Psyche
alle pijlers
Is dit een vorm van autisme?
donderdag 24 oktober 2013 om 12:27
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 12:19: Want nu is het zo dat hij de hele avond een beetje rare dingen zit te doen, waar de groep hem dan vervolgens weer een beetje belachelijk om zit te maken of grapjes over zit te maken, terwijl hij misschien op iets meer begrip kan rekenen wanneer duidelijk wordt dat hij niet de volledige macht over zijn gedrag heeft ofzo..
Wat een enorm leuke vrienden zijn dat
En jij noemt dat volwassenen? Klinkt eerder als een stel onaardige pubers die lolletjes moeten maken over de rug van een ander.
Stelletje losers.
Wat een enorm leuke vrienden zijn dat
En jij noemt dat volwassenen? Klinkt eerder als een stel onaardige pubers die lolletjes moeten maken over de rug van een ander.
Stelletje losers.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:31
Als dit echt een vriend van je is, moet je gewoon eens met hem praten. Want wat doen jullie nu? Hem waar hij bij is belachelijk maken en achter z'n rug om ook nog eens uitgebreid bespreken wat er allemaal mis is met hem. Dat is geen vriendschap. Probeer hem te helpen of op z'n minst te accepteren en te waarderen wie hij is.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:34
To: zowel jij als wij zijn geen psychiaters en kunnen dus niet, ook niet met informatie van wikipedia of weet ik veel wat, maar met diagnoses gaan strooien.
Een autistische spectrum stoornis of klassiek autisme (dat laatste is die jongen sowieso niet, dan kun je nauwelijks praten..) heeft overigens vooral te maken met moeite hebben met communiceren e.d.
Als iemand in jouw ogen een beetje vreemd is wil het niet perse zeggen dat hij daar moeite mee heeft.
Bovendien, als iemand door welke rede dan ook sommige dingen niet handig doet kan hij of zij daar niet zoveel aan doen....
Ik zou vooral oppassen met maar stempels gaan plakken. Je hebt daar niet voor gestudeerd, punt.
Een autistische spectrum stoornis of klassiek autisme (dat laatste is die jongen sowieso niet, dan kun je nauwelijks praten..) heeft overigens vooral te maken met moeite hebben met communiceren e.d.
Als iemand in jouw ogen een beetje vreemd is wil het niet perse zeggen dat hij daar moeite mee heeft.
Bovendien, als iemand door welke rede dan ook sommige dingen niet handig doet kan hij of zij daar niet zoveel aan doen....
Ik zou vooral oppassen met maar stempels gaan plakken. Je hebt daar niet voor gestudeerd, punt.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:39
Dus jij denkt dat hij zich prettig voelt bij zo gestresst zijn en er best wat aan kan doen?
Lijkt mij dat dit iets is waar hij zelf ook hinder van heeft en dat hij als dat kon zich dus allang anders had gedragen.
Ik zou er dus maar vanuit gaan dat het niet iets is waar hij veel grip op heeft.
En waar dat dan door komt lijkt me helemaal niet belangrijk.
En oh ja, dat bepaald gedrag een excuus zou zijn om lullig te doen is het meest gebruikte excuus van alle pesters. En dat zijn jullie dus ook in mijn ogen. Een stel puberale pestkoppen.
Lijkt mij dat dit iets is waar hij zelf ook hinder van heeft en dat hij als dat kon zich dus allang anders had gedragen.
Ik zou er dus maar vanuit gaan dat het niet iets is waar hij veel grip op heeft.
En waar dat dan door komt lijkt me helemaal niet belangrijk.
En oh ja, dat bepaald gedrag een excuus zou zijn om lullig te doen is het meest gebruikte excuus van alle pesters. En dat zijn jullie dus ook in mijn ogen. Een stel puberale pestkoppen.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:43
Dus als wij zeggen dat het autisme is dan gaan jullie hem eindelijk met respect behandelen. Maar wij kunnen die diagnose helemaal niet stellen op gegevens uit de OP en we zijn daar niet toe bevoegd. Je kunt die jongen toch ook gewoon accpteren zoals hij is zonder er een etiketje op te plakken. Het klinkt wel een beetje als iets afwijkends, dus je kunt misschien jouw gedrag daarop aanpassen, maar verder kun je niet gaan. Kun je dat allemaal niet, dan is het misschien eerlijker naar hem toe om de vriendschap te verbreken.
