Psyche
alle pijlers
I am a creep
woensdag 5 februari 2014 om 23:55
Vanavond heb ik weer iemand een ongemakkelijk gevoel bezorgd.
In het gunstigste geval.
Dat zit zo: vanavond zou ik een vrouw tegenkomen, iemand die ik al eerder had gesproken maar niet echt goed ken. Een paar dingen die ik in ieder geval wilde zeggen had ik al in mijn hoofd 'voorgedacht'.
Maar toen ik haar zag kwam er niets uit wat daar op leek, eigenlijk kwam er bijna niets zinnigs uit. Zij begreep ook niet veel van wat ik zei.
En ik heb dit al veel vaker meegemaakt. Waarschijnlijk heb ik weer een rare indruk gemaakt en misschien zelfs een opdringerige/vervelende. Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten. Ik ben gewoon een fucking autist.
De dag dat ik nooit meer probeer met iemand te praten komt steeds dichterbij denk ik.
Weet niet waarom ik dit plaats. Misschien om later terug te lezen.
In het gunstigste geval.
Dat zit zo: vanavond zou ik een vrouw tegenkomen, iemand die ik al eerder had gesproken maar niet echt goed ken. Een paar dingen die ik in ieder geval wilde zeggen had ik al in mijn hoofd 'voorgedacht'.
Maar toen ik haar zag kwam er niets uit wat daar op leek, eigenlijk kwam er bijna niets zinnigs uit. Zij begreep ook niet veel van wat ik zei.
En ik heb dit al veel vaker meegemaakt. Waarschijnlijk heb ik weer een rare indruk gemaakt en misschien zelfs een opdringerige/vervelende. Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten. Ik ben gewoon een fucking autist.
De dag dat ik nooit meer probeer met iemand te praten komt steeds dichterbij denk ik.
Weet niet waarom ik dit plaats. Misschien om later terug te lezen.
donderdag 6 februari 2014 om 00:22
Maak je niet zo druk. Ze zal zich weleens vaker ongemakkelijk voelen. Tja, that's life. Jij voelde je misschien nog wel ongemakkelijker, als ik het zo lees. Moet zij dan ook maar nooit meer met andere mensen praten, aangezien ze jou een ongemakkelijk gevoel heeft bezorgd?
Ik snap wel dat je je rot voelt, hoor. Maar probeer het een beetje te relativeren. Hoe verkrampter je ermee omgaat, hoe minder het zal lukken om iets 'zinnigs' uit te brengen.
De meeste conversaties zijn sowieso helemaal niet zinnig. Je kunt prachtige volzinnen vooraf bedenken, maar in de praktijk luisteren mensen amper naar wat je precies zegt. Ze reageren vaak meer als dieren: op onbewust niveau. Wat jij uitstraalt, of je relaxed bent en zelfvertrouwen hebt, die boodschap komt vele malen beter over dan de precieze inhoud van wat je zegt.
Heb je hobby's? Vaak helpt het om sociale vaardigheden te oefenen bij mensen met dezelfde hobby's. Dan heb je al iets gemeen en kun je tijdens een gesprek misschien dat overbewust-zijn van jezelf een beetje vergeten. Dus ga bij een club of vereniging, dat kan wat eerste drempels wegnemen om het gesprek aan te gaan. Als je echt he-le-maal geen hobby's hebt kan je bijvoorbeeld ook nog eens denken aan bijeenkomsten van Verlegen Mensen, daar is ook een vereniging van.
Laat de moed niet zakken! Ook autisten kunnen nog best heel wat leren op het gebied van sociale vaardigheden en communicatie.
Ik snap wel dat je je rot voelt, hoor. Maar probeer het een beetje te relativeren. Hoe verkrampter je ermee omgaat, hoe minder het zal lukken om iets 'zinnigs' uit te brengen.
De meeste conversaties zijn sowieso helemaal niet zinnig. Je kunt prachtige volzinnen vooraf bedenken, maar in de praktijk luisteren mensen amper naar wat je precies zegt. Ze reageren vaak meer als dieren: op onbewust niveau. Wat jij uitstraalt, of je relaxed bent en zelfvertrouwen hebt, die boodschap komt vele malen beter over dan de precieze inhoud van wat je zegt.
Heb je hobby's? Vaak helpt het om sociale vaardigheden te oefenen bij mensen met dezelfde hobby's. Dan heb je al iets gemeen en kun je tijdens een gesprek misschien dat overbewust-zijn van jezelf een beetje vergeten. Dus ga bij een club of vereniging, dat kan wat eerste drempels wegnemen om het gesprek aan te gaan. Als je echt he-le-maal geen hobby's hebt kan je bijvoorbeeld ook nog eens denken aan bijeenkomsten van Verlegen Mensen, daar is ook een vereniging van.
