Psyche
alle pijlers
in de ziektewet?
zondag 5 juli 2015 om 12:03
Hallo allemaal,
Ik zit met een probleem en ik zou graag jullie mening en advies willen.
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan. Ik werk momenteel fulltime en dat wordt voor mij nu steeds lastiger. Ik heb nog geen vast contract en ben erg bang om mijn baan kwijt te raken, het is erg moeilijk om in mijn branche weer nieuw werk te zoeken. En helaas verdient mijn vriend niet zoveel dat we het alleen van zijn salaris kunnen doen.
Ook zijn mijn klachten nogal 'vaag' al zeg ik het zelf, en vind ik het heel erg moeilijk om dit bespreekbaar te maken op het werk.
het zit zo: twee jaar geleden ben ik aan de antidepressiva gegaan, en ben daarmee in november gestopt. Sindsdien kreeg ik last van slapeloze nachten. Ik ben altijd al een moeilijke slaper geweest, en door het stoppen van de medicatie kwam dit even keihard terug. Ik kreeg mirtazipine en cesar therapie om mij beter te leren ontspannen. Dat ging een half jaartje goed.
In april werd het erg druk op het werk waardoor ik ineens goed in elkaar stortte. Ik begon te huilen en kon niet meer stoppen. Ik meldde me ziek en ben een week later weer terug aan het werk gegaan. Ik voelde me toen al schuldig om me ziek te melden, vooral omdat mijn klachten niet echt tastbaar waren. Vanaf dat moment zijn de slapeloze nachten nog erger geworden. Ik kon niet meer inslapen en raakte daardoor ook volkomen in paniek. Gelukkig hadden we een vakantie geboekt en gingen we een mooie reis maken. Ik had echt verwacht dat ik mijzelf daar weer kon herpakken, maar dat liep anders. Ik sliep complete nachten niet. Had mijzelf inmiddels een patroon aangeleerd. Een nacht niet slapen en dan weer 12 uur lang. Ik voelde me zo ellendig, en vooral geestelijk verward. Ik was blij dat ik weer thuis was. De huisarts heeft inmiddels de mirtazipine verhoogt en mij doorwezen naar een psycholoog. Bij haar heb ik inmiddels twee gesprekken gehad. De verhoging van de medicatie moet nog aan slaan, en ik geloof ook dat de gesprekken bij de psycholoog ook werken.. maar dat is natuurlijk niet van de een op de andere dag gebeurd.
Ik slaap inmiddels nog steeds slecht. Ik haal zelden nog een nacht door, maar het naar bed gaan is een ramp. Ik heb er een soort angst voor ontwikkeld. Iedere ochtend gooi ik een sloot koffie naar binnen, voel me nog duf door de medicatie, maar lap mezelf op en ga naar het werk. Afgelopen weken huilend thuis gekomen, zo ellendig voel ik me. Op het werk kan ik me niet concentreren maar zet wel een masker op en ga door (omdat ik zelf denk dat, dat het beste is). Ook ben ik de grappenmaker van de afdeling en lach ik nog steeds veel. Maar niemand weet wat er achter mij schuilt.
Het advies om mij ziek te melden en het rustiger aan te doen kwam daarom hard aan. Misschien zie ik het als een soort van falen, misschien komt het ook omdat ik me niet 'ziek' voel (je kan beter je arm gebroken hebben, dan heb je iets tastbaars). Is doorgaan niet de beste optie? En hoe moet ik dat in godsnaam gaan vertellen op mijn werk? De angst om zonder werk te zitten is ook groot.
Hoop dat jullie mij advies kunnen geven.
Wel heerlijk om alles er even uit te kunnen gooien zeg..
Ik zit met een probleem en ik zou graag jullie mening en advies willen.
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan. Ik werk momenteel fulltime en dat wordt voor mij nu steeds lastiger. Ik heb nog geen vast contract en ben erg bang om mijn baan kwijt te raken, het is erg moeilijk om in mijn branche weer nieuw werk te zoeken. En helaas verdient mijn vriend niet zoveel dat we het alleen van zijn salaris kunnen doen.
