Psyche
alle pijlers
Ik mis cultuur
dinsdag 1 december 2015 om 22:08
Sinds mijn moeder is overleden mis ik de surinaamse cultuur. Ik heb mijn oma die is surinaams maar die is oud ik mis het eten ik mis de gezelligheid ik mis de overvolle huis. ik was 11 toen mijn moeder overleed. En ik heb voor de rest niks meer mee gekregen. Ik ben een beetje emo en ik schrijf dit van me af.
dinsdag 1 december 2015 om 22:17
quote:Ttass28 schreef op 01 december 2015 @ 22:14:
[...]
Jawel, maar het is niet zoals het was. lieverd, het zal nooit meer zijn zoals het was, niet alleen omdat je moeder er niet meer is, maar ook omdat jij geen kind meer bent. Mis je echt de Surinaamse cultuur of mis je hoe het toen was? Dat is echt niet raar hoor, zeker niet omdat je door je eigen problemen nu stil moet staan bij wat je voelt en zo.
[...]
Jawel, maar het is niet zoals het was. lieverd, het zal nooit meer zijn zoals het was, niet alleen omdat je moeder er niet meer is, maar ook omdat jij geen kind meer bent. Mis je echt de Surinaamse cultuur of mis je hoe het toen was? Dat is echt niet raar hoor, zeker niet omdat je door je eigen problemen nu stil moet staan bij wat je voelt en zo.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 1 december 2015 om 22:17
Wat naar dat je je zo voelt!
Toch krijg ik ook het idee dat je meer je moeder mist, of zelfs het hebben van een moederfiguur in het algemeen. Maar kan me voorstellen dat je dat linkt aan cultuur maar daar zijn inderdaad wel mogelijkheden voor.
Hoeveel feesten, clubs, overige familieleden, surinaams eten, de gezellige drukte je ook gaat vinden je krijgt je moeder en niet mee terug. En trouwens jouw jeugdige ik ook niet.
Toch krijg ik ook het idee dat je meer je moeder mist, of zelfs het hebben van een moederfiguur in het algemeen. Maar kan me voorstellen dat je dat linkt aan cultuur maar daar zijn inderdaad wel mogelijkheden voor.
Hoeveel feesten, clubs, overige familieleden, surinaams eten, de gezellige drukte je ook gaat vinden je krijgt je moeder en niet mee terug. En trouwens jouw jeugdige ik ook niet.
dinsdag 1 december 2015 om 22:20
quote:rosanna08 schreef op 01 december 2015 @ 22:17:
[...]
lieverd, het zal nooit meer zijn zoals het was, niet alleen omdat je moeder er niet meer is, maar ook omdat jij geen kind meer bent. Mis je echt de Surinaamse cultuur of mis je hoe het toen was? Dat is echt niet raar hoor, zeker niet omdat je door je eigen problemen nu stil moet staan bij wat je voelt en zo. Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen.
[...]
lieverd, het zal nooit meer zijn zoals het was, niet alleen omdat je moeder er niet meer is, maar ook omdat jij geen kind meer bent. Mis je echt de Surinaamse cultuur of mis je hoe het toen was? Dat is echt niet raar hoor, zeker niet omdat je door je eigen problemen nu stil moet staan bij wat je voelt en zo. Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen.
dinsdag 1 december 2015 om 22:25
quote:Ttass28 schreef op 01 december 2015 @ 22:20:
[...]
Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen. daar hoef je echt geen sorry voor te zeggen hoor. Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat heel erg mist.
[...]
Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen. daar hoef je echt geen sorry voor te zeggen hoor. Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat heel erg mist.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 1 december 2015 om 22:32
Ik snap het wel. Mijn ouders hadden vrienden, een stel waarvan de man Surinaams was en de feestjes daar waren altijd mega-gezellig. Ook gewoon als we bij hun kinderen gingen spelen, was het gezellig. Ze deden andere dingen dan mijn Nederlandse vriendjes en vriendinnetjes, en bij ons thuis. Bv zingen en dansen, de hele dag door eten werd je steeds aangeboden. De Surinaamse cultuur heeft gewoon veel gezelligheid en warmte. De mensen zijn wat extraverter in het uiten van hun emoties, vind ik zelf. Pakken je gewoon vast en knuffelen je plat. Doen Nederlanders ook wel maar over het algemeen vinden we drie zoenen al een beetje vervelend. Dus ik snap wat je bedoelt als je zegt dat je de Surinaamse cultuur mist.
