Psyche
alle pijlers
Is het leven maakbaar?
zondag 15 juni 2014 om 19:44
Is het leven maakbaar? Ik houd mij de laatste tijd veel bezig met deze vraag en ben benieuwd hoe jullie daar over denken. Op zoek naar nieuwe inzichten waarom het leven wel of niet maakbaar zou kunnen zijn. Ik vind het een interessant onderwerp.
Ik denk dat het leven grotendeels wel maakbaar is. Je kunt zelf iedere dag de juiste keuzes maken voor het hetgeen jij wil. Als je niet gezond genoeg eet en te dun of te dik bent, heb je de keuze om gezonder te gaan eten. Als je rookt of overmatig drinkt, heb je de keuze om daarmee te stoppen. Als je graag wil leren over geschiedenis, dan heb je de keuze om daarover te gaan lezen. Zo kan iedereen op zijn of haar eigen manier succesvol zijn volgens mij. Volgens mij heeft in principe iedereen de mogelijkheden in zich om op hun eigen manier succesvol te zijn.
Natuurlijk zijn er dingen die je kunnen overkomen, zoals ziekte of andere tegenslagen waar je geen invloed op hebt. Maar volgens mij heb je op het overgrote gedeelte wél invloed. En zouden mensen meer uit zichzelf kunnen halen, als ze de juiste keuzes maken op de gebieden waar zij wel invloed op hebben.
Overigens besef ik mij maar al te goed dat het moeilijk kan zijn om de juiste keuze te maken. Een frikandel speciaal is eten is vaak verleidelijker dan een appel eten. Op de bank hangen na een lange vermoeiende werkdag is vaak verleidelijker dan een rondje hardlopen na het eten. Het is vaak fijner om direct naar huis te gaan na werktijd in plaats over te werken voor je carrière. Waarom neigen je hersenen dan naar de 'slechte' keuze, terwijl je hersenen weten wat de juiste keuze is?
Ik ben benieuwd hoe jullie erover denken.
Ik denk dat het leven grotendeels wel maakbaar is. Je kunt zelf iedere dag de juiste keuzes maken voor het hetgeen jij wil. Als je niet gezond genoeg eet en te dun of te dik bent, heb je de keuze om gezonder te gaan eten. Als je rookt of overmatig drinkt, heb je de keuze om daarmee te stoppen. Als je graag wil leren over geschiedenis, dan heb je de keuze om daarover te gaan lezen. Zo kan iedereen op zijn of haar eigen manier succesvol zijn volgens mij. Volgens mij heeft in principe iedereen de mogelijkheden in zich om op hun eigen manier succesvol te zijn.
Natuurlijk zijn er dingen die je kunnen overkomen, zoals ziekte of andere tegenslagen waar je geen invloed op hebt. Maar volgens mij heb je op het overgrote gedeelte wél invloed. En zouden mensen meer uit zichzelf kunnen halen, als ze de juiste keuzes maken op de gebieden waar zij wel invloed op hebben.
Overigens besef ik mij maar al te goed dat het moeilijk kan zijn om de juiste keuze te maken. Een frikandel speciaal is eten is vaak verleidelijker dan een appel eten. Op de bank hangen na een lange vermoeiende werkdag is vaak verleidelijker dan een rondje hardlopen na het eten. Het is vaak fijner om direct naar huis te gaan na werktijd in plaats over te werken voor je carrière. Waarom neigen je hersenen dan naar de 'slechte' keuze, terwijl je hersenen weten wat de juiste keuze is?
Ik ben benieuwd hoe jullie erover denken.
maandag 16 juni 2014 om 09:56
quote:netniet schreef op 16 juni 2014 @ 09:22:
Goh, dat is toevallig dat ik dit hier lees, ik zit sinds zaterdag regelmatig aan iemand te denken. Zaterdag had ik een dagje uit met een groep mensen waarvan ik de meesten niet ken. Tijdens de barbecue zat er een vrouw naast me aan tafel. We kregen een gesprek en er was een klik. Ze vertelde me dat zij als kind samen met 2 jongere zusjes is grootgebracht door zwaar alcoholistische ouders. Veel huiselijk geweld en mishandelingen, agressie, geldgebrek ( ze was er als kind bij dat haar moeder haar trouwring ging verkopen en toen gelijk door ging naar de winkel om bier te kopen). Ze moest als kleuter naar de winkel om bier voor haar moeder te kopen.
