Psyche
alle pijlers
Jaloezie
woensdag 13 maart 2013 om 10:01
In de nieuwe Viva vind je een special die gaat over jaloezie. Hier is zojuist ook een blog over verschenen.
Lees hier de blog
Omdat dit onderwerp veel ruimte voor discussie laat, leek het ons ook zinvol hierover een forumtopic te openen. Laat hier dus gerust je mening/reactie achter op de vraag:
Zie jij in no time groen van jaloezie, of ben je niet jaloers te krijgen?
Ook ervaringen of verhalen over jaloezie in je omgeving, of opmerkingen nav de blog zijn natuurlijk van harte welkom in dit topic.
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Lees hier de blog
Omdat dit onderwerp veel ruimte voor discussie laat, leek het ons ook zinvol hierover een forumtopic te openen. Laat hier dus gerust je mening/reactie achter op de vraag:
Zie jij in no time groen van jaloezie, of ben je niet jaloers te krijgen?
Ook ervaringen of verhalen over jaloezie in je omgeving, of opmerkingen nav de blog zijn natuurlijk van harte welkom in dit topic.
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zondag 19 januari 2014 om 02:37
Sinds ik een vriend heb herken ik mezelf niet meer terug. Ik ben namelijk nooit een jaloers type geweest.
Maar nu ben ik heel bang dat hij een ander leuk(er) gaat vinden waardoor ik hem kwijtraak.
Dit leidt vaak tot dat ik ontzettend boos en verdrietig ben, maar dit laat ik dan niet aan hem merken. Hij doet niks verkeerd, en ik weet dat ik hem kan vertrouwen. Ik wil niet een vriendin zijn die hem van alles verbied, ook al zou ik dat soms best wel willen. Hem gewoon lekker helemaal voor mezelf hebben.
Maar dat zou ik nooit toegeven. Hij zegt ook vaak dat hij blij is dat ik hem lekker zijn gang laat gaan, niet zo loop te zeiken en hem gewoon vertrouw.
Toch ben ik bang dat ik op een gegeven moment het niet kan laten om een jaloerse opmerking te maken en dan zal hij wel raar kijken.
Maar nu ben ik heel bang dat hij een ander leuk(er) gaat vinden waardoor ik hem kwijtraak.
Dit leidt vaak tot dat ik ontzettend boos en verdrietig ben, maar dit laat ik dan niet aan hem merken. Hij doet niks verkeerd, en ik weet dat ik hem kan vertrouwen. Ik wil niet een vriendin zijn die hem van alles verbied, ook al zou ik dat soms best wel willen. Hem gewoon lekker helemaal voor mezelf hebben.
Maar dat zou ik nooit toegeven. Hij zegt ook vaak dat hij blij is dat ik hem lekker zijn gang laat gaan, niet zo loop te zeiken en hem gewoon vertrouw.
Toch ben ik bang dat ik op een gegeven moment het niet kan laten om een jaloerse opmerking te maken en dan zal hij wel raar kijken.
vrijdag 31 januari 2014 om 13:38
quote:jamie2511 schreef op 19 januari 2014 @ 02:37:
Sinds ik een vriend heb herken ik mezelf niet meer terug. Ik ben namelijk nooit een jaloers type geweest.
Maar nu ben ik heel bang dat hij een ander leuk(er) gaat vinden waardoor ik hem kwijtraak.
Dit leidt vaak tot dat ik ontzettend boos en verdrietig ben, maar dit laat ik dan niet aan hem merken. Hij doet niks verkeerd, en ik weet dat ik hem kan vertrouwen. Ik wil niet een vriendin zijn die hem van alles verbied, ook al zou ik dat soms best wel willen. Hem gewoon lekker helemaal voor mezelf hebben.
Maar dat zou ik nooit toegeven. Hij zegt ook vaak dat hij blij is dat ik hem lekker zijn gang laat gaan, niet zo loop te zeiken en hem gewoon vertrouw.