Ik werk in het onderwijs en soms heb ik ook wel eens bij kind een wat andere aanpak nodig. Lijkt het kind wat autistische trekjes te hebben, dan kan je soms een aanpak gebruiken die je ook bij een autistisch kind gebruikt. Werkt het dan is dat mooi meegenomen, werkt het niet, dan zoek je iets anders. Kan allemaal prima, zonder er een etiketje op te plakken.
Ik werk in het onderwijs en soms heb ik ook wel eens bij kind een wat andere aanpak nodig. Lijkt het kind wat autistische trekjes te hebben, dan kan je soms een aanpak gebruiken die je ook bij een autistisch kind gebruikt. Werkt het dan is dat mooi meegenomen, werkt het niet, dan zoek je iets anders. Kan allemaal prima, zonder er een etiketje op te plakken.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:43
Denk je dat de jongen gelukkig is? Als hij er vrede mee heeft met hoe hij is zou ik er zeker geen gesprek beginnen.
Als je het idee hebt dat hij helemaal niet gelukkig is met de situatie denk ik dat ik er heel voorzichtig over zou beginnen.
Als het jou niet lekker zit hoe de vriendengroep met hem omgaat kun je sowieso in de vriendengroep af en toe een opmerking maken over hoe ze met hem omgaan.
Als je het idee hebt dat hij helemaal niet gelukkig is met de situatie denk ik dat ik er heel voorzichtig over zou beginnen.
Als het jou niet lekker zit hoe de vriendengroep met hem omgaat kun je sowieso in de vriendengroep af en toe een opmerking maken over hoe ze met hem omgaan.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:46
Of hij nou wel of geen autisme heeft maakt toch verder niet uit?
Hij is zoals hij is, een diagnose veranderd daar niks aan. Waarom niet gewoon accepteren en er op inspelen? Bijvoorbeeld als je ziet dat hij nerveus wordt in de auto omdat jullie praten, stop dan gewoon met praten. Of loop met hem mee als hij een rondje gaat halen.
Hij is zoals hij is, een diagnose veranderd daar niks aan. Waarom niet gewoon accepteren en er op inspelen? Bijvoorbeeld als je ziet dat hij nerveus wordt in de auto omdat jullie praten, stop dan gewoon met praten. Of loop met hem mee als hij een rondje gaat halen.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:48
Sommige mensen zijn gewoon anders dan gemiddeld en misschien geldt dat ook voor je vriend. Maar misschien speelt er wel meer, heeft hij bijvoorbeeld extreme faalangst, of heeft z'n moeder zo veel invloed op hem dat hij niet meer wat wat hij wel of misschien er wel heel wat anders. Heb je er wel eens met hem ove gepraat waarom hij zo 'raar' doet?
Dus jullie reactie op hem vind ik eigenlijk best wel heel erg lullig. Je zou hem toch ook gewoon ff kunnen helpen? Hoe moeilijk is het nu om een beetje medeleven te tonen?
Dus jullie reactie op hem vind ik eigenlijk best wel heel erg lullig. Je zou hem toch ook gewoon ff kunnen helpen? Hoe moeilijk is het nu om een beetje medeleven te tonen?
donderdag 24 oktober 2013 om 12:49
quote:sandt schreef op 24 oktober 2013 @ 12:43:
Dus als wij zeggen dat het autisme is dan gaan jullie hem eindelijk met respect behandelen. Maar wij kunnen die diagnose helemaal niet stellen op gegevens uit de OP en we zijn daar niet toe bevoegd. Je kunt die jongen toch ook gewoon accpteren zoals hij is zonder er een etiketje op te plakken. Het klinkt wel een beetje als iets afwijkends, dus je kunt misschien jouw gedrag daarop aanpassen, maar verder kun je niet gaan. Kun je dat allemaal niet, dan is het misschien eerlijker naar hem toe om de vriendschap te verbreken.
Ik werk in het onderwijs en soms heb ik ook wel eens bij kind een wat andere aanpak nodig. Lijkt het kind wat autistische trekjes te hebben, dan kan je soms een aanpak gebruiken die je ook bij een autistisch kind gebruikt. Werkt het dan is dat mooi meegenomen, werkt het niet, dan zoek je iets anders. Kan allemaal prima, zonder er een etiketje op te plakken.
Je moet het ook niet zo serieus nemen. Ik ga helemaal geen stempels plakken, maar ik dacht er is een grote kans dat hier mensen zitten die ook iemand kennen die een beetje zo is, en hoe dat komt, en hoe je er mee omgaat, en hoe zo iemand denkt... En ookal ben je geen psychiater, mensen die ervaring hiermee hebben kunnen me er misschien wat over vertellen zodat ik zijn denkwijze beter kan begrijpen..
