ik word gek!!!
maandag 27 december 2010 om 12:50
hallo allemaal,
ik zit met meerdere dingen, ik heb niet echt problemen eigenlijk, maar in mijn hoofd wel.er komen steeds nare gedachten door elkaar, lijken dwangmatig, kan me hierdoor niet concentreren op zaken die er wel toe doen. ik wil eigenlijk weten of er meer mensen hier last van hebben, en hoe die hier mee omgaan. als ik met mn vriend tv zit te kijken, ben ik er niet bij maar zit ik te malen. over niks eigenlijk, en dat maakt me echt boos, word er agressief van, wil dingen kapot gooien,met mn voeten stampen....schreeuwen...ik kan me ook steeds heel erg druk maken om lampen die branden en de verwarming die te hoog staat(doet mn vriend)...kortom het klinkt misschien belachelijk allemaal maar heb er echt last van.ben ook bang dat dit gedrag van mij er voor gaat zorgen dat mn vriend bij me weggaat. ben nu zo chaotisch dat dit stukje tekst niet verwoord wat ik nu eigenlijk bedoel. pffff
is dit misschien herkenbaar?
ik zit met meerdere dingen, ik heb niet echt problemen eigenlijk, maar in mijn hoofd wel.er komen steeds nare gedachten door elkaar, lijken dwangmatig, kan me hierdoor niet concentreren op zaken die er wel toe doen. ik wil eigenlijk weten of er meer mensen hier last van hebben, en hoe die hier mee omgaan. als ik met mn vriend tv zit te kijken, ben ik er niet bij maar zit ik te malen. over niks eigenlijk, en dat maakt me echt boos, word er agressief van, wil dingen kapot gooien,met mn voeten stampen....schreeuwen...ik kan me ook steeds heel erg druk maken om lampen die branden en de verwarming die te hoog staat(doet mn vriend)...kortom het klinkt misschien belachelijk allemaal maar heb er echt last van.ben ook bang dat dit gedrag van mij er voor gaat zorgen dat mn vriend bij me weggaat. ben nu zo chaotisch dat dit stukje tekst niet verwoord wat ik nu eigenlijk bedoel. pffff
is dit misschien herkenbaar?
maandag 27 december 2010 om 13:27
Herkenbaar; het lijkt alsof je waarnemingen uitvergroot worden en je gedachten ook nog eens luid aanwezig zijn.
Wat mij helpt; wandelen (muziekje op), sporten of in bed liggen met oordoppen in en naar mijn ademhaling luisteren. Hardop een liedje zingen of neurieen helpt me om mijn gedachten niet meer te horen.
Verder heb ik hier dagelijks medicijnen voor, anders ben ik zo gevoelig voor prikkels en drukke hoofd dat ik niet meer slaap. Ze zetten het geluid in mijn hoofd wat zachter, ik zou niet zonder kunnen!
Ik zou wel even een arts raadplegen als bovenstaande dingen niet helpen, door het lint gaan maakt de nare gevoelens alleen maar erger.
Wat mij helpt; wandelen (muziekje op), sporten of in bed liggen met oordoppen in en naar mijn ademhaling luisteren. Hardop een liedje zingen of neurieen helpt me om mijn gedachten niet meer te horen.
Verder heb ik hier dagelijks medicijnen voor, anders ben ik zo gevoelig voor prikkels en drukke hoofd dat ik niet meer slaap. Ze zetten het geluid in mijn hoofd wat zachter, ik zou niet zonder kunnen!
Ik zou wel even een arts raadplegen als bovenstaande dingen niet helpen, door het lint gaan maakt de nare gevoelens alleen maar erger.