Toch ben ik bang dat ik op een gegeven moment het niet kan laten om een jaloerse opmerking te maken en dan zal hij wel raar kijken.
Zooooo herkenbaar.. zucht.
Waarom ben je jaloers? Heb je een reden? Heeft je vriend ooit iets gedaan of gezegd dat jou onzeker heeft gemaakt?
Als dat niet zo is: leg het naast je neer!
Die fout heb ik ook wel eens gemaakt. Het enige waar het op uit loopt is dat je je achteraf schaamt omdat er niks aan de hand was.
Je vriend vindt het (naast waarschijnlijk een heeeeeuleboel andere leuke dingen!) fijn dat jij hem vertrouwt. Dat is iets wat jou anders maakt dan al die andere meisjes. Zodra jij jaloers gaat worden en dat gaat uiten, maak je jezelf juist minder leuk, en ga je jezelf ook steeds minder leuk vinden > je maakt jezelf onzeker > van onzekerheid word je jaloers > etc. etc.
Sinds ik een vriend heb herken ik mezelf niet meer terug. Ik ben namelijk nooit een jaloers type geweest.
Maar nu ben ik heel bang dat hij een ander leuk(er) gaat vinden waardoor ik hem kwijtraak.
Dit leidt vaak tot dat ik ontzettend boos en verdrietig ben, maar dit laat ik dan niet aan hem merken. Hij doet niks verkeerd, en ik weet dat ik hem kan vertrouwen. Ik wil niet een vriendin zijn die hem van alles verbied, ook al zou ik dat soms best wel willen. Hem gewoon lekker helemaal voor mezelf hebben.
Maar dat zou ik nooit toegeven. Hij zegt ook vaak dat hij blij is dat ik hem lekker zijn gang laat gaan, niet zo loop te zeiken en hem gewoon vertrouw.
Toch ben ik bang dat ik op een gegeven moment het niet kan laten om een jaloerse opmerking te maken en dan zal hij wel raar kijken.
Zooooo herkenbaar.. zucht.
Waarom ben je jaloers? Heb je een reden? Heeft je vriend ooit iets gedaan of gezegd dat jou onzeker heeft gemaakt?
Als dat niet zo is: leg het naast je neer!
Die fout heb ik ook wel eens gemaakt. Het enige waar het op uit loopt is dat je je achteraf schaamt omdat er niks aan de hand was.
Je vriend vindt het (naast waarschijnlijk een heeeeeuleboel andere leuke dingen!) fijn dat jij hem vertrouwt. Dat is iets wat jou anders maakt dan al die andere meisjes. Zodra jij jaloers gaat worden en dat gaat uiten, maak je jezelf juist minder leuk, en ga je jezelf ook steeds minder leuk vinden > je maakt jezelf onzeker > van onzekerheid word je jaloers > etc. etc.
zaterdag 1 februari 2014 om 21:40
In mijn jonge jaren, vooral tussen mijn 15jaar en 23jaar was ik enorm jaloers in relaties. Maar dit kwam doordat ik in die periode heel onzeker was over mezelf!
Toen heb ik een leuke jongen leren kennen en die heeft me daarover heen geholpen! Goodbye onzekerheid! Ik heb van mezelf leren houden!
Sedert dien had ik geen last meer van ziekelijke jaloezie. Uiteindelijk jut je alleen jezelf ermee op en maak je zowel jezelf als je partner ongelukkig! Dus weg ermee!
In mijn laatste relatie was mijn partner EXTREEM jaloers! Hij controleerde mijn gsm achter mijn rug, zag constant spoken dat mannen mij wouden versieren! Ik werd er GEK van!
Uiteindelijk bleek dat hij degene was die er tientallen vrouwen op nahield, constant achter mijn rug smsjes verstuurde om in hun broek te geraken, enz...
Ik heb zijn gsm nooit gecontroleerd, anders had ik er wel vroeger achtergekomen. Hij bleek uiteindelijk een pathologische leugenaar te zijn. Goed, die kom je gelukkig niet iedere dag tegen, maar intussen heeft je vertrouwen wel een enorme deuk gekregen als blijkt dat je relatie gedurende een volledig jaar 1 grote leugen was!