Ze vertelde me hoe ze als kind zag dat haar zusje van toen 3 in een agressieve dronken bui van haar vader het aanrecht af werd geslagen waar dat kind op zat.Ze heeft met haar moeder in een opvanghuis gezeten. Enzovoort, enzovoort. Ik was diep onder de indruk. Op haar dertigste is ze zich gaan ontwikkelen, allerlei opleidingen gevolgd en nu werkt ze bij de provincie ( welke zeg ik niet vanwege haar privacy) in een heel hoge functie. Het contact heeft ze verbroken met haar ouders en ze heeft gelukkig een heel goed huwelijk en een hele lieve schoonfamilie. Ik ben hier erg van onder de indruk en heb een diep respect voor deze vrouw.
Wat vreselijk voor dat zij dat allemaal mee heeft moeten maken. Ik denk dat je gesproken hebt met een hele sterke vrouw. Een vrouw die ondanks haar nare tegenwerkende omstandigheden iets van het leven heeft kunnen maken. Zij mag oprecht trots op haarzelf zijn.
Maar ook de mensen waarbij het niet lukt mogen trots zijn. Niet iedereen is er sterk genoeg voor om er zo mee om te gaan. Dat betekent echter niet dat zij minder waardevol zijn als mens.
Goh, dat is toevallig dat ik dit hier lees, ik zit sinds zaterdag regelmatig aan iemand te denken. Zaterdag had ik een dagje uit met een groep mensen waarvan ik de meesten niet ken. Tijdens de barbecue zat er een vrouw naast me aan tafel. We kregen een gesprek en er was een klik. Ze vertelde me dat zij als kind samen met 2 jongere zusjes is grootgebracht door zwaar alcoholistische ouders. Veel huiselijk geweld en mishandelingen, agressie, geldgebrek ( ze was er als kind bij dat haar moeder haar trouwring ging verkopen en toen gelijk door ging naar de winkel om bier te kopen). Ze moest als kleuter naar de winkel om bier voor haar moeder te kopen.
Ze vertelde me hoe ze als kind zag dat haar zusje van toen 3 in een agressieve dronken bui van haar vader het aanrecht af werd geslagen waar dat kind op zat.Ze heeft met haar moeder in een opvanghuis gezeten. Enzovoort, enzovoort. Ik was diep onder de indruk. Op haar dertigste is ze zich gaan ontwikkelen, allerlei opleidingen gevolgd en nu werkt ze bij de provincie ( welke zeg ik niet vanwege haar privacy) in een heel hoge functie. Het contact heeft ze verbroken met haar ouders en ze heeft gelukkig een heel goed huwelijk en een hele lieve schoonfamilie. Ik ben hier erg van onder de indruk en heb een diep respect voor deze vrouw.
Wat vreselijk voor dat zij dat allemaal mee heeft moeten maken. Ik denk dat je gesproken hebt met een hele sterke vrouw. Een vrouw die ondanks haar nare tegenwerkende omstandigheden iets van het leven heeft kunnen maken. Zij mag oprecht trots op haarzelf zijn.
Maar ook de mensen waarbij het niet lukt mogen trots zijn. Niet iedereen is er sterk genoeg voor om er zo mee om te gaan. Dat betekent echter niet dat zij minder waardevol zijn als mens.
maandag 16 juni 2014 om 10:04
Maar wat heeft dit allemaal met je op te maken?
Het lijkt wel alsof je niet alleen vindt dat je te dik bent ,maar óók nog eens dat je gefaald hebt ,want het leven is immers maakbaar.