Laat de moed niet zakken! Ook autisten kunnen nog best heel wat leren op het gebied van sociale vaardigheden en communicatie.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
donderdag 6 februari 2014 om 07:58
Er kwam niks zinnigste uit, je sloeg dicht?
Hoe kan ze dat dan als opdringerig ervaren?
Hoog uit als verlegen, toch?
En waarom van te voren er zo over nadenken en bedenken wat je gaat zeggen? Daar maak je het veel te beladen mee joh! Gewoon lekker spontaan zijn en met het moment mee gaan, dat werkt het best! Trust me!
Hoe kan ze dat dan als opdringerig ervaren?
Hoog uit als verlegen, toch?
En waarom van te voren er zo over nadenken en bedenken wat je gaat zeggen? Daar maak je het veel te beladen mee joh! Gewoon lekker spontaan zijn en met het moment mee gaan, dat werkt het best! Trust me!
donderdag 6 februari 2014 om 08:19
quote:iksnapernietsvan2 schreef op 05 februari 2014 @ 23:55:
Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten. Ik ben gewoon een fucking autist.
Wat gebeurt er als je in zo'n geval zegt: "wacht, daar moet ik even over denken"?
Of: "ik wou iets zeggen, maar ik ben het even kwijt".
Of klopt dat niet in de situatie?
Krijg je een herkansing?
Iemand die ik niet snap, vind ik trouwens niet direct een creep. Er zijn ontelbare mensen waar ik niets van snap.
Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten. Ik ben gewoon een fucking autist.
Wat gebeurt er als je in zo'n geval zegt: "wacht, daar moet ik even over denken"?
Of: "ik wou iets zeggen, maar ik ben het even kwijt".
Of klopt dat niet in de situatie?
Krijg je een herkansing?
Iemand die ik niet snap, vind ik trouwens niet direct een creep. Er zijn ontelbare mensen waar ik niets van snap.
donderdag 6 februari 2014 om 09:05
Volgens mij ben je niet raar. Je hebt alleen al een heel beeld in je hoofd gemaakt over deze vrouw inclusief haar reacties. Deze projecties komen niet uit en blijkbaar weet noch jij noch zij zich een houding te geven.
Indien je je verwachtingen loslaat en oprechte intresse toont in de ander dan lopen gesprekken wellicht anders. Of benoem het 'we hadden een leuk contact via internet, ik heb nu het gevoel dat e.a. wat stroef verloopt, heb jij dat ook?'
Indien je je verwachtingen loslaat en oprechte intresse toont in de ander dan lopen gesprekken wellicht anders. Of benoem het 'we hadden een leuk contact via internet, ik heb nu het gevoel dat e.a. wat stroef verloopt, heb jij dat ook?'
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 6 februari 2014 om 09:07
quote:iksnapernietsvan2 schreef op 05 februari 2014 @ 23:55:
Maar toen ik haar zag kwam er niets uit wat daar op leek, eigenlijk kwam er bijna niets zinnigs uit. Zij begreep ook niet veel van wat ik zei.
En ik heb dit al veel vaker meegemaakt. Waarschijnlijk heb ik weer een rare indruk gemaakt en misschien zelfs een opdringerige/vervelende. Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten.
Wist zij dat je autistisch bent? Want ik kan je op een briefje geven dat iedereen dit meemaakt, autistisch of niet. Maar het kan wel helpen als de ander op de hoogte is van de manier waarop jij anders bent, zodat de communicatie hopelijk wat soepeler verloopt.
Mensen zitten nu eenmaal niet altijd op dezelfde golflengte. Verschillen in achtergrond, cultuur, opvoeding, intelligentie, opleiding, etc. zorgen ervoor dat iedereen met zijn eigen unieke blik de wereld verkent. Prima, want daar zijn we mensen voor en dat helpt de wereld verder. Eenheidsworst is er al genoeg.
De een reageert spontaan, de ander secundair. Dat de maatschappij dat eerste hoger waardeert, wil niet zeggen dat dat ook beter is. Waarom neem je niet gewoon even de tijd als je weet dat nadenken en praten niet tegelijkertijd lukt? Dat is beter dan in paniek doorratelen en daardoor nog verder in paniek raken.
Of je een rare indruk hebt gemaakt, kan ik niet beoordelen. Ik weet ook niet of ze echt niets begreep van wat jij zei, of dat er iets anders aan de hand was. Maar als jij eerlijk bent geweest over je autisme, dan heb je haar in ieder geval een kader gegeven.
