Psyche
alle pijlers
impact jeugd op leven nu
donderdag 28 april 2016 om 10:52
Wellicht zijn hier meer ervaringendeskundigen of lotgenoten die mee willen schrijven, maar ik zou wel tips/trics kunnen gebruiken of over hoe andere mensen met ervaringen in hun jeugd omgaan. Ten eerste: ik heb geen ernstig ongelukkige jeugd gehad, ik ben niet mishandeld/misbruikt en materieel zeker niks te kort gekomen. Wel zijn mijn ouders niet altijd handig omgesprongen met met bepaalde dingen.
Bijvoorbeeld: mijn ouders (en een groot deel van mijn verdere familie) zijn eigenlijk alcoholisten, of eigenlijk misschien ook niet, maar wel een problematische relatie met alcohol in ieder geval. Als zolang ik mijn kan herinneren was mijn vader (vaak ook mijn moeder) minimaal 1x in de twee weken dronken. Vader kan redelijk verbaal agressief worden, moeder heeft een keer op mijn kamer geplast en ik heb mijn vader 2x naar het ziekenhuis moeten brengen omdat hij van zijn fiets was gevallen.
Ik weet nu dat dit niet normaal is, maar merk dat ik zelf ook een redelijk problematische relatie heb met alcohol. Tot mijn 20e heb ik geen druppel alcohol gedronken en tot 3/4 jaar geleden dronk ik weinig. Ik merk nu dat ik zelf ook geen maat kan houden, dus probeer maar helemaal niet meer te drinken. Lukt niet altijd, maar een andere oplossing weet ik niet.
Een ander punt: mijn ouders hebben zelf niet gestudeerd. Zelf ben ik hoogbegaafd en was als kind een beetje type nerd/wat meer jongensachtig: weinig interesse in jongens, make -up en uitgaan. Dit is op latere leeftijd wel goed gekomen, maar mijn familie snapt mijn hobbies, zoals filosofie, theater, reizen etc nog steeds niet. Ik wijk(te) af van wat gemiddeld is. Mijn ouders hebben in mijn jeugd vaak gezegd: "leek jij wat meer op xxxxx (nicht)". En de familie van mijn moeder was vaak nog harder qua opmerkingen.
Mijn zelfbeeld is de afgelopen jaren wel wat beter geworden, maar geweldig is het nog niet. Vaak overschreeuw ik mijzelf omdat ik gehoord/gezien wil worden en dat is niet altijd de beste manier.
Ik heb al een keer met een psycholoog hierover gepraat en rationeel weet ik hoe het en ander zit, maar gevoelsmatig wil het er nog niet in. Tegenwoordig heb ik nog maar weinig contact met familie, met mijn ouders is de band redelijk goed. Met hen heb ik over bovenstaande ook goed kunnen praten.
Zijn er meer mensen die iets soortgelijks mee hebben gemaakt? Ik weet dat het 1e wereldproblematiek is, maar het is niet altijd even leuk.
Bijvoorbeeld: mijn ouders (en een groot deel van mijn verdere familie) zijn eigenlijk alcoholisten, of eigenlijk misschien ook niet, maar wel een problematische relatie met alcohol in ieder geval. Als zolang ik mijn kan herinneren was mijn vader (vaak ook mijn moeder) minimaal 1x in de twee weken dronken. Vader kan redelijk verbaal agressief worden, moeder heeft een keer op mijn kamer geplast en ik heb mijn vader 2x naar het ziekenhuis moeten brengen omdat hij van zijn fiets was gevallen.
Ik weet nu dat dit niet normaal is, maar merk dat ik zelf ook een redelijk problematische relatie heb met alcohol. Tot mijn 20e heb ik geen druppel alcohol gedronken en tot 3/4 jaar geleden dronk ik weinig. Ik merk nu dat ik zelf ook geen maat kan houden, dus probeer maar helemaal niet meer te drinken. Lukt niet altijd, maar een andere oplossing weet ik niet.