In mijn ogen is het leven verre van maakbaar. Je hebt best veel invloed op dingen, dat wel. Maar waar je geboren bent, je genen, je persoonlijkheid, je jeugd, daar heb je al geen invloed op.
Daarnaast gaan hersenen automatisch vaak voor korte termijnbevrediging: reep chocola boven een appel en een rondje hardlopen, want chocola zorgt voor een direct bevredigend gevoel door de stoffen en suikers erin, binnen 1 minuut al, en bij de appel en hardlopen zul je pas wat later effect merken. Dat is lange termijn.
En nu staat niet iedereen altijd even sterk in zijn schoenen. Stress zorgt dat mensen sneller ongezonde keuzes maken bijvoorbeeld, meer voor korte termijn winst gaan, dus de chocola ipv de appel. Wat uiteindelijk zorgt voor meer stress, wat weer zorgt voor slechtere keuzes.
Armoede is ook zo'n ding: eigen schuld dikke bult wordt vaak geroepen. Maar mensen die arm zijn maken bewezen slechtere keuzes door de stress waar ze in zitten. Niet doordat ze dom of lui zijn, gewoon omdat na een lange periode van stress en armoede je hersenen anders gaan werken. Je maakt slechtere keuzes, waardoor je nog armer wordt.
Het is niet zo dat je een daar een willoos slachtoffer van bent hoor, er is wel iets tegen te doen, maar je maakt niet alleen keuzes op basis van wilskracht en ratio. Er spelen veel meer dingen mee. Plus dat wilskracht iets is wat op kan raken, als je het teveel en te lang gebruikt ga je het niet redden, dus heb je andere strategieën nodig om te bereiken wat je wilt.
'Gewoon niet meer roken/snacken' is geen oplossing, want dan raakt je wilskracht op een gegeven moment op. Bedenken wat je ipv roken en snacken kunt doen werkt beter, nadenken over lastige momenten, nadenken over alternatieven, opschrijven waar je het voor doet, dat zijn allemaal hulpmiddelen om je wilskracht wat te ontzien.
Dus het leven is tot op zekere hoogte maakbaar, maar in praktijk is niemand zo sterk en knap dat hij altijd alleen maar goede keuzes maakt, zeker in slechte omstandigheden niet.
Het lijkt wel alsof je niet alleen vindt dat je te dik bent ,maar óók nog eens dat je gefaald hebt ,want het leven is immers maakbaar.
In mijn ogen is het leven verre van maakbaar. Je hebt best veel invloed op dingen, dat wel. Maar waar je geboren bent, je genen, je persoonlijkheid, je jeugd, daar heb je al geen invloed op.
Daarnaast gaan hersenen automatisch vaak voor korte termijnbevrediging: reep chocola boven een appel en een rondje hardlopen, want chocola zorgt voor een direct bevredigend gevoel door de stoffen en suikers erin, binnen 1 minuut al, en bij de appel en hardlopen zul je pas wat later effect merken. Dat is lange termijn.
En nu staat niet iedereen altijd even sterk in zijn schoenen. Stress zorgt dat mensen sneller ongezonde keuzes maken bijvoorbeeld, meer voor korte termijn winst gaan, dus de chocola ipv de appel. Wat uiteindelijk zorgt voor meer stress, wat weer zorgt voor slechtere keuzes.
Armoede is ook zo'n ding: eigen schuld dikke bult wordt vaak geroepen. Maar mensen die arm zijn maken bewezen slechtere keuzes door de stress waar ze in zitten. Niet doordat ze dom of lui zijn, gewoon omdat na een lange periode van stress en armoede je hersenen anders gaan werken. Je maakt slechtere keuzes, waardoor je nog armer wordt.
Het is niet zo dat je een daar een willoos slachtoffer van bent hoor, er is wel iets tegen te doen, maar je maakt niet alleen keuzes op basis van wilskracht en ratio. Er spelen veel meer dingen mee. Plus dat wilskracht iets is wat op kan raken, als je het teveel en te lang gebruikt ga je het niet redden, dus heb je andere strategieën nodig om te bereiken wat je wilt.