Ook zijn mijn klachten nogal 'vaag' al zeg ik het zelf, en vind ik het heel erg moeilijk om dit bespreekbaar te maken op het werk.
het zit zo: twee jaar geleden ben ik aan de antidepressiva gegaan, en ben daarmee in november gestopt. Sindsdien kreeg ik last van slapeloze nachten. Ik ben altijd al een moeilijke slaper geweest, en door het stoppen van de medicatie kwam dit even keihard terug. Ik kreeg mirtazipine en cesar therapie om mij beter te leren ontspannen. Dat ging een half jaartje goed.
In april werd het erg druk op het werk waardoor ik ineens goed in elkaar stortte. Ik begon te huilen en kon niet meer stoppen. Ik meldde me ziek en ben een week later weer terug aan het werk gegaan. Ik voelde me toen al schuldig om me ziek te melden, vooral omdat mijn klachten niet echt tastbaar waren. Vanaf dat moment zijn de slapeloze nachten nog erger geworden. Ik kon niet meer inslapen en raakte daardoor ook volkomen in paniek. Gelukkig hadden we een vakantie geboekt en gingen we een mooie reis maken. Ik had echt verwacht dat ik mijzelf daar weer kon herpakken, maar dat liep anders. Ik sliep complete nachten niet. Had mijzelf inmiddels een patroon aangeleerd. Een nacht niet slapen en dan weer 12 uur lang. Ik voelde me zo ellendig, en vooral geestelijk verward. Ik was blij dat ik weer thuis was. De huisarts heeft inmiddels de mirtazipine verhoogt en mij doorwezen naar een psycholoog. Bij haar heb ik inmiddels twee gesprekken gehad. De verhoging van de medicatie moet nog aan slaan, en ik geloof ook dat de gesprekken bij de psycholoog ook werken.. maar dat is natuurlijk niet van de een op de andere dag gebeurd.
Ik slaap inmiddels nog steeds slecht. Ik haal zelden nog een nacht door, maar het naar bed gaan is een ramp. Ik heb er een soort angst voor ontwikkeld. Iedere ochtend gooi ik een sloot koffie naar binnen, voel me nog duf door de medicatie, maar lap mezelf op en ga naar het werk. Afgelopen weken huilend thuis gekomen, zo ellendig voel ik me. Op het werk kan ik me niet concentreren maar zet wel een masker op en ga door (omdat ik zelf denk dat, dat het beste is). Ook ben ik de grappenmaker van de afdeling en lach ik nog steeds veel. Maar niemand weet wat er achter mij schuilt.
Het advies om mij ziek te melden en het rustiger aan te doen kwam daarom hard aan. Misschien zie ik het als een soort van falen, misschien komt het ook omdat ik me niet 'ziek' voel (je kan beter je arm gebroken hebben, dan heb je iets tastbaars). Is doorgaan niet de beste optie? En hoe moet ik dat in godsnaam gaan vertellen op mijn werk? De angst om zonder werk te zitten is ook groot.
Hoop dat jullie mij advies kunnen geven.
Wel heerlijk om alles er even uit te kunnen gooien zeg..
zondag 5 juli 2015 om 12:07
zondag 5 juli 2015 om 12:07
Waarom ben je in november gestopt met antidepressiva? Heb je afgebouwd?
Ik zou preventief ene afspraak maken met de bedrijfsarts (via je werkgever) ipv je direct ziekmelden. Kijken of je via de bedrijfsarts tot een tijdelijke oplossing kunt komen zoals tijdelijk parttime werken of tijdelijk een lichter takenpakket en daarnaast gedeeltelijk ziek. Zo laat je goede wil zien terwijl je ook aan je herstel werkt.
