Psyche
alle pijlers
Ik weet het niet
woensdag 15 juli 2015 om 21:37
Ik zou iebel worden als mijn partner in de wachtstand stond voor samenwonen, en in de tussentijd ongelukkig gaat zitten wezen en belangrijke knopen niet doorhakt.
Zoek een andere baan als dit werk je ongelukkig maakt. Ten eerste is dat leuker voor jezelf, ten tweede ben je als partner een stuk aantrekkelijker als je je eigen leven leidt en datgene doet wat jou gelukkig maakt, in plaats van je hele leven op te hangen aan zijn beslismoment.
Zoek een andere baan als dit werk je ongelukkig maakt. Ten eerste is dat leuker voor jezelf, ten tweede ben je als partner een stuk aantrekkelijker als je je eigen leven leidt en datgene doet wat jou gelukkig maakt, in plaats van je hele leven op te hangen aan zijn beslismoment.
woensdag 15 juli 2015 om 21:47
Ik als man zou ook niet willen samenwonen met een vrouw die een instelling heeft als jij hier schets. Werken waarvoor je geleerd hebt lijkt je te zwaar zonder het geprobeerd te hebben, je moddert wat aan om aan geld te komen maar hebt geen zichtbare motivatie de situatie te willen verbeteren. Je zoekt geen werk met een slap excuus dat je eerst je toekomstige woonplaats moet weten. Ik zou veel te bang zijn als partner dat zodra we samenwonen je komt met de mededeling te stoppen met werken, dat mijn salaris wel voldoende is. Of zegt het is me wat veel die paar dagen ik ga wat minder doen.
Je stelt jezelf veel te afhankelijk van hem op door te zeggen dat je geen werk kunt zoeken zolang je niet weet waar jullie gaan samenwonen. Dat is niet sexy.
Draai het eens om, ga eerst werk zoeken, bij voorkeur tussen jou en zijn huidige woonplaats in. Waar je dan over een tijdje gaat samenwonen beslis je t.z.t. wel. Ondertussen kun je sparen voor dat samenwonen. Ambitie is een stuk aantrekkelijker dan de slachtofferrol waar je jezelf nu in zet
Je stelt jezelf veel te afhankelijk van hem op door te zeggen dat je geen werk kunt zoeken zolang je niet weet waar jullie gaan samenwonen. Dat is niet sexy.
Draai het eens om, ga eerst werk zoeken, bij voorkeur tussen jou en zijn huidige woonplaats in. Waar je dan over een tijdje gaat samenwonen beslis je t.z.t. wel. Ondertussen kun je sparen voor dat samenwonen. Ambitie is een stuk aantrekkelijker dan de slachtofferrol waar je jezelf nu in zet
woensdag 15 juli 2015 om 21:59
quote:eternallina schreef op 15 juli 2015 @ 21:41:. Het heeft denk ik ook te maken met wat ik altijd voor ogen had: 'gewoon' moeder worden en me richten op een gezinnetje. Samenwonen, zorgen voor kinderen en er wat naast werken (wat niet mijn prioriteit zou hebben). Nu moet ik het zelf doen en dat vind ik een lastige knop om om te zetten.
In combinatie met je motto zeg ik: brrrr. Je hebt geen leven, je wil niet voor jezelf zorgen, je wacht tot je man je je leven geeft. Door financieel voor je te zorgen en mogelijk te maken dat je thuis lekker gaat zitten mutsen met de koters en een pot thee.
Ben je zo niet? Kan zijn, maar zo klink je wel. Ook mannen zijn geëmancipeerd geraakt, die zitten daar vaak helemaal niet op te wachten.
Máák er wat van. Zelf. Anders kun je wel eens heel lang wachten voor je vriend zin krijgt jouw kostwinner te worden.
In combinatie met je motto zeg ik: brrrr. Je hebt geen leven, je wil niet voor jezelf zorgen, je wacht tot je man je je leven geeft. Door financieel voor je te zorgen en mogelijk te maken dat je thuis lekker gaat zitten mutsen met de koters en een pot thee.
Ben je zo niet? Kan zijn, maar zo klink je wel. Ook mannen zijn geëmancipeerd geraakt, die zitten daar vaak helemaal niet op te wachten.
Máák er wat van. Zelf. Anders kun je wel eens heel lang wachten voor je vriend zin krijgt jouw kostwinner te worden.
woensdag 15 juli 2015 om 22:15
quote:eternallina schreef op 15 juli 2015 @ 21:41:
Ginevra, daar heb je helemaal gelijk in. Ik zou het andersom ook vervelend vinden als mijn vriend aan mij zou hangen. Het heeft denk ik ook te maken met wat ik altijd voor ogen had: 'gewoon' moeder worden en me richten op een gezinnetje. Samenwonen, zorgen voor kinderen en er wat naast werken (wat niet mijn prioriteit zou hebben). Nu moet ik het zelf doen en dat vind ik een lastige knop om om te zetten.
Wordt leuk als je vriend ook die instelling zou hebben,kinderen en er wat naast werken maar laat me raden het is niet de bedoeling dat hij dat wil maar vooral dat hij het mogelijk gaat maken dat jij dat kunt doen..
Brr nee als ik man zou zijn zou ik er voor bedanken..
Ginevra, daar heb je helemaal gelijk in. Ik zou het andersom ook vervelend vinden als mijn vriend aan mij zou hangen. Het heeft denk ik ook te maken met wat ik altijd voor ogen had: 'gewoon' moeder worden en me richten op een gezinnetje. Samenwonen, zorgen voor kinderen en er wat naast werken (wat niet mijn prioriteit zou hebben). Nu moet ik het zelf doen en dat vind ik een lastige knop om om te zetten.
Wordt leuk als je vriend ook die instelling zou hebben,kinderen en er wat naast werken maar laat me raden het is niet de bedoeling dat hij dat wil maar vooral dat hij het mogelijk gaat maken dat jij dat kunt doen..
Brr nee als ik man zou zijn zou ik er voor bedanken..
