Psyche
alle pijlers
Hoe vertellen over....
donderdag 19 juli 2012 om 16:27
Het pasgeboren babybroertje van een klasgenootje van mijn dochter van 6 is vlak na de geboorte overleden.
Het klasgenootje is sinds maandag niet op school, en we kregen net een brief mee dat dit dus gebeurt is. De kinderen weten van niks en wij als ouders hebben de taak om dit nu te vertellen.
Maar hoe kan ik hier het beste mee omgaan.
Vorige week heeft het klasgenootje nog getrakteert ivm geboorte broertje. Wat er precies gebeurd is weet ik dus niet. Ikzelf ben er ook erg verdrietig over. De moeder was vrolijk 40 weken zwanger en nooit iets te klagen, vreselijk toch.
Heeft iemand misschien tips hoe dit aan mijn dochter te vertellen
Het klasgenootje is sinds maandag niet op school, en we kregen net een brief mee dat dit dus gebeurt is. De kinderen weten van niks en wij als ouders hebben de taak om dit nu te vertellen.
Maar hoe kan ik hier het beste mee omgaan.
Vorige week heeft het klasgenootje nog getrakteert ivm geboorte broertje. Wat er precies gebeurd is weet ik dus niet. Ikzelf ben er ook erg verdrietig over. De moeder was vrolijk 40 weken zwanger en nooit iets te klagen, vreselijk toch.
Heeft iemand misschien tips hoe dit aan mijn dochter te vertellen
donderdag 19 juli 2012 om 16:32
Klinkt misschien wat simpel, maar ik zou gewoon vertellen, in jip en janneke taal, wat je weet....
Ik heb mijn dochter een paar maanden geleden moeten vertellen dat haar papa was overleden. Ik heb er de hele nacht van wakker gelegen. En toen het moment daar was, ging het eigenlijk vanzelf, op gevoel!
Maar ik begrijp dus wel, wat je er moeilijk aan vindt. Het is ook heel moeilijk. Maar kinderen gaan toch anders met dit soort dingen om. Voor ons is het heel beladen, voor een kind is dit anders.....
Ik heb mijn dochter een paar maanden geleden moeten vertellen dat haar papa was overleden. Ik heb er de hele nacht van wakker gelegen. En toen het moment daar was, ging het eigenlijk vanzelf, op gevoel!
Maar ik begrijp dus wel, wat je er moeilijk aan vindt. Het is ook heel moeilijk. Maar kinderen gaan toch anders met dit soort dingen om. Voor ons is het heel beladen, voor een kind is dit anders.....
donderdag 19 juli 2012 om 16:35
donderdag 19 juli 2012 om 16:37
Wat verdrietig zeg. Ik begrijp dat het je aangrijpt. Ik zou het simpel houden. Volg je gevoel daarin. Je kind mag best even van slag zijn, maar accepteer het ook als het je dochter ogenschijnlijk niet zoveel doet terwijl je dat misschien wel verwacht.
Voorbeeld: mijn juf is overleden in de zomervakantie, ik was toen zes. Mijn moeder heeft dat aan mij verteld. 'Giul, er is iets ergs gebeurd in de vakantie. Er is iemand dood gegaan. Je juf.' Ik: 'o gelukkig, ik dacht dat het oma was.' En dat was dat.
Mijn moeder vertelde dat zij het ook heel moeilijk vond. Maar dat ik er eigenlijk niet meer op heb gereageerd dan bovenstaande. Kinderen hebben hun eigen manier van omgaan met dingen, dat blijkt. Probeer een beetje aan te voelen hoe jouw dochter zich voelt ten opzichte van de situatie en speel daarop in.
Voorbeeld: mijn juf is overleden in de zomervakantie, ik was toen zes. Mijn moeder heeft dat aan mij verteld. 'Giul, er is iets ergs gebeurd in de vakantie. Er is iemand dood gegaan. Je juf.' Ik: 'o gelukkig, ik dacht dat het oma was.' En dat was dat.
Mijn moeder vertelde dat zij het ook heel moeilijk vond. Maar dat ik er eigenlijk niet meer op heb gereageerd dan bovenstaande. Kinderen hebben hun eigen manier van omgaan met dingen, dat blijkt. Probeer een beetje aan te voelen hoe jouw dochter zich voelt ten opzichte van de situatie en speel daarop in.
donderdag 19 juli 2012 om 16:38
donderdag 19 juli 2012 om 16:39
donderdag 19 juli 2012 om 16:47
Wij hebben het destijds gewoon verteld. Ongeveer vergelijkbare situatie met een iets ouder kindje. Kinderen gaan daar heel makkelijk mee om. Ze vinden het heel erg, maar het is het broertje van een klasgenootje. Dat is voor kinderen best ver weg.
