Psyche
alle pijlers
In de knoop met mijzelf
donderdag 20 juni 2013 om 19:25
Hoi!
Ik lees zo af en toe mee op dit forum, en nu zit ik zelf met een vraag waar ik niet uitkom.
Na een heftige ziekte van 6 jaar, gaat het sinds 2 jaar gelukkig weer een stuk beter. Ik merk alleen wel dat deze 6 jaar waarin ik niet kon vertrouwen op mijn eigen lichaam, veel met mij hebben gedaan. Zo merk ik steeds vaker dat ik totaal niet flexibel ben in het leven. Alles moet op de manier gaan zoals dingen waren afgesproken, als het anders gebeurt wordt ik heel snel boos. Om een voorbeeld te geven, ik was met vriendinnen weg. Ik had met één van hen afgesproken om samen naar het station te fietsen. Toen ik klaar stond, zei zij ineens dat zij nog langer zou blijven. Op dat moment had ik mij er al zo op ingesteld dat we zouden weggaan, dat ik boos werd. Alleen uit ik dat niet op zo'n moment, ik word nors, bot en in mezelf gekeerd. Uiteindelijk ben ik zelf weggegaan en zoals altijd had ik achteraf vreselijk spijt dat ik zo nors had gedaan.
Ik ben het inmiddels wel zat om altijd achteraf mijn excuses te moeten aanbieden, ik wil gewoon niet zo boos worden om nutteloze dingen. Hoe zet ik mezelf hier overheen?
Ik lees zo af en toe mee op dit forum, en nu zit ik zelf met een vraag waar ik niet uitkom.
Na een heftige ziekte van 6 jaar, gaat het sinds 2 jaar gelukkig weer een stuk beter. Ik merk alleen wel dat deze 6 jaar waarin ik niet kon vertrouwen op mijn eigen lichaam, veel met mij hebben gedaan. Zo merk ik steeds vaker dat ik totaal niet flexibel ben in het leven. Alles moet op de manier gaan zoals dingen waren afgesproken, als het anders gebeurt wordt ik heel snel boos. Om een voorbeeld te geven, ik was met vriendinnen weg. Ik had met één van hen afgesproken om samen naar het station te fietsen. Toen ik klaar stond, zei zij ineens dat zij nog langer zou blijven. Op dat moment had ik mij er al zo op ingesteld dat we zouden weggaan, dat ik boos werd. Alleen uit ik dat niet op zo'n moment, ik word nors, bot en in mezelf gekeerd. Uiteindelijk ben ik zelf weggegaan en zoals altijd had ik achteraf vreselijk spijt dat ik zo nors had gedaan.
Ik ben het inmiddels wel zat om altijd achteraf mijn excuses te moeten aanbieden, ik wil gewoon niet zo boos worden om nutteloze dingen. Hoe zet ik mezelf hier overheen?
donderdag 20 juni 2013 om 20:00
Hoi MissGK,
Ik denk niet dat het zo makkelijk is als je schrijft, jezelf er overheen zetten. Het klinkt alsof je nog in een soort van rouw/verwerkingsproces zit door wat je in de afgelopen jaren hebt meegemaakt. Wel eens aan praten met een psycholoog gedacht om te verwerken? Analyse van een leek lijkt het erop of je moeite hebt met de omgang van het niet hebben van controle. Controle over anderen, over je eigen lichaam/gezondheid etc. Maar sowieso denk ik dat als je zoiets meegemaakt hebt, praten met een professional, je kan helpen.
Ik denk niet dat het zo makkelijk is als je schrijft, jezelf er overheen zetten. Het klinkt alsof je nog in een soort van rouw/verwerkingsproces zit door wat je in de afgelopen jaren hebt meegemaakt. Wel eens aan praten met een psycholoog gedacht om te verwerken? Analyse van een leek lijkt het erop of je moeite hebt met de omgang van het niet hebben van controle. Controle over anderen, over je eigen lichaam/gezondheid etc. Maar sowieso denk ik dat als je zoiets meegemaakt hebt, praten met een professional, je kan helpen.
donderdag 20 juni 2013 om 20:13
Hoi Linxy,
Na mijn hersenoperatie heb ik wel traumatherapie (EMDR) gehad. Daar ben ik al zo erg van opgeknapt, dat ik het nu heel moeilijk vind om weer naar een professional te gaan. Ik heb er wel over na gedacht. Ik hoopte alleen dat er een makkelijkere manier was, denk ik
Dankjewel voor je reactie
Na mijn hersenoperatie heb ik wel traumatherapie (EMDR) gehad. Daar ben ik al zo erg van opgeknapt, dat ik het nu heel moeilijk vind om weer naar een professional te gaan. Ik heb er wel over na gedacht. Ik hoopte alleen dat er een makkelijkere manier was, denk ik
Dankjewel voor je reactie
donderdag 20 juni 2013 om 20:13
Het is normaal dat je na een zware periode minder flexibel bent. Troost je, eigenlijk vindt niemand het leuk wanneer dingen niet gaan zoals zij gepland hebben. Ik bijvoorbeeld, wordt nog weleens op een kinderachtige manier boos als iets niet volgens plan gaat, maar beheers me in zo'n geval wel. Het zou nog eens wat zijn als we allemaal gaan stampvoeten als we onze zin niet krijgen. Anyway, hiermee wil ik zeggen dat lang niet iedereen super flexibel is, en dat geeft niet, want niemand is perfect.
Als je merkt dat je nogal snel boos wordt bij een dergelijke verandering, denk dan iets in de trant van '' het is mogelijk dat er iets niet volgens afspraak gaat, het geeft niks. Kan gebeuren. '' Gewoon inprenten dat het niks geeft, tot tien tellen en jezelf doen beseffen dat met nors doen niks bereikt wordt. Hoef je achteraf niet meer je excuses aan te bieden. Vertel ook je vriendinnen hoe je je voelt bij abrupte verandering, leg uit waarom je minder flexibel bent dan zij. Ze hebben vast en zeker begrip voor je situatie.
Als je merkt dat je nogal snel boos wordt bij een dergelijke verandering, denk dan iets in de trant van '' het is mogelijk dat er iets niet volgens afspraak gaat, het geeft niks. Kan gebeuren. '' Gewoon inprenten dat het niks geeft, tot tien tellen en jezelf doen beseffen dat met nors doen niks bereikt wordt. Hoef je achteraf niet meer je excuses aan te bieden. Vertel ook je vriendinnen hoe je je voelt bij abrupte verandering, leg uit waarom je minder flexibel bent dan zij. Ze hebben vast en zeker begrip voor je situatie.