Een ander punt: mijn ouders hebben zelf niet gestudeerd. Zelf ben ik hoogbegaafd en was als kind een beetje type nerd/wat meer jongensachtig: weinig interesse in jongens, make -up en uitgaan. Dit is op latere leeftijd wel goed gekomen, maar mijn familie snapt mijn hobbies, zoals filosofie, theater, reizen etc nog steeds niet. Ik wijk(te) af van wat gemiddeld is. Mijn ouders hebben in mijn jeugd vaak gezegd: "leek jij wat meer op xxxxx (nicht)". En de familie van mijn moeder was vaak nog harder qua opmerkingen.
Mijn zelfbeeld is de afgelopen jaren wel wat beter geworden, maar geweldig is het nog niet. Vaak overschreeuw ik mijzelf omdat ik gehoord/gezien wil worden en dat is niet altijd de beste manier.
Ik heb al een keer met een psycholoog hierover gepraat en rationeel weet ik hoe het en ander zit, maar gevoelsmatig wil het er nog niet in. Tegenwoordig heb ik nog maar weinig contact met familie, met mijn ouders is de band redelijk goed. Met hen heb ik over bovenstaande ook goed kunnen praten.
Zijn er meer mensen die iets soortgelijks mee hebben gemaakt? Ik weet dat het 1e wereldproblematiek is, maar het is niet altijd even leuk.
donderdag 28 april 2016 om 11:12
donderdag 28 april 2016 om 11:20
donderdag 28 april 2016 om 11:58
quote:kitmir schreef op 28 april 2016 @ 11:20:
Dat is niet bepaald een fijne jeugd die jij beschrijft. Zoek toch hulp bij een psycholoog. Een keer praten met een psycholoog levert niets op. Je zult je daar zo veilig moeten voelen dat je kunt doorvoelen hoe eenzaam en onveilig je waarschijnlijk als kind bent geweest.ja hoor vooral diep gaan graven dan komt er vast wel uit dat ze niet gehecht/welkom, begrepen was. Want dat hoort toch zo tegenwoordig. Geef TO nog maar wat extra bagage en onzekerheid mee. Kan ze tenminste een tijdje vooruit en zich gaan schamen dat ze zich nooit onveilig heeft gevoeld,
Dat is niet bepaald een fijne jeugd die jij beschrijft. Zoek toch hulp bij een psycholoog. Een keer praten met een psycholoog levert niets op. Je zult je daar zo veilig moeten voelen dat je kunt doorvoelen hoe eenzaam en onveilig je waarschijnlijk als kind bent geweest.ja hoor vooral diep gaan graven dan komt er vast wel uit dat ze niet gehecht/welkom, begrepen was. Want dat hoort toch zo tegenwoordig. Geef TO nog maar wat extra bagage en onzekerheid mee. Kan ze tenminste een tijdje vooruit en zich gaan schamen dat ze zich nooit onveilig heeft gevoeld,
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
donderdag 28 april 2016 om 12:03
@Nlies je hoeft niemand af te branden.
Mijn jeugd was voor de rest zeker wel gedeeltelijk veilig en liefdevol, zeker nu ik wat ouder ben realiseer ik dat mijn ouders het naar beste kunnen hebben gedaan. Mijn vader heeft mij ook vaak afgeschermd voor de familie van mijn moeder als het te erg werd. En ze hadden alle vertrouwen in mij qua studie. En qua sport/vriendinnen mocht ik alles, halen/brengen was nooit een probleem.
Maar ja ze begrepen mij vaak niet dat klopt, en dat alcohol gedoe is een vehaal apart. Maar verwijten kan ik ze het niet, ze hebben in hun jeugd en omgeving nooit anders gezien.