'Gewoon niet meer roken/snacken' is geen oplossing, want dan raakt je wilskracht op een gegeven moment op. Bedenken wat je ipv roken en snacken kunt doen werkt beter, nadenken over lastige momenten, nadenken over alternatieven, opschrijven waar je het voor doet, dat zijn allemaal hulpmiddelen om je wilskracht wat te ontzien.
Dus het leven is tot op zekere hoogte maakbaar, maar in praktijk is niemand zo sterk en knap dat hij altijd alleen maar goede keuzes maakt, zeker in slechte omstandigheden niet.
maandag 16 juni 2014 om 10:41
Schnitzels, het leven zelf is niet maakbaar.
Hoe jij met het geluk en ongeluk wat jij voor jouw kiezen krijgt omgaat heb jij wel in de hand.
Jij zegt dat jij zelfverzekerd was toen jij slank was, jezelf hebt beloont met eten tot jij overgewicht had en dat jij jouw lichaam nu niet meer kunt accepteren.
Waarom waardeer jij jezelf via eten?
Hoe jij met het geluk en ongeluk wat jij voor jouw kiezen krijgt omgaat heb jij wel in de hand.
Jij zegt dat jij zelfverzekerd was toen jij slank was, jezelf hebt beloont met eten tot jij overgewicht had en dat jij jouw lichaam nu niet meer kunt accepteren.
Waarom waardeer jij jezelf via eten?
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 16 juni 2014 om 10:42
Ik vind hoe jij het beschrijft in je op erg kortzichtig. Ik ben heel veel aangekomen toen ik depressief was. Waardoor werd ik depressief ik had mijn moeder jong verloren, met mijn vader kon ik niet door 1 deur, ik heb add waardoor concentreren op school onmogelijk is en ik keer op keer faalde ondanks dat ik het verschrikkelijk graag wilde. Ik heb nooit bewust de keuze gemaakt nu ga ik ongezond eten en word ik dik, ik had elke dag behoefte aan troep wat hetzelfde voelde als die vreselijke cravings tijdens de zwangerschap. Ik moest elke dag slechte dingen etej om mij een beetje goed te voelen. Oke ik had eerder naar de psycholoog moeten gaan en uiteindelijk heb ik zelf de keuze gemaakt om er niks aan te doen en het te lang toe te laten maar goed die kracht had ik op dat moment niet omdat ik toch geen vertrouwen had in de toekomst. Wat boeide het allemaal? Na mijn depressie heb ik nooit meer op die manier last gehad van die geeuwhonger. En ik weet zeker dat ik zodra ik ben afgevallen nooit meer te dik zou worden als ik dar nooit terug krijg. Helaas heb ik nog niet genoeg kunnen afvallen, ik werd vlak na mijn depressie zwanger. Kindje verloren met 23 weken zwangerschap. Ik at gezond, nam mijn vitamines in en vermeed alles wat slecht zou zijn voor zwangeren. 10 weken later was ik weer zwanger. Weer deed ik alles wat ik moest doen, weer kindje verloren nu met net geen 24 weken. Toen 6 maanden niet zwanger geweesr proberen af te vallen tussen alle vreselijke rouw en onzekerheid voor de toekomst door. Heb veel bewogen en gezond gegeten en ben toch wat kilo's afgevallen. Maar heb nog een hele weg te gaan. Toen weer zwanger en nu bijna 22 weken zwanger dus hopelijk kan ik zeker nog vier maanden niet afvallen
Ik doe kei en keihard mijn best om positief in het leven te staan. Maar de constante angst en de rotgevoelens houden de overhand. Ik ben ondanks het verlies nooit meer depressief geworden. Maar ben nog altijd bang om weer depressief te worden. En ondanks dat ik ben afgevallen en toen wel goede keuzes kon maken ben ik heel bang dat die cravings weer terug komen. Wat gelukkig al jaren niet zo is gelukkig. Ik weet niet hoe ik daar tegen moet vechten hoor.
