Psyche
alle pijlers
Humor
dinsdag 30 juli 2013 om 09:41
Weet niet goed of deze discussie bij psyche of entertainment hoort, maar heb 'm maar even hier neergezet.
Ben heel benieuwd of iemand weet waar 'een gevoel voor humor' vandaan komt. En dan bedoel ik niet of iemand de aanleg heeft om bloedserieus te zijn of juist een lolbroek uithangt, maar meer wat mensen 'triggert' om iets op bijvoorbeeld TV of in een cabaretier grappig te vinden.
Zelf kijk ik bijvoorbeeld heel erg graag naar Toren C, Koefnoen en vroeger van Kooten en de Bie. Maar heel veel humor in bijvoorbeeld comedyfilms, of clowns in het circus vind ik gewoon echt niet grappig. Ook om een comedien als André van Duin moet ik niet lachen. Maar veel mensen wel.
Lachen om iets dat je grappig vindt lijkt me een impulsreactie, niet iets dat je echt 'geleerd' hebt, ook niet iets waar je over nagedacht hebt.
Mijn partner begrijpt bijvoorbeeld niet echt waarom ik Toren C zo grappig vind en kan er vaak niet om lachen.
Hoe wordt je gevoel voor humor dan eigenlijk bepaald? (Of hebben mijn ouders mij vroeger gewoon te vaak voor de VPRO televisie gezet?)
Ben heel benieuwd of iemand weet waar 'een gevoel voor humor' vandaan komt. En dan bedoel ik niet of iemand de aanleg heeft om bloedserieus te zijn of juist een lolbroek uithangt, maar meer wat mensen 'triggert' om iets op bijvoorbeeld TV of in een cabaretier grappig te vinden.
Zelf kijk ik bijvoorbeeld heel erg graag naar Toren C, Koefnoen en vroeger van Kooten en de Bie. Maar heel veel humor in bijvoorbeeld comedyfilms, of clowns in het circus vind ik gewoon echt niet grappig. Ook om een comedien als André van Duin moet ik niet lachen. Maar veel mensen wel.
Lachen om iets dat je grappig vindt lijkt me een impulsreactie, niet iets dat je echt 'geleerd' hebt, ook niet iets waar je over nagedacht hebt.
Mijn partner begrijpt bijvoorbeeld niet echt waarom ik Toren C zo grappig vind en kan er vaak niet om lachen.
Hoe wordt je gevoel voor humor dan eigenlijk bepaald? (Of hebben mijn ouders mij vroeger gewoon te vaak voor de VPRO televisie gezet?)
dinsdag 30 juli 2013 om 10:33
Leuke vraag! Helaas heb ik geen idee... Ik denk wel dat opvoeding en wat je gezien hebt waar anderen om moeten lachen uitmaakt. Misschien is humor wel heel erg sociaal bepaald?
Zo vind ik 'smack the pony' he-le-maal geweldig (volgens mij zou je het wel een soort voorloper van Toren C kunnen noemen). Als kind kon ik me trouwens bescheuren om films van Louis de Funes...
Lachen omdat iemand over een treetje struikelt en onderuit gaat, dat kan ik dan weer helemaal niet.
Zo vind ik 'smack the pony' he-le-maal geweldig (volgens mij zou je het wel een soort voorloper van Toren C kunnen noemen). Als kind kon ik me trouwens bescheuren om films van Louis de Funes...
Lachen omdat iemand over een treetje struikelt en onderuit gaat, dat kan ik dan weer helemaal niet.
dinsdag 30 juli 2013 om 10:41
Ha ik vind Toren C ook echt hilarisch en mijn vriend vindt het vreselijk!
Maar mijn gevoel voor humor verandert wel soms, net zoals mijn smaak in andere dingen.
Dus ik denk dat het ook wel een beetje afhankelijk is van met wie je omgaat en wat die groep doet?
Bijvoorbeeld: mijn vriend en ik vinden samen Micha Wetheim leuk, maar daar zou ik niet met vriendinnen heen gaan, daarmee kijk ik liever zo'n vrouwencomedy
Mijn 'humor' beleef ik dus met verschillende mensen. En ik vind MW grappiger als mijn vriend er ook is en in mijn eentje kijk ik vrijwel nooit een vrouwencomedy.
Maar de sfeer maakt het geestig.
De echte humor van mijzelf, alsin mijn eigen grappen, die is ook anders bij verschillende personen.
Misschien ben ik gewoon goedlachs, haha.
Maar mijn gevoel voor humor verandert wel soms, net zoals mijn smaak in andere dingen.
Dus ik denk dat het ook wel een beetje afhankelijk is van met wie je omgaat en wat die groep doet?
Bijvoorbeeld: mijn vriend en ik vinden samen Micha Wetheim leuk, maar daar zou ik niet met vriendinnen heen gaan, daarmee kijk ik liever zo'n vrouwencomedy
Mijn 'humor' beleef ik dus met verschillende mensen. En ik vind MW grappiger als mijn vriend er ook is en in mijn eentje kijk ik vrijwel nooit een vrouwencomedy.
Maar de sfeer maakt het geestig.
De echte humor van mijzelf, alsin mijn eigen grappen, die is ook anders bij verschillende personen.
Misschien ben ik gewoon goedlachs, haha.
dinsdag 30 juli 2013 om 11:57
Er is een boek dat humor vertaalt naar een wiskundig model.De basis daarvan is een catastrophemodel. In woorden komt het erop neer dat iets (een verhaal, sketch, oid) opbouwt naar een bepaalde situatie, een bepaald niveau. Op het laatste moment gebeurt er iets wat alles in een ander perspectief zit, waardoor je ineens op een heel ander niveau blijkt te zitten. Die plotselinge verandering na de geleidelijke opbouw levert een innerlijk conflict dat zich vertaalt in humor. Eigenlijk een beetje zoals die eerste snelle duik van een achtbaan na de lange langzame klim aan het begin.
Spreuken 18:2