Mijn jeugd was voor de rest zeker wel gedeeltelijk veilig en liefdevol, zeker nu ik wat ouder ben realiseer ik dat mijn ouders het naar beste kunnen hebben gedaan. Mijn vader heeft mij ook vaak afgeschermd voor de familie van mijn moeder als het te erg werd. En ze hadden alle vertrouwen in mij qua studie. En qua sport/vriendinnen mocht ik alles, halen/brengen was nooit een probleem.
Maar ja ze begrepen mij vaak niet dat klopt, en dat alcohol gedoe is een vehaal apart. Maar verwijten kan ik ze het niet, ze hebben in hun jeugd en omgeving nooit anders gezien.
donderdag 28 april 2016 om 12:09
lieve to,
hmmm, wat goed dat je hier post..... ik krijg ook het idee dat je het beeld van je ouders in je jeugd wat bagataliseert, ook het feit dat je het aankaart..... doe je dat bewust of onbewust? Ik vind het totaal niet vreemd dat je hier iets mee wil... en knap dat je al ziet dat er zoiets is als denken over je jeugd en voelen...... met een psycholoog praat je vnl en als je wat meer een denker bent kan dat minder effectief zijn,
Sta je er voor open om via je lichaam met deze zaken aan de slag te gaan? dan werk je om het denken heen en kom je direct bij je gevoel. voorbeeld is een haptonoom of cranio sacraal therapeut.
En nee dat betekent niet perse dat je diep gaat graven , er zijn ook methodes die toekomst gericht zijn en recht doen aan jouw gevoel dat je op dit moment niet je volledige potentieel benut.
hmmm, wat goed dat je hier post..... ik krijg ook het idee dat je het beeld van je ouders in je jeugd wat bagataliseert, ook het feit dat je het aankaart..... doe je dat bewust of onbewust? Ik vind het totaal niet vreemd dat je hier iets mee wil... en knap dat je al ziet dat er zoiets is als denken over je jeugd en voelen...... met een psycholoog praat je vnl en als je wat meer een denker bent kan dat minder effectief zijn,
Sta je er voor open om via je lichaam met deze zaken aan de slag te gaan? dan werk je om het denken heen en kom je direct bij je gevoel. voorbeeld is een haptonoom of cranio sacraal therapeut.
En nee dat betekent niet perse dat je diep gaat graven , er zijn ook methodes die toekomst gericht zijn en recht doen aan jouw gevoel dat je op dit moment niet je volledige potentieel benut.
--
donderdag 28 april 2016 om 12:11
Het was niet de bedoeling iemand af te branden, ik bedoelde alleen te zeggen dat je moet oppassen met dingen als : Je zal wel dit of dat in je jeugd gevoeld hebben. En vaak zijn dat dan negatieve dingen. Als degene tegen wie je dat zegt dan niet al te sterk in de schoenen staat (geloof ik van jou niet) zou je die nog dieper de put in kunnen werken. En dat zou jammer zijn.
En daar komt bij dat geschreven tekst maar op 1 manier ontvangen wordt zonder lichaamstaal. intonatie dat soort dingen. Hadden we hier met zijn drieën aan de koffie gezeten, was het allemaal duidelijker geweest denk ik
En daar komt bij dat geschreven tekst maar op 1 manier ontvangen wordt zonder lichaamstaal. intonatie dat soort dingen. Hadden we hier met zijn drieën aan de koffie gezeten, was het allemaal duidelijker geweest denk ik
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
donderdag 28 april 2016 om 12:24
Beste TO, ik hoop dat dit zo genuanceerd overkomt als ik het bedoel. Iedereen heeft bagage, de een meer dan de ander. Mijn man kijkt met alleen maar warmte terug op zijn jeugd, ik heb veel meegemaakt. Het heeft ons beide gevormd. Ik werd zeker in mijn pubertijd en twintiger jaren deels belemmerd door wat ik meegemaakt had. Heb hier ook over gepraat, maar had hetzelfde als jij. Ik kon het prima rationeel verklaren en bespreken. Uiteindelijk heb ik besloten om ermee te stoppen. Je hebt door je verleden bepaalde zwakke punten/kwetsbaarheden. Die gaan niet weg, ze horen bij jou en maken je deels tot wie je bent. Daardoor heb je misschien ook een bepaalde wereldwijsheid, een veerkracht, die degene met een zorgeloze jeugd niet hebben. Misschien kan therapie je helpen ermee om te gaan, maar voor mij was het herkauwen en blijven staren naar het negatieve. Ik werd er niet beter van. Doorgaan met mijn leven hielp mij veel meer. Ínclusief het slechte. Dat gaat niet weg, maar verdient het ook niet om centraal te staan.
