Psyche
alle pijlers
Ik pieker teveel
woensdag 2 januari 2013 om 22:41
Hallo allemaal,
ik lees regelmatig mee op dit forum en heb nu besloten mijn eigen probleem maar eens in de groep te gooien. ik pieker zo enorm veel. Ik wordt soms gek van mezelf. Bij iedere klein tegenslagje slaap ik niet, voel ik mij gestresst. Ook twijfel ik telkens weer over wat ik wel of niet wil. Om maar een voorbeeld te noemen:
Ik was vandaag ergens waar ik iets gestald heb. Ik betaal daar royaal voor. ik vroeg of ik mss een sleutel mag van de kast want die heeft iedereen daar die zijn spullen gestald heeft. Krijg ik te horen: ja maar jij hebt niet zoveel dus je komt maar gewoon tussen zo en zo laat. Nou, dan ben ik echt helemaal van slag. Daarna werd er gezegd dat ik later wel een sleutel zou krijgen, maar nou pieker ik al de hele dag. En vanavond ga ik dus niet slapen.
Ook pieker ik steeds over wat ik wil met mijn hobby. Het ene moment wil ik alles wegdoen en ermee stoppen, het andere moment ben ik dol-enthousiast. Ik kan gewoon mijn draai niet vinden.
Ik heb vroeger wel echt vervelende dingen meegemaakt in mijn jeugd, kan het daar door komen? Mijn zus heeft psychische hulp voor haar verleden, ik zit zo te twijfelen of ik dat ook moet doen. Gewoon kunnen praten. Ik heb kinderen, ik kan goed met ze praten en naar ze luisteren. Waarom lukt het dan niet om naar mezelf te luisteren? Ik hoop op wat nuttige tips of ervaringen.
ik lees regelmatig mee op dit forum en heb nu besloten mijn eigen probleem maar eens in de groep te gooien. ik pieker zo enorm veel. Ik wordt soms gek van mezelf. Bij iedere klein tegenslagje slaap ik niet, voel ik mij gestresst. Ook twijfel ik telkens weer over wat ik wel of niet wil. Om maar een voorbeeld te noemen:
Ik was vandaag ergens waar ik iets gestald heb. Ik betaal daar royaal voor. ik vroeg of ik mss een sleutel mag van de kast want die heeft iedereen daar die zijn spullen gestald heeft. Krijg ik te horen: ja maar jij hebt niet zoveel dus je komt maar gewoon tussen zo en zo laat. Nou, dan ben ik echt helemaal van slag. Daarna werd er gezegd dat ik later wel een sleutel zou krijgen, maar nou pieker ik al de hele dag. En vanavond ga ik dus niet slapen.
Ook pieker ik steeds over wat ik wil met mijn hobby. Het ene moment wil ik alles wegdoen en ermee stoppen, het andere moment ben ik dol-enthousiast. Ik kan gewoon mijn draai niet vinden.
Ik heb vroeger wel echt vervelende dingen meegemaakt in mijn jeugd, kan het daar door komen? Mijn zus heeft psychische hulp voor haar verleden, ik zit zo te twijfelen of ik dat ook moet doen. Gewoon kunnen praten. Ik heb kinderen, ik kan goed met ze praten en naar ze luisteren. Waarom lukt het dan niet om naar mezelf te luisteren? Ik hoop op wat nuttige tips of ervaringen.
woensdag 2 januari 2013 om 22:53
woensdag 2 januari 2013 om 22:56
Riony: nee, ik ben assertief genoeg. Het gaat zich er mee om dat bij iedere kleine tegenslag of iets wat gebeurt is, ik dagenlang wakker lig ervan. Of als ik het gevoel heb dat iemand mij niet aardig vind, kan ik ook behoorlijk van overstuur raken. Terwijl dat echt onzin is, ik weet het. Je kan gewoon niet vrienden zijn met iedereen.
woensdag 2 januari 2013 om 23:10
quote:winniethepooh schreef op woensdag 02 januari 2013 22:52 Geen dank hoor Lipstickjungle!
Dat heet je proberen te verplaatsen in de gevoelens van een ander.
Helaas heb ik het zelf ook van dichtbij meegemaakt (wel niet een partner, maar wel mijn broer). Ben wel gewoon gaan werken, het was voor mij een afleiding en mijn ouders hielden zich bezig met de opname. Heb het op mijn werk niet eens verteld, nul begrip hadden ze daar.
En ik word inderdaad ook wel eens moe van mensen die de hele tent aansteken op kantoor. Kijk een beetje verkouden kan best, maar mensen met keelontstekingen e.d. moeten gewoon thuis blijven.
Verzuimmanagement is een van mijn taken op mijn werk en tuurlijk heb je als werkgever het liefst zo min mogelijk ziekteverzuim. Maar ziek is ziek.
Dat heet je proberen te verplaatsen in de gevoelens van een ander.
Helaas heb ik het zelf ook van dichtbij meegemaakt (wel niet een partner, maar wel mijn broer). Ben wel gewoon gaan werken, het was voor mij een afleiding en mijn ouders hielden zich bezig met de opname. Heb het op mijn werk niet eens verteld, nul begrip hadden ze daar.
En ik word inderdaad ook wel eens moe van mensen die de hele tent aansteken op kantoor. Kijk een beetje verkouden kan best, maar mensen met keelontstekingen e.d. moeten gewoon thuis blijven.
Verzuimmanagement is een van mijn taken op mijn werk en tuurlijk heb je als werkgever het liefst zo min mogelijk ziekteverzuim. Maar ziek is ziek.