Maar daar kun je wat aan doen, of niet? Je zou bv vrienden kunnen proberen te maken binnen de Surinaamse gemeenschap, door bv te kijken of ze in buurthuizen ed culturele bijeenkomsten organiseren. Of facebookgroepen opzoeken en volgen. Als dat je trekt, why not?
Alleen, ik snap ook wel wat de rest zegt, dat je gewoon een moeder mist en dan vooral de gezelligheid en warmte die een moeder kan bieden. Kan he. Mijn moeder kan dat bv niet, helaas. Ze leeft nog maar ik heb al jaren geen contact meer met haar. Kun jij je misschien moeilijk voorstellen maar er zijn moeders die eigenlijk meer een kind willen zijn in de relatie. Ik was meer mijn moeders moeders dan andersom, en ik besloot dat ik mijn energie wilde bewaren om mijn eigen leven te leiden en niet om haar steeds te verzorgen. Ze is ook nog steeds getrouwd, volgens mijn laatste bronnen, met de man die mij cptss bezorgde. Moeders kunnen ook enorm teleurstellen, 'voordeel' van jouw moeder is dat ze dat niet meer kan, omdat ze niet meer leeft.
Maar ik stond ook jong op eigen benen, dat kun jij ook. Nu lijkt het misschien alsof dat niet gaat lukken maar dat lijkt maar zo. Je bent erg emotioneel de laatste tijd. Praat je nog met een therapeut, ik meen me te herinneren van wel. Bespreek het daarmee, want je moeder is gewoon belangrijk voor je, voor bijna alle mensen geldt dat eigenlijk. Kan me voorstellen dat dat nu weer omhoog komt borrelen omdat je de warmte graag zou hebben van een moeder maar ja, je zult het zonder moeten doen. Schrijf haar anders een brief, je moeder,en vertel daarin wat je kwijt wilt aan haar. Dat kan opluchten. Sterkte iig.
Maar daar kun je wat aan doen, of niet? Je zou bv vrienden kunnen proberen te maken binnen de Surinaamse gemeenschap, door bv te kijken of ze in buurthuizen ed culturele bijeenkomsten organiseren. Of facebookgroepen opzoeken en volgen. Als dat je trekt, why not?
Alleen, ik snap ook wel wat de rest zegt, dat je gewoon een moeder mist en dan vooral de gezelligheid en warmte die een moeder kan bieden. Kan he. Mijn moeder kan dat bv niet, helaas. Ze leeft nog maar ik heb al jaren geen contact meer met haar. Kun jij je misschien moeilijk voorstellen maar er zijn moeders die eigenlijk meer een kind willen zijn in de relatie. Ik was meer mijn moeders moeders dan andersom, en ik besloot dat ik mijn energie wilde bewaren om mijn eigen leven te leiden en niet om haar steeds te verzorgen. Ze is ook nog steeds getrouwd, volgens mijn laatste bronnen, met de man die mij cptss bezorgde. Moeders kunnen ook enorm teleurstellen, 'voordeel' van jouw moeder is dat ze dat niet meer kan, omdat ze niet meer leeft.
Maar ik stond ook jong op eigen benen, dat kun jij ook. Nu lijkt het misschien alsof dat niet gaat lukken maar dat lijkt maar zo. Je bent erg emotioneel de laatste tijd. Praat je nog met een therapeut, ik meen me te herinneren van wel. Bespreek het daarmee, want je moeder is gewoon belangrijk voor je, voor bijna alle mensen geldt dat eigenlijk. Kan me voorstellen dat dat nu weer omhoog komt borrelen omdat je de warmte graag zou hebben van een moeder maar ja, je zult het zonder moeten doen. Schrijf haar anders een brief, je moeder,en vertel daarin wat je kwijt wilt aan haar. Dat kan opluchten. Sterkte iig.
dinsdag 1 december 2015 om 22:41
quote:Chiefseattle schreef op 01 december 2015 @ 22:35:
Sorry als ik me vergis, maar je hebt toch een klein kind? Had je het laatst niet over een postnatale depressie of was dat iemand anders? Word je daarvoor behandeld?Gelukkig niet ik zou op dit moment geen mijzelf geen kind kunnen veroorloven op dit moment en deze stage van mijn leven.
Sorry als ik me vergis, maar je hebt toch een klein kind? Had je het laatst niet over een postnatale depressie of was dat iemand anders? Word je daarvoor behandeld?Gelukkig niet ik zou op dit moment geen mijzelf geen kind kunnen veroorloven op dit moment en deze stage van mijn leven.
dinsdag 1 december 2015 om 22:44
quote:Ttass28 schreef op 01 december 2015 @ 22:20:
[...]
Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen.
Ik snap heel goed dat het gemis dubbel is. Je mist én je moeder én het leventje dat je met haar had. Ik heb geen advies wat ik je zo kan geven. Aan de ene kant is het overdreven om contact te zoeken met Surinamers om iets van dat gevoel terug te krijgen, maar aan de andere kant is dat toch een deel van je leven, dus waarom niet? Je zult je moeder er niet minder door gaan missen denk ik maar als het je verder helpt met je leven en je identiteit...
Heeft je moeder helemaal geen familie, vrienden die je op kunt zoeken om te praten? Hier of in Suriname?
[...]
Ik mis alles sorry ik ben te emotioneel het was altijd zo gezellig en fijn. Iedereen kwam altijd bij mijn moeder over de vloer met eten en gezelligheid en lachen.
Ik snap heel goed dat het gemis dubbel is. Je mist én je moeder én het leventje dat je met haar had. Ik heb geen advies wat ik je zo kan geven. Aan de ene kant is het overdreven om contact te zoeken met Surinamers om iets van dat gevoel terug te krijgen, maar aan de andere kant is dat toch een deel van je leven, dus waarom niet? Je zult je moeder er niet minder door gaan missen denk ik maar als het je verder helpt met je leven en je identiteit...
Heeft je moeder helemaal geen familie, vrienden die je op kunt zoeken om te praten? Hier of in Suriname?
dinsdag 1 december 2015 om 22:52
quote:kadanz schreef op 01 december 2015 @ 22:44:
[...]
Ik snap heel goed dat het gemis dubbel is. Je mist én je moeder én het leventje dat je met haar had. Ik heb geen advies wat ik je zo kan geven. Aan de ene kant is het overdreven om contact te zoeken met Surinamers om iets van dat gevoel terug te krijgen, maar aan de andere kant is dat toch een deel van je leven, dus waarom niet? Je zult je moeder er niet minder door gaan missen denk ik maar als het je verder helpt met je leven en je identiteit...
Heeft je moeder helemaal geen familie, vrienden die je op kunt zoeken om te praten? Hier of in Suriname?Zo sociaal ben ik op dit moment niet. Wat ik van mijn moeder mis is hoe je eten moet maken. Mij moeder zei altijd tegen mij zorg dat je huis schoon is en zorg dat je als vrouw schoon bent. Ik heb niet geleerd hoe je moet koken Zoveel dingen die een dochter leert van haar moeder. Ik was 11 jaar dat ik in een gesloten inrichting werd geplaats ik ging van inrichting naar inrichting ondertussen heel veel meegemaakt ik 24 toen ik weer contact had met oma. Ik mis mijn moeder heel erg ik heb nooit een olekje kunnen geven de mooie herinneringen blijven maar een moeder leert haar dochter hoe ze moet leven. Er is geen vervanging want een moeder veschermt haar dochter en verbergt haar geheimen.
[...]
Ik snap heel goed dat het gemis dubbel is. Je mist én je moeder én het leventje dat je met haar had. Ik heb geen advies wat ik je zo kan geven. Aan de ene kant is het overdreven om contact te zoeken met Surinamers om iets van dat gevoel terug te krijgen, maar aan de andere kant is dat toch een deel van je leven, dus waarom niet? Je zult je moeder er niet minder door gaan missen denk ik maar als het je verder helpt met je leven en je identiteit...
Heeft je moeder helemaal geen familie, vrienden die je op kunt zoeken om te praten? Hier of in Suriname?Zo sociaal ben ik op dit moment niet. Wat ik van mijn moeder mis is hoe je eten moet maken. Mij moeder zei altijd tegen mij zorg dat je huis schoon is en zorg dat je als vrouw schoon bent. Ik heb niet geleerd hoe je moet koken Zoveel dingen die een dochter leert van haar moeder. Ik was 11 jaar dat ik in een gesloten inrichting werd geplaats ik ging van inrichting naar inrichting ondertussen heel veel meegemaakt ik 24 toen ik weer contact had met oma. Ik mis mijn moeder heel erg ik heb nooit een olekje kunnen geven de mooie herinneringen blijven maar een moeder leert haar dochter hoe ze moet leven. Er is geen vervanging want een moeder veschermt haar dochter en verbergt haar geheimen.