Ik vins het altijd onwijs vervelend dat mensen maar vinden dat ik wat harder mijn best noet doen. Dat ik een schop onder mijn kont nodig heb. Dat ik het allemaal zelf in de hand heb. Mensen zien niet wat voor strijd ik dagelijks met mezelf voer. Al is het alleen al op het gebied van eten. Ik haat mijn lichaam hoe het nu is, ik kan niet wachten om weer op mijn oude gewicht te zijn. En met school ik wou dat ik mijn opleiding had afgemaakt. En nu een leuke baan had gehad. Wie neemt nou echt de bewuste keuze om verkeerde keuzes te maken?? Iedereen wilt gelukkig zijn en zich fijn voelen.
Ik doe kei en keihard mijn best om positief in het leven te staan. Maar de constante angst en de rotgevoelens houden de overhand. Ik ben ondanks het verlies nooit meer depressief geworden. Maar ben nog altijd bang om weer depressief te worden. En ondanks dat ik ben afgevallen en toen wel goede keuzes kon maken ben ik heel bang dat die cravings weer terug komen. Wat gelukkig al jaren niet zo is gelukkig. Ik weet niet hoe ik daar tegen moet vechten hoor.
Ik vins het altijd onwijs vervelend dat mensen maar vinden dat ik wat harder mijn best noet doen. Dat ik een schop onder mijn kont nodig heb. Dat ik het allemaal zelf in de hand heb. Mensen zien niet wat voor strijd ik dagelijks met mezelf voer. Al is het alleen al op het gebied van eten. Ik haat mijn lichaam hoe het nu is, ik kan niet wachten om weer op mijn oude gewicht te zijn. En met school ik wou dat ik mijn opleiding had afgemaakt. En nu een leuke baan had gehad. Wie neemt nou echt de bewuste keuze om verkeerde keuzes te maken?? Iedereen wilt gelukkig zijn en zich fijn voelen.
maandag 16 juni 2014 om 10:44
Quote: "Het is echter niet zo dat ik nog maar een jaar te leven heb. Tenminste, daar ga ik niet van uit. Ik ben vandaag de dag 30 jaren jong en hoop dat ik nog even mee mag doen in het leven, want ondanks dat ik me soms teleurgesteld voel, zit ik 80% van de tijd gewoon prima in mijn vel. Het is alleen vervelend dat die 20% van mijn tijd zo’n grote invloed heeft op mijn leven."
Als je kijkt naar de titel van je topic en naar de reacties dan weet je ondertussen dat het leven niet maakbaar is. Je gaat er zonder meer vanuit dat je je leven nog voor je hebt liggen en het dus legitiem is om ongelukkig te zijn met 30 kilo. Maar de waarheid is dat je helemaal niet weet wat er voor je ligt, en als je van mening bent dat die 30 kilo niet cruciaal zijn als het je laatste jaar op aarde zou zijn, dan moet je je toch nog maar eens achter de oren krabben.
Als je kijkt naar de titel van je topic en naar de reacties dan weet je ondertussen dat het leven niet maakbaar is. Je gaat er zonder meer vanuit dat je je leven nog voor je hebt liggen en het dus legitiem is om ongelukkig te zijn met 30 kilo. Maar de waarheid is dat je helemaal niet weet wat er voor je ligt, en als je van mening bent dat die 30 kilo niet cruciaal zijn als het je laatste jaar op aarde zou zijn, dan moet je je toch nog maar eens achter de oren krabben.
maandag 16 juni 2014 om 10:55
Luffy, jouw laatste vraag wordt door Thordis beantwoord: mensen nemen vaak keuzes (onbewust) op basis van directe bevrediging in plaats van op basis van bevrediging op de lange termijn.
Als je met gezond eten en bewegen sneller goed resultaat zou zien, en van ongezond eten direct een kilo aankwam, zou de keuze een stuk makkelijker zijn. Maar zo werkt het niet.
Jij bent wel door diepe dalen gegaan, 2 baby's tijdens de zwangerschap verliezen Ik hoop dat het dit keer wel goed gaat. Jammer dat je je toch zo blijft focussen op een slank lichaam. Dat is echt niet zaligmakend.