Maar toen ik haar zag kwam er niets uit wat daar op leek, eigenlijk kwam er bijna niets zinnigs uit. Zij begreep ook niet veel van wat ik zei.
En ik heb dit al veel vaker meegemaakt. Waarschijnlijk heb ik weer een rare indruk gemaakt en misschien zelfs een opdringerige/vervelende. Een andere reactie dan die ik verwacht kan ik niet normaal op reageren. Moet ik eigenlijk eerst nadenken. Maar dat gaat dus niet als ik ook moet praten.
Wist zij dat je autistisch bent? Want ik kan je op een briefje geven dat iedereen dit meemaakt, autistisch of niet. Maar het kan wel helpen als de ander op de hoogte is van de manier waarop jij anders bent, zodat de communicatie hopelijk wat soepeler verloopt.
Mensen zitten nu eenmaal niet altijd op dezelfde golflengte. Verschillen in achtergrond, cultuur, opvoeding, intelligentie, opleiding, etc. zorgen ervoor dat iedereen met zijn eigen unieke blik de wereld verkent. Prima, want daar zijn we mensen voor en dat helpt de wereld verder. Eenheidsworst is er al genoeg.
De een reageert spontaan, de ander secundair. Dat de maatschappij dat eerste hoger waardeert, wil niet zeggen dat dat ook beter is. Waarom neem je niet gewoon even de tijd als je weet dat nadenken en praten niet tegelijkertijd lukt? Dat is beter dan in paniek doorratelen en daardoor nog verder in paniek raken.
Of je een rare indruk hebt gemaakt, kan ik niet beoordelen. Ik weet ook niet of ze echt niets begreep van wat jij zei, of dat er iets anders aan de hand was. Maar als jij eerlijk bent geweest over je autisme, dan heb je haar in ieder geval een kader gegeven.
donderdag 6 februari 2014 om 09:29
Haha, volgens mij ben ik geen fucking autist maar overkomt me wel eens hetzelfde.... helaas denk ik dan ook vooral achteraf als ik al thuis ben van 'ohja, daar wilde ik naartoe met mijn verhaal' dus dan heb ik waarschijnlijk in de uren ervoor een opsomming gedaan van een reeks gebeurtenissen zonder de clou te vertellen waar al die gebeurtenissen toe leden. Zoiets bijvoorbeeld. Ik kom het meest warrig over als ik heel enthousiast ben of heel moe, en gek genoeg komt de combinatie van die twee ook voor. Verder praat ik ook nog eens erg snel dus ik hoor wel eens dat ik uberhaupt al lastig te volgen ben. Ik kan er nog aan toevoegen dat ik het leuk vind om engels en frans en duits door mijn zinnen te verwerken voor wat extra je ne sais qoui of als dat de nuance ten goede komt. Moraal van dit verhaal; 'ach jaaaaa'. Toch?
Lorem Ipsum
donderdag 6 februari 2014 om 10:55
quote:Thordis schreef op 06 februari 2014 @ 08:11:
'Lekker spontaan zijn'
Anthonius, je hebt het tegen een autist die tegen zijn problematiek aanloopt.......
Dan is 'niet ver nadenken gewoon lekker spontaan doen' niet echt zinnig..
BS, gedrag kun je aan en afleren Thordis...
Conditionering heet dat!
"In de jaren tachtig van de vorige eeuw
is een aantal intensieve gedragsmodificatieprogramma’s
ontwikkeld dieleiden tot significante verbeteringen van
de sociale vaardigheden, de zelfverzorging
en de leerprestaties van kinderen met ASS (NV
vP, 2009). Deze methodes zijn gebaseerd
op operante conditionering van gewenst gedrag in zeer intensieve één op één sessies via ouders, vrijwilligers,
leerkrachten of therapeuten. "
Bron: http://www.nji.nl/nl/%283 ... oads-Watwerkt_Autisme.pdf
'Lekker spontaan zijn'
Anthonius, je hebt het tegen een autist die tegen zijn problematiek aanloopt.......
Dan is 'niet ver nadenken gewoon lekker spontaan doen' niet echt zinnig..
BS, gedrag kun je aan en afleren Thordis...
Conditionering heet dat!
"In de jaren tachtig van de vorige eeuw
is een aantal intensieve gedragsmodificatieprogramma’s
ontwikkeld dieleiden tot significante verbeteringen van
de sociale vaardigheden, de zelfverzorging
en de leerprestaties van kinderen met ASS (NV
vP, 2009). Deze methodes zijn gebaseerd
op operante conditionering van gewenst gedrag in zeer intensieve één op één sessies via ouders, vrijwilligers,
leerkrachten of therapeuten. "
Bron: http://www.nji.nl/nl/%283 ... oads-Watwerkt_Autisme.pdf
donderdag 6 februari 2014 om 11:21
Ik ken het probleem TO. Ik ben namelijk ook zo'n fucking autist.