donderdag 28 april 2016 om 12:27
@tinfin dat van een haptonoom zou wel eens een goede tip kunnen zijn.
@playingtheangel, dat is wellicht ook een goede. Ik wil er ook niet in blijven hangen, maar mijn jeugd is ook positief geweest. Ik wil niet alleen op het negatieve focussen, mijn ouders hebben het naar beste kunnen gedaan, dat weet ik wel zeker. Ik heb door mijn jeugd zeker ook positieve punten geleerd.
@playingtheangel, dat is wellicht ook een goede. Ik wil er ook niet in blijven hangen, maar mijn jeugd is ook positief geweest. Ik wil niet alleen op het negatieve focussen, mijn ouders hebben het naar beste kunnen gedaan, dat weet ik wel zeker. Ik heb door mijn jeugd zeker ook positieve punten geleerd.
donderdag 28 april 2016 om 12:35
donderdag 28 april 2016 om 12:41
quote:nlies schreef op 28 april 2016 @ 12:35:
Playingtheangel, had je dat niet eerder kunnen schrijven?
Eigenlijk bedoelde ik hetzelfde, maar jij hebt de betere woorden gevonden, had mij wat moeite bespaard, Had ik alleen maar hoeven zeggen dat ik het eens was met jeDankjewel voor het compliment We leven in een echte therapie tijd. Prima voor wie het kan helpen, maar ik zou er alleen maar weer voor kiezen als ik echt zou vastlopen in mijn leven. Verder doe ik verder niet meer aan navelstaren en ben daar veel gelukkiger van geworden
Playingtheangel, had je dat niet eerder kunnen schrijven?
Eigenlijk bedoelde ik hetzelfde, maar jij hebt de betere woorden gevonden, had mij wat moeite bespaard, Had ik alleen maar hoeven zeggen dat ik het eens was met jeDankjewel voor het compliment We leven in een echte therapie tijd. Prima voor wie het kan helpen, maar ik zou er alleen maar weer voor kiezen als ik echt zou vastlopen in mijn leven. Verder doe ik verder niet meer aan navelstaren en ben daar veel gelukkiger van geworden
donderdag 28 april 2016 om 13:23
quote:missmadame schreef op 28 april 2016 @ 12:27:
@tinfin dat van een haptonoom zou wel eens een goede tip kunnen zijn.
@playingtheangel, dat is wellicht ook een goede. Ik wil er ook niet in blijven hangen, maar mijn jeugd is ook positief geweest. Ik wil niet alleen op het negatieve focussen, mijn ouders hebben het naar beste kunnen gedaan, dat weet ik wel zeker. Ik heb door mijn jeugd zeker ook positieve punten geleerd.Je hoeft er ook niet in blijven hangen, je krijgt een dieper inzicht in jezelf en een breder bewustzijn en dat kun je vooral richten op het leven wat je nu leeft, het huidige moment. daarmee voorkom je wellicht juist vastlopen...... veerkracht komt niet gratis mee met problemen, voor veel mensen leid het juist tot meer hardheid en geforceerd weglopen van gevoelens. Veerkracht is iets wat je kan oefenen, en daar speelt het omgaan met gevoelens en het reguleren van emoties een grote rol in. De een lukt dat zelf de ander vraagt daar hulp bij.
@tinfin dat van een haptonoom zou wel eens een goede tip kunnen zijn.
