Psyche
alle pijlers
huiselijk geweld
zaterdag 2 mei 2015 om 16:12
Ik heb een nieuw account aangemaakt ivm eventuele herkenbaarheid.
Het verhaal dat ik wil delen ligt nl nogal gevoelig.
Mijn zus wordt mishandeld door haar vriend.
Ze belde mij vorige week op en vertelde mij dat haar vriend haar in elkaar had geslagen.
Het schijnt dus niet de eerste keer de zijn. Een ontzettende woede kwam er in mij op. Ik was in alle staten. En nog...
Wat een vreselijke klootzak! Ze zegt dat hij heel veel spijt heeft, hij schaamt zich en gaat hulp zoeken.
Mijn eerste reactie was ga weg bij die vent.
Niemand heeft het recht om een ander pijn te doen. Ze zei dat ze het ook vaak heel gezellig hebben en dat ze heel veel van hem houdt. Maar ze zei ook dat ze bang voor hem is, dan krijgt hij een blik in zijn ogen en dan wordt hij heel agressief.
Mijn zus is een mooie slimme vrouw, nooit gedacht dat zij dit zou laten gebeuren.
Ze krijgt veel aandacht van andere mannen. Haar vriend is ontzettend jaloers, en dit is dan ook vaak de aanleiding voor zijn losse handjes. Vaak heeft hij dan al de nodige drank op maar ook nuchter kan hij heel agressief zijn.
Het blijkt dat zijn moeder vroeger ook regelmatig mishandeld is door zijn vader.
Mijn zus heeft het nl. met haar schoonmoeder besproken. Volgens haar schoonmoeders stopte het op een gegeven moment en zij zijn dan ook nog altijd bij elkaar.
Ik gun mijn zus alle geluk van de wereld en dus niet een man die haar verdriet doet.
Wat ik met dit verhaal wil? Ervaringen van vrouwen die in een soortgelijke situatie hebben gezeten.
Is je partner nadat hij hulp (therapie) heeft gehad echt veranderd?
Of is het de aard van het beestje?
Het verhaal dat ik wil delen ligt nl nogal gevoelig.
Mijn zus wordt mishandeld door haar vriend.
Ze belde mij vorige week op en vertelde mij dat haar vriend haar in elkaar had geslagen.
Het schijnt dus niet de eerste keer de zijn. Een ontzettende woede kwam er in mij op. Ik was in alle staten. En nog...
Wat een vreselijke klootzak! Ze zegt dat hij heel veel spijt heeft, hij schaamt zich en gaat hulp zoeken.
Mijn eerste reactie was ga weg bij die vent.
Niemand heeft het recht om een ander pijn te doen. Ze zei dat ze het ook vaak heel gezellig hebben en dat ze heel veel van hem houdt. Maar ze zei ook dat ze bang voor hem is, dan krijgt hij een blik in zijn ogen en dan wordt hij heel agressief.
Mijn zus is een mooie slimme vrouw, nooit gedacht dat zij dit zou laten gebeuren.
Ze krijgt veel aandacht van andere mannen. Haar vriend is ontzettend jaloers, en dit is dan ook vaak de aanleiding voor zijn losse handjes. Vaak heeft hij dan al de nodige drank op maar ook nuchter kan hij heel agressief zijn.
Het blijkt dat zijn moeder vroeger ook regelmatig mishandeld is door zijn vader.
Mijn zus heeft het nl. met haar schoonmoeder besproken. Volgens haar schoonmoeders stopte het op een gegeven moment en zij zijn dan ook nog altijd bij elkaar.
Ik gun mijn zus alle geluk van de wereld en dus niet een man die haar verdriet doet.
Wat ik met dit verhaal wil? Ervaringen van vrouwen die in een soortgelijke situatie hebben gezeten.
Is je partner nadat hij hulp (therapie) heeft gehad echt veranderd?
Of is het de aard van het beestje?
zaterdag 2 mei 2015 om 20:40
quote:misspatrice schreef op 02 mei 2015 @ 19:58:
Ik heb zelf een partner gehad met losse handjes. Ik ben uiteindelijk met veel verdriet bij hem weg gegaan. Hij heeft me nog 1 jaar daarna lastig gevallen.
