Psyche
alle pijlers
Hoe vraag je om hulp?
zondag 11 oktober 2015 om 13:37
Ik had laatst een topic geopend waarin stond dat ik mijn erg verdwaald voelden en ook erg boos/depressief. Ik heb besloten om hulp te vragen maar hoe doe je dat? Stap je gewoon op een huisarts af en leg je je situatie uit? Ik vertrouw namelijk bijna niemand en schaam mij een klein beetje om hulp te vragen. Hoe pak ik dit aan? Ik merk echt dat mijn verleden mijn getekend heeft,ik merk dat aan het feit dat ik niemand vertrouw, ik geen relaties aan kan gaan, ik iedereen weg duw, agressief voel, geïrriteerd, rusteloos kan nergens even rustig zitten, concentreren op vakken met cijfers gaat mij ook niet meer zo goed af terwijl ik eigenlijk gewoon eerst redelijk daarmee was, mijn organisatie ben ik kwijt.
zondag 11 oktober 2015 om 13:55
Huisarts; je bent niet de eerste die zulke problemen aan de huisarts voorlegt. Moedig dat je de stap gaat zetten om hulp te vragen. Hulp vragen betekent niet dat je dom of gek bent, maar dat je iemand nodig hebt om je te helpen de juiste koers naar een oplossing uit te zetten. Sterkte.
Love is the meaning of life
zondag 11 oktober 2015 om 13:57
Inderdaad naar de huisarts gaan. Als je het moeilijk vindt om over je gevoel te praten, kun je de dingen die je dwarszitten op een briefje schrijven en dit aan de huisarts geven.
Tegenwoordig zijn er veel huisartsen die praktijkondersteuners hebben; een persoon die meer tijd voor je uittrekt om met je te praten om je problematiek in kaart te brengen en eventueel door te verwijzen naar meer gespecialiseerde zorg zoals een psycholoog, psychotherapeut, etc. Huisartsen hebben vaak maar tien minuten per patiënt, mogelijk twintig en dat kan in jouw geval veel te kort zijn.
Maar eerst naar de huisarts!
Sterkte.
Tegenwoordig zijn er veel huisartsen die praktijkondersteuners hebben; een persoon die meer tijd voor je uittrekt om met je te praten om je problematiek in kaart te brengen en eventueel door te verwijzen naar meer gespecialiseerde zorg zoals een psycholoog, psychotherapeut, etc. Huisartsen hebben vaak maar tien minuten per patiënt, mogelijk twintig en dat kan in jouw geval veel te kort zijn.
Maar eerst naar de huisarts!
Sterkte.
zondag 11 oktober 2015 om 17:22
Ik had een psycholoog gebeld, kon daar terecht zonder verwijzing van de huisarts.
Gegoogled op een psycholoog die bij mij leek te passen, haar gebeld, gevraagd of ze plek had en of verwijsbrief nodig was. Die was niet nodig, dus gelijk een afspraak gemaakt.
Gegoogled op een psycholoog die bij mij leek te passen, haar gebeld, gevraagd of ze plek had en of verwijsbrief nodig was. Die was niet nodig, dus gelijk een afspraak gemaakt.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
zondag 11 oktober 2015 om 18:06
Ik heb een sociale angststoornis gehad en ging naar mijn huisarts om hulp te zoeken. Ik zal je eerst twee tips geven en dan vertel ik hoe mijn bezoek verliep.
- bedenk goed wat je wil bereiken met het bezoek (een doorverwijzing naar een psycholoog of ggz instelling denk ik? of is een recept voor een doosje pillen wat je wil? of alleen je verhaal doen en verder niks?)
- zoals al genoemd, schrijf de belangrijkste problemen op papier. Zo vergeet je niks en heb je ook iets om aan de huisarts te geven als je het lastig vindt
Mijn huisarts nam mijn verhaal niet serieus en deed dus helemaal niets. Misschien was ik niet duidelijk genoeg. Ik durfde ook niet goed. Maar dat was nu net het probleem waarvoor ik naar de huisarts ging. En die had dat niet door.