Dus ik ben heel benieuwd wat dit met mijn vertrouwen en jaloezie zal doen naar de toekomst toe...
Toen heb ik een leuke jongen leren kennen en die heeft me daarover heen geholpen! Goodbye onzekerheid! Ik heb van mezelf leren houden!
Sedert dien had ik geen last meer van ziekelijke jaloezie. Uiteindelijk jut je alleen jezelf ermee op en maak je zowel jezelf als je partner ongelukkig! Dus weg ermee!
In mijn laatste relatie was mijn partner EXTREEM jaloers! Hij controleerde mijn gsm achter mijn rug, zag constant spoken dat mannen mij wouden versieren! Ik werd er GEK van!
Uiteindelijk bleek dat hij degene was die er tientallen vrouwen op nahield, constant achter mijn rug smsjes verstuurde om in hun broek te geraken, enz...
Ik heb zijn gsm nooit gecontroleerd, anders had ik er wel vroeger achtergekomen. Hij bleek uiteindelijk een pathologische leugenaar te zijn. Goed, die kom je gelukkig niet iedere dag tegen, maar intussen heeft je vertrouwen wel een enorme deuk gekregen als blijkt dat je relatie gedurende een volledig jaar 1 grote leugen was!
Dus ik ben heel benieuwd wat dit met mijn vertrouwen en jaloezie zal doen naar de toekomst toe...
vrijdag 7 februari 2014 om 04:55
En wat is het grote verschil tussen afgunst en jaloezie? Zijn beide overeenkomende emoties. En eerlijk zijn over dit soort emoties is knap. Ze zijn (vaak) irrationeel maar niet makkelijk te stoppen.
Ik ben zelden jaloers. Soms in een vlaag kan ik ineens heel jaloers zijn, bijvoorbeeld bij een nieuwe liefde. Maar komt gelukkig maar weinig voor. Moeilijke emotie (om toe te laten), jaloezie...
Ik ben zelden jaloers. Soms in een vlaag kan ik ineens heel jaloers zijn, bijvoorbeeld bij een nieuwe liefde. Maar komt gelukkig maar weinig voor. Moeilijke emotie (om toe te laten), jaloezie...
maandag 10 februari 2014 om 13:46
Jaloers omdat mijn man contact heeft met een andere vrouw ben ik bijna nooit. Ik heb het ooit een keer gehad dat ik even de angst had dat hij vreemd zou gaan met een collega. Maar verder?? Als wij met onze vrienden op vakantie zijn liggen mijn vriendinnen met ontbloot bovenlichaam op ons bed zodat mijn man ze kan masseren zelf kan ik daar alleen maar om lachen.
Ik ben wel eens jaloers op datgene wat een ander kan en voor elkaar krijgt en ik niet. Bijvoorbeeld, als mijn zusje iets wil gaat ze er echt voor en maakt het af en doet het gewoon. Als ik iets wil ga ik er even helemaal voor en dan verzwakt het. Dan denk ik wel eens, waarom ben ik niet zoals mijn zusje. Dit heb ik ook wel eens bij een vriendin.
Iemand die lekker zit op te scheppen over zij/haar carrierre en geld verdienen lach ik vierkant uit! Toevallig laatst nog een oom en tante van mijn man die denken dat ze heel succesvol zijn. Die vertellen dan over vrienden van hun die een huis hebben van 6 ton en ik kijk ze aan en vertel ze doodleuk dat als wij willen verhuizen we niet hoger kunnen gaan dan 1,5 ton. Ik ben daar gelukkig mee.
Ik ben wel eens jaloers op datgene wat een ander kan en voor elkaar krijgt en ik niet. Bijvoorbeeld, als mijn zusje iets wil gaat ze er echt voor en maakt het af en doet het gewoon. Als ik iets wil ga ik er even helemaal voor en dan verzwakt het. Dan denk ik wel eens, waarom ben ik niet zoals mijn zusje. Dit heb ik ook wel eens bij een vriendin.