Het enige dat je kunt doen is er voor haar zijn. En eventueel een melding doen bij politie. Maar zij moet er zelf klaar mee zijn om bij hem weg te gaan. Veel mensen zeggen: "wegwezen!" En ja, dat zou het verstandige zijn. MAAR: op het moment dat je geslagen wordt, voel je je verdrietig, verraden en vernederd (althans ik toen), maar de liefde was niet voorbij. Je houd van iemand en wil dat niet verliezen, hebt een verleden met die persoon. Uiteindelijk zal ze hopelijk wel in zien dat het beter is om weg te gaan.
Sterkte....Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
Ik heb zelf een partner gehad met losse handjes. Ik ben uiteindelijk met veel verdriet bij hem weg gegaan. Hij heeft me nog 1 jaar daarna lastig gevallen.
Het enige dat je kunt doen is er voor haar zijn. En eventueel een melding doen bij politie. Maar zij moet er zelf klaar mee zijn om bij hem weg te gaan. Veel mensen zeggen: "wegwezen!" En ja, dat zou het verstandige zijn. MAAR: op het moment dat je geslagen wordt, voel je je verdrietig, verraden en vernederd (althans ik toen), maar de liefde was niet voorbij. Je houd van iemand en wil dat niet verliezen, hebt een verleden met die persoon. Uiteindelijk zal ze hopelijk wel in zien dat het beter is om weg te gaan.
Sterkte....Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
zaterdag 2 mei 2015 om 22:27
quote:Doreia schreef op 02 mei 2015 @ 20:16:
Dit houdt pas op als je zus inziet dat het gedrag wat hij NU laat zien, zijn ware gezicht is en het gedrag waarop ze is gevallen zijn Zondagse gezicht. En dat ze telkens een stapje opzij heeft gedaan terwille van hem en ten koste van haar.
Geef haar het boek: als hij maar gelukkig is en zeg dat de deur ALTIJD voor haar open staat. Dat ze zich niet hoeft te schamen als deze relatie op niets uitloopt, want je zal er voor haar zijn om haar te steunen.
Maar niets wat jij zegt op doet zal haar van gedachten doen veranderen. Zij zal zelf opeens de schellen van haar ogen moeten laten vallen voor ze echt bij hem weggaat helaas.
Heel goed advies!
Laat zus weten dat ze altijd bij jou terecht kan.
Dit houdt pas op als je zus inziet dat het gedrag wat hij NU laat zien, zijn ware gezicht is en het gedrag waarop ze is gevallen zijn Zondagse gezicht. En dat ze telkens een stapje opzij heeft gedaan terwille van hem en ten koste van haar.
Geef haar het boek: als hij maar gelukkig is en zeg dat de deur ALTIJD voor haar open staat. Dat ze zich niet hoeft te schamen als deze relatie op niets uitloopt, want je zal er voor haar zijn om haar te steunen.
Maar niets wat jij zegt op doet zal haar van gedachten doen veranderen. Zij zal zelf opeens de schellen van haar ogen moeten laten vallen voor ze echt bij hem weggaat helaas.
Heel goed advies!
Laat zus weten dat ze altijd bij jou terecht kan.
zaterdag 2 mei 2015 om 23:19
Dat is inderdaad heel belangrijk, dat ze bij mensen terecht kan, ook als ze niet in een keer bij hem weg is.
Wat ik merkte is dat mensen toch snel genoeg hebben van de situatie, ze weten zich er geen raad mee en denken inderdaad dat je na een keer slaan je koffers moet en kan pakken, als je dit niet doet dan is het een beetje eigen schuld etc.
Wat deze mensen niet beseffen is dat deze man niet vanuit het niets is gaan slaan.
Hier gaat een heel patroon van isoleren, kleineren, manipuleren en nog veel meer psychische narigheid aan vooraf.
Wanneer het moment is gekomen dat je daadwerkelijk de eerste klap te pakken hebt dan is al in jouw hoofd geprent dat je het wel verdiend of uitgelokt hebt, of dat hij er ook niets aan kan doen want je weet van zijn verrotte jeugd of andere omstandigheden die hem in jouw hoofd vrijspreken voor zijn abnormale gedrag.
WAt iedereen al zegt, als ze het niet voor haarzelf kan dan alsjeblieft voor haar kinderen, en dat geldt voor iedereen die hier meeleest en met huiselijk geweld te maken heeft.