@playingtheangel, dat is wellicht ook een goede. Ik wil er ook niet in blijven hangen, maar mijn jeugd is ook positief geweest. Ik wil niet alleen op het negatieve focussen, mijn ouders hebben het naar beste kunnen gedaan, dat weet ik wel zeker. Ik heb door mijn jeugd zeker ook positieve punten geleerd.Je hoeft er ook niet in blijven hangen, je krijgt een dieper inzicht in jezelf en een breder bewustzijn en dat kun je vooral richten op het leven wat je nu leeft, het huidige moment. daarmee voorkom je wellicht juist vastlopen...... veerkracht komt niet gratis mee met problemen, voor veel mensen leid het juist tot meer hardheid en geforceerd weglopen van gevoelens. Veerkracht is iets wat je kan oefenen, en daar speelt het omgaan met gevoelens en het reguleren van emoties een grote rol in. De een lukt dat zelf de ander vraagt daar hulp bij.
--
donderdag 28 april 2016 om 13:49
ik heb een k*tjeugd gehad inclusief armoede, alcohol, agressie etc.
als puber wel een beetje extreem uit de band gesproken, maar het enige dat ik er nu van overgehouden heb is een enorme zelfstandigheid en als een leeuwin voor mijn gezin staan.
verder laat ik het geen invloed hebben. dat is van toen en nu ben ik
als puber wel een beetje extreem uit de band gesproken, maar het enige dat ik er nu van overgehouden heb is een enorme zelfstandigheid en als een leeuwin voor mijn gezin staan.
verder laat ik het geen invloed hebben. dat is van toen en nu ben ik
En doooooor!
donderdag 28 april 2016 om 13:53
quote:PlayingTheAngel schreef op 28 april 2016 @ 12:24:
Beste TO, ik hoop dat dit zo genuanceerd overkomt als ik het bedoel. Iedereen heeft bagage, de een meer dan de ander. Mijn man kijkt met alleen maar warmte terug op zijn jeugd, ik heb veel meegemaakt. Het heeft ons beide gevormd. Ik werd zeker in mijn pubertijd en twintiger jaren deels belemmerd door wat ik meegemaakt had. Heb hier ook over gepraat, maar had hetzelfde als jij. Ik kon het prima rationeel verklaren en bespreken. Uiteindelijk heb ik besloten om ermee te stoppen. Je hebt door je verleden bepaalde zwakke punten/kwetsbaarheden. Die gaan niet weg, ze horen bij jou en maken je deels tot wie je bent. Daardoor heb je misschien ook een bepaalde wereldwijsheid, een veerkracht, die degene met een zorgeloze jeugd niet hebben. Misschien kan therapie je helpen ermee om te gaan, maar voor mij was het herkauwen en blijven staren naar het negatieve. Ik werd er niet beter van. Doorgaan met mijn leven hielp mij veel meer. Ínclusief het slechte. Dat gaat niet weg, maar verdient het ook niet om centraal te staan.
Precies. En ook de post van Nnlies vind ik wel goed.
Je vader nam het wel degelijk voor je op dus. En het feit dat je vader roept dat hij wil dat jij wat meer op je nicht lijkt, is misschien geen afwijzing van jou, maar een teken van onmacht. Hij beende jou niet bij doordat jij hoofdbegaafd bent en hij dus niet. Dat moet hem ook gefrustreerd hebben, kan mij voorstellen dat je graag met je kind wilt praten over wat haar bezighoudt maar als je er geen zak van begrijpt dat houdt dat stukje snel op. En wat betreft die alcohol, daar gaan mijn haren wel recht van overeind staan (het gedrag van je ouders dan). Mijn man heeft hierdoor een problematische relatie met zijn vader gehad, die man belandde echt in de goot door zijn alcohol gebruik. Mijn man is lang geleden al gewaarschuwd dat hij zijn alcoholgebruik in de hand moest houden, het schijnt erfelijk te kunnen zijn. Geloof mij, zo'n vader is een goed voorbeeld van hoe je het NIET wil. En jij weet van jezelf dat je geen maat kunt houden, stop er dan mee. Of gun je zelf een drankje eens in de zoveel tijd. Ik begrijp het hoofdstuk alcohol sowieso niet, je kunt prima zonder. Ik drink hooguit 2 keer per jaar, ook voordat ik mijn man en dus schoonvader leerde kennen.