Het is in ieder geval een stap om een beetje in hem in te leven, ik ga er niet helemaal een psychiater voor bezoeken, maar ik ben toch wel nieuwsgierig..
Dus als wij zeggen dat het autisme is dan gaan jullie hem eindelijk met respect behandelen. Maar wij kunnen die diagnose helemaal niet stellen op gegevens uit de OP en we zijn daar niet toe bevoegd. Je kunt die jongen toch ook gewoon accpteren zoals hij is zonder er een etiketje op te plakken. Het klinkt wel een beetje als iets afwijkends, dus je kunt misschien jouw gedrag daarop aanpassen, maar verder kun je niet gaan. Kun je dat allemaal niet, dan is het misschien eerlijker naar hem toe om de vriendschap te verbreken.
Ik werk in het onderwijs en soms heb ik ook wel eens bij kind een wat andere aanpak nodig. Lijkt het kind wat autistische trekjes te hebben, dan kan je soms een aanpak gebruiken die je ook bij een autistisch kind gebruikt. Werkt het dan is dat mooi meegenomen, werkt het niet, dan zoek je iets anders. Kan allemaal prima, zonder er een etiketje op te plakken.
Je moet het ook niet zo serieus nemen. Ik ga helemaal geen stempels plakken, maar ik dacht er is een grote kans dat hier mensen zitten die ook iemand kennen die een beetje zo is, en hoe dat komt, en hoe je er mee omgaat, en hoe zo iemand denkt... En ookal ben je geen psychiater, mensen die ervaring hiermee hebben kunnen me er misschien wat over vertellen zodat ik zijn denkwijze beter kan begrijpen..
Het is in ieder geval een stap om een beetje in hem in te leven, ik ga er niet helemaal een psychiater voor bezoeken, maar ik ben toch wel nieuwsgierig..
donderdag 24 oktober 2013 om 12:51
Mijn zoon van nu 22 jaar is een autist maar ik herken weinig in jouw verhaal. Het zit het denk ik ook aan de manier van hoe je sls ouders ermee omgaat. Ik heb hrt idee dat die vriend van jou veel te beschrrmd wordt opgevoed.... zijn prakkie wordt klaargezet. Dat heb ik dus niet mrt mijn zoon gedaan. Hij had angsten maar ik wilde hebben dat hij daarover heen zou komen. Over de drempel dus. Hij vindt alles de 1e keer eng en ik moet nog wel eens een 1e stap voor hem zettn.. Hij woont alweer 2 jaar zelfstandig, heeft zijn rijbewijs, auto en een baan. Maar ik ben degenevgeweest die hem aan de baan heeft geholpen, zijn wonig heeft gevonden, gezorgd dat hij autorijlessen nam en een auto voor hem uitgezocht. Wel zelf betaald natturlijk. Als hij eenmaal over drempel is, dan gaat het ook goed. Hij moet zijn eigen kracht leren zien. Hij zei mij laatst ook dat hij vindt dat hij zo ontzettend gegroeid is en steeds sterker wordt.Thanks mam, zei hij. En het gaat nu ook goed.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:56
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 12:47:
[...]
Nja ik zelf kijk er inderdaad denk ik te oppervlakkig tegenaan. Zelf zie ik hem een beetje als een volwassen vent die de zelfstandigheid heeft van een kind van 13, en ik denk gewoon : Zet je hersens een aan, doe normaal, en je komt al een heel end..
Maar als ik er dieper over nadenk, besef ik dat het zo denk ik inderdaad niet werkt in zijn brein, en dat wij als zijn vrienden te gemakkelijk grapjes maken over de dingen die hij doet, zonder dat we snappen waar zijn gedrag vandaan komt, en dat het met dat begrip al meer zou helpen om ons anders tegenover hem op te gaan stellen..
Wat je allemaal zegt over puberale pestkoppen vind ik ook weer een beetje te heftig hoor. Onder een stel jonge gasten maakt iedereen grapjes over elkaar, maar als je dan zo weinig kunt hebben dat je over een verlaten weg door alle rode stoplichten gaat rijden omdat er wat mensen op de achterbank zitten te praten wat je niet kunt hebben ; Ik denk dat zulk gedrag in elke vriendengroep wel op grapjes kan rekenen , TENZIJ deze vrienden concreet weten hoe het komt dat hij dit gedrag vertoont, dan zal er iets meer begrip voor zijn denk ik..