Mijn kinderen hebben er zeker een grote klap van gekregen en dat vind ik het ergste van alles, ik schaam me tegenover hen omdat ik mezelf niet sterk en beschermend naar hen heb opgesteld destijds,
Ironisch genoeg is de dag dat ik eindelijk de moed kreeg om op te stappen ; ook de dag is dat mijn dochter bij mij op de arm heeft gezien hoe haar vader mij vol meerdere keren in mijn gezicht heeft gestompt.
Ik wens dat geen enkele vrouw en al helemaal geen enkel kind toe, ook niet jouw zus en haar kinderen vandaar dat ik het hier even heel rauw uiteenzet, laat het haar alsjeblieft lezen.
Geef je zus inderdaad het boek als hij maar gelukkig is, toevallig ben ik er net weer in begonnen, niet omdat ik nu in een gewelddadige relatie zit maar als een reminder die ik van tijd tot tijd nodig heb om bepaalde patronen te onderkennen en ervan te leren.
Blijf alsjeblieft met haar praten , ik hoop echt dat alles goed komt .
Wat ik merkte is dat mensen toch snel genoeg hebben van de situatie, ze weten zich er geen raad mee en denken inderdaad dat je na een keer slaan je koffers moet en kan pakken, als je dit niet doet dan is het een beetje eigen schuld etc.
Wat deze mensen niet beseffen is dat deze man niet vanuit het niets is gaan slaan.
Hier gaat een heel patroon van isoleren, kleineren, manipuleren en nog veel meer psychische narigheid aan vooraf.
Wanneer het moment is gekomen dat je daadwerkelijk de eerste klap te pakken hebt dan is al in jouw hoofd geprent dat je het wel verdiend of uitgelokt hebt, of dat hij er ook niets aan kan doen want je weet van zijn verrotte jeugd of andere omstandigheden die hem in jouw hoofd vrijspreken voor zijn abnormale gedrag.
WAt iedereen al zegt, als ze het niet voor haarzelf kan dan alsjeblieft voor haar kinderen, en dat geldt voor iedereen die hier meeleest en met huiselijk geweld te maken heeft.
Mijn kinderen hebben er zeker een grote klap van gekregen en dat vind ik het ergste van alles, ik schaam me tegenover hen omdat ik mezelf niet sterk en beschermend naar hen heb opgesteld destijds,
Ironisch genoeg is de dag dat ik eindelijk de moed kreeg om op te stappen ; ook de dag is dat mijn dochter bij mij op de arm heeft gezien hoe haar vader mij vol meerdere keren in mijn gezicht heeft gestompt.
Ik wens dat geen enkele vrouw en al helemaal geen enkel kind toe, ook niet jouw zus en haar kinderen vandaar dat ik het hier even heel rauw uiteenzet, laat het haar alsjeblieft lezen.
Geef je zus inderdaad het boek als hij maar gelukkig is, toevallig ben ik er net weer in begonnen, niet omdat ik nu in een gewelddadige relatie zit maar als een reminder die ik van tijd tot tijd nodig heb om bepaalde patronen te onderkennen en ervan te leren.
Blijf alsjeblieft met haar praten , ik hoop echt dat alles goed komt .
zondag 3 mei 2015 om 11:47
Door het hele land zijn organisaties die zich inzetten voor slachtoffers van huiselijk geweld, mogelijk kun je daar hulp zoeken. Slachtoffers hebben vaak hulp nodig om uit de situatie te raken, omdat ze op dat moment niet goed kunnen inzien dat ze zichzelf wegcijferen, dat ze meer rechten hebben, dat ze dit niet mogen toelaten of ze zijn bang, ze schamen zich, ze weten niet hoe ze zich buiten de relatie/het gezin staande moeten houden enz.