Ik zou preventief ene afspraak maken met de bedrijfsarts (via je werkgever) ipv je direct ziekmelden. Kijken of je via de bedrijfsarts tot een tijdelijke oplossing kunt komen zoals tijdelijk parttime werken of tijdelijk een lichter takenpakket en daarnaast gedeeltelijk ziek. Zo laat je goede wil zien terwijl je ook aan je herstel werkt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 5 juli 2015 om 12:11
Lijkt me vreselijk om niet te slapen en ik kan me je weerstand heel goed voorstellen om naar bed te gaan. Misschien dat je je gedachtengang op dat moment ook kunt aanpakken. Je gaat naar bed met het idee dat het weer een kutnacht gaat worden. Probeer eens te denken dat je heerlijk gaat slapen en morgen uitgerust wakker wordt. Dat zal de eerste paar nachten misschien niet zo zijn omdat je je ritme hebt verschoven maar wie weet werkt het na een paar keer.
Je hebt geen vast contract en je bent heel bang om je baan te verliezen, begrijpelijk. Maar als jij vanuit het niets ineens omvalt dan zal je leidinggevende zich ook afvragen waarom je dit nooit hebt aangekaart, stukje vertrouwenskwestie.
Ga maandag eens overleggen met je leidinggevende of je bijvoorbeeld gedeeltelijk in de ziektewet kunt en halve dagen ('s middags) werkt. Ik denk dat je werkgever dit initiatief beter zal waarderen dan ineens ziek zijn zonder dat hij/zij op de hoogte is van de achterliggende problematiek.
Succes!
Je hebt geen vast contract en je bent heel bang om je baan te verliezen, begrijpelijk. Maar als jij vanuit het niets ineens omvalt dan zal je leidinggevende zich ook afvragen waarom je dit nooit hebt aangekaart, stukje vertrouwenskwestie.
Ga maandag eens overleggen met je leidinggevende of je bijvoorbeeld gedeeltelijk in de ziektewet kunt en halve dagen ('s middags) werkt. Ik denk dat je werkgever dit initiatief beter zal waarderen dan ineens ziek zijn zonder dat hij/zij op de hoogte is van de achterliggende problematiek.
Succes!
zondag 5 juli 2015 om 12:13
quote:yasmijn schreef op 05 juli 2015 @ 12:06:
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan.
Dit.
Doe dat dan. En schakel desnoods de bedrijfsarts in.
Als je nu doorgaat, ga je steeds dieper het dal in.Helemaal eens. Nu kon je er misschien nog redelijk snel bovenop.
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan.
Dit.
Doe dat dan. En schakel desnoods de bedrijfsarts in.
Als je nu doorgaat, ga je steeds dieper het dal in.Helemaal eens. Nu kon je er misschien nog redelijk snel bovenop.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
zondag 5 juli 2015 om 12:21
quote:yasmijn schreef op 05 juli 2015 @ 12:06:
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan.
Dit.
Doe dat dan. En schakel desnoods de bedrijfsarts in.
Als je nu doorgaat, ga je steeds dieper het dal in.
Dit dus.
Je schrijft dat je bent ingestort en toch een week later weer bent gaan werken. Pas alsjeblieft op jezelf op. Want anders stort je straks definitief in en kun je heel lang niet werken. Sterkte.
Mijn huisarts en psycholoog hebben me aangeraden om de ziektewet in te gaan.
Dit.
Doe dat dan. En schakel desnoods de bedrijfsarts in.
Als je nu doorgaat, ga je steeds dieper het dal in.
Dit dus.
Je schrijft dat je bent ingestort en toch een week later weer bent gaan werken. Pas alsjeblieft op jezelf op. Want anders stort je straks definitief in en kun je heel lang niet werken. Sterkte.
zondag 5 juli 2015 om 12:23
Mooi weer spelen op je werk kost ook allemaal energie, energie die je niet hebt. Wees gewoon jezelf, je hoeft niet mega chagerijnig daar te zitten, maar overcompenseren heeft ook geen zin.
Slaap je op andere momenten van de dag wel beter? Kun je bijv thuis werken? Dan kun ie evt snachts wat werk doen en overdag wat slaap inhalen.