Beste TO, ik hoop dat dit zo genuanceerd overkomt als ik het bedoel. Iedereen heeft bagage, de een meer dan de ander. Mijn man kijkt met alleen maar warmte terug op zijn jeugd, ik heb veel meegemaakt. Het heeft ons beide gevormd. Ik werd zeker in mijn pubertijd en twintiger jaren deels belemmerd door wat ik meegemaakt had. Heb hier ook over gepraat, maar had hetzelfde als jij. Ik kon het prima rationeel verklaren en bespreken. Uiteindelijk heb ik besloten om ermee te stoppen. Je hebt door je verleden bepaalde zwakke punten/kwetsbaarheden. Die gaan niet weg, ze horen bij jou en maken je deels tot wie je bent. Daardoor heb je misschien ook een bepaalde wereldwijsheid, een veerkracht, die degene met een zorgeloze jeugd niet hebben. Misschien kan therapie je helpen ermee om te gaan, maar voor mij was het herkauwen en blijven staren naar het negatieve. Ik werd er niet beter van. Doorgaan met mijn leven hielp mij veel meer. Ínclusief het slechte. Dat gaat niet weg, maar verdient het ook niet om centraal te staan.
Precies. En ook de post van Nnlies vind ik wel goed.
Je vader nam het wel degelijk voor je op dus. En het feit dat je vader roept dat hij wil dat jij wat meer op je nicht lijkt, is misschien geen afwijzing van jou, maar een teken van onmacht. Hij beende jou niet bij doordat jij hoofdbegaafd bent en hij dus niet. Dat moet hem ook gefrustreerd hebben, kan mij voorstellen dat je graag met je kind wilt praten over wat haar bezighoudt maar als je er geen zak van begrijpt dat houdt dat stukje snel op. En wat betreft die alcohol, daar gaan mijn haren wel recht van overeind staan (het gedrag van je ouders dan). Mijn man heeft hierdoor een problematische relatie met zijn vader gehad, die man belandde echt in de goot door zijn alcohol gebruik. Mijn man is lang geleden al gewaarschuwd dat hij zijn alcoholgebruik in de hand moest houden, het schijnt erfelijk te kunnen zijn. Geloof mij, zo'n vader is een goed voorbeeld van hoe je het NIET wil. En jij weet van jezelf dat je geen maat kunt houden, stop er dan mee. Of gun je zelf een drankje eens in de zoveel tijd. Ik begrijp het hoofdstuk alcohol sowieso niet, je kunt prima zonder. Ik drink hooguit 2 keer per jaar, ook voordat ik mijn man en dus schoonvader leerde kennen.
donderdag 28 april 2016 om 14:03
Oh en TO, mijn zusje is heel anders dan broertje en ik. Ze is niet van de boeken of het studeren, dat vindt mijn vader lastig. Het sluit minder bij hem aan. Ze lijkt in dat opzicht op zijn eigen zusje. Stiekem zou het misschien willen dat ze meer op ons leek, niet omdat hij zo minder van haar houdt, maar weinig met haar gemeen heeft en niet echt op haar lijkt.
donderdag 28 april 2016 om 14:05
ik zou me eens gaan verdiepen in hoogbegaafdheid . Veel hoogbegaafden vallen buiten de reguliere normen, zijn anders en voelen dat ook zo. Hoogbegaafdheid is ook erfelijk trouwens. Hoe kom je erbij dat je dat bent trouwens? Is het uit een test gekomen oid?
veel hbers zoeken een afleiding voor hun geest en dat kan alcohol zijn. Neiging tot verslaving heeft ook genetische componenten trouwens. Ik zou dus maar uitkijken met alcohol als ik jou was.