De organisaties die hulp bieden aan slachtoffers van huiselijk geweld werken tegenwoordig heel anders dan vroeger. Het is niet alleen opvang, maar juist begeleiding en behandeling met, waar mogelijk, een systeemgerichte aanpak. Dit betekent dat, waar mogelijk, de mishandelde partner/ouder erbij betrokken wordt.
http://www.vooreenveiligthuis.nl/
http://www.eenkrachtigverhaal.nl/
http://www.ikdurftedelen.nl/
De organisaties die hulp bieden aan slachtoffers van huiselijk geweld werken tegenwoordig heel anders dan vroeger. Het is niet alleen opvang, maar juist begeleiding en behandeling met, waar mogelijk, een systeemgerichte aanpak. Dit betekent dat, waar mogelijk, de mishandelde partner/ouder erbij betrokken wordt.
http://www.vooreenveiligthuis.nl/
http://www.eenkrachtigverhaal.nl/
http://www.ikdurftedelen.nl/
zondag 3 mei 2015 om 15:10
quote:Pientjexxxx schreef op 02 mei 2015 @ 20:40:
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
Dat begrijp je ook pas als je zelf zoiets overkomt (wat ik voor niemand hoop).
Na die relatie heb ik 3 jaar bij politie gewerkt, en ik was echt niet de enige die bij de man blijft. Dat kwartje moet vallen en dat duurt soms wel even. Zoals jij denkt, dacht ik ook hoor, voordat ik dit had meegemaakt. En ik zal je zeggen: het zal me ook niet meer overkomen.
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
Dat begrijp je ook pas als je zelf zoiets overkomt (wat ik voor niemand hoop).
Na die relatie heb ik 3 jaar bij politie gewerkt, en ik was echt niet de enige die bij de man blijft. Dat kwartje moet vallen en dat duurt soms wel even. Zoals jij denkt, dacht ik ook hoor, voordat ik dit had meegemaakt. En ik zal je zeggen: het zal me ook niet meer overkomen.
Carpe Diem!
zondag 3 mei 2015 om 15:19
quote:Pientjexxxx schreef op 02 mei 2015 @ 20:40:
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.De eerste klap 'telde niet' omdat ik het had uitgelokt. Ik wist toch welke opvoeding en welke achtergrond hij had? Ik had niet zo moeten doen, want ik wist toch dat hij dan uit automatisme zou slaan? Ik had beter op mijn tellen moeten passen, dus nee, dit was niet 'de eerste klap' want die had ik zelf veroorzaakt en daar liet ik hem toch niet om vallen? Ik moest goed rekening houden met zijn achtergrond, dan zou het niet meer gebeuren. En de tweede keer, daar wa sik hem toch echt aan het uitlokken, want ik had hem iets verboden. Dat moet ik niet doen, want ik wist toch dat hij niet tegen geboden en gezag kon? Dat vertelde hij me toch toen hij neus aan neus met me stond? Ik had toen moeten stoppen met drammen, maar nee, ik ging door. Dus die had ik wel aan mezelf te danken... En zo stap je langzaam in de grote valkuil door jezelf wijs te maken dat als JIJ je maar gedraagt, HIJ je niet hoeft te slaan. Nú zal dit me niet meer gebeuren, toen (rond de 20 jaar) dacht ik dat ik hem zou kunnen helpen door op eieren te lopen.
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.De eerste klap 'telde niet' omdat ik het had uitgelokt. Ik wist toch welke opvoeding en welke achtergrond hij had? Ik had niet zo moeten doen, want ik wist toch dat hij dan uit automatisme zou slaan? Ik had beter op mijn tellen moeten passen, dus nee, dit was niet 'de eerste klap' want die had ik zelf veroorzaakt en daar liet ik hem toch niet om vallen? Ik moest goed rekening houden met zijn achtergrond, dan zou het niet meer gebeuren. En de tweede keer, daar wa sik hem toch echt aan het uitlokken, want ik had hem iets verboden. Dat moet ik niet doen, want ik wist toch dat hij niet tegen geboden en gezag kon? Dat vertelde hij me toch toen hij neus aan neus met me stond? Ik had toen moeten stoppen met drammen, maar nee, ik ging door. Dus die had ik wel aan mezelf te danken... En zo stap je langzaam in de grote valkuil door jezelf wijs te maken dat als JIJ je maar gedraagt, HIJ je niet hoeft te slaan. Nú zal dit me niet meer gebeuren, toen (rond de 20 jaar) dacht ik dat ik hem zou kunnen helpen door op eieren te lopen.
