Psyche
alle pijlers
Hulp zoeken
maandag 3 oktober 2016 om 13:03
Hallo,
Ik open dit topic omdat ik al een aantal jaar een beetje loop aan te modderen.
Ikzelf weet niet zo goed wat ik er mee moet doen en zoek daarom tips en nieuwe inzichten.
Ik ben nu 24 jaar en begin mijn leven op deze manier een beetje zat te worden. Ik zal mezelf proberen te omschrijven.
Dagelijks pieker ik heel veel. Ik kan hier heel erg op door gaan. Ik pieker dan over hoe ik iets gezegd of gedaan heb. Ik ben dan helemaal in mijn hoofd aan het analyseren hoe diegene reageerde op mij en ik weer op hem. Dan vraag ik mezelf af ik wel goed gereageerd heb en of ik het niet beter anders had kunnen doen.Wat was zijn gezichtsuitdrukkig, was ik wel duidelijk genoeg naar diegene enz enz. Dit doe ik ook wel eens met mijn dagen. Ik ben stap voor stap mijn dag aan het doornemen in mijn hoofd en bedenk dan of dingen niet anders hadden gekund. Hoe dat dan geweest zou zijn.
Wat ik ook merk, en ik denk dat dat door het piekeren komt en het continue bewust zijn met hoe ik handel, is dat ik veel dingen vergeten ben van vroeger. Mijn vriend of vrienden vertellen wel eens dingen en die kan ik me gewoon niet voor me halen. Dit komt regelmatig voor. Daar wordt ik soms wel verdrietig van.
Verder ben ik overal zenuwachtig voor. Ik ga bijvoorbeeld elke keer met spanning naar mijn werk. Ik wil graag sporten , maar alleen durf ik niet en doe ik het dus ook niet. Om naar de winkel te gaan in me eentje is al een drempel en als ik er dan eenmaal ben kijk ik rond of er niet teveel mensen naar me kijken. Daarom ontwijk ik ook gewoon veel dingen die ik eigenlijk wel graag wil doen. ( sporten, masseur, workshops volgen enz. ) Ben ook met twee opleidingen gestopt omdat het even te moeilijk en spannend werd.
Daarnaast vind ik mezelf ook onzeker overkomen. Ik loop een beetje op mijn tenen. Ben bang dat ik iets fout doe op het werk en doe tegen iedereen aardig. Ik wil ook graag aardig gevonden worden anders voel ik me ellendig. Maar thuis ben ik een heel ander persoon. Dan heb ik een sterke mening, kan ik goed praten en heb ik mijn mondje wel klaar. Maar zodra ik uit die veilige omgeving ben zeg ik alleen maar ja en amen. Kom ik moeilijk uit mijn worden, heb soms een verstijfde houding, praat ik niet duidelijk en twijfel bij alles wat ik doe of het wel goed is. Ik merk door dit gedrag mijn karakter ook een beetje veranderd omdat ik een totaal ander persoon ben op het werk.
Ik word vaak 18 geschat, ik denk dat dit door mijn onzekere houding komt.
Verder uit dit alles zich in dat ik me heel vaak gestrest voel en ik heb vaak depressieve gevoelens. Ik dacht eerst misschien met iemand praten, maar daar durf ik ook niet heen, en zijn mijn "problemen" daar wel erg genoeg voor. Ik wil hier graag vanaf en me eigen ik weer vinden. Maar hoe pak ik dat aan en waar begin ik.
Ik open dit topic omdat ik al een aantal jaar een beetje loop aan te modderen.
Ikzelf weet niet zo goed wat ik er mee moet doen en zoek daarom tips en nieuwe inzichten.
Ik ben nu 24 jaar en begin mijn leven op deze manier een beetje zat te worden. Ik zal mezelf proberen te omschrijven.
Dagelijks pieker ik heel veel. Ik kan hier heel erg op door gaan. Ik pieker dan over hoe ik iets gezegd of gedaan heb. Ik ben dan helemaal in mijn hoofd aan het analyseren hoe diegene reageerde op mij en ik weer op hem. Dan vraag ik mezelf af ik wel goed gereageerd heb en of ik het niet beter anders had kunnen doen.Wat was zijn gezichtsuitdrukkig, was ik wel duidelijk genoeg naar diegene enz enz. Dit doe ik ook wel eens met mijn dagen. Ik ben stap voor stap mijn dag aan het doornemen in mijn hoofd en bedenk dan of dingen niet anders hadden gekund. Hoe dat dan geweest zou zijn.
Wat ik ook merk, en ik denk dat dat door het piekeren komt en het continue bewust zijn met hoe ik handel, is dat ik veel dingen vergeten ben van vroeger. Mijn vriend of vrienden vertellen wel eens dingen en die kan ik me gewoon niet voor me halen. Dit komt regelmatig voor. Daar wordt ik soms wel verdrietig van.
Verder ben ik overal zenuwachtig voor. Ik ga bijvoorbeeld elke keer met spanning naar mijn werk. Ik wil graag sporten , maar alleen durf ik niet en doe ik het dus ook niet. Om naar de winkel te gaan in me eentje is al een drempel en als ik er dan eenmaal ben kijk ik rond of er niet teveel mensen naar me kijken. Daarom ontwijk ik ook gewoon veel dingen die ik eigenlijk wel graag wil doen. ( sporten, masseur, workshops volgen enz. ) Ben ook met twee opleidingen gestopt omdat het even te moeilijk en spannend werd.
Daarnaast vind ik mezelf ook onzeker overkomen. Ik loop een beetje op mijn tenen. Ben bang dat ik iets fout doe op het werk en doe tegen iedereen aardig. Ik wil ook graag aardig gevonden worden anders voel ik me ellendig. Maar thuis ben ik een heel ander persoon. Dan heb ik een sterke mening, kan ik goed praten en heb ik mijn mondje wel klaar. Maar zodra ik uit die veilige omgeving ben zeg ik alleen maar ja en amen. Kom ik moeilijk uit mijn worden, heb soms een verstijfde houding, praat ik niet duidelijk en twijfel bij alles wat ik doe of het wel goed is. Ik merk door dit gedrag mijn karakter ook een beetje veranderd omdat ik een totaal ander persoon ben op het werk.
Ik word vaak 18 geschat, ik denk dat dit door mijn onzekere houding komt.
Verder uit dit alles zich in dat ik me heel vaak gestrest voel en ik heb vaak depressieve gevoelens. Ik dacht eerst misschien met iemand praten, maar daar durf ik ook niet heen, en zijn mijn "problemen" daar wel erg genoeg voor. Ik wil hier graag vanaf en me eigen ik weer vinden. Maar hoe pak ik dat aan en waar begin ik.
maandag 3 oktober 2016 om 13:12
Probeer het eerst eens bij de POH GGZ.. Praktijkondersteuning huisarts van de GGZ. Vaak zitten die bij je huisarts in de praktijk. Dit is iemand die kan beoordelen hoe ernstig je problemen zijn en bij wat voor hulp je baat kan hebben. Dit was in ieder geval voor mij een stuk minder grote stap dan echt naar een psycholoog oid gaan.
maandag 3 oktober 2016 om 23:59