Ook rationaliseren is vaak een kenmerk van hele slimme mensen. Er zijn wel netwerken van hb'ers, misschien vind je daar herkenning? Mensa. Facebookgroepen.
veel hbers zoeken een afleiding voor hun geest en dat kan alcohol zijn. Neiging tot verslaving heeft ook genetische componenten trouwens. Ik zou dus maar uitkijken met alcohol als ik jou was.
Ook rationaliseren is vaak een kenmerk van hele slimme mensen. Er zijn wel netwerken van hb'ers, misschien vind je daar herkenning? Mensa. Facebookgroepen.
donderdag 28 april 2016 om 14:12
@rrinkje ik ben getest op de middelbare school en 2 jaar geleden kwam dit uit de mensa-tests. Ik zou niet weten van wie ik dat zou moeten hebben qua erfelijkheid, misschien de vader van mijn vader.
Uitkijken met alcohol snap ik, maar is echt heel lastig in bepaalde situaties. Ik heb drie goede vrienden die ook HB zijn waar ik veel herkenning vind, verder nog niet veel meegedaan en tot nu toe geen behoefte aan.
Uitkijken met alcohol snap ik, maar is echt heel lastig in bepaalde situaties. Ik heb drie goede vrienden die ook HB zijn waar ik veel herkenning vind, verder nog niet veel meegedaan en tot nu toe geen behoefte aan.
donderdag 28 april 2016 om 14:14
quote:missmadame schreef op 28 april 2016 @ 14:12:
Uitkijken met alcohol snap ik, maar is echt heel lastig in bepaalde situaties. Ik heb drie goede vrienden die ook HB zijn waar ik veel herkenning vind, verder nog niet veel meegedaan en tot nu toe geen behoefte aan.Waarom dan? Je kunt toch gewoon nee zeggen? De eerste paar keren vinden ze het gek, maar je kunt ook gewoon gezellig zijn zonder alcohol te moeten drinken. Na een tijdje weten de mensen dat je niet drinkt dus zul je die vraag niet meer krijgen.
Uitkijken met alcohol snap ik, maar is echt heel lastig in bepaalde situaties. Ik heb drie goede vrienden die ook HB zijn waar ik veel herkenning vind, verder nog niet veel meegedaan en tot nu toe geen behoefte aan.Waarom dan? Je kunt toch gewoon nee zeggen? De eerste paar keren vinden ze het gek, maar je kunt ook gewoon gezellig zijn zonder alcohol te moeten drinken. Na een tijdje weten de mensen dat je niet drinkt dus zul je die vraag niet meer krijgen.
donderdag 28 april 2016 om 14:16
@clubmedfan gelukkig liggen mijn ouders niet in de goot en hebben ze hun leven op de rit.
@playingtheangel, natuurlijk is het geen afwijzing, maar het als is als kind niet leuk om te horen.
@broadway knap als het echt geen invloed heeft. Ik wil ook dat het geen invloed heeft op het heden, maar dat heeft het wel. Ik ben niet goed in grenzen aangeven, want dat is lastig voor andere mensen en heb geleerd om mijn mening voor mij te houden want die is "afwijkend" of raar. Gaat nu wel beter, maar dat heb ik toch echt moeten leren.
@playingtheangel, natuurlijk is het geen afwijzing, maar het als is als kind niet leuk om te horen.
@broadway knap als het echt geen invloed heeft. Ik wil ook dat het geen invloed heeft op het heden, maar dat heeft het wel. Ik ben niet goed in grenzen aangeven, want dat is lastig voor andere mensen en heb geleerd om mijn mening voor mij te houden want die is "afwijkend" of raar. Gaat nu wel beter, maar dat heb ik toch echt moeten leren.
woensdag 4 mei 2016 om 13:46