Iemand die lekker zit op te scheppen over zij/haar carrierre en geld verdienen lach ik vierkant uit! Toevallig laatst nog een oom en tante van mijn man die denken dat ze heel succesvol zijn. Die vertellen dan over vrienden van hun die een huis hebben van 6 ton en ik kijk ze aan en vertel ze doodleuk dat als wij willen verhuizen we niet hoger kunnen gaan dan 1,5 ton. Ik ben daar gelukkig mee.
maandag 10 februari 2014 om 15:21
Ik zou het wel eens willen voelen: jaloezie.
Nog nooit gehad en ergens vind ik dat heel raar. Vervelend ook soms, alsof het mij niets kan schelen. Wij hebben een relatie waarin meer mogelijk is met andere mensen en ook daarin voel ik geen enkele jaloezie. Terwijl ik mijn man echt voor geen goud kwijt zou willen. Ook op andere gebieden, ben ik helemaal nog nooit jaloers geweest.
Misschien komt het omdat ik me nooit zorgen maak over dingen die misschien wellicht mogelijk zouden kunnen gebeuren. Vind ik zonde van mijn tijd. Ik reageer pas op het moment dat er ook daadwerkelijk iets mis gaat. Ik weet het niet. Maar ik zou een klein beetje jaloezie wel willen hebben.
Nog nooit gehad en ergens vind ik dat heel raar. Vervelend ook soms, alsof het mij niets kan schelen. Wij hebben een relatie waarin meer mogelijk is met andere mensen en ook daarin voel ik geen enkele jaloezie. Terwijl ik mijn man echt voor geen goud kwijt zou willen. Ook op andere gebieden, ben ik helemaal nog nooit jaloers geweest.
Misschien komt het omdat ik me nooit zorgen maak over dingen die misschien wellicht mogelijk zouden kunnen gebeuren. Vind ik zonde van mijn tijd. Ik reageer pas op het moment dat er ook daadwerkelijk iets mis gaat. Ik weet het niet. Maar ik zou een klein beetje jaloezie wel willen hebben.
zondag 16 februari 2014 om 00:14
zaterdag 1 maart 2014 om 03:50
Ik snap het wel Moni, het gevoel alsof het je niets kan schelen vind je misschien vervelend, maar jaloezie is zo'n rotgevoel.. ik denk niet echt dat je dat mist.
Ik ben ook niet zo makkelijk jaloers te krijgen, maar echte jaloezie heb ik wel gekend.. natuurlijk vooral als het om mannen ging.. Toen ik mijn ex nog heel leuk vond en het ook niet heel duidelijk over was, en hij met andere meisjes dingen deed.. echt zo'n vreselijk kutgevoel.
Het lijkt alsof ik minder jaloers ben geworden in de loop der jaren. Misschien ben ik zekerder van mezelf of realistischer gaan kijken naar hoe de wereld (en mannen) in elkaar zit..
Ik ben ook niet zo makkelijk jaloers te krijgen, maar echte jaloezie heb ik wel gekend.. natuurlijk vooral als het om mannen ging.. Toen ik mijn ex nog heel leuk vond en het ook niet heel duidelijk over was, en hij met andere meisjes dingen deed.. echt zo'n vreselijk kutgevoel.
Het lijkt alsof ik minder jaloers ben geworden in de loop der jaren. Misschien ben ik zekerder van mezelf of realistischer gaan kijken naar hoe de wereld (en mannen) in elkaar zit..