This is not kosher!
maandag 27 december 2010 om 15:07
maandag 27 december 2010 om 15:54
ja, gevoelig ben ik zeker, ben blij dat ik hier van sommigen wat opbeurende reacties krijg!! ik heb al veel therapie gehad en verschillende pillen geslikt. het is mij nog steeds niet helder wat er met me aan de hand is.de laatste maanden gaat het echt niet goed met me. ik denk dat ik gek word of ben, of overspannen of iets wat er op lijkt. wandelen, harde muziek, opruimen en poetsen helpt wel maar dan na een uur of 2 begint de ellende weer.
maar ik vind het fijn om erover te kunnen praten/lezen. ik ken niemand met deze klachten, dus dank jullie wel voor de feedback!!
maar ik vind het fijn om erover te kunnen praten/lezen. ik ken niemand met deze klachten, dus dank jullie wel voor de feedback!!
maandag 27 december 2010 om 16:56
Slaap je goed of ben je veel wakker?
Eet je goed? En kun je dan ook rustig stilzitten en genieten van het eten?
Gaan je gedachten heel snel en van de hak op de tak?
Als je ergens iets leest of hoort, moet je dan gelijk aan een heleboel andere dingen denken die met ditzelfde onderwerp te maken hebben?
Hoe reageert je vriend op jou?
Sowieso even bij de huisarts langs en probeer hem/haar dan, hoe moeilijk ook, jezelf te laten zien hoe je je echt voelt. Dus niet je best doen om alles rustig uit te leggen, maar laat zien in wat voor 'staat' je bent.
Eet je goed? En kun je dan ook rustig stilzitten en genieten van het eten?
Gaan je gedachten heel snel en van de hak op de tak?
Als je ergens iets leest of hoort, moet je dan gelijk aan een heleboel andere dingen denken die met ditzelfde onderwerp te maken hebben?
Hoe reageert je vriend op jou?
Sowieso even bij de huisarts langs en probeer hem/haar dan, hoe moeilijk ook, jezelf te laten zien hoe je je echt voelt. Dus niet je best doen om alles rustig uit te leggen, maar laat zien in wat voor 'staat' je bent.
maandag 27 december 2010 om 17:32
Ik herken het wel, uit de periode vlak voor ik met een stevige bo thuis kwam te zitten. Ik kon me niet concentreren, en ik had het gevoel of er een windkracht 12 in mijn hoofd woedde. Of mijn gedachten rondwaaiende dakpannen waren.
Ook het gevoel dat ik gek aan het worden was, had ik heel sterk. En boos kon ik al worden omdat ik het verkeerde deksel voor een pan in mijn handen had. Dus inderdaad uit mijn vel kunnen springen omdat iemand het licht had laten branden. oid.
Ik kon ook niet meer slapen, als ik sliep, had ik enorme nachtmerries. Uit eindelijk ben ik twee weken opgenomen geweest op een paaz afdeling om tot rust te komen. Daarna ben ik in therapie gegaan, omdat het wel duidelijk was dat er een aantal dingen in mijn leven moesten veranderen.
Het enige advies wat ik je dan ook kan geven, is naar de huisarts gaan, of de korste weg, de crisisdienst bellen.
Ook het gevoel dat ik gek aan het worden was, had ik heel sterk. En boos kon ik al worden omdat ik het verkeerde deksel voor een pan in mijn handen had. Dus inderdaad uit mijn vel kunnen springen omdat iemand het licht had laten branden. oid.
Ik kon ook niet meer slapen, als ik sliep, had ik enorme nachtmerries. Uit eindelijk ben ik twee weken opgenomen geweest op een paaz afdeling om tot rust te komen. Daarna ben ik in therapie gegaan, omdat het wel duidelijk was dat er een aantal dingen in mijn leven moesten veranderen.
Het enige advies wat ik je dan ook kan geven, is naar de huisarts gaan, of de korste weg, de crisisdienst bellen.
maandag 27 december 2010 om 17:55
Bij mij helpt antipsychotica heel goed. Ik slik de laagste dosering en het geeft me rust in mijn hoofd. Als ik heel veel stress heb en echt niet lukt met welke afleiding ook, slik ik extra.
Als je alles al hebt geprobeerd qua sport, ontspanning dan is dat misschien wel even heel fijn.