Als je met gezond eten en bewegen sneller goed resultaat zou zien, en van ongezond eten direct een kilo aankwam, zou de keuze een stuk makkelijker zijn. Maar zo werkt het niet.
Jij bent wel door diepe dalen gegaan, 2 baby's tijdens de zwangerschap verliezen Ik hoop dat het dit keer wel goed gaat. Jammer dat je je toch zo blijft focussen op een slank lichaam. Dat is echt niet zaligmakend.
Later is nu
maandag 16 juni 2014 om 10:56
quote:luffy22 schreef op 16 juni 2014 @ 10:42: nu bijna 22 weken zwanger dus hopelijk kan ik zeker nog vier maanden niet afvallen [...] Ik haat mijn lichaam hoe het nu is, ik kan niet wachten om weer op mijn oude gewicht te zijn.Begrijp ik nu goed dat jij meer waarde hecht aan jouw gewicht dan dat jouw lichaam in staat is nieuw leven te scheppen?
Waarom focus jij jouw aandacht zo op jouw uiterlijk?
Uiterlijke schoonheid is echt geen garantie voor een gelukkig leven.
Waarom focus jij jouw aandacht zo op jouw uiterlijk?
Uiterlijke schoonheid is echt geen garantie voor een gelukkig leven.
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 16 juni 2014 om 16:49
Natuurlijk is het leven maakbaar, je keuze voor een studie, je werk, gezin, bepaald je leven. Mijn keuze is bijvoorbeeld om niet te gaan werken na mijn studie, maar om te gaan reizen. Natuurlijk heb je op sommige dingen in het leven weer geen invloed/keuze, bijv. als je niet aangenomen wordt bij een werkgever waar je graag wilde werken (keuze is afhankelijk van anderen), of dingen die door de natuur bepaald worden.
Ik vraag me af welke invulling je deze vraag wil geven? Meer in de richting 'Als het leven maakbaar is, wat moet ik er dan uithalen?'
Doe dan wat je gelukkig maakt, ik kies ervoor om de wereld te gaan zien en niet als een workaholic te gaan werken. Werken kan altijd nog (moet natuurlijk ook om te financieren). Aan het einde van je leven kun je alleen maar spijt hebben van de dingen die je niet gedaan hebt. Ik las ergens een artikel daarover, dat mensen spijt hadden dat ze te veel voor hun baan zijn gegaan en minder van andere dingen in het leven hebben kunnen genieten. Ambities en veel werken zijn iets van deze tijd. Ondanks mijn opleiding ga ik toch een ander plan trekken, ik hoef geen top manager te worden bij een of ander massa bedrijf!
Deze beslissing komt mede doordat ik een depressie heb gehad en ik me in die tijd veel heb afgevraagd wat nu precies het doel is van het leven. Muziek heeft me toen heel erg geholpen. Toen ik Round 'n Round hoorde van Imagine Dragons kreeg ik een antwoord op die vraag en weer niet. Het liedje gaat over de zin/doel van het leven. Deel van de lyrics (bridge):
All the emptiness inside you, is hard enough to fill
Without a sense of purpose, we're setting up to fail
Dit gaat over het vullen van een leegte (die je voornamelijk ervaart als je depressief bent) of het vullen van je leven, en dat je zonder doel zal falen. Maar dan zegt hij:
You don't have to make it right, just hold your head up high
Het maakt dus niet uit hoe jij je leven vult, als jij er maar gelukkig van wordt, dan zal dat het juiste zijn! laat andere maar zeiken, just hold your head up high!
Dat is mijn instelling geworden!
Ik vraag me af welke invulling je deze vraag wil geven? Meer in de richting 'Als het leven maakbaar is, wat moet ik er dan uithalen?'
