Ik voel niks?
woensdag 10 december 2014 om 15:40
Hi medeforummers,
Ik ben na een voorval al enkele dagen zodanig van mezelf verwijderd dat ik niks voel.
Werk? Boeit me niet. Opstaan? Ja, kan. Eten? Geen trek. Muziek? Voel ik niet.
Nou voel ik te weinig om me er druk over te maken, maar frappant vind ik het wel.
Iemand die het herkent? Hoe lang duurde het? Wellicht enig idee hoe dat kwam bij jullie?
Hoor 't graag.
Kitty
Ik ben na een voorval al enkele dagen zodanig van mezelf verwijderd dat ik niks voel.
Werk? Boeit me niet. Opstaan? Ja, kan. Eten? Geen trek. Muziek? Voel ik niet.
Nou voel ik te weinig om me er druk over te maken, maar frappant vind ik het wel.
Iemand die het herkent? Hoe lang duurde het? Wellicht enig idee hoe dat kwam bij jullie?
Hoor 't graag.
Kitty
woensdag 10 december 2014 om 16:17
woensdag 10 december 2014 om 16:52
Ja, google even, ik weet het ook niet precies hoe het zich allemaal kan uiten. Bij mij voelde ik me 'verwijderd van mezelf', alsof ik mezelf observeerde. Het voelde alsof ik objectief observeerde wat er gebeurde, zowel acties als emoties - dus ik wist bijvoorbeeld dat ik moe was, maar ik voelde het niet. Lastig uit te leggen. Het schijnt best vaak voor te komen, er was bij mij ook geen trigger ofzo. En het ging dus ook vanzelf weer weg. Ik vond het ook niet beangstigend (maar goed, of dat nou kwam doordat ik het niet beangstigend vond of doordat ik die angst, als die er was, niet voelde, dat weet ik niet, haha).
woensdag 10 december 2014 om 16:57
Ja, heb 't opgezocht. Denk dat dat het is, aangezien het in verschillende gradaties kan voorkomen. Ik weet mijn trigger wel, maar dat lost nog niks op. Snap wel wat jij schrijft in elk geval. Vind het ook niet beangstigend, al las ik dat het wel een mogelijkheid is, al klinkt dat als een contradictie inderdaad.
Maar hoe lang zat jij er in? Ik al 2,5 dag of zo. Vraag me af of er 'straks' niet een heleboel ellende uit zal komen. Al valt dat niet te voorspellen, natuurlijk. En heb ik nauwelijks zin/behoefte aan analyse erover. Slechts besef van een 'eventueel'.
Ik reageer doorgaans snel emotioneel op zaken, dus vind het maar raar. En vind mezelf ook als een robot typen, zo koud.
Maar hoe lang zat jij er in? Ik al 2,5 dag of zo. Vraag me af of er 'straks' niet een heleboel ellende uit zal komen. Al valt dat niet te voorspellen, natuurlijk. En heb ik nauwelijks zin/behoefte aan analyse erover. Slechts besef van een 'eventueel'.
Ik reageer doorgaans snel emotioneel op zaken, dus vind het maar raar. En vind mezelf ook als een robot typen, zo koud.
woensdag 10 december 2014 om 17:29
Ja, dat heb ik ook wel hoor. Ik ga dan gewoon wat doen, en later merk ik dan dat ik vanzelf interesse heb gekregen voor iets wat op mijn pad kwam.
Daarvoor is het wel nodig dat je jezelf niet voortdurend gaat vertellen (overtuigen) hoe zinloos alles is, want dan hou je de lusteloosheid in stand.
Daarvoor is het wel nodig dat je jezelf niet voortdurend gaat vertellen (overtuigen) hoe zinloos alles is, want dan hou je de lusteloosheid in stand.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 10 december 2014 om 17:32
woensdag 10 december 2014 om 17:39
Het is meer een besef dat het gek is dat ik alles zinloos vind, en dat ook niet rot vind of zo. Maar klinkt toch alsof jij het over iets anders hebt, retrostar. Je noemt best lange periodes, en hoewel ik er pas kort in zit en inderdaad niet weet hoe lang het zal duren, heb ik niet de verwachting dat het zo lang zal aanhouden. Maar dat is gebaseerd op niks.
Het gaat me ook niet om het al dan niet ontbreken van geluk, en niemand heeft er last van. Ook ik niet. Schaar het ook weer niet onder de non-problemen, maar probeer het te begrijpen. En ben benieuwd naar wat er 'na' komt.
Het gaat me ook niet om het al dan niet ontbreken van geluk, en niemand heeft er last van. Ook ik niet. Schaar het ook weer niet onder de non-problemen, maar probeer het te begrijpen. En ben benieuwd naar wat er 'na' komt.
woensdag 10 december 2014 om 17:51
Ik weet niet precies hoe lang het was, een paar dagen. Op een gegeven moment vond ik via googlen de naam ervoor en dat hielp, dat besef dat het niet heel zeldzaam is.
Het klinkt alsof het een soort zelfbescherming is, voor jou. Dit voorval was erg moeilijk voor jou, en nu 'hoef' je even niet emotioneel te reageren. Misschien dat het je helpt om aan het idee te wennen in plaats van in emotie te blijven hangen.
Ik ben het helemaal eens met retrostar: nu is het zaak om gewoon te werken en met mensen af te spreken en je leven te leven, en dan komen de emoties vanzelf weer terug, als het weer 'veilig' is.
Het klinkt alsof het een soort zelfbescherming is, voor jou. Dit voorval was erg moeilijk voor jou, en nu 'hoef' je even niet emotioneel te reageren. Misschien dat het je helpt om aan het idee te wennen in plaats van in emotie te blijven hangen.
Ik ben het helemaal eens met retrostar: nu is het zaak om gewoon te werken en met mensen af te spreken en je leven te leven, en dan komen de emoties vanzelf weer terug, als het weer 'veilig' is.
woensdag 10 december 2014 om 17:59
Ja, denk ook dat het zelfbescherming is.
En het was zeker lastig van wat ik er nog wel van meegekregen heb, maar nu is het er in elk geval niet.
Life goes on. Was vandaag vrij en heb gedaan wat ik altijd doe. Afspraken nagekomen, de rest van de week is ook volgepland omdat dat toevallig al zo was. Doe alles alleen op de automatische piloot, en kan wel bedenken wat ik ergens van vind als iemand iets zegt of doet, maar ik voel het niet.
Ik blijf het erg raar vinden. Herken mezelf ook totaal niet.
En het was zeker lastig van wat ik er nog wel van meegekregen heb, maar nu is het er in elk geval niet.
Life goes on. Was vandaag vrij en heb gedaan wat ik altijd doe. Afspraken nagekomen, de rest van de week is ook volgepland omdat dat toevallig al zo was. Doe alles alleen op de automatische piloot, en kan wel bedenken wat ik ergens van vind als iemand iets zegt of doet, maar ik voel het niet.
Ik blijf het erg raar vinden. Herken mezelf ook totaal niet.
woensdag 10 december 2014 om 18:08