12 but mature for my age
zaterdag 1 maart 2014 om 08:22
Ik herken het gevoel van jaloezie niet echt. Mijn vriend en ik denken over heel veel cruciale punten hetzelfde en daarom vertrouw ik hem ook volledig. Beetje van de 'oude stempel' nog. Scheelt wel als je elkaar in een vrienden-setting hebt leren kennen. Ik weet hoe hij zich gedraagt met uitgaan en dat was ook wel 1 van de redenen, waarom ik gek op hem werd. Kwam een keer, een vrouw tegen hem aan dansen (rijden was het meer) en die werd direct op haar nummer gezet. Ook als anderen vrouwen bij hem op schoot willen gaan zitten, is het geen goed idee. Hij houd daar niet van en staat op zonder waarschuwen. Dus wat dat betreft heb ik nooit reden tot jaloezie gehad. De beredenering bij ons is dan ook wel, de volgende vraag "zou ik het op prijs stellen, als het andersom was?". Hij zou er slecht tegen kunnen, als ik om anderen heen ga hangen of op schoot ga zitten, en zodoende.
Omdat ik mijn vriend vertrouw, voel ik me nooit onzeker. Hij gaat immers met mij mee naar huis en praten met 'vrouwen' of ze nou mooier zijn dan mij of niet. Boeit mij ook niet, ik weet dat ik een lieve, vooral leuke vriendin ben en er goed uitzie. Ik ken mijn waarde en hij ook.
De emotie die ik wel ken, is boosheid omdat ik sommige vrouwen zo respectloos vind, naar mij toe. Als het een 'vreemde' vrouw betreft die iets probeert, beschouw ik het als compliment. Maar vrouwen die weten van onze relatie en iets proberen daar begrijp ik niks van. Dan word ik boos omdat zoiets heb van, die heeft totale schijt aan mij en ons gezin. Laat mezelf niet kennen en vriend lost die dingen goed op. Maar dat kan mij wel erg storen.
Waren een keer op een festival waarbij een 'nieuwe' vriendin van, één van mijn vriendinnen meeging (die dus wist dat vriend en ik samen zijn + kind hebben). Die nieuwe vriendin werd behoorlijk dronken. Waarna ze op een gegeven moment meerdere malen, tegen mijn vriend zei dat ze door hem "gen**kt wou worden". Hij liet direct merken er niet van gediend te zijn, dus jaloezie nee, boos om gebrek aan respect absoluut.
Omdat ik mijn vriend vertrouw, voel ik me nooit onzeker. Hij gaat immers met mij mee naar huis en praten met 'vrouwen' of ze nou mooier zijn dan mij of niet. Boeit mij ook niet, ik weet dat ik een lieve, vooral leuke vriendin ben en er goed uitzie. Ik ken mijn waarde en hij ook.
De emotie die ik wel ken, is boosheid omdat ik sommige vrouwen zo respectloos vind, naar mij toe. Als het een 'vreemde' vrouw betreft die iets probeert, beschouw ik het als compliment. Maar vrouwen die weten van onze relatie en iets proberen daar begrijp ik niks van. Dan word ik boos omdat zoiets heb van, die heeft totale schijt aan mij en ons gezin. Laat mezelf niet kennen en vriend lost die dingen goed op. Maar dat kan mij wel erg storen.
Waren een keer op een festival waarbij een 'nieuwe' vriendin van, één van mijn vriendinnen meeging (die dus wist dat vriend en ik samen zijn + kind hebben). Die nieuwe vriendin werd behoorlijk dronken. Waarna ze op een gegeven moment meerdere malen, tegen mijn vriend zei dat ze door hem "gen**kt wou worden". Hij liet direct merken er niet van gediend te zijn, dus jaloezie nee, boos om gebrek aan respect absoluut.
maandag 10 maart 2014 om 12:17
quote:[message=15896262,noline]dr-phileine-+1 schreef op 01 maart 2014 @ 08:22v
De emotie die ik wel ken, is boosheid omdat ik sommige vrouwen zo respectloos vind, naar mij toe. Als het een 'vreemde' vrouw betreft die iets probeert, beschouw ik het als compliment. Maar vrouwen die weten van onze relatie en iets proberen daar begrijp ik niks van. Dan word ik boos omdat zoiets heb van, die heeft totale schijt aan mij en ons gezin. Laat mezelf niet kennen en vriend lost die dingen goed op. Maar dat kan mij wel erg storen.