- bedenk goed wat je wil bereiken met het bezoek (een doorverwijzing naar een psycholoog of ggz instelling denk ik? of is een recept voor een doosje pillen wat je wil? of alleen je verhaal doen en verder niks?)
- zoals al genoemd, schrijf de belangrijkste problemen op papier. Zo vergeet je niks en heb je ook iets om aan de huisarts te geven als je het lastig vindt
Mijn huisarts nam mijn verhaal niet serieus en deed dus helemaal niets. Misschien was ik niet duidelijk genoeg. Ik durfde ook niet goed. Maar dat was nu net het probleem waarvoor ik naar de huisarts ging. En die had dat niet door.
zondag 11 oktober 2015 om 20:50
quote:Gipsy25 schreef op 11 oktober 2015 @ 19:29:
Stekelbaars: hoe heb je het toen opgelost?
Heb je doorgezet?Eigenlijk gaf ik het op. De maanden daarna ging het steeds slechter met me. Kreeg last van vermoeidheid. Ik heb toen uiteindelijk zelf hulp gezocht (uit wanhoop) en ben met lichaamsgerichte therapie begonnen. Mijn problemen waren veel groter en ik kwam daar niet verder. Maar ik durfde dat daar niet aan te geven. Na ongeveer een jaar lukte het door de vermoeidheid niet meer om op tijd op mijn werk te verschijnen. Toen had ik geen andere keus dan weer naar mijn huisarts te gaan. Heb verteld over de vermoeidheid en wat ik sinds mijn vorige bezoek allemaal had gedaan. Ik denk dat de problemen ook wel aan me te zien waren. De huisarts leek ook te schrikken. Vanaf dat moment werd ik wel serieus genomen. Ik kreeg de weken erna allerlei onderzoeken voor de vermoeidheid en een doorverwijzing naar een ggz instelling.
Dus het kan wel handig zijn om vantevoren goed na te denken over hoe je je vraag of klacht aan de huisarts gaat overbrengen zodat deze ook goed begrepen wordt. Ik had daar destijds dus wel moeite mee.
Eigenlijk staat in de openingspost van dit topic al een vrij duidelijke klachtomschrijving. Nu nog bedenken welke actie je wil dat de huisarts neemt en dan moet het toch goed gaan lijkt me.
Stekelbaars: hoe heb je het toen opgelost?
Heb je doorgezet?Eigenlijk gaf ik het op. De maanden daarna ging het steeds slechter met me. Kreeg last van vermoeidheid. Ik heb toen uiteindelijk zelf hulp gezocht (uit wanhoop) en ben met lichaamsgerichte therapie begonnen. Mijn problemen waren veel groter en ik kwam daar niet verder. Maar ik durfde dat daar niet aan te geven. Na ongeveer een jaar lukte het door de vermoeidheid niet meer om op tijd op mijn werk te verschijnen. Toen had ik geen andere keus dan weer naar mijn huisarts te gaan. Heb verteld over de vermoeidheid en wat ik sinds mijn vorige bezoek allemaal had gedaan. Ik denk dat de problemen ook wel aan me te zien waren. De huisarts leek ook te schrikken. Vanaf dat moment werd ik wel serieus genomen. Ik kreeg de weken erna allerlei onderzoeken voor de vermoeidheid en een doorverwijzing naar een ggz instelling.
Dus het kan wel handig zijn om vantevoren goed na te denken over hoe je je vraag of klacht aan de huisarts gaat overbrengen zodat deze ook goed begrepen wordt. Ik had daar destijds dus wel moeite mee.
Eigenlijk staat in de openingspost van dit topic al een vrij duidelijke klachtomschrijving. Nu nog bedenken welke actie je wil dat de huisarts neemt en dan moet het toch goed gaan lijkt me.