Slaap je op andere momenten van de dag wel beter? Kun je bijv thuis werken? Dan kun ie evt snachts wat werk doen en overdag wat slaap inhalen.
zondag 5 juli 2015 om 12:29
quote:redbuIIetje schreef op 05 juli 2015 @ 12:07:
Ik zou weer aan die pillen gaan als je pas klachten kreeg toen je er mee gestopt was. Zou er niet m'n baan voor op 't spel zetten in elk geval door je langdurig ziek te melden, terwijl je uit ervaring weet dat je je met die pillen wel beter hebt gevoeld.Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.
Ik zou weer aan die pillen gaan als je pas klachten kreeg toen je er mee gestopt was. Zou er niet m'n baan voor op 't spel zetten in elk geval door je langdurig ziek te melden, terwijl je uit ervaring weet dat je je met die pillen wel beter hebt gevoeld.Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.
zondag 5 juli 2015 om 12:33
Tsja, toegeven dat het niet meer gaat omdat je het psychisch niet meer trekt, is heeeeel moeilijk, weet ik helaas uit ervaring. Je moet daarin zelf je grens en het moment bepalen, een ander doet dat niet voor je (hoewel je nu dus wel 2 adviezen hebt) terwijl het met iets lichamelijks voor jezelf en de buitenwereld vaak direct helder is dat werken niet kan en dat je moet herstellen.
Al die overwegingen van dat je baan op het spel staat, je een tijdelijk contract hebt etc, is allemaal wel waar, maar je wordt er net zo goed niet beter van.
Hoewel wij gewend zijn om onze psyche 'in de hand te hebben' en met wilskracht best een hele tijd over grenzen en slapeloosheid en vermoeidheid en paniek heen te gaan, is er op een gegeven moment toch een moment dat je de stekker er uit moet trekken.
Overleg met de bedrijfsarts over minder uren of zelfs een tijdje helemaal geen werk, en ga aan je herstel werken met de psycholoog en medicatie. Als je contract niet verlengd wordt is dat heeel jammer en echt heel ellendig, maar je hebt niet echt een keuze lijkt me.
Als je het wel vol zou kunnen houden, zou je dat immers wel doen.
En er is een vangnet in Nederland. Na afloop van je contract kun je inderdaad in de ziektewet komen. Ellendig en heel vervelend maar soms noodzaak.
Al die overwegingen van dat je baan op het spel staat, je een tijdelijk contract hebt etc, is allemaal wel waar, maar je wordt er net zo goed niet beter van.
Hoewel wij gewend zijn om onze psyche 'in de hand te hebben' en met wilskracht best een hele tijd over grenzen en slapeloosheid en vermoeidheid en paniek heen te gaan, is er op een gegeven moment toch een moment dat je de stekker er uit moet trekken.
Overleg met de bedrijfsarts over minder uren of zelfs een tijdje helemaal geen werk, en ga aan je herstel werken met de psycholoog en medicatie. Als je contract niet verlengd wordt is dat heeel jammer en echt heel ellendig, maar je hebt niet echt een keuze lijkt me.
Als je het wel vol zou kunnen houden, zou je dat immers wel doen.
En er is een vangnet in Nederland. Na afloop van je contract kun je inderdaad in de ziektewet komen. Ellendig en heel vervelend maar soms noodzaak.
zondag 5 juli 2015 om 12:35
Mirtazepine (remeron) is ook gewoon een antidepressiva. Eentje die als bijwerking sneller en veel slapen heeft.