Ik heb in mijn leven menig flater geslagen.
Niet alleen doordat ik soms raar kan reageren(of helemaal niet), maar ook omdat ik moeite heb met afstand-nabijheid inschatten.
Ik heb veel aan afkijken hoe anderen het doen, maar ook dat gaat weleens mis. Bijvoorbeeld: Als je op een receptie staat en niet weet of je moet handjes schudden of zoenen met de moeder van de afgestudeerde, helpt het niet als de mensen voor je in de rij die moeder goed kennen en dus zoenen. Als jij dan besluit dat dat blijkbaar de norm is, dan gaat het dus mis (ik spreek nu uit eigen ervaring).
En in één op één afspraken lukt afkijken natuurlijk al helemaal niet.
En ja, als je dergelijke intimiteiten verkeerd inschat kun je weleens als een creep overkomen. Daarbij heb ik in elk geval nog het voordeel dat ik vrouw ben.
Toch heb ik de laatste jaren minder problemen op het sociale vlak. Niet omdat ik minder stuntel, wel omdat ik tegenwoordig aan iedereen waarmee ik meer praat dan alleen een praatje over het weer gewoon vertel dat ik een autisme-spectrumstoornis heb en dat ik daardoor weleens raar kan reageren.
En dat helpt. Anderen verwachten daardoor minder van me. En ik ben minder bang om op mijn bek te gaan, waardoor ik minder gespannen ben.
Spontaan zal ik nooit worden, ik leer net als jij nooit goed omgaan met een afwijkende reactie, dan zullen mensen altijd merken dat er wat met me is.
Het is ook bijna niet uit te leggen aan mensen dat niets vanzelf gaat.
Al die dingen die de meeste mensen vanzelf lijken aan te voelen moeten beredeneerd, uit het hoofd geleerd.
En mensen hebben gewoon totaal niet door hoe complex menselijke interactie is. Van hoeveel randvoorwaarden de goede reactie afhankelijk is en hoeveel denkwerk het dus kost als zoiets niet vanzelf gaat.
Succes. Ik heb niet echt goede raad voor je. Voor mij is het met de jaren beter geworden, dat gun ik jou ook.
Ik heb in mijn leven menig flater geslagen.
Niet alleen doordat ik soms raar kan reageren(of helemaal niet), maar ook omdat ik moeite heb met afstand-nabijheid inschatten.
Ik heb veel aan afkijken hoe anderen het doen, maar ook dat gaat weleens mis. Bijvoorbeeld: Als je op een receptie staat en niet weet of je moet handjes schudden of zoenen met de moeder van de afgestudeerde, helpt het niet als de mensen voor je in de rij die moeder goed kennen en dus zoenen. Als jij dan besluit dat dat blijkbaar de norm is, dan gaat het dus mis (ik spreek nu uit eigen ervaring).
En in één op één afspraken lukt afkijken natuurlijk al helemaal niet.
En ja, als je dergelijke intimiteiten verkeerd inschat kun je weleens als een creep overkomen. Daarbij heb ik in elk geval nog het voordeel dat ik vrouw ben.
Toch heb ik de laatste jaren minder problemen op het sociale vlak. Niet omdat ik minder stuntel, wel omdat ik tegenwoordig aan iedereen waarmee ik meer praat dan alleen een praatje over het weer gewoon vertel dat ik een autisme-spectrumstoornis heb en dat ik daardoor weleens raar kan reageren.
En dat helpt. Anderen verwachten daardoor minder van me. En ik ben minder bang om op mijn bek te gaan, waardoor ik minder gespannen ben.
Spontaan zal ik nooit worden, ik leer net als jij nooit goed omgaan met een afwijkende reactie, dan zullen mensen altijd merken dat er wat met me is.
Het is ook bijna niet uit te leggen aan mensen dat niets vanzelf gaat.
Al die dingen die de meeste mensen vanzelf lijken aan te voelen moeten beredeneerd, uit het hoofd geleerd.
En mensen hebben gewoon totaal niet door hoe complex menselijke interactie is. Van hoeveel randvoorwaarden de goede reactie afhankelijk is en hoeveel denkwerk het dus kost als zoiets niet vanzelf gaat.
Succes. Ik heb niet echt goede raad voor je. Voor mij is het met de jaren beter geworden, dat gun ik jou ook.