Maar er zijn denk ik maar weinig vriendengroepen waarin mensen een jongen van 25 die niet in zijn eentje in de tram door de stad durft een aai over zijn bolletje zullen geven hoor, zonder daar grapjes over te maken, tenzij ze echt weten wat er aan de hand is..
Je weet dus hoe hij is? Je weet wat hij kan? Je weet wat hij minder goed kan? Dan kun je daar toch naar handelen, heb je toch geen etiketje voor nodig, alleen respect!
Ik heb hier thuis twee pubers rond lopen en die hebben ook mensen in hun vrienden kring die soms wel eens afwijken van de norm. Daar houden ze meer rekening mee dan jij! Daar helpen we ze ook bij. Gaat toevallig ook over een jongen die wel enigszins autistisch lijkt. Dochter weet al dat ze haar afspraken met de jongen heel duidelijk moet maken. Haar verwachtingen heel duidelijk moet uitspreken en lukt het niet dan vraagt ze soms ons om advies. Misschien heb jij ook wel wat autistische trekjes dat je je zo slecht kunt inleven!
[...]
Nja ik zelf kijk er inderdaad denk ik te oppervlakkig tegenaan. Zelf zie ik hem een beetje als een volwassen vent die de zelfstandigheid heeft van een kind van 13, en ik denk gewoon : Zet je hersens een aan, doe normaal, en je komt al een heel end..
Maar als ik er dieper over nadenk, besef ik dat het zo denk ik inderdaad niet werkt in zijn brein, en dat wij als zijn vrienden te gemakkelijk grapjes maken over de dingen die hij doet, zonder dat we snappen waar zijn gedrag vandaan komt, en dat het met dat begrip al meer zou helpen om ons anders tegenover hem op te gaan stellen..
Wat je allemaal zegt over puberale pestkoppen vind ik ook weer een beetje te heftig hoor. Onder een stel jonge gasten maakt iedereen grapjes over elkaar, maar als je dan zo weinig kunt hebben dat je over een verlaten weg door alle rode stoplichten gaat rijden omdat er wat mensen op de achterbank zitten te praten wat je niet kunt hebben ; Ik denk dat zulk gedrag in elke vriendengroep wel op grapjes kan rekenen , TENZIJ deze vrienden concreet weten hoe het komt dat hij dit gedrag vertoont, dan zal er iets meer begrip voor zijn denk ik..
Maar er zijn denk ik maar weinig vriendengroepen waarin mensen een jongen van 25 die niet in zijn eentje in de tram door de stad durft een aai over zijn bolletje zullen geven hoor, zonder daar grapjes over te maken, tenzij ze echt weten wat er aan de hand is..
Je weet dus hoe hij is? Je weet wat hij kan? Je weet wat hij minder goed kan? Dan kun je daar toch naar handelen, heb je toch geen etiketje voor nodig, alleen respect!
Ik heb hier thuis twee pubers rond lopen en die hebben ook mensen in hun vrienden kring die soms wel eens afwijken van de norm. Daar houden ze meer rekening mee dan jij! Daar helpen we ze ook bij. Gaat toevallig ook over een jongen die wel enigszins autistisch lijkt. Dochter weet al dat ze haar afspraken met de jongen heel duidelijk moet maken. Haar verwachtingen heel duidelijk moet uitspreken en lukt het niet dan vraagt ze soms ons om advies. Misschien heb jij ook wel wat autistische trekjes dat je je zo slecht kunt inleven!
donderdag 24 oktober 2013 om 12:56
Maakt het echt uit of hij een etiket heeft of niet?
Hij is zoals hij is, en of dat nou door autisme komt, of door een overbeschermde opvoeding of door wat dan ook, het zou mooi zijn als hij niet belachelijk gemaakt werd.
Ik vind het sympathiek dat je je er zo in wilt verdiepen, maar ik denk dat het antwoord op je vraag niet uit zou moeten maken.
Hij is zoals hij is, en of dat nou door autisme komt, of door een overbeschermde opvoeding of door wat dan ook, het zou mooi zijn als hij niet belachelijk gemaakt werd.
Ik vind het sympathiek dat je je er zo in wilt verdiepen, maar ik denk dat het antwoord op je vraag niet uit zou moeten maken.
If something didn't work the first time, start getting used to that feeling.
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 24 oktober 2013 om 12:58
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 12:49:
[...]