zondag 3 mei 2015 om 15:40
Een vriendin van mij heeft nog steeds te maken met huiselijk geweld en het is moeilijk. Als ze bij vrienden blijft slapen, komt hij haar ophalen. Als ze haar spullen pakt en naar een blijf van mijn lijf huis gaat weet ze niet hoe snel ze terug moet gaan. Het eerste wat je moet doen is haar eigenwaarde weer omhoog krijgen. Er voor zorgen dat ze weet dat ze zonder hem ook nog iets voorstelt. Dat ze het zonder hem ook wel red. Dat ze meer dan hem waard is. Hoop dat jij sneller tot haar doordringt dan ik tot mijn vriendin. Heel veel sterkte hiermee.
zondag 3 mei 2015 om 16:45
quote:Pientjexxxx schreef op 02 mei 2015 @ 20:40:
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
Ik vind het de moeite niet waard om jou uit te leggen/te verklaren waarom.
Als iemand die vraag er in gooit kan geen enkel antwoord genoeg zijn om jou iets te kunnen verklaren wat in jou beperkte wereld niet voorkomt.
En beperkt bedoel ik met alle respect maar beperkt is het.
Het geeft alleen aan dat het stellen van juist die vraag gewoon niet de goede vraag is, stel hem gewoon NIET.
[...]
Daar begrijp ik dus echt helemaal niet van. Ik snap niet dat je nog kunt houden van een man die je in elkaar slaat, vernedert en verraadt. Ik ben al heel lang getrouwd, maar in zo'n geval kon hij gelijk zijn koffer pakken.
Ik vind het de moeite niet waard om jou uit te leggen/te verklaren waarom.
Als iemand die vraag er in gooit kan geen enkel antwoord genoeg zijn om jou iets te kunnen verklaren wat in jou beperkte wereld niet voorkomt.
En beperkt bedoel ik met alle respect maar beperkt is het.
Het geeft alleen aan dat het stellen van juist die vraag gewoon niet de goede vraag is, stel hem gewoon NIET.
When I find a colour darker than black, I'll wear it. But until then, I'm wearing black!
zondag 3 mei 2015 om 23:49
quote:blije-bij schreef op 03 mei 2015 @ 15:40:
Een vriendin van mij heeft nog steeds te maken met huiselijk geweld en het is moeilijk. Als ze bij vrienden blijft slapen, komt hij haar ophalen. Als ze haar spullen pakt en naar een blijf van mijn lijf huis gaat weet ze niet hoe snel ze terug moet gaan. Het eerste wat je moet doen is haar eigenwaarde weer omhoog krijgen. Er voor zorgen dat ze weet dat ze zonder hem ook nog iets voorstelt. Dat ze het zonder hem ook wel red. Dat ze meer dan hem waard is. Hoop dat jij sneller tot haar doordringt dan ik tot mijn vriendin. Heel veel sterkte hiermee.
Zo waar!
Ik hoop dat je vriendin hieruit komt blije bij.
Een vriendin van mij heeft nog steeds te maken met huiselijk geweld en het is moeilijk. Als ze bij vrienden blijft slapen, komt hij haar ophalen. Als ze haar spullen pakt en naar een blijf van mijn lijf huis gaat weet ze niet hoe snel ze terug moet gaan. Het eerste wat je moet doen is haar eigenwaarde weer omhoog krijgen. Er voor zorgen dat ze weet dat ze zonder hem ook nog iets voorstelt. Dat ze het zonder hem ook wel red. Dat ze meer dan hem waard is. Hoop dat jij sneller tot haar doordringt dan ik tot mijn vriendin. Heel veel sterkte hiermee.
Zo waar!
Ik hoop dat je vriendin hieruit komt blije bij.
maandag 4 mei 2015 om 15:33
Ik heb mijn zus nogmaals laten weten dat bij mij altijd de deur voor haar open staat. Het boek ga ik zeker bestellen. Bedankt voor de tip.
Het feit dat het slachtoffer het min of meer goed praat wat haar wordt aangedaan of de dader verdedigd, komt mij erg bekend voor. De schuld bij zichzelf zoeken bedoel ik.
Verder vind ik het vreselijk om te lezen dat het blijkbaar zoveel vrouwen hier op het forum is overkomen. Sterkte voor jullie allemaal. En nogmaals bedankt voor alle reacties.