Als je alles al hebt geprobeerd qua sport, ontspanning dan is dat misschien wel even heel fijn.
This is not kosher!
maandag 27 december 2010 om 23:22
dinsdag 28 december 2010 om 00:18
Ik zal je een verhaal vertellen over iemand anders.
Jonge gozer, zachtaardig, vriendelijk, behulpzaam, sociaal. Behalve wanneer hij naar een sportwedstrijd keek. Dan was hij in staat de huiskamer in elkaar te slaan, zo veel woede en agressie kwam er dan uit hem.
In therapie kwam de vraag: "Wat is de meest dramatische gebeurtenis geweest in je leven?"
Antwoord: "Ik heb per ongeluk mijn kleine neefje doodgereden."
Hij is nog een tijdje in therapie geweest, maar de agressie was weg na dit antwoord.
Wat ook kan, is dat je hormonen overactief zijn, waardoor je hersenen met je aan de loop gaan. Dat malen kan samenhangen met PMS.
En dat je je te druk maakt over kleine dingen, kan een teken zijn van overspannenheid.
Om erachter te komen wat de oorzaak is, heb je professionele hulp nodig, lijkt mij.
Jonge gozer, zachtaardig, vriendelijk, behulpzaam, sociaal. Behalve wanneer hij naar een sportwedstrijd keek. Dan was hij in staat de huiskamer in elkaar te slaan, zo veel woede en agressie kwam er dan uit hem.
In therapie kwam de vraag: "Wat is de meest dramatische gebeurtenis geweest in je leven?"
Antwoord: "Ik heb per ongeluk mijn kleine neefje doodgereden."
Hij is nog een tijdje in therapie geweest, maar de agressie was weg na dit antwoord.
Wat ook kan, is dat je hormonen overactief zijn, waardoor je hersenen met je aan de loop gaan. Dat malen kan samenhangen met PMS.
En dat je je te druk maakt over kleine dingen, kan een teken zijn van overspannenheid.
Om erachter te komen wat de oorzaak is, heb je professionele hulp nodig, lijkt mij.
Als je niks aardigs te zeggen hebt, kun je ook je mond houden.
dinsdag 28 december 2010 om 00:24
dinsdag 28 december 2010 om 07:40
TO, ik gebruik dat elke avond, laagste dosis.
Misschien kun je met je psychiater overleggen wat voor jou mogelijk is. Ik snap de angst voor verslaving, maar s. is een middel waar je niet steeds meer van nodig hebt.
Deze klachten heb ik al een jaar of 7, natuurlijk heeft dit een oorzaak, maar ik heb vanaf mijn kindertijd al psychische problemen. Ik heb al jarenlang therapie (opnames, dagbehandeling en nu wekelijks gesprekken), het gaat heel erg goed, maar wel als ik mijn medicijnen neem. Daar heb ik vrede mee, ik ben een leuker mens voor anderen, maar vooral voor mezelf.
De opmerking 'dat hebben we allemaal wel eens' moet je denk ik maar langs je heen laten gaan. Deze klachten zijn niet normaal en bagatalliseren van dit probleem maakt dat je je nog onbegrepener voelt.
Daar ben je niet mee geholpen, maar je moet nu wel wat doen.
Ik ben zelf meerdere malen door deze klachten finaal door het lint gegaan, ik werd helemaal gek. Behoorlijk agressief. De schaamte achteraf was erg groot, voelde me schuldig. Dat moet je zien te voorkomen, want het lijkt misschien een opluchting, maar dat is maar heel eventjes.
Heb je nog therapie of gesprekken? Weet iemand dat het slechter met je gaat?
Misschien kun je met je psychiater overleggen wat voor jou mogelijk is. Ik snap de angst voor verslaving, maar s. is een middel waar je niet steeds meer van nodig hebt.
