In de war

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar zal het proberen.

Even in het kort. In 2013 heb ik mijn pleegouders in huis genomen, hier heb ik al een keer over gepost. En dan met name dat dit niet helemaal goed ging, zij zijn dan ook verhuist in augustus 2015. Tijdens dit alles ben ik eind 2014 in de ww beland. In april 2015 ben ik geopereerd aan een hernia, heeft niet geholpen want deze is inmiddels weer terug.



Maar nu het probleem waar het om gaat. Verleden jaar tijdens mijn ww kwam mijn oude manager met het plan om voor ons zelf te beginnen. Zij werd ook ontslagen. Ik moet zeggen dat ik altijd wel een beetje tegen haar op heb gekeken. In de ww is ook niks, en met mijn leeftijd van 51 jaar is kans op werk heel moeilijk.

Dus ik ben akkoord gegaan hiermee, vond het wel een goed plan. Met behoud van ww minus 29% mocht ik starten van het uwv. In november zijn we dus gestart met een bedrijfje. Zij een maand later omdat haar ontslag nog niet verwerkt was. Het is een klein bedrijfje en met zijn tweeën makkelijk te doen.

Vooraf hadden we afgesproken dat ik geen hele dagen op kantoor zou zitten, maar de middagen, dit in verband met mijn 2 honden die ik niet de hele dag alleen wilde laten (tijdens mijn oude baan werkte ik ook maar 6 uur per dag, dit ging net) s'morgens zou ik vanuit huis werken.

Dit was allemaal oke, totdat het even uit de hand liep (stress van beide kanten) en zij het toch beter vond als ik eerder naar kantoor kwam. Ik heb hierin mee ingestemd. Mede door het feit dat zij alles had geïnvesteerd en ik iets terug wilde doen hiervoor (schuldgevoel).

Vanaf november ben ik dus heel druk bezig in het bedrijfje. Maar nu blijkt dat het niet rendabel is voor 2 inkomsten, en ik in mei de ww weer in ga.



"Persoonlijke omstandigheden hebben er op dit moment voor gezorgd dat ik er helemaal doorheen zit. Heb oxazepam gekregen van de huisarts, morfinepleisters omdat de hernia gigantisch aanwezig is, verleden week spuiten in mijn pols heb gehad vanwege een peesontsteking waar ik al een jaar mee liep en financieel gaat het ook niet echt (ik heb dan ook geen inkomsten vanuit het bedrijf, en mijn ww is nu onder het minimum, zij schiet alleen voor wat mijn volledige ww weer aanvult)"



Ik heb van te voren gezegd dat mocht ik de ww weer ingaan, ik haar niet ineens laat vallen en haar best wil ondersteunen, voor niks uiteraard, zodat zij er niet alleen voor staat en om iets terug te doen, want ik moet ook weer op zoek naar een andere baan vanuit de ww.

Nu heb ik het idee dat zij denkt dat ik op dezelfde manier verder ga. Dus de hele dag op kantoor. Dit is niet mijn bedoeling, ik wil haar ondersteunen vanuit huis. Ook omdat ik nu met zeer veel tegenzin de deur uitga s'morgens, om er s'avonds weer in te komen en te zien dat mijn hondjes overal gepist hebben haha. Hier kunnen zij niets aan doen, ze zijn te lang alleen.

Dus haar ondersteunen vanuit huis leek mij nu de beste oplossing. Alleen durf ik dat niet goed aan te geven



Volgende week hebben we een afspraak met de accountant om door te nemen wat de beste oplossing is. Zij heeft al aangegeven dat het wellicht de beste oplossing is om mij voor 5 uur in de week op de loonlijst te zetten. Ik zie hier niets in, omdat ik dan helemaal niets meer te zeggen heb ben ik bang.



Conclusie is dus eigenlijk, ik wil de regie in eigen hand houden maar heb op dit moment de kracht niet om ergens tegen in te gaan. En dan bedoel ik met name het vanuit huis werken.

Ik weet wel dat de investering vanuit haar is gekomen, maar ik heb toch ook geïnvesteerd door middel van mijn werkzaamheden?



Het is nu een beetje een rommeltje in mijn hoofd en kan er niet echt meer helder over nadenken. Ook heb ik gemerkt dat ik mezelf laat overlopen, geen eigen mening meer heb.



Ik weet niet of iemand hier tips over heeft, het is dan ook best ingewikkeld allemaal, en natuurlijk alles in het kort, speelt nog veel meer in mijn hoofd.



Maar ik ben het in ieder geval even kwijt,

Bedankt voor het lezen...



Mar

Thx voor jullie antwoorden.



Ben naar de huisarts geweest, vandaar oxazepam. Psycholoog is geen optie, zit in de basis verzekering dus wordt niet vergoed. Ben wel van plan om volgende week een afspraak te maken met de praktijkondersteuner ggz.

Ik ben mezelf zeer bewust van mijn onvermogen om nee te zeggen helaas

Op dit moment kan ik niet alle verplichtingen naast me neer leggen, daar wil ik wel naar toe werken, als ik nee kan zeggen.

Honden zijn opgevoed, maar van half 10 tot 18 is best lang om alles op te houden.



Beweging heb ik, ik fiets iedere dag naar mijn werk, loop met de honden en doe de nodige oefeningen. Helaas wordt de pijn in mijn rechterbeen steeds erger en dan vooral in de nacht, wat betekend dat inderdaad mijn nachtrust vaak verstoord wordt.



Volgende maand terug in de ww, houdt dus ook in uitschrijven bij VOF bij Kvk.



Het is gewoon allemaal even te veel op dit moment