Doe dan wat je gelukkig maakt, ik kies ervoor om de wereld te gaan zien en niet als een workaholic te gaan werken. Werken kan altijd nog (moet natuurlijk ook om te financieren). Aan het einde van je leven kun je alleen maar spijt hebben van de dingen die je niet gedaan hebt. Ik las ergens een artikel daarover, dat mensen spijt hadden dat ze te veel voor hun baan zijn gegaan en minder van andere dingen in het leven hebben kunnen genieten. Ambities en veel werken zijn iets van deze tijd. Ondanks mijn opleiding ga ik toch een ander plan trekken, ik hoef geen top manager te worden bij een of ander massa bedrijf!
Deze beslissing komt mede doordat ik een depressie heb gehad en ik me in die tijd veel heb afgevraagd wat nu precies het doel is van het leven. Muziek heeft me toen heel erg geholpen. Toen ik Round 'n Round hoorde van Imagine Dragons kreeg ik een antwoord op die vraag en weer niet. Het liedje gaat over de zin/doel van het leven. Deel van de lyrics (bridge):
All the emptiness inside you, is hard enough to fill
Without a sense of purpose, we're setting up to fail
Dit gaat over het vullen van een leegte (die je voornamelijk ervaart als je depressief bent) of het vullen van je leven, en dat je zonder doel zal falen. Maar dan zegt hij:
You don't have to make it right, just hold your head up high
Het maakt dus niet uit hoe jij je leven vult, als jij er maar gelukkig van wordt, dan zal dat het juiste zijn! laat andere maar zeiken, just hold your head up high!
Dat is mijn instelling geworden!
maandag 16 juni 2014 om 18:48
Je kunt alleen maar spijt hebben van de dingen, die je niet gedaan hebt, vind ik een eeuwige dooddoener. Nu kies je voor reizen ipv een baan als topmanager in een massabedrijf (want dat ga je automatisch worden? Is dát maakbaar?) En wat nou als je spijt krijgt van het feit dat je géén baan hebt aangenomen?
Ik ben gaan reizen ipv studie afmaken. Ik heb geen spijt van het reizen, wel spijt dat ik m'n studie niet afmaakte. Maar als ik m'n studie had afgemaakt, had ik misschien niet meer gereisd. Had ik daarvan spijt gehad. Als je kiest voor het één te doen, is er altijd iets dat je niet doet. Dus de kans dat je spijt krijgt van juist datgene wat je niet gedaan hebt, is er ook.
Ben er wel mee eens dat je gewoon voor je keuzes moet gaan en achteraf geen spijt hebben. Maar je hebt altijd iets niet gedaan, als je iets bent gaan doen. Tenzij je maar één doel hebt in je leven. En dan heb je geen spijt van die baan, want dan was dat je doel.
Maar het leven is niet 'natuurlijk' maakbaar. Stel je krijgt bij je eerste reis een ziekte, iets simpels, maar je bent jarenlang uit de roulatie, geen baan én geen reis. Hoe maakbaar is dat?
Ik ben gaan reizen ipv studie afmaken. Ik heb geen spijt van het reizen, wel spijt dat ik m'n studie niet afmaakte. Maar als ik m'n studie had afgemaakt, had ik misschien niet meer gereisd. Had ik daarvan spijt gehad. Als je kiest voor het één te doen, is er altijd iets dat je niet doet. Dus de kans dat je spijt krijgt van juist datgene wat je niet gedaan hebt, is er ook.
Ben er wel mee eens dat je gewoon voor je keuzes moet gaan en achteraf geen spijt hebben. Maar je hebt altijd iets niet gedaan, als je iets bent gaan doen. Tenzij je maar één doel hebt in je leven. En dan heb je geen spijt van die baan, want dan was dat je doel.
Maar het leven is niet 'natuurlijk' maakbaar. Stel je krijgt bij je eerste reis een ziekte, iets simpels, maar je bent jarenlang uit de roulatie, geen baan én geen reis. Hoe maakbaar is dat?