Deze klachten heb ik al een jaar of 7, natuurlijk heeft dit een oorzaak, maar ik heb vanaf mijn kindertijd al psychische problemen. Ik heb al jarenlang therapie (opnames, dagbehandeling en nu wekelijks gesprekken), het gaat heel erg goed, maar wel als ik mijn medicijnen neem. Daar heb ik vrede mee, ik ben een leuker mens voor anderen, maar vooral voor mezelf.
De opmerking 'dat hebben we allemaal wel eens' moet je denk ik maar langs je heen laten gaan. Deze klachten zijn niet normaal en bagatalliseren van dit probleem maakt dat je je nog onbegrepener voelt.
Daar ben je niet mee geholpen, maar je moet nu wel wat doen.
Ik ben zelf meerdere malen door deze klachten finaal door het lint gegaan, ik werd helemaal gek. Behoorlijk agressief. De schaamte achteraf was erg groot, voelde me schuldig. Dat moet je zien te voorkomen, want het lijkt misschien een opluchting, maar dat is maar heel eventjes.
Heb je nog therapie of gesprekken? Weet iemand dat het slechter met je gaat?
This is not kosher!
dinsdag 28 december 2010 om 14:44
Landa: Bij mij was het een burn out, in combinatie met een gecompliceerde ptss. Ik heb een tijdje schematherapie gehad, in een dagbehandeling. Nu krijg ik nog iedere week een keer psychomotore therapie, en een keer gesprekstherapie.
Wat medicijnen betreft, moet je er niet te zwaar aan tillen dat je er afhankelijk van kan worden. Je hebt ze nu gewoon even nodig. Als je een ernstige vorm van reuma hebt, zou je er dan ook problemen mee hebben om dagelijks medicatie te nemen?
Als het jou help om normaal te functioneren?
Verder ben ik het helemaal eens met het verhaal van Wellhello. Dit gevoel is idd niet normaal, en gaat ook niet meer vanzelf over. Sterkte meis.
Wat medicijnen betreft, moet je er niet te zwaar aan tillen dat je er afhankelijk van kan worden. Je hebt ze nu gewoon even nodig. Als je een ernstige vorm van reuma hebt, zou je er dan ook problemen mee hebben om dagelijks medicatie te nemen?
Als het jou help om normaal te functioneren?
Verder ben ik het helemaal eens met het verhaal van Wellhello. Dit gevoel is idd niet normaal, en gaat ook niet meer vanzelf over. Sterkte meis.
woensdag 29 december 2010 om 08:14
goedemorgen!!! ik ben echt blij dat ik hier mijn "probleem"heb neergezet, de reacties doen me wel goed. nu heb ik het gevoel dat ik een beetje begrepen word en ik niet de enige ben met deze klachten.
ik denk ook dat ik heel binnenkort eens bij mijn huisarts aanklop, want ik lijk het steeds minder in de hand te hebben, het begint steeds vaker 's-ochtends al bij het opstaan.niet kunnen beslissen wat ik aan zal trekken, daar woedend over worden, alle dingen die gedaan moeten worden in het huishouden, chaos overal, vooral in mn hoofd of door mn hele lijf. woede!!! op deze manier is leven niet leuk meer.mijn vriend weet ook niet hoe ermee om te gaan, hij is wel heel lief voor me, zegt dat ik mn hoofd leeg moet maken, verstand op nul, maar ja, kon ik dat maar!!!frustrerend.straks rent hij nog gillend bij me weg.
ik denk ook dat ik heel binnenkort eens bij mijn huisarts aanklop, want ik lijk het steeds minder in de hand te hebben, het begint steeds vaker 's-ochtends al bij het opstaan.niet kunnen beslissen wat ik aan zal trekken, daar woedend over worden, alle dingen die gedaan moeten worden in het huishouden, chaos overal, vooral in mn hoofd of door mn hele lijf. woede!!! op deze manier is leven niet leuk meer.mijn vriend weet ook niet hoe ermee om te gaan, hij is wel heel lief voor me, zegt dat ik mn hoofd leeg moet maken, verstand op nul, maar ja, kon ik dat maar!!!frustrerend.straks rent hij nog gillend bij me weg.