.helemaal mee eens, intolerant zijn naar mensen zonder stijl, manieren, hersenen is geen jaloezie. Ze hebben mazzel dat iemand de grenzen aangeeft want zelf kennen ze die niet.
De emotie die ik wel ken, is boosheid omdat ik sommige vrouwen zo respectloos vind, naar mij toe. Als het een 'vreemde' vrouw betreft die iets probeert, beschouw ik het als compliment. Maar vrouwen die weten van onze relatie en iets proberen daar begrijp ik niks van. Dan word ik boos omdat zoiets heb van, die heeft totale schijt aan mij en ons gezin. Laat mezelf niet kennen en vriend lost die dingen goed op. Maar dat kan mij wel erg storen.
.helemaal mee eens, intolerant zijn naar mensen zonder stijl, manieren, hersenen is geen jaloezie. Ze hebben mazzel dat iemand de grenzen aangeeft want zelf kennen ze die niet.
vrijdag 14 maart 2014 om 21:18
Ik kan soms echt jaloers zijn op treiterkoppen van vroeger. Die gun ik geen geluk. Ze hebben mijn middelbare schooltijd en studententijd tot een hel gemaakt. Constant mij afkraken en uitlachen. En die hebben nu een goede baan, partner en kinderen. En ik werk op een sociale werkplaats (door mijn autisme) en heb nog nooit een echte relatie gehad. Ik kan mezelf goed vermaken en red het financieel ook, mag niet klagen. Heb ook geen kinderwens, dat is het probleem niet. Maar ik kan het slecht verdragen dat al die dingen bij hun zo vanzelfsprekend zijn. Terwijl dat voor mij niet weggelegd lijkt. Ik vind eigenlijk dat zij op mijn plaats hadden moeten zitten. Het autisme zit in mij, dat kan ik niemand kwalijk nemen. Maar wel de manier waarop ze me behandeld hebben. Ik gun die mensen wel een vechtscheiding of een onhandelbaar kind.
vrijdag 14 maart 2014 om 21:54
Ik heb dit gevoel alleen bij mensen die me erg gekwetst hebben. Het is meer dat ik door zulke mensen onzeker ben geworden. En daardoor niet makkelijk meer mensen vertrouw. De gedachte dat iedereen zo over me denkt. Heb ook nooit excuses gekregen. Familie, vrienden of andere leuke mensen gun ik wel hun geluk.
donderdag 20 maart 2014 om 23:43
Ik ben niet of nauwelijks jaloers. Niet in relaties met mannen ( mocht je hem zo dringend de jouwe wil maken dames, het is en blijft een jongetje, ik hoor je na een maand!) noch naar andere vrouwen. Dit is (en daar ben ik mij van bewust) een uitzondering op de regel, zeker als schorpioen zijnde. Het gemiddelde astrologie boekje, beschrijft de schorpioen vrouw als het ultieme toonbeeld van " the green eyed monster". In mijn geval gaat deze vlieger niet op, vergelijk mijzelf niet met andere vrouwen en wordt niet territoriaal van vrouwen die mijn partner ook een leuke man vinden.
Dood vermoeiend lijkt me dat, weet jij veel hoe vaak er een laxeermiddel wordt genomen om die size zero te behouden!
Echt ik vind het belangrijker dat ik mijzelf waardeer, des te leuker ben ik voor mijn omgeving.
Dood vermoeiend lijkt me dat, weet jij veel hoe vaak er een laxeermiddel wordt genomen om die size zero te behouden!
Echt ik vind het belangrijker dat ik mijzelf waardeer, des te leuker ben ik voor mijn omgeving.
woensdag 9 april 2014 om 21:40
Niet jaloers in materialisme, maar wel soms angstige dromen in mijn relatie. Vroeger een paar keer bedonderd geweest, dat gevoel dat je achter je rug om bedonderd word door je 'grote liefde' is het ergste gevoel wat ik gekend heb.