Je kunt wel zeggen dat je niet depressief meer was, maar zonder je gebruikelijke medicatie krijg je duidelijk psychische problemen. De slapeloosheid is daar een symptoom van en niet zozeer de oorzaak (al ontstaat er vaak een onuitwarbaar circeltje van oorzaak en gevolg bij psychische klachten)
Je kunt wel zeggen dat je niet depressief meer was, maar zonder je gebruikelijke medicatie krijg je duidelijk psychische problemen. De slapeloosheid is daar een symptoom van en niet zozeer de oorzaak (al ontstaat er vaak een onuitwarbaar circeltje van oorzaak en gevolg bij psychische klachten)
zondag 5 juli 2015 om 12:35
Als ik jou was zou ik weer beginnen met het antidepressivum.En neem contact op met de bedrijfsarts en praat met hem wat de mogelijkheden zijn.
Ik weet nog goed hoe ik op instorten stond, niet kunnen slapen en de hele dag wel willen huilen.Op zondag had ik al angst om maandag weer naar het werk te moeten. Bij mij ging het helemaal niet meer ondanks medicijnen en therapie. Maar ik ging te lang door terwijl ik voelde dat al mijn energie op was door het vechten tegen de depressie.Uiteindelijk kwam ik in een inrichting terecht.
Meid jij voelt dat je op bent, luister daarnaar.
Ik hoop dat het in de toekomst beter met jou gaat.
Een grote
Ik weet nog goed hoe ik op instorten stond, niet kunnen slapen en de hele dag wel willen huilen.Op zondag had ik al angst om maandag weer naar het werk te moeten. Bij mij ging het helemaal niet meer ondanks medicijnen en therapie. Maar ik ging te lang door terwijl ik voelde dat al mijn energie op was door het vechten tegen de depressie.Uiteindelijk kwam ik in een inrichting terecht.
Meid jij voelt dat je op bent, luister daarnaar.
Ik hoop dat het in de toekomst beter met jou gaat.
Een grote
zondag 5 juli 2015 om 12:38
quote:taraa_88 schreef op 05 juli 2015 @ 12:29:
[...]
Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.Dan zou ik dat gaan proberen voor je ziek te melden. Ziek melden kan altijd nog. Banen liggen niet voor 't oprapen anno nu.
[...]
Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.Dan zou ik dat gaan proberen voor je ziek te melden. Ziek melden kan altijd nog. Banen liggen niet voor 't oprapen anno nu.
Shoot first, ask questions later!
zondag 5 juli 2015 om 12:40
quote:taraa_88 schreef op 05 juli 2015 @ 12:29:
[...]
Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.Een slaapmiddel geven is symptoom bestrijding.En een huis arts kan niet bepalen wat het beste voor je is als je depressief bent. Daar is de psychiater voor. En TO? Ziek worden en zijn is geen falen. Jouw lichaam en geest zijn "op".
[...]
Dit was in eerste instantie ook wat ik wilde. Maar aangezien ik al een hele lange tijd niet meer depressief ben is het slikken van die medicatie zonde, het is alleen het slaapprobleem. Daar is mirtazapine dus voor.. Aldus mijn huisarts.Een slaapmiddel geven is symptoom bestrijding.En een huis arts kan niet bepalen wat het beste voor je is als je depressief bent. Daar is de psychiater voor. En TO? Ziek worden en zijn is geen falen. Jouw lichaam en geest zijn "op".
zondag 5 juli 2015 om 12:46
De kans is wel heel groot dat als je je ziek meldt met dit soort klachten je contract niet verlengd wordt. Volgens mij is de werkgever nu wel aansprakelijk als je ziek uit dienst gaat. Je moet dan meewerken met een re-integratietraject enz.. enz., net zoals een medewerker die nog in dienst is.
Als je je ziek meldt bij het bedrijf waar je werkt, dan volgt er vanzelf een afspraak bij de arbo-arts. Dat gaat via je werkgever en het is niet de bedoeling dat je zelf je ziek meldt bij een bedrijfsarts.
