Psyche
alle pijlers
Hoe vertel ik het mijn ouders
zondag 16 februari 2014 om 03:19
Ik ben misbruikt en verkracht door mijn broer. Mijn ouders denken dat het grensoverschrijdend gedrag is geweest, iets wat wel vaker voorkomt tussen broer en zus. ( mijn broer is 4 jaar ouder) maar helaas is het veel verder gegaan en ik voel me zo schuldig. Ik ben door alles wat er gebeurt is opgenomen in een instelling. Ik ben misbruikt door mijn oom van mijn achtste tot mijn dertiende. Ook werd ik erg gepest mijn hele school tijd lang. Maar nu wil ik mijn ouders vertellen dat mijn broer incest heeft gepleegd ik vind dat heel moeilijk. Ik weer dat ik ze verdriet doe maar ik ga beginnen met trauma verwerking en dan is dit de eerste stap. Kan iemand mij advies geven. Ik sta er voor een groot deel alleen voor
Blijf in je zelf geloven.
zondag 16 februari 2014 om 03:30
Ooit zullen ze het moeten weten vooral als je bezig bent met je trauma te verwerken. Je verwerkt dit met professionele hulp als ik het goed begrijp, is er een optie dat je hulpverlener bij het gesprek is zodat hij/zij jou en/of je ouders kan opvangen op het moment dat het niet meer gaat? En het gesprek een goede kant op kan sturen? Ik hoop dat het je gaat lukken en ik wens je dan ook heel veel succes! Niemand verdient wat jij hebt mee gemaakt!
zondag 16 februari 2014 om 03:35
quote:trotsemama12 schreef op 16 februari 2014 @ 03:30:
Ooit zullen ze het moeten weten vooral als je bezig bent met je trauma te verwerken. Je verwerkt dit met professionele hulp als ik het goed begrijp, is er een optie dat je hulpverlener bij het gesprek is zodat hij/zij jou en/of je ouders kan opvangen op het moment dat het niet meer gaat? En het gesprek een goede kant op kan sturen? Ik hoop dat het je gaat lukken en ik wens je dan ook heel veel succes! Niemand verdient wat jij hebt mee gemaakt!
Dit is precies mijn advies.
Heel, heel veel sterkte.
Ooit zullen ze het moeten weten vooral als je bezig bent met je trauma te verwerken. Je verwerkt dit met professionele hulp als ik het goed begrijp, is er een optie dat je hulpverlener bij het gesprek is zodat hij/zij jou en/of je ouders kan opvangen op het moment dat het niet meer gaat? En het gesprek een goede kant op kan sturen? Ik hoop dat het je gaat lukken en ik wens je dan ook heel veel succes! Niemand verdient wat jij hebt mee gemaakt!
Dit is precies mijn advies.
Heel, heel veel sterkte.
zondag 16 februari 2014 om 03:37
quote:trotsemama12 schreef op 16 februari 2014 @ 03:30:
Ooit zullen ze het moeten weten vooral als je bezig bent met je trauma te verwerken. Je verwerkt dit met professionele hulp als ik het goed begrijp, is er een optie dat je hulpverlener bij het gesprek is zodat hij/zij jou en/of je ouders kan opvangen op het moment dat het niet meer gaat? En het gesprek een goede kant op kan sturen? Ik hoop dat het je gaat lukken en ik wens je dan ook heel veel succes! Niemand verdient wat jij hebt mee gemaakt!
Waarom zullen ze het ooit moeten weten?
Het is een persoonlijke keuze wie je erover wil informeren en niets moet.
To, wil je dit al snel vertellen?
Of zou het wenselijk voor je kunnen zijn het eerst allemaal voor jezelf op een rijtje te zetten en wat steviger in je schoenen te komen om dit verhaal te kunnen vertellen.