Nu een gezonde en zeer goede relatie met iemand die ik 100% vertrouw. Maar soms droom ik over dat ik verlaten word door hem en ervaar die pijn weer. Gelukkig kan ik alles relativeren en prijs ik mezelf gelukkig met em.
Ikzelf kijk ook naar mooie mannen en glimlach ook weleens tegen een knapperd. Betekend niks, en heeft geen invloed/gevolg op mijn relatie, dus als vriendlief even kijkt naar of praat met iemand, relativeer ik het door mezelf in hem te verplaatsen.
Overigens kan ik wel jaloers zijn op zwangere vrouwen sinds m'n vriend en ik voor een kindje bezig zijn. Die buikjes! Ik wil dat ook!!! Haha
Nu een gezonde en zeer goede relatie met iemand die ik 100% vertrouw. Maar soms droom ik over dat ik verlaten word door hem en ervaar die pijn weer. Gelukkig kan ik alles relativeren en prijs ik mezelf gelukkig met em.
Ikzelf kijk ook naar mooie mannen en glimlach ook weleens tegen een knapperd. Betekend niks, en heeft geen invloed/gevolg op mijn relatie, dus als vriendlief even kijkt naar of praat met iemand, relativeer ik het door mezelf in hem te verplaatsen.
Overigens kan ik wel jaloers zijn op zwangere vrouwen sinds m'n vriend en ik voor een kindje bezig zijn. Die buikjes! Ik wil dat ook!!! Haha
donderdag 10 april 2014 om 15:50
quote:hondenmens schreef op 14 maart 2014 @ 21:18:
Ik kan soms echt jaloers zijn op treiterkoppen van vroeger. Die gun ik geen geluk. Ze hebben mijn middelbare schooltijd en studententijd tot een hel gemaakt. Constant mij afkraken en uitlachen. En die hebben nu een goede baan, partner en kinderen. En ik werk op een sociale werkplaats (door mijn autisme) en heb nog nooit een echte relatie gehad. Ik kan mezelf goed vermaken en red het financieel ook, mag niet klagen. Heb ook geen kinderwens, dat is het probleem niet. Maar ik kan het slecht verdragen dat al die dingen bij hun zo vanzelfsprekend zijn. Terwijl dat voor mij niet weggelegd lijkt. Ik vind eigenlijk dat zij op mijn plaats hadden moeten zitten. Het autisme zit in mij, dat kan ik niemand kwalijk nemen. Maar wel de manier waarop ze me behandeld hebben. Ik gun die mensen wel een vechtscheiding of een onhandelbaar kind.
Sorry maar dit vind ik echt heel triest...
En in je studententijd gepest? dat hoor ik bijna nooit, heb juist studententijd ervaren als juist dat mensen elkaar meer accepteren omdat ze volwassen(er) zijn!
Je hebt je toekomst zelf in je hand. Er zijn genoeg mensen met een stoornis in het autistisch spectrum die wel succesvol zijn en tevens een relatie/gezin hebben!
En je geeft aan gestudeerd te hebben, waarom dan bij een SW werken? Jaag je dromen na, je leeft maar 1x!!
Ik kan soms echt jaloers zijn op treiterkoppen van vroeger. Die gun ik geen geluk. Ze hebben mijn middelbare schooltijd en studententijd tot een hel gemaakt. Constant mij afkraken en uitlachen. En die hebben nu een goede baan, partner en kinderen. En ik werk op een sociale werkplaats (door mijn autisme) en heb nog nooit een echte relatie gehad. Ik kan mezelf goed vermaken en red het financieel ook, mag niet klagen. Heb ook geen kinderwens, dat is het probleem niet. Maar ik kan het slecht verdragen dat al die dingen bij hun zo vanzelfsprekend zijn. Terwijl dat voor mij niet weggelegd lijkt. Ik vind eigenlijk dat zij op mijn plaats hadden moeten zitten. Het autisme zit in mij, dat kan ik niemand kwalijk nemen. Maar wel de manier waarop ze me behandeld hebben. Ik gun die mensen wel een vechtscheiding of een onhandelbaar kind.
