Psyche
alle pijlers
Hoe verder?
maandag 9 april 2012 om 16:54
Hallo,
Gaat de laatste paar weken niet zo goed met me.
Op het werk gaat het niet zo goed. Voor mijn gevoel tenminste, denk ik. Er komt een reorganisatie aan, er gaan ook bij ons ontslagen vallen, maar wie? Baas op zich aardig, maar vaak een hork. Wil ook tegenstrijdige dingen. Wil dat ik A, B en dan ook nog C doe, maat allerlei dingetjes tussendoor en dan is verbaasd als A en B niet klaar zijn. Doe ik A, wil hij dat ik B doe en andersom. Verder komt andere afdeling vragen of we dingen gaan doen. De ene keer gaat hij er tegenin en kopt het terug en andere keer zegt hij tegen ons dat we dat maar 'even' tussendoor moeten doen. Dat het toch geen probleem is. Een paar weken is er iemand bijgekomen, gedetacheerd, maar inmiddels weg.
Ik kan niet goed tegen die onduidelijkheid, merk ik. Zie er al tegen op om morgen aan het werk te gaan.
LAT- relatie is erg lief voor me, maar ik heb bij alles het gevoel dat het een verplichting is en dat het me alleen maar energie kost. Ook bij vriendinnen. Ja, ik moet me ontspannen en leuke dingen om beter te voelen, maar weet amper meer wat ik leuk vind.
Heb ook het gevoel dat vermoeidheid van afgelopen jaren er uit komt. Moeder vorig jaar overleden, heb haar vorig jaar verzorgd in terminale fase en jaren daarvoor ging het ook slechter, heel oNg. In ziekenhuis. Ook toen nog hbo- studie gedaan, iedere avond ziekenhuis, wassen , dingen regelen, je kent het wel.
Ik word nu al moe als ik er aan denk.
Ik weet dat ik het aan moet geven bij leidinggevende, maar zie er tegenop. Wil gewoon niet toegeven dat het even minder gaat.
Pfff....
Gaat de laatste paar weken niet zo goed met me.
Op het werk gaat het niet zo goed. Voor mijn gevoel tenminste, denk ik. Er komt een reorganisatie aan, er gaan ook bij ons ontslagen vallen, maar wie? Baas op zich aardig, maar vaak een hork. Wil ook tegenstrijdige dingen. Wil dat ik A, B en dan ook nog C doe, maat allerlei dingetjes tussendoor en dan is verbaasd als A en B niet klaar zijn. Doe ik A, wil hij dat ik B doe en andersom. Verder komt andere afdeling vragen of we dingen gaan doen. De ene keer gaat hij er tegenin en kopt het terug en andere keer zegt hij tegen ons dat we dat maar 'even' tussendoor moeten doen. Dat het toch geen probleem is. Een paar weken is er iemand bijgekomen, gedetacheerd, maar inmiddels weg.
Ik kan niet goed tegen die onduidelijkheid, merk ik. Zie er al tegen op om morgen aan het werk te gaan.
LAT- relatie is erg lief voor me, maar ik heb bij alles het gevoel dat het een verplichting is en dat het me alleen maar energie kost. Ook bij vriendinnen. Ja, ik moet me ontspannen en leuke dingen om beter te voelen, maar weet amper meer wat ik leuk vind.
Heb ook het gevoel dat vermoeidheid van afgelopen jaren er uit komt. Moeder vorig jaar overleden, heb haar vorig jaar verzorgd in terminale fase en jaren daarvoor ging het ook slechter, heel oNg. In ziekenhuis. Ook toen nog hbo- studie gedaan, iedere avond ziekenhuis, wassen , dingen regelen, je kent het wel.
Ik word nu al moe als ik er aan denk.
Ik weet dat ik het aan moet geven bij leidinggevende, maar zie er tegenop. Wil gewoon niet toegeven dat het even minder gaat.
Pfff....
maandag 9 april 2012 om 17:11
Zo, leergierig, eerst eens even dikke .
Het leven smijt zo nu en dan het hoognodige op je af. Al die bordjes, Hoe houd je ze omhoog en hoe houd je ze draaiende? Laat eens een bordje vallen, zou ik zeggen. Je kan zelf wel bedenken welk bordje. De wispelturigheid van je baas is een vorm van zaai en verdeeldheid en heers. Anders raakt hij of zij ook de controle kwijt en zij zitten in dezelfde onzekerheid als jij. Onzekerheid over hun eigen baan, de steeds hogere verwachtingen van hun eigen baas of de vooruitzicht dat ze hun mensen moeten vertellen, dat ze wellicht hun baan gaan kwijtraken. Bekijk hem of haar eens met andere ogen, heb wat meer begrip en tegelijkertijd neem niet alles serieus wat ze zeggen, zonder hun het gevoel te geven dat je ze niet serieus neemt. Daarnaast neem je rust, echte gewoon helemaal niets doen rust. Op de bank languit en verstand op nul. Kook een lekkere maaltijd voor je vriend en maak eens een extra fles wijn soldaat op een vrijdagavond. Vind de kleine geneugten des levens. Ze zijn er. Je moet ze alleen even willen zien.
Het leven smijt zo nu en dan het hoognodige op je af. Al die bordjes, Hoe houd je ze omhoog en hoe houd je ze draaiende? Laat eens een bordje vallen, zou ik zeggen. Je kan zelf wel bedenken welk bordje. De wispelturigheid van je baas is een vorm van zaai en verdeeldheid en heers. Anders raakt hij of zij ook de controle kwijt en zij zitten in dezelfde onzekerheid als jij. Onzekerheid over hun eigen baan, de steeds hogere verwachtingen van hun eigen baas of de vooruitzicht dat ze hun mensen moeten vertellen, dat ze wellicht hun baan gaan kwijtraken. Bekijk hem of haar eens met andere ogen, heb wat meer begrip en tegelijkertijd neem niet alles serieus wat ze zeggen, zonder hun het gevoel te geven dat je ze niet serieus neemt. Daarnaast neem je rust, echte gewoon helemaal niets doen rust. Op de bank languit en verstand op nul. Kook een lekkere maaltijd voor je vriend en maak eens een extra fles wijn soldaat op een vrijdagavond. Vind de kleine geneugten des levens. Ze zijn er. Je moet ze alleen even willen zien.
maandag 9 april 2012 om 19:02
@paloma, mama_lein, bedankt voor jullie reacties. Heb het gevoel dat ik alleen maar eet, werk en slaap. Iets ontspannends doen, ook al is het met vriendin voelt als moeten en geeft ook geen rust.
Slaap ook al weken slecht, paar uur per nacht en hoofd blijft heel druk en malen
Tip van @mama_lein om naar huisarts te gaan is wel goed idee. Zat er aan te denken inderdaad.
Ja, lg zit ook in lastige positie.
Slaap ook al weken slecht, paar uur per nacht en hoofd blijft heel druk en malen
Tip van @mama_lein om naar huisarts te gaan is wel goed idee. Zat er aan te denken inderdaad.
Ja, lg zit ook in lastige positie.