Als je je ziek meldt bij het bedrijf waar je werkt, dan volgt er vanzelf een afspraak bij de arbo-arts. Dat gaat via je werkgever en het is niet de bedoeling dat je zelf je ziek meldt bij een bedrijfsarts.
zondag 5 juli 2015 om 12:52
zondag 5 juli 2015 om 12:55
quote:redbuIIetje schreef op 05 juli 2015 @ 12:07:
Ik zou weer aan die pillen gaan als je pas klachten kreeg toen je er mee gestopt was. Zou er niet m'n baan voor op 't spel zetten in elk geval door je langdurig ziek te melden, terwijl je uit ervaring weet dat je je met die pillen wel beter hebt gevoeld.Persoonlijk zou ik dit ook doen. Dat werkte goed voor je. Sommige mensen zijn er hij gebaat om medicatie te blijven slikken. Ik lees slaapstoornissen, huilbuien, angstig zijn dat zijn toch al uitgebreide klachten.
Ik zou weer aan die pillen gaan als je pas klachten kreeg toen je er mee gestopt was. Zou er niet m'n baan voor op 't spel zetten in elk geval door je langdurig ziek te melden, terwijl je uit ervaring weet dat je je met die pillen wel beter hebt gevoeld.Persoonlijk zou ik dit ook doen. Dat werkte goed voor je. Sommige mensen zijn er hij gebaat om medicatie te blijven slikken. Ik lees slaapstoornissen, huilbuien, angstig zijn dat zijn toch al uitgebreide klachten.
zondag 5 juli 2015 om 12:56
quote:cupcakegirl schreef op 05 juli 2015 @ 12:40:
Wanneer loopt je contact af en moet je dan een vast contract krijgen? ik zou er mijn baan niet voor op het spel zetten.
Als je echt ziek bent, is dat geen keuze. Dat geldt voor lichamelijke ziektes en ook voor psychische ziektes.
Als TO het kan, dan moet ze idd blijven werken. Lijkt me logisch.
Kan ze het niet, omdat haar klachten steeds heftiger worden (en 2 hulpverleners menen dat ze het niet kan) dan houdt het op een gegeven moment toch echt op.
Maar daar kan de bedrijfsarts verder over adviseren.
Wanneer loopt je contact af en moet je dan een vast contract krijgen? ik zou er mijn baan niet voor op het spel zetten.
Als je echt ziek bent, is dat geen keuze. Dat geldt voor lichamelijke ziektes en ook voor psychische ziektes.
Als TO het kan, dan moet ze idd blijven werken. Lijkt me logisch.
Kan ze het niet, omdat haar klachten steeds heftiger worden (en 2 hulpverleners menen dat ze het niet kan) dan houdt het op een gegeven moment toch echt op.
Maar daar kan de bedrijfsarts verder over adviseren.
zondag 5 juli 2015 om 12:57
quote:redbuIIetje schreef op 05 juli 2015 @ 12:52:
Ik zou zeker niet vermelden wat voor ziekte je hebt, omdat werkgevers doorgaans geen risico willen lopen op langdurige uitval bij zulke klachten. Als je 'n weekje wil bijkomen dan zeg je gewoon dat je buikgriep hebt. Daar loopt je contract geen gevaar door.Dat gaat niet als TO naar de bedrijfsarts gaat. Deze zal niet vertellen wat de klachten zijn, maar zal wel kunnen/moeten aangeven hoe en op welke termijn TO weer aan de slag gaat. Als je buikgriep hebt dan zal de werkgever toch echt verwachten dat je er na een weekje weer bent. Gezien de klachten van TO verwacht ik echter niet dat ze binnen een week weer helemaal de oude is.
Ik zou zeker niet vermelden wat voor ziekte je hebt, omdat werkgevers doorgaans geen risico willen lopen op langdurige uitval bij zulke klachten. Als je 'n weekje wil bijkomen dan zeg je gewoon dat je buikgriep hebt. Daar loopt je contract geen gevaar door.Dat gaat niet als TO naar de bedrijfsarts gaat. Deze zal niet vertellen wat de klachten zijn, maar zal wel kunnen/moeten aangeven hoe en op welke termijn TO weer aan de slag gaat. Als je buikgriep hebt dan zal de werkgever toch echt verwachten dat je er na een weekje weer bent. Gezien de klachten van TO verwacht ik echter niet dat ze binnen een week weer helemaal de oude is.
zondag 5 juli 2015 om 13:07
quote:Pientjexxxx schreef op 05 juli 2015 @ 12:57:
[...]