Je moet het ook niet zo serieus nemen. Ik ga helemaal geen stempels plakken, maar ik dacht er is een grote kans dat hier mensen zitten die ook iemand kennen die een beetje zo is, en hoe dat komt, en hoe je er mee omgaat, en hoe zo iemand denkt... En ookal ben je geen psychiater, mensen die ervaring hiermee hebben kunnen me er misschien wat over vertellen zodat ik zijn denkwijze beter kan begrijpen..
Het is in ieder geval een stap om een beetje in hem in te leven, ik ga er niet helemaal een psychiater voor bezoeken, maar ik ben toch wel nieuwsgierig..Nou jij roept in de openingspost al iets over autisme, jij plakt in je hoofd al een etiketje!
[...]
Je moet het ook niet zo serieus nemen. Ik ga helemaal geen stempels plakken, maar ik dacht er is een grote kans dat hier mensen zitten die ook iemand kennen die een beetje zo is, en hoe dat komt, en hoe je er mee omgaat, en hoe zo iemand denkt... En ookal ben je geen psychiater, mensen die ervaring hiermee hebben kunnen me er misschien wat over vertellen zodat ik zijn denkwijze beter kan begrijpen..
Het is in ieder geval een stap om een beetje in hem in te leven, ik ga er niet helemaal een psychiater voor bezoeken, maar ik ben toch wel nieuwsgierig..Nou jij roept in de openingspost al iets over autisme, jij plakt in je hoofd al een etiketje!
donderdag 24 oktober 2013 om 13:02
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 12:57:
[...]
Tja, ik zal er wel commentaar op krijgen, maar ik denk dat er maar weinig vriendengroepen zijn die iemand van 25 die niet in zijn eentje naar de bar durft te lopen, die niet in zijn eentje in de tram durft, zullen begrijpen.
Zoiets lokt bij heel veel mensen denk ik toch hier en daar een grapje uit, niet alleen bij specifiek mijn ''pestkopperige'' vrienden, alsof het een hele grote uitzondering is dat wij zo reageren ; en ik ken niemand die in dat geval zou zeggen '' ach jongen, ik breng je wel even naar het station als je zelf niet durft'', althans, niet bij een ''normaal'' iemand, want dan denk je : Wat ben jij in hemelsnaam voor figuur dat je dit niet durft, jij moet eens een trap onder je reet krijgen...
Maar als er dus iets aan de hand is waar we niet van weten hoe dat werkt in een brein, kan het iets veranderen misschien..
En dan ben ik echt niet opzoek naar een definitieve ''stempel'' ofzo, maar wat uitleg van iemand die dit (deels) herkent zou fijn zijn...Nou zulke mensen ken ik gelukkig wel, die een ander helpen omdat die ander hulp nodig heeft. Maak ze niks uit of het nou wel een naam heeft of niet! Dus ik zou zeggen zoek andere vrienden want jouw beeld van de wereld klopt niet helemaal met de werkelijkheid. Ik ken overigens ook mensen zoals in jouw vriendengroep zitten. Gelukkig hoef ik die niet tot mijn vriendengroep te rekenen.
[...]
Tja, ik zal er wel commentaar op krijgen, maar ik denk dat er maar weinig vriendengroepen zijn die iemand van 25 die niet in zijn eentje naar de bar durft te lopen, die niet in zijn eentje in de tram durft, zullen begrijpen.
Zoiets lokt bij heel veel mensen denk ik toch hier en daar een grapje uit, niet alleen bij specifiek mijn ''pestkopperige'' vrienden, alsof het een hele grote uitzondering is dat wij zo reageren ; en ik ken niemand die in dat geval zou zeggen '' ach jongen, ik breng je wel even naar het station als je zelf niet durft'', althans, niet bij een ''normaal'' iemand, want dan denk je : Wat ben jij in hemelsnaam voor figuur dat je dit niet durft, jij moet eens een trap onder je reet krijgen...
Maar als er dus iets aan de hand is waar we niet van weten hoe dat werkt in een brein, kan het iets veranderen misschien..
En dan ben ik echt niet opzoek naar een definitieve ''stempel'' ofzo, maar wat uitleg van iemand die dit (deels) herkent zou fijn zijn...Nou zulke mensen ken ik gelukkig wel, die een ander helpen omdat die ander hulp nodig heeft. Maak ze niks uit of het nou wel een naam heeft of niet! Dus ik zou zeggen zoek andere vrienden want jouw beeld van de wereld klopt niet helemaal met de werkelijkheid. Ik ken overigens ook mensen zoals in jouw vriendengroep zitten. Gelukkig hoef ik die niet tot mijn vriendengroep te rekenen.
donderdag 24 oktober 2013 om 13:03
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 12:57:
[...]
