Psyche
alle pijlers
Ik weet eindelijk haar naam
zaterdag 27 februari 2016 om 14:00
Jaren geleden als 18 jarig meisje was ik getuige van een vreselijk ongeluk. Het slachtoffer is daarbij op slag overladen. Vanaf die dag is mijn leven veranderd, ik werd depresief en liep daar jaren mee door. Later ontwikkelde ik een angsstoornis.
Jaren laten heb ik door middel van EMDR het een plek kunnen geven.
Als 18 jarige was ik altijd heel nieuwsgierig wie deze vrouw was. Via het nieuws (nog gen internet toen) ben ik wel achter haar leeftijd gekomen en waar ze werkt. Een naam of dat ze kinderen had ben ik zelf nooit meer te weten gekomen.
Nu was ik onlangs weer aan het zoeken op internet en heb haar overlijdensbericht kunnen vinden. Daarin staat alleen haar voorletter en achternaam.
Ik had gisteren heel erg de drang om haar oude werkgever te mailen en te vragen naar haar naam en geboorte datum. Ik wil dit na al die jaren kunnen afsluiten en een beeld krijgen wie die vrouw was. Die vrouw die onbewust zoveel invloed op mijn leven heft gehad.
Maar ik durf het niet, bang dat ze denken dat ik een of andere freak ben.
Is het verstandig om te doen? via internet kan ik gewoon helemaal niets vinden.
Jaren laten heb ik door middel van EMDR het een plek kunnen geven.
Als 18 jarige was ik altijd heel nieuwsgierig wie deze vrouw was. Via het nieuws (nog gen internet toen) ben ik wel achter haar leeftijd gekomen en waar ze werkt. Een naam of dat ze kinderen had ben ik zelf nooit meer te weten gekomen.
Nu was ik onlangs weer aan het zoeken op internet en heb haar overlijdensbericht kunnen vinden. Daarin staat alleen haar voorletter en achternaam.
Ik had gisteren heel erg de drang om haar oude werkgever te mailen en te vragen naar haar naam en geboorte datum. Ik wil dit na al die jaren kunnen afsluiten en een beeld krijgen wie die vrouw was. Die vrouw die onbewust zoveel invloed op mijn leven heft gehad.
Maar ik durf het niet, bang dat ze denken dat ik een of andere freak ben.
Is het verstandig om te doen? via internet kan ik gewoon helemaal niets vinden.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:09
Het klinkt als of je van alles projecteert op die omgekomen vrouw. Ze had geen enkele indruk op je gemaakt als ze niet dood was gegaan op een gruwelijke manier. Sterker nog, het had iedereen kunnen zijn die voor je ogen dood werd gereden. Het heeft niets met die vrouw haar identiteit te maken, en ik denk dat het zelfs ongezond is om zo veel details te willen weten.
Ook vraag ik me af hoe je jaren depressief kunt worden van dat ongeval. Geen aanval, maar ligt er niet iets heel anders aan ten grond slag?
Ook vraag ik me af hoe je jaren depressief kunt worden van dat ongeval. Geen aanval, maar ligt er niet iets heel anders aan ten grond slag?
zaterdag 27 februari 2016 om 14:16
Haar geboorte datum staat niet in de advertentie. Maar er staat mij bij dat ze ca 55 jaar was.
Tsja hoe ben ik daar jaren depressief van geworden? Het beeld was niet heel erg prettig (understatement).
De depressie heb ik jaren mee rondgelopen en niets mee gedaan. Dat is later een angsstoornis geworden.
Wat als ik haar verleden weet? het voelt dat voor mij alsof ik het dan een plek kan geven. Als ik weet wie die vrouw was die daar levensloos op de weg lag. Het allerliefst zou ik met haar nabestaanden willen praten, hoe ze die jaren daarna hebben ervaren, maar ik weet dat dat niet kan.
Tsja hoe ben ik daar jaren depressief van geworden? Het beeld was niet heel erg prettig (understatement).
De depressie heb ik jaren mee rondgelopen en niets mee gedaan. Dat is later een angsstoornis geworden.
Wat als ik haar verleden weet? het voelt dat voor mij alsof ik het dan een plek kan geven. Als ik weet wie die vrouw was die daar levensloos op de weg lag. Het allerliefst zou ik met haar nabestaanden willen praten, hoe ze die jaren daarna hebben ervaren, maar ik weet dat dat niet kan.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:21
quote:Arizona15 schreef op 27 februari 2016 @ 14:16:
Haar geboorte datum staat niet in de advertentie. Maar er staat mij bij dat ze ca 55 jaar was.