Ooit zullen ze het moeten weten vooral als je bezig bent met je trauma te verwerken. Je verwerkt dit met professionele hulp als ik het goed begrijp, is er een optie dat je hulpverlener bij het gesprek is zodat hij/zij jou en/of je ouders kan opvangen op het moment dat het niet meer gaat? En het gesprek een goede kant op kan sturen? Ik hoop dat het je gaat lukken en ik wens je dan ook heel veel succes! Niemand verdient wat jij hebt mee gemaakt!
Waarom zullen ze het ooit moeten weten?
Het is een persoonlijke keuze wie je erover wil informeren en niets moet.
To, wil je dit al snel vertellen?
Of zou het wenselijk voor je kunnen zijn het eerst allemaal voor jezelf op een rijtje te zetten en wat steviger in je schoenen te komen om dit verhaal te kunnen vertellen.
zondag 16 februari 2014 om 03:52
Ik bedoelde het niet op de manier zoals jij het opgepakt hebt. Voor haar is dit de eerste stap in de verwerking van haar trauma.
Wat ik hier mee bedoel is dat je deze stap het best zo snel mogelijk in je proces "moet" zetten. Je hoeft nou niet bezig te zijn met ander mans emoties of schuldgevoelens, ook al heeft dit er mee te maken (dit kan later in jouw proces een plaats krijgen). Je mag nou egoïstisch zijn om je eigen leven weer op de rails te krijgen!
Wat ik hier mee bedoel is dat je deze stap het best zo snel mogelijk in je proces "moet" zetten. Je hoeft nou niet bezig te zijn met ander mans emoties of schuldgevoelens, ook al heeft dit er mee te maken (dit kan later in jouw proces een plaats krijgen). Je mag nou egoïstisch zijn om je eigen leven weer op de rails te krijgen!
zondag 16 februari 2014 om 04:05
Hmm....
Eerlijk gezegd heb ik er toch een andere mening over.
To wat is je reden dat je het nu in de beginfase van je verwerking wil gaan vertellen?
Ik denk dat als je aan traumaverwerking gaat beginnen, je handen al vol hebt aan jezelf zonder dat daar nog andermans emotie's bij komen.
Mijn advies zou eerder zijn het voorlopig klein te houden voor jezelf, dat is eigenlijk al enorm groot en kan je zelfs vreselijk overspoelen.
Ik vraag mij af of je dat allemaal wel kan handelen?
Eerlijk gezegd heb ik er toch een andere mening over.
To wat is je reden dat je het nu in de beginfase van je verwerking wil gaan vertellen?
Ik denk dat als je aan traumaverwerking gaat beginnen, je handen al vol hebt aan jezelf zonder dat daar nog andermans emotie's bij komen.
Mijn advies zou eerder zijn het voorlopig klein te houden voor jezelf, dat is eigenlijk al enorm groot en kan je zelfs vreselijk overspoelen.
Ik vraag mij af of je dat allemaal wel kan handelen?
zondag 16 februari 2014 om 05:23
quote:trotsemama12 schreef op 16 februari 2014 @ 03:52:
Ik bedoelde het niet op de manier zoals jij het opgepakt hebt. Voor haar is dit de eerste stap in de verwerking van haar trauma.
Wat ik hier mee bedoel is dat je deze stap het best zo snel mogelijk in je proces "moet" zetten. Je hoeft nou niet bezig te zijn met ander mans emoties of schuldgevoelens, ook al heeft dit er mee te maken (dit kan later in jouw proces een plaats krijgen). Je mag nou egoïstisch zijn om je eigen leven weer op de rails te krijgen!
Ik bedoelde het niet op de manier zoals jij het opgepakt hebt. Voor haar is dit de eerste stap in de verwerking van haar trauma.
Wat ik hier mee bedoel is dat je deze stap het best zo snel mogelijk in je proces "moet" zetten. Je hoeft nou niet bezig te zijn met ander mans emoties of schuldgevoelens, ook al heeft dit er mee te maken (dit kan later in jouw proces een plaats krijgen). Je mag nou egoïstisch zijn om je eigen leven weer op de rails te krijgen!