Tja, ik zal er wel commentaar op krijgen, maar ik denk dat er maar weinig vriendengroepen zijn die iemand van 25 die niet in zijn eentje naar de bar durft te lopen, die niet in zijn eentje in de tram durft, zullen begrijpen.
Zoiets lokt bij heel veel mensen denk ik toch hier en daar een grapje uit, niet alleen bij specifiek mijn ''pestkopperige'' vrienden, alsof het een hele grote uitzondering is dat wij zo reageren ; en ik ken niemand die in dat geval zou zeggen '' ach jongen, ik breng je wel even naar het station als je zelf niet durft'', althans, niet bij een ''normaal'' iemand, want dan denk je : Wat ben jij in hemelsnaam voor figuur dat je dit niet durft, jij moet eens een trap onder je reet krijgen...
Maar als er dus iets aan de hand is waar we niet van weten hoe dat werkt in een brein, kan het iets veranderen misschien..
En dan ben ik echt niet opzoek naar een definitieve ''stempel'' ofzo, maar wat uitleg van iemand die dit (deels) herkent zou fijn zijn...
Ik begrijp het wel, maar ik vind het ook jammer dat het vaak zo gaat.
Mijn beide zoons hebben een vorm van autisme en ja, ik herken wel het een en ander uit jouw verhaal in je OP. En ik kan alleen maar hopen dat mijn zoons mensen om zich heen treffen die ze willen steunen en niet uitlachen.
Daarvoor zal hun stempel wel kunnen helpen denk ik. Hoop ik.
Kun je met de rest van de vriendengroep hier een keer over praten, dat jullie die 'rare vriend' es niet meer uitlachen maar gaan helpen?
[...]
Tja, ik zal er wel commentaar op krijgen, maar ik denk dat er maar weinig vriendengroepen zijn die iemand van 25 die niet in zijn eentje naar de bar durft te lopen, die niet in zijn eentje in de tram durft, zullen begrijpen.
Zoiets lokt bij heel veel mensen denk ik toch hier en daar een grapje uit, niet alleen bij specifiek mijn ''pestkopperige'' vrienden, alsof het een hele grote uitzondering is dat wij zo reageren ; en ik ken niemand die in dat geval zou zeggen '' ach jongen, ik breng je wel even naar het station als je zelf niet durft'', althans, niet bij een ''normaal'' iemand, want dan denk je : Wat ben jij in hemelsnaam voor figuur dat je dit niet durft, jij moet eens een trap onder je reet krijgen...
Maar als er dus iets aan de hand is waar we niet van weten hoe dat werkt in een brein, kan het iets veranderen misschien..
En dan ben ik echt niet opzoek naar een definitieve ''stempel'' ofzo, maar wat uitleg van iemand die dit (deels) herkent zou fijn zijn...
Ik begrijp het wel, maar ik vind het ook jammer dat het vaak zo gaat.
Mijn beide zoons hebben een vorm van autisme en ja, ik herken wel het een en ander uit jouw verhaal in je OP. En ik kan alleen maar hopen dat mijn zoons mensen om zich heen treffen die ze willen steunen en niet uitlachen.
Daarvoor zal hun stempel wel kunnen helpen denk ik. Hoop ik.
Kun je met de rest van de vriendengroep hier een keer over praten, dat jullie die 'rare vriend' es niet meer uitlachen maar gaan helpen?
If something didn't work the first time, start getting used to that feeling.
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 24 oktober 2013 om 13:04
Oke, je hebt je verhaal nu al meerdere keren verteld. Hij heeft rare dingen gedaan en daar hebben jullie fijn om gelachen. Maar bij jou is het gevoel ontstaan dat er wellicht iets meer aan de hand is en het daarom wel eens een idee zou kunnen zijn je vriend wat minder belachelijk te maken. Mooi, dat is een goede gedachte. Nu lijkt het me, na wat verschillende reacties hier, duidelijk dat de kans klein is dat iemand gaat roepen 'oh ja, mijn buurjongen/zoon/vriend is precies zo en de aandoening heet..... Dit topic hier openen was een kleine stap in de goede richting, je hebt de moeite genomen er iets mee te doen, maar hier ga je geen oplossing vinden. Dus, wat moet jij doen: met die vriend gaan praten!