Tsja hoe ben ik daar jaren depressief van geworden? Het beeld was niet heel erg prettig (understatement).
De depressie heb ik jaren mee rondgelopen en niets mee gedaan. Dat is later een angsstoornis geworden.
Wat als ik haar verleden weet? het voelt dat voor mij alsof ik het dan een plek kan geven. Als ik weet wie die vrouw was die daar levensloos op de weg lag. Het allerliefst zou ik met haar nabestaanden willen praten, hoe ze die jaren daarna hebben ervaren, maar ik weet dat dat niet kan.
Dit vind ik best vreemd.
En dan weet je een naam. Weet je dan wat van haar verleden?
Misschien was het wel een rotwijf die katjes schopte. En dan?
Wat wil je bereiken?
Haar geboorte datum staat niet in de advertentie. Maar er staat mij bij dat ze ca 55 jaar was.
Tsja hoe ben ik daar jaren depressief van geworden? Het beeld was niet heel erg prettig (understatement).
De depressie heb ik jaren mee rondgelopen en niets mee gedaan. Dat is later een angsstoornis geworden.
Wat als ik haar verleden weet? het voelt dat voor mij alsof ik het dan een plek kan geven. Als ik weet wie die vrouw was die daar levensloos op de weg lag. Het allerliefst zou ik met haar nabestaanden willen praten, hoe ze die jaren daarna hebben ervaren, maar ik weet dat dat niet kan.
Dit vind ik best vreemd.
En dan weet je een naam. Weet je dan wat van haar verleden?
Misschien was het wel een rotwijf die katjes schopte. En dan?
Wat wil je bereiken?
zaterdag 27 februari 2016 om 14:21
Ik kan me goed voorstellen wat voor impact zoiets op je maakt, zeker als je er direct bij aanwezig bent geweest.
Zo'n persoon krijgt automatisch een identiteit als man of vrouw, een beeld dat bij je blijft maar verder is en blijft die persoon een onbekende.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je uiteindelijk meer zou willen weten over die persoon aangezien je de grens tussen leven en dood meegemaakt hebt.
De ervaring leert dat het (mogelijk) kan helpen bij een verwerking, je bent immers getuige van iets geweest waar je liever geen getuige van had willen zijn.
Zoiets kan confronterend zijn ( vooral voor nabestaanden ), wellicht krijgen nabestaanden antwoord op wat de laatste momenten van die persoon zijn geweest.
Iets waar zij tot op dit moment misschien ook niets van weten.
Zelf heb ik ook zoiets ervaren toen ik begin 20 was, hier ging het om 2 vrienden dus was het contact met de nabestaanden meer vanzelfsprekend en hadden we daarom ook niets met privacy regelingen te maken.
Sterkte en succes!
Zo'n persoon krijgt automatisch een identiteit als man of vrouw, een beeld dat bij je blijft maar verder is en blijft die persoon een onbekende.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je uiteindelijk meer zou willen weten over die persoon aangezien je de grens tussen leven en dood meegemaakt hebt.
De ervaring leert dat het (mogelijk) kan helpen bij een verwerking, je bent immers getuige van iets geweest waar je liever geen getuige van had willen zijn.
Zoiets kan confronterend zijn ( vooral voor nabestaanden ), wellicht krijgen nabestaanden antwoord op wat de laatste momenten van die persoon zijn geweest.
Iets waar zij tot op dit moment misschien ook niets van weten.
Zelf heb ik ook zoiets ervaren toen ik begin 20 was, hier ging het om 2 vrienden dus was het contact met de nabestaanden meer vanzelfsprekend en hadden we daarom ook niets met privacy regelingen te maken.
Sterkte en succes!
zaterdag 27 februari 2016 om 14:23
Het is een gevoel. Een gevoel waar ik al heel lang mee loop. Wellicht om het een plek te geven, definitief.
Deze vrouw heeft onbewust een stempel op mijn leven gedrukt. Als ik daar niet was geweest op die dag dan was mijn leven anders gelopen, dat is zeker.
Swifty ik ga kijken. Op de advertentie die ik heb gezien stond geen geboorte datum.
Deze vrouw heeft onbewust een stempel op mijn leven gedrukt. Als ik daar niet was geweest op die dag dan was mijn leven anders gelopen, dat is zeker.
Swifty ik ga kijken. Op de advertentie die ik heb gezien stond geen geboorte datum.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:26
Kan slachtofferhulp misschien iets voor je betekenen?
Of heb je destijds misschien moeten getuigen en kun je het politiedossier opvragen, of kan de politie kijken of er mogelijkheid tot contact met nabestaanden is? Ze zullen je uiteraard niet rechtstreeks de gegevens van familie geven, maar kunnen misschien wel vragen beantwoorden.