Het feit dat het slachtoffer het min of meer goed praat wat haar wordt aangedaan of de dader verdedigd, komt mij erg bekend voor. De schuld bij zichzelf zoeken bedoel ik.
Verder vind ik het vreselijk om te lezen dat het blijkbaar zoveel vrouwen hier op het forum is overkomen. Sterkte voor jullie allemaal. En nogmaals bedankt voor alle reacties.
woensdag 6 mei 2015 om 09:27
Het feit dat je zus het aan jou verteld heeft, is duidelijk een hulpkreet. Ze wil niet meer, maar durft geen stappen te ondernemen.
Mijn advies? Je ouders inlichten, de auto pakken en naar haar huis rijden. Zus en kids meenemen naar ouderlijk huis/jouw huis, aangifte laten doen en de hele 'mallemolen' in werking zetten. Help haar, haal haar en haar kinderen daar z.s.m. weg!
Mijn advies? Je ouders inlichten, de auto pakken en naar haar huis rijden. Zus en kids meenemen naar ouderlijk huis/jouw huis, aangifte laten doen en de hele 'mallemolen' in werking zetten. Help haar, haal haar en haar kinderen daar z.s.m. weg!
maandag 18 mei 2015 om 12:32
Wat erg allemaal. Ik snap zo goed dat je wil horen dat dit wel goed komt, maar ik ben bang dat je zus echt weg moet gaan, voor haarzelf en de kindertjes. Dit gaat niet over.
Als er al iets positiefs uit komt, dan zou dat kunnen omdat hij langere tijd in therapie gaat en als ze elkaar dan over een aantal jaar weer tegenkomen, misschien, misschien...
Het is vreselijk, maar dit soort ellende gaat vaak generaties mee. Dat doorbreken is echt heel moeilijk, in zekere zin is het ook niet helemaal "zijn schuld" , maar hier op eigen kracht mee stoppen zal te moeilijk zijn.
Heel veel sterkte.
Als er al iets positiefs uit komt, dan zou dat kunnen omdat hij langere tijd in therapie gaat en als ze elkaar dan over een aantal jaar weer tegenkomen, misschien, misschien...
Het is vreselijk, maar dit soort ellende gaat vaak generaties mee. Dat doorbreken is echt heel moeilijk, in zekere zin is het ook niet helemaal "zijn schuld" , maar hier op eigen kracht mee stoppen zal te moeilijk zijn.
Heel veel sterkte.
maandag 18 mei 2015 om 13:35
quote:black-shoes schreef op 03 mei 2015 @ 16:45:
[...]
Ik vind het de moeite niet waard om jou uit te leggen/te verklaren waarom.
Als iemand die vraag er in gooit kan geen enkel antwoord genoeg zijn om jou iets te kunnen verklaren wat in jou beperkte wereld niet voorkomt.
En beperkt bedoel ik met alle respect maar beperkt is het.
Het geeft alleen aan dat het stellen van juist die vraag gewoon niet de goede vraag is, stel hem gewoon NIET.Kun je wel zo "wijs" en arrogant reageren, maar ook ik kan dit niet begrijpen. Heeft niets met een beperkte wereld te maken, want ook in een onbeperkte wereld valt dit domweg niet te verklaren! Dat 'houden van' niet meteen ophoudt, dat snap ik wel, maar dat je bewust mét kinderen nog bij zo'n man blijft en aan de andere kant zgn het beste met je kinderen voor hebt, dat is pas beperkt.
[...]
Ik vind het de moeite niet waard om jou uit te leggen/te verklaren waarom.
Als iemand die vraag er in gooit kan geen enkel antwoord genoeg zijn om jou iets te kunnen verklaren wat in jou beperkte wereld niet voorkomt.
En beperkt bedoel ik met alle respect maar beperkt is het.
Het geeft alleen aan dat het stellen van juist die vraag gewoon niet de goede vraag is, stel hem gewoon NIET.Kun je wel zo "wijs" en arrogant reageren, maar ook ik kan dit niet begrijpen. Heeft niets met een beperkte wereld te maken, want ook in een onbeperkte wereld valt dit domweg niet te verklaren! Dat 'houden van' niet meteen ophoudt, dat snap ik wel, maar dat je bewust mét kinderen nog bij zo'n man blijft en aan de andere kant zgn het beste met je kinderen voor hebt, dat is pas beperkt.