Dat gaat niet als TO naar de bedrijfsarts gaat. Deze zal niet vertellen wat de klachten zijn, maar zal wel kunnen/moeten aangeven hoe en op welke termijn TO weer aan de slag gaat. Als je buikgriep hebt dan zal de werkgever toch echt verwachten dat je er na een weekje weer bent. Gezien de klachten van TO verwacht ik echter niet dat ze binnen een week weer helemaal de oude is.Als ze weer de medicatie gaat slikken waar ze het tot november lekker op deed zal ze vast opknappen. Daarom zou ik me persoonlijk niet langdurig ziekmelden, maar hooguit 'n weekje om bij te komen en dan kun je willekeurig welk onschuldig griepje gebruiken. Je hoeft tijdens 'n weekje ziek tenslotte niet naar 'n bedrijfsarts.
[...]
Dat gaat niet als TO naar de bedrijfsarts gaat. Deze zal niet vertellen wat de klachten zijn, maar zal wel kunnen/moeten aangeven hoe en op welke termijn TO weer aan de slag gaat. Als je buikgriep hebt dan zal de werkgever toch echt verwachten dat je er na een weekje weer bent. Gezien de klachten van TO verwacht ik echter niet dat ze binnen een week weer helemaal de oude is.Als ze weer de medicatie gaat slikken waar ze het tot november lekker op deed zal ze vast opknappen. Daarom zou ik me persoonlijk niet langdurig ziekmelden, maar hooguit 'n weekje om bij te komen en dan kun je willekeurig welk onschuldig griepje gebruiken. Je hoeft tijdens 'n weekje ziek tenslotte niet naar 'n bedrijfsarts.
Shoot first, ask questions later!
zondag 5 juli 2015 om 14:11
Taraa, als ik jouw verhaal lees is het net alsof ik het zelf geschreven heb. Ik worstel qua slaapproblemen en oververmoeidheid en angst om te slapen en slaapmedicatie en hele nachten niet slapen met precies hetzelfde. Zit inmiddels zelf ook helemaal aan de grond, ondanks dat ik in het verleden ook heel veel heb geprobeerd om beter te kunnen slapen. Wat ik nu heb gedaan zijn een paar dingen. Ik ben in gesprek gegaan met mijn leidinggevende ( bij mij speelde werkdruk ook een rol, maar ik heb ook mijn slaapproblemen ter sprake gebracht). We hebben toen afgesproken dat ik langs de bedrijfsarts zou gaan en dat ik tijdelijk wat minder uren zou gaan werken. De bedrijfsarts heeft toen gezegd dat hij dacht aan 3x 6 uur ipv 4/4,5 dagen van 8,5 uur. Dus 50%. Dat is dan een tijdelijke maatregel om mij op korte termijn meer rust te geven. In de overige tijd mag ik dus uitrusten en ga ik aan mijzelf werken door hulp te zoeken. Dat is dan tevens iets wat hopelijk op de lange termijn ook baat gaat geven. Zelf ga ik aan de slag met een haptonoom, een coach en naar het slaap en waakcentrum. Ik laat daarmee dus zien dat ik graag aan de slag wil om tot herstel te komen, ook al denk ik dat mijn slaapproblemen niet zomaar zijn op te lossen. Daar tegenover staat dan dat Ivan mijn werkgever wat rust en ruimte krijg. En 18 uur werken ipv 36 is echt veel fijner voor de rust, maar gevoelsmatig voel ik mij dan minder bezwaard dan als ik helemaal niet zou werken. Enige en niet onbelangrijk verschil met jouw situaties is wel dat ik een vast contract heb, al heb ik bij ons ook mensen die langdurig ziek waren via de achterdeur zien verdwijnen.