Later is nu
maandag 16 juni 2014 om 18:55
Trina, als ik jouw verhaal zo lees realiseer ik mij dat ik geluk heb
met een dochter die haar opleiding niet weggooit
om haar leven vervolgens te vullen met vakantiebanen
Zij wil juist werken aan een sterke financiële basis
voor zowel haar dagelijkse leven als alle luxe uitjes.
met een dochter die haar opleiding niet weggooit
om haar leven vervolgens te vullen met vakantiebanen
Zij wil juist werken aan een sterke financiële basis
voor zowel haar dagelijkse leven als alle luxe uitjes.
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 16 juni 2014 om 19:48
Ik realiseerde na het plaatsen van mijn bericht dat ik 'maakbaar' hier iets lichter opvat dan de rest. Natuurlijk kunnen dingen anders lopen ondanks je keuzes en na je keuze weet je ook meestal niet precies wat er komen gaat.
@Highlander zo lang je dochter er gelukkig van wordt is het toch prima? Ik word nu nog niet gelukkig van fulltime achter een pc zitten en te veel verantwoordelijkheid, omdat ik zeer stressgevoelig ben en daar word ik ongelukkig van. Misschien als ik wat ouder ben met wat meer levenservaring dat ik daar anders over denk. Daarnaast doe ik een toeristische opleiding, reizen is alleen al een investering in mijn kennis van landen. Ik moet er alleen nog achter komen wat ik daarin precies zou willen doen, ik weet alleen dat ik me niet prettig voel in hele grote bedrijven als Sundio en Tui.
Maar ik vraag me dan af, een sterke financiële basis, is geld dan echt zo belangrijk voor je? Natuurlijk moet je in staat zijn je rekeningen te kunnen betalen, maar ik hoef nu ook weer niet dik te verdienen om me luxe te veroorloven, laat mij maar in een tentje slapen, heb ik veel liever dan een hotel. Dan heb ik liever een leuke baan wat minder verdient dan een baan die ik niet leuk vind die heel goed verdiend..
@Highlander zo lang je dochter er gelukkig van wordt is het toch prima? Ik word nu nog niet gelukkig van fulltime achter een pc zitten en te veel verantwoordelijkheid, omdat ik zeer stressgevoelig ben en daar word ik ongelukkig van. Misschien als ik wat ouder ben met wat meer levenservaring dat ik daar anders over denk. Daarnaast doe ik een toeristische opleiding, reizen is alleen al een investering in mijn kennis van landen. Ik moet er alleen nog achter komen wat ik daarin precies zou willen doen, ik weet alleen dat ik me niet prettig voel in hele grote bedrijven als Sundio en Tui.
Maar ik vraag me dan af, een sterke financiële basis, is geld dan echt zo belangrijk voor je? Natuurlijk moet je in staat zijn je rekeningen te kunnen betalen, maar ik hoef nu ook weer niet dik te verdienen om me luxe te veroorloven, laat mij maar in een tentje slapen, heb ik veel liever dan een hotel. Dan heb ik liever een leuke baan wat minder verdient dan een baan die ik niet leuk vind die heel goed verdiend..
maandag 16 juni 2014 om 22:46
Geld op zich maakt niet gelukkig, maar een aantal zaken in het leven wel een stuk makkelijker. Geen geld hebben kan wel degelijk negatief van invloed zijn op geluk.
En ook als je veel geld hebt, kun jij nog in een tentje slapen. Je hebt dan wel meer keuze. Keuze in tent, keuze in soort reis, keuze in waar de tent staat. Geld schept meer en bredere keuzes. Teveel geld maakt dat misschien weer lastig, maar geen geld is vaak geen keus. Is al blij zijn met huis en wekelijkse boodschappen en geen keus voor wat voor tent dan ook.
En ook als je veel geld hebt, kun jij nog in een tentje slapen. Je hebt dan wel meer keuze. Keuze in tent, keuze in soort reis, keuze in waar de tent staat. Geld schept meer en bredere keuzes. Teveel geld maakt dat misschien weer lastig, maar geen geld is vaak geen keus. Is al blij zijn met huis en wekelijkse boodschappen en geen keus voor wat voor tent dan ook.
Later is nu
