waarbij 1 dagje 'goed' of 'slecht' eten niet uit maakt. En het klopt dat ik daarvoor eerst minder nadruk op al het slechte moet gaan leggen.
@ xallie, bedankt voor al je concrete tips, zoals je hierboven ziet pas ik ze toe!
Sowieso alle dames bedankt voor hun reacties, het helpt me echt. Ik opende dit topic omdat ik niet wist waar te beginnen. En een dag later ben ik al zoveel inzichten en plannen rijker!
Gisteravond heb ik met mijn vriend gepraat. Het was een goed gesprek. Hij had eerst veel vragen en gaf daarna aan dat hij er hier in voor me wil zijn en dat hij blij is dat ik hier nu niet meer alleen mee rond loop. We hebben het samen gehad over de stappen die ik van plan ben te maken.
Tijdens het gesprek kwam ik ook tot het besef dat ik eerst op een gebalanceerde manier met eten om moet kunnen gaan voordat ik van mezelf weer aan afvallen mag denken. (En misschien wil of hoef ik dat tegen die tijd al niet eens meer.) Mijn eetgedrag bewoog zich de afgelopen jaren tussen de polen lijnen en veel te veel eten incl. eetbuien. Maar altijd was ik ontevreden, ook als ik daar tussen zat, wat juist eigenlijk een heel normale manier van eten is. Al het eten is in mijn hoofd onderverdeeld in de categorieën slecht en goed, en altijd als ik iets "slechts" eet voel ik me daar belabberd over en is de hele (eet)dag verpest.
Dit is wat ik nav dat gesprek en dit topic besloten heb:
De komende week (t/m volgend weekend) ga ik een eetdagboek bijhouden. Wat eet ik, wanneer, waarom en hoe voel ik me daarbij? En wat denk ik aan het einde van de dag over hoe ik gegeten heb?
Na die week lees ik alles nog eens goed door, hopelijk helpt de afstand (in tijd) dan om de dingen iets helderder te zien, eventuele terugkerende dingen te herkennen. Als ik nog een week nodig heb, geef ik mezelf nog een week voor ik een volgende stap ga zetten etc. etc.
Ondertussen ga ik voorlopig nog even niks veranderen. Ik probeer als jaren continue verandering in mijn eetpatroon aan te brengen, dus ik zal er natuurlijk wel mee bezig zijn, maar ik ga nog even geen concrete plannen maken. Eerst inzicht en duidelijkheid over hoe ik eet en waarom.
@ elastiekje, ik denk dat het beter is om bij de bron te beginnen. Ik moet weer relaxed met eten om kunnen gaan, zonder mezelf af te straffen voor elk snoepje dat ik eet. Dan houden die eetbuien en dus ook het overgeven vanzelf op.
En ja, ook ik weet prima wat een goed eetpatroon is. Mijn ouders zijn al jaaaaren bezig met gezond eten, hebben daarvoor een tijd lang bij een voedingsconsulente gelopen en willen mij altijd helpen met tips etc. Maar het probleem zit in mijn hoofd, niet qua kennis, maar qua denkkronkels etc. Voel jij dat ook zo, dat het echte probleem in je gedachtengang zit?
@ anouar, je hebt helemaal gelijk dat ik de positieve dingen beter moet gaan zien. Het lastige is dat dat ook wel 1 van mijn triggers is om weer terug te vallen "ah joh, ik heb drie dagen 'goed' gegeten, dan kan ik nu wel weer wat 'slechts' nemen!" Wat dan soms (niet altijd) uitmondt in veel te veel eten of zelfs een eetbui.
Uiteindelijk wil ik graag naar een soort vanzelfsprekende balans, waarbij 1 dagje 'goed' of 'slecht' eten niet uit maakt. En het klopt dat ik daarvoor eerst minder nadruk op al het slechte moet gaan leggen.
@ xallie, bedankt voor al je concrete tips, zoals je hierboven ziet pas ik ze toe!
Sowieso alle dames bedankt voor hun reacties, het helpt me echt. Ik opende dit topic omdat ik niet wist waar te beginnen. En een dag later ben ik al zoveel inzichten en plannen rijker!
maandag 7 mei 2012 om 16:23
Wat goed dat je het hebt besproken en wat fijn dat je vriend er zo goed mee omgaat. Zal vast een hele opluchting voor je zijn. Lukt het en beetje met je eetdagboek? Ik hou het tot nu toe wel vol. Wel 'kleine' dingen waarmee ik nog de mist in ben gegaan, maar het helpt me wel tegen eetbuien merk ik. Als ik eerst schrijf, merk ik dat ik al 'afgeleid' ben van het willen eten bijvoorbeeld. Hopelijk werkt het voor jou ook! Ik heb inderdaad dat het echte probleem zit in hoe ik denk. Daar zit echt een soort storing in. Ik zal nooit uit mezelf nee zeggen tegen eten als het niet hoeft Al zit ik vol, uit mezelf zou ik er nooit nee tegen zeggen. Het is dat ik er anders dik van word en gevolgen van dien, maar anders zou ik zoveel eten als ik op kon elke dag. Dat is natuurlijk totaal geen goede gedachte, maar ik hoor wel de hele dag van die stemmetjes die zeggen 'oehhh lekker donut', 'oehh nóg een boterham old amsterdam'. Etc. Klinkt zo stom soms, het is 'maar' eten, maar het heeft nog best veel invloed op me. Gelukkig lukt het me om het onder controle te houden, met af en toe een slip up.
dinsdag 8 mei 2012 om 17:48
Hahaha, dat heb ik ook hoor! Mijn vriend eet bijvoorbeeld bijna nooit door als hij nog vol zit, ook niet als het heel lekker is. Nou, ik kan het echt niet over mijn hart verkrijgen om dan iets te laten staan, al helemaal niet als het met liefde door iemand gemaakt is.
Met het dagboek gaat het goed tot nu toe. Merk dat er langzaam wel dingen duidelijk worden. Bijvoorbeeld dat ik me door het eten van 1 'slecht' ding al kan laten demotiveren en denken "laat maar, het is me toch al niet meer gelukt, dan kan ik even goed meteen maar helemaal losgaan!" Misschien deels een vorm van gemakkelijkheid/smoes, maar ik denk ook deels dat ik het grote verband een beetje kwijtraak omdat ik ALLES wat ik eet overweeg.
Nouja, gaat goed dus! Al vind ik het soms lastig om dingen op te schrijven als ik me er eigenlijk voor schaam dat ik me heb laten gaan... Maar tot nu toe staat alles er in!
PS ik weet niet precies de ins en outs van hoe het zit met forumnamen die verdwijnen, maar ik hoop dat je gauw weer op het forum/ in dit topic te vinden bent, onder welke naam dan ook!
Met het dagboek gaat het goed tot nu toe. Merk dat er langzaam wel dingen duidelijk worden. Bijvoorbeeld dat ik me door het eten van 1 'slecht' ding al kan laten demotiveren en denken "laat maar, het is me toch al niet meer gelukt, dan kan ik even goed meteen maar helemaal losgaan!" Misschien deels een vorm van gemakkelijkheid/smoes, maar ik denk ook deels dat ik het grote verband een beetje kwijtraak omdat ik ALLES wat ik eet overweeg.
Nouja, gaat goed dus! Al vind ik het soms lastig om dingen op te schrijven als ik me er eigenlijk voor schaam dat ik me heb laten gaan... Maar tot nu toe staat alles er in!
PS ik weet niet precies de ins en outs van hoe het zit met forumnamen die verdwijnen, maar ik hoop dat je gauw weer op het forum/ in dit topic te vinden bent, onder welke naam dan ook!