In de eerste paar maanden nadat het gebeurd was hebben ze nog vragen gesteld. Zo uit het niets kwam dan een vraag. Die beantwoord en dan gingen ze weer door met wat ze deden.
@mallebeppie
In de eerste paar maanden nadat het gebeurd was hebben ze nog vragen gesteld. Zo uit het niets kwam dan een vraag. Die beantwoord en dan gingen ze weer door met wat ze deden.
@mallebeppie
donderdag 19 juli 2012 om 16:51
quote:mallebeppie schreef op 19 juli 2012 @ 16:32:
Klinkt misschien wat simpel, maar ik zou gewoon vertellen, in jip en janneke taal, wat je weet....
Ik heb mijn dochter een paar maanden geleden moeten vertellen dat haar papa was overleden. Ik heb er de hele nacht van wakker gelegen. En toen het moment daar was, ging het eigenlijk vanzelf, op gevoel!
Maar ik begrijp dus wel, wat je er moeilijk aan vindt. Het is ook heel moeilijk. Maar kinderen gaan toch anders met dit soort dingen om. Voor ons is het heel beladen, voor een kind is dit anders.....Wow wat verdrietig. Heel veel sterkte toegewenst .
Klinkt misschien wat simpel, maar ik zou gewoon vertellen, in jip en janneke taal, wat je weet....
Ik heb mijn dochter een paar maanden geleden moeten vertellen dat haar papa was overleden. Ik heb er de hele nacht van wakker gelegen. En toen het moment daar was, ging het eigenlijk vanzelf, op gevoel!
Maar ik begrijp dus wel, wat je er moeilijk aan vindt. Het is ook heel moeilijk. Maar kinderen gaan toch anders met dit soort dingen om. Voor ons is het heel beladen, voor een kind is dit anders.....Wow wat verdrietig. Heel veel sterkte toegewenst .
donderdag 19 juli 2012 om 16:55
donderdag 19 juli 2012 om 16:57
Erg he?
Toen mijn zoon zes was heeft hij hetzelfde meegemaakt. Complicerende factor was, dat hij toen net een week of wat wist dat ik zwanger was en hij dus ook een broertje of zusje zou krijgen...
Ik vind het werkelijk waar belachelijk dat er op school geen aandacht aan geschonken wordt. Dat kan gewoon echt niet. Bij ons ging het zo: Juf heeft het aan de kinderen verteld. Gewoon, zoals het is, aan het einde van de schooldag. Daarna zijn alle ouders bij elkaar geroepen en is het aan ons verteld, met alle info die de ouders van het baby'tje kwijt wilden (alles, in dit geval). Er werd ook duidelijk verteld wat de ouders van wilden qua kaarten en bezoek (even helemaal niets, later pas)
De dag erna was er in de klas een tafel met het geboortekaartje, de rouwkaart, een fotootje van het klasgenootje met zijn babybroertje en een mapje wat gevuld werd met briefjes en tekeningen van de leerlingen.
Succes met vertellen, gewoon Jip en Janneke taal!
Toen mijn zoon zes was heeft hij hetzelfde meegemaakt. Complicerende factor was, dat hij toen net een week of wat wist dat ik zwanger was en hij dus ook een broertje of zusje zou krijgen...
Ik vind het werkelijk waar belachelijk dat er op school geen aandacht aan geschonken wordt. Dat kan gewoon echt niet. Bij ons ging het zo: Juf heeft het aan de kinderen verteld. Gewoon, zoals het is, aan het einde van de schooldag. Daarna zijn alle ouders bij elkaar geroepen en is het aan ons verteld, met alle info die de ouders van het baby'tje kwijt wilden (alles, in dit geval). Er werd ook duidelijk verteld wat de ouders van wilden qua kaarten en bezoek (even helemaal niets, later pas)
De dag erna was er in de klas een tafel met het geboortekaartje, de rouwkaart, een fotootje van het klasgenootje met zijn babybroertje en een mapje wat gevuld werd met briefjes en tekeningen van de leerlingen.
Succes met vertellen, gewoon Jip en Janneke taal!