Of heb je destijds misschien moeten getuigen en kun je het politiedossier opvragen, of kan de politie kijken of er mogelijkheid tot contact met nabestaanden is? Ze zullen je uiteraard niet rechtstreeks de gegevens van familie geven, maar kunnen misschien wel vragen beantwoorden.
flatverkopen wijzigde dit bericht op 27-02-2016 14:30
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
zaterdag 27 februari 2016 om 14:33
Eerlijk? Ik denk dat je de gebeurtenis los moet zien te koppelen van de persoon. Het gaat niet om die persoon, had net zo goed een ander persoon kunnen zijn. Het gaat om de gebeurtenis waar jij een trauma aan hebt overgehouden en kennelijk heb je het nog steeds niet verwerkt. Het vastklampen aan die ene persoon geeft je een valse controle over de situatie die er eigenlijk gewoon niet is, dit is (onbewust) jouw copingsmechanisme geworden. Dit is echter een verkeerde copingsmechanisme, want leidt tot obsessie voor een persoon, niet kunnen loslaten van de gebeurtenis. De gebeurtenis niet werkelijk onder ogen kunnen zien (te heftig). Echt heel begrijpelijk. Ik denk echter dat dit het verwerkingsproces verder zal vertragen.
Mijn advies zou zijn, ga weer in Emdr of kies een andere vorm. Haptonomie heb ik ook hele goede verhalen over gehoord, cognitieve gedragstherapie?
Mijn advies zou zijn, ga weer in Emdr of kies een andere vorm. Haptonomie heb ik ook hele goede verhalen over gehoord, cognitieve gedragstherapie?
zaterdag 27 februari 2016 om 14:35
Het is lang geleden, 1990. Ik was toen nog een student.
Ik ben nu eind 30. Ik moet zeggen dat er momenten zijn dat ik er heel lang niet aan denk. Het is echt niet zo dat ik er dagelijks aan denk, maar zo af en toe komt het weer naar boven.
Slachtoffer hulp heb ik wel eens aan gedacht, maar het is zo lang geleden dat ik betwijfel of ze nog iets kunnen. Ik heb voor mijn depressie jaren later AD gekregen en therapie. Als laatste kreeg ik EMDR een paar jaar geleden. Maar op de een of andere manier blijft dit af en toe gewoon naar boven komen.
Of het een obsessie is? ik weet het niet, zo voelt het voor mij niet.
Ik ben nu eind 30. Ik moet zeggen dat er momenten zijn dat ik er heel lang niet aan denk. Het is echt niet zo dat ik er dagelijks aan denk, maar zo af en toe komt het weer naar boven.
Slachtoffer hulp heb ik wel eens aan gedacht, maar het is zo lang geleden dat ik betwijfel of ze nog iets kunnen. Ik heb voor mijn depressie jaren later AD gekregen en therapie. Als laatste kreeg ik EMDR een paar jaar geleden. Maar op de een of andere manier blijft dit af en toe gewoon naar boven komen.
Of het een obsessie is? ik weet het niet, zo voelt het voor mij niet.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:40
Ik denk dat bijna niemand er nog iets mee kan, of moet. Misschien dat je moet proberen te accepteren dat dit nu eenmaal af en toe naar boven komt, het was immers iets heftigs en het is helemaal niet raar om hier af en toe aan terug te denken. Als het er gewoon mag zijn, hoeft het niet perse iets heel aanwezigs te zijn.
Op de site van slachtofferhulp hebben ze ook een forum, vandaar dat ik daar naar verwees. Maar kijk uit dat je er daardoor niet weer helemaal ingezogen wordt.
Op de site van slachtofferhulp hebben ze ook een forum, vandaar dat ik daar naar verwees. Maar kijk uit dat je er daardoor niet weer helemaal ingezogen wordt.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:42
Ciambella je hebt een punt. Ik heb vaak die gebeurtenis herbeleefd maar dan alleen met een geliefde. Dan zag ik mijn broer, vader of moeder daar liggen. Veel later werd dat beeld mijn kind.
Het beeld wat ik heb gezien is te heftig. Ik heb daar vaak nachtmerries van gehad.
Cognitieve therapie heb ik al gevolgd, heeft helaas niet veel effect gehad. Haptonomie ga ik eens over inlezen, ken ik niet.
Het beeld wat ik heb gezien is te heftig. Ik heb daar vaak nachtmerries van gehad.
Cognitieve therapie heb ik al gevolgd, heeft helaas niet veel effect gehad. Haptonomie ga ik eens over inlezen, ken ik niet.