Blijf in je zelf geloven.
zondag 16 februari 2014 om 10:51
quote:consuelabananahammok schreef op 16 februari 2014 @ 03:37:
[...]
Waarom zullen ze het ooit moeten weten?
Het is een persoonlijke keuze wie je erover wil informeren en niets moet.
.Als TO niets meer met haar broer te maken wil hebben, geen feestdagen meer met hem er bij wil vieren, niet op zijn verjaardag wil komen, niet op visite wil als hij er ook is, dan kan ze - bijna - niet anders dan vertellen .
[...]
Waarom zullen ze het ooit moeten weten?
Het is een persoonlijke keuze wie je erover wil informeren en niets moet.
.Als TO niets meer met haar broer te maken wil hebben, geen feestdagen meer met hem er bij wil vieren, niet op zijn verjaardag wil komen, niet op visite wil als hij er ook is, dan kan ze - bijna - niet anders dan vertellen .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 16 februari 2014 om 11:04
Helemaal aan het begon van traumatherapie zou ik het alleen vertellen als je denkt dat er echt oprecht steun te vinden is bij je ouders. Denk je dat ze je die niet kunnen geven, bijvoorbeeld omdat ze in de knoop zullen zitten met hun gevoel voor zowel jou als je broer, dan zou ik het vertellen nog niet doen.
Mocht je de keuze maken echt 100% met je broer te breken dan kun je altijd nog de keuze maken het uit te leggen. Zeker aangezien ze al wel iets weten zal die stap als je verder bent in je therapie en sterker in je schoenen staat 'beter te doen' zijn.
Weten je ouders van het misbruik door je oom? Zo ja dan zou je dat als reden voor je therapie op kunnen geven en dan kun je wellicht alsnog de nodige steun van ze krijgen ook al weten ze dan niet dat het eigenlijk om iets anders gaat. Wat bij therapie besproken wordt blijft toch binnen de therapie.
Mocht je de keuze maken echt 100% met je broer te breken dan kun je altijd nog de keuze maken het uit te leggen. Zeker aangezien ze al wel iets weten zal die stap als je verder bent in je therapie en sterker in je schoenen staat 'beter te doen' zijn.
Weten je ouders van het misbruik door je oom? Zo ja dan zou je dat als reden voor je therapie op kunnen geven en dan kun je wellicht alsnog de nodige steun van ze krijgen ook al weten ze dan niet dat het eigenlijk om iets anders gaat. Wat bij therapie besproken wordt blijft toch binnen de therapie.
zondag 16 februari 2014 om 12:45
Hoe is het mogelijk dat ze zo hun gang konden gaan zonder dat je ouders iets merkten?
Vanaf je achtste door die oom? Hij durft, je was al best groot wat is dat voor griezel heeft hij zelf kinderen?
Heel veel sterkte zeg wat een pech om in zo'n familie te moeten opgroeien vol gevaar en zonder bescherming.
Vanaf je achtste door die oom? Hij durft, je was al best groot wat is dat voor griezel heeft hij zelf kinderen?
Heel veel sterkte zeg wat een pech om in zo'n familie te moeten opgroeien vol gevaar en zonder bescherming.
zondag 16 februari 2014 om 13:43
Mijn zusje is ook door mijn oom misbruikt en die heeft het vertelt ik was toen dertien. Maar mijn moeder ging er helemaal aan kapot dus ik durfde niet te vertellen dat mijn broer mijn misbruikte. Ik heb hem gezegd dat hij van mijn zusje af moest blijven. Je wilt het niet geloven maar het gebeurde met een huis vol visite ze zijn zo gehaaid. En ik was zo bang
Blijf in je zelf geloven.
zondag 16 februari 2014 om 14:06
maar waarom alleen vertellen van je broer en niet van je oom? Die twee hebben ook een relatie met elkaar en dat misbruik zal verband houden. Hoe oud was je broer toen hij dit deed en hoe oud was je oom? Is er aangifte gedaan tegen je oom?
Ik denk dat je met je therapeut af moet spreken wanneer en hoe je dit bespreekbaar gaat maken. Het belangrijkste is dat jij er beter van wordt niet slechter, dus doe niks overhaast. Je moet met je therapeut bespreken wat je verwachtingen zijn en wat je wilt bereiken en vooral wat er gebeurt als je verwachtingen niet uit zullen komen.
Ik denk dat je met je therapeut af moet spreken wanneer en hoe je dit bespreekbaar gaat maken. Het belangrijkste is dat jij er beter van wordt niet slechter, dus doe niks overhaast. Je moet met je therapeut bespreken wat je verwachtingen zijn en wat je wilt bereiken en vooral wat er gebeurt als je verwachtingen niet uit zullen komen.
zondag 16 februari 2014 om 21:28
quote:diddi schreef op 16 februari 2014 @ 13:43:
Mijn zusje is ook door mijn oom misbruikt en die heeft het vertelt ik was toen dertien. Maar mijn moeder ging er helemaal aan kapot dus ik durfde niet te vertellen dat mijn broer mijn misbruikte. Ik heb hem gezegd dat hij van mijn zusje af moest blijven. Je wilt het niet geloven maar het gebeurde met een huis vol visite ze zijn zo gehaaid. En ik was zo bang
Mijn hart breekt voor jou! Je hebt je moeder willen beschermen. Hoe eenzaam moet jij je hebben gevoeld!
Ik wil je meegeven dat ik ook van mening ben dat je dit niet zelf moet gaan vertellen, omdat ik bang ben dat je misschien niet de reactie krijgt die je het beste zou helpen om vooruit te komen. Bespreek het met je/een hulpverlener en ga samen het gesprek in.
Mijn zusje is ook door mijn oom misbruikt en die heeft het vertelt ik was toen dertien. Maar mijn moeder ging er helemaal aan kapot dus ik durfde niet te vertellen dat mijn broer mijn misbruikte. Ik heb hem gezegd dat hij van mijn zusje af moest blijven. Je wilt het niet geloven maar het gebeurde met een huis vol visite ze zijn zo gehaaid. En ik was zo bang
Mijn hart breekt voor jou! Je hebt je moeder willen beschermen. Hoe eenzaam moet jij je hebben gevoeld!
Ik wil je meegeven dat ik ook van mening ben dat je dit niet zelf moet gaan vertellen, omdat ik bang ben dat je misschien niet de reactie krijgt die je het beste zou helpen om vooruit te komen. Bespreek het met je/een hulpverlener en ga samen het gesprek in.
zondag 16 februari 2014 om 21:34
Wat een heftig verhaal Diddi! Heel veel sterkte hiermee, goed dat je gestart bent met traumaverwerking.
Hoe jij het je ouders moet vertellen en wanneer, kun je het best met je therapeut overleggen. Dan kun je de situatie goed doorpraten en misschien ook oefenen. Bereid dit goed met elkaar voor.
Hoe jij het je ouders moet vertellen en wanneer, kun je het best met je therapeut overleggen. Dan kun je de situatie goed doorpraten en misschien ook oefenen. Bereid dit goed met elkaar voor.
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
zondag 16 februari 2014 om 21:52
Oh bah wat een verschrikkelijk naar verhaal en wat moet jij je eenzam gevoeld hebben / voelen.
Ik sluit me bij de meeste hier aan dat je je tijd moet nemn om 't je ouders te vertellen en met iemand erbij.
Heb je nog contact met je zus, kan zij je misschien steunen.
Ik sluit me bij de meeste hier aan dat je je tijd moet nemn om 't je ouders te vertellen en met iemand erbij.
Heb je nog contact met je zus, kan zij je misschien steunen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
