hoort dit bij angst!?

Ik al een tijd last van angst en een soort angststoornis

Maar ik moet zeggen dat het de laatste tijd wel beter gaat, alhoewel ik soms wel rare dingen in mijn hoofd haal als ik iets voel of als het koud is of als het warm, of als ik iets in mijn lichaam voel, kan ik daar soms van alles aan koppelen



Maar ik heb de laatste tijd wel meer goede periodes dan slechte periodes. Maar nu gisteravond lag ik op bed en opeens begon ik mij raar te voelen, k werd voor mijn gevoel licht in mijn hoofd, maar kon dat niet zo goed plaatsen, daarbij was ik erg onrustig en mijn hart ging tekeer, dat van mijn hart daar maakte ik geen problemen mee.. Maar ik dacht gelijk van oh nee, nu moet ik naar het ziekenhuis, nu gaat het gebeuren, ik ben er geweest. Ik probeerde rustig te blijven, maar was zo onrustig, toch maar even een spelletje op mijn telefoon gedaan, en daarna werd ik wat rustiger en viel ik zomaar in slaap.. het leek netals of ik ergens anders was, uit mijn lichaam werd gezogen, het voelde anders..



Nu ik vanochtend wakker werd dacht ik gelijk, zie je wel, je bent er nog, het was iets heel onschuldig

maar wat ik mij afvroeg, mensen die ook last hebben van angst of hebben gehad, of dit ook allemaal bij angst hoort, en dan bedoel ik meer van, dat dit een soort terugval is omdat ik al best wel veel goede periodes heb gehad en dan ook gewoon uitdagingen aanga, en dat mijn lichaam dit als ware wil tegenwerken!? doordat het een beetje op hol slaat!?



Heeft iemand hier ervaring mee!? of meegemaakt o.i.d?

Voel me nu wel raar, door gisteravond. Beetje moe en down..



Morgen heb ik een afspraak met een nieuwe pscycholoog. En daar probeer ik vertrouwen in te hebben.

nerveus ben ik denk ik niet echt, omdat ik er wel zin heb om er heen te gaan, maar ik maak me daar ook niet druk om! Ik heb dit gevoel ong 3 weken geleden ook gehad, was ook op een zaterdagavond. misschein dat mijn geest toch met me speelt.

Op dat moment is het zo moeilijk geloven dat het een soort paniekaanval was... En voel ik het nog een beetje,

ik heb al een tijd last van angst, maar dit is de 2e keer dat ik dit echt mee maak, dat ik een soort paniekaanval heb gehad.. En daarvoor wel gewoon angst gehad, maar dat ging niet over tot een paniekaanval..



Het is nu nog steeds moeilijk te geloven dat het daarom ging, maar ik ben er nog en ben weer wakker geworden, dus dan is het vrij onschuldig, want als er wel wat was gebeurd, had i het allang vernomen..

Ik heb mij voorgenomen om mij daar maar niet zo druk om te maken, en dat het heel normaal is, vandaag maar lekker rustig aan doen, en dan zien we morgen wel weer.

Ik heb nu wel dat ik niet echt angstig ben nu, maar heb wel een beetje lichtelijke hoofdpijn, een beetje een stijf hoofd net alsof mijn nek spieren een beetje vast zitten, mar dat zal er wel bij horen.

toch maar hier even wat schrijven ipv een nieuwe topic aanmaken



Heb het gevoel dat ik nu een klein terugvalletje heb, weer meer bang voor flauwvallen en elke keer prent ik mijn dingen in van als het gebeurd dan gebeurt het maar, dan val je maar flauw so what? zo erg is dat niet als het gebeurt, ik voel me prima vandaag, maar toch spelen mijn gedachten op de voorgrond, en wat doe ik? Ik pak dan de bloeddrukmeter er bij om mijn bloeddruk te maken, ik heb dan weken dat ik totaal niet neig naar dat ding, maar dan komt er een kleine periode dat het wat minder gaat qua angsten, dan moet ik dan ding gebruiken, eenmalig en daarna kan ik er weer maanden en weken zonder..



En elke keer zeg ik tegen mezelf, je valt niet zomaar flauw, je bent gezond en elke keer neem ik mij voor dat het niet erg is als het wel mocht gebeuren, en toch blijf ik er bang voor. Waarom ik er bang voor ben en wordt, dat weet ik zelf niet eens... Misschien dat ik bang ben wat er vooraf gaat gebeuren, en of er wel op tijd hulp is dat mensen me wel helpen en niet uitlachen mij er misscien voor schaam?



Mijn psycholoog zei, ook al voel je wat je lichaam, altijd dingen ondernemen en niks vermijden en dat ben ik nu de hele tijd aan doen, maar toch blijven dei gedachten in mijn hoofd rondspoken. Ook zei de psycholoog iedereen voelt wel eens iets in het lichaam en dat wil niet zeggen dat je ook daadwerkelijk flauw valt...Maar soms lukt het mij echt niet om mij dat aan mijn verstand te brengen en dan denk ik tja... vroeger was ik er ook niet bang voor, en ook niet toen ik wel 1 keer ben flauwgevallen... Ik denk dat dit allemaal te maken heeft met een stress periode omdat ik binnenkort ga beginnen met vrijwilligerswerk..



Soms ben ik bang dat ik er nooit van af kom, en mijn hele leven zo er maar mee moet leven. Mijn psycholoog zie ik eind maart weer, en waarschijnlijk is dat de laatste keer. Wat kan een "geest" allemaal wel niet met je doen, of ze een spelen een spelletje met mij, door mij te doen geloven dat er wel iets mis is..



Soms vind ik dit frustrerend, maar doe wel alle dingen die ik wil gaan doen, dus ik vermijd niks, maar toch blijf ik het dood eng vinden om flauw te vallen en ik zit daar constant mee in mijn hoofd..