Sorry maar dit vind ik echt heel triest...
En in je studententijd gepest? dat hoor ik bijna nooit, heb juist studententijd ervaren als juist dat mensen elkaar meer accepteren omdat ze volwassen(er) zijn!
Je hebt je toekomst zelf in je hand. Er zijn genoeg mensen met een stoornis in het autistisch spectrum die wel succesvol zijn en tevens een relatie/gezin hebben!
En je geeft aan gestudeerd te hebben, waarom dan bij een SW werken? Jaag je dromen na, je leeft maar 1x!!
dinsdag 15 april 2014 om 02:42
@Antonius: dat van hondenmens is geen voorbeeld van jalouzie, maar dat heet "rancune" volgens mij..
En wat is rancune dan eigenlijk, het verschil is denk ik dat het jalouzie is, vermengd met gevoelens van wraak/wrok..
@Hondenmens: hoe erg ook dat dat gebeurd is, je helpt alleen maar jezelf als je dat alsnog een plek kan geven. Dat kan alleen door bepaald begrip van die mensen van toen met wat ze toen wisten (onwetendheid bij hun). Het kan heel goed zijn dat ze inmiddels zich wel bewust zijn van wat ze toen deden en daarmee aangericht hebben.
Vergeving kan jou bevrijden van je verleden. Dat heeft minder met hun te maken dan met jezelf. Het sleutelwoord is vaak begrijpen wat hun dreef om zo te zijn (toen). En of ze ervan geleerd hebben, nu dat inzicht wel hebben wat ze destijds niet hadden of niet mee bezig waren. Juist als ze zelf kinderen hebben voelen ze misschien die kwetsbaarheid (tov hun kinderen en hoe andere kinderen met die van hun omgaan). En komt daarmee het besef wat ze zelf gedaan hebben destijds.
Mensen kunnen leren van hun fouten. Oa door inzicht in eigen gedrag en dat van anderen. Ook al is dat pas later, of dat ze dat zelf meemaken (sommigen leren pas als ze zelf ervaren hebben of hun eigen kinderen).
Misschien helpt dat om dat verleden van jou een plekje te geven. Misschien ben ik heel erg offtopic nu.. Maar misschien kan jij er iets mee te weten dat mensen het niet zo bedoeld hebben, onwetend zijn soms, in een bepaalde fase van hun leven, jou dat pijn heeft opgeleverd, en zich daar nu wel bewust van zijn (en dat niet meer zouden doen met wat ze nu weten)?
En wat is rancune dan eigenlijk, het verschil is denk ik dat het jalouzie is, vermengd met gevoelens van wraak/wrok..
@Hondenmens: hoe erg ook dat dat gebeurd is, je helpt alleen maar jezelf als je dat alsnog een plek kan geven. Dat kan alleen door bepaald begrip van die mensen van toen met wat ze toen wisten (onwetendheid bij hun). Het kan heel goed zijn dat ze inmiddels zich wel bewust zijn van wat ze toen deden en daarmee aangericht hebben.
Vergeving kan jou bevrijden van je verleden. Dat heeft minder met hun te maken dan met jezelf. Het sleutelwoord is vaak begrijpen wat hun dreef om zo te zijn (toen). En of ze ervan geleerd hebben, nu dat inzicht wel hebben wat ze destijds niet hadden of niet mee bezig waren. Juist als ze zelf kinderen hebben voelen ze misschien die kwetsbaarheid (tov hun kinderen en hoe andere kinderen met die van hun omgaan). En komt daarmee het besef wat ze zelf gedaan hebben destijds.
Mensen kunnen leren van hun fouten. Oa door inzicht in eigen gedrag en dat van anderen. Ook al is dat pas later, of dat ze dat zelf meemaken (sommigen leren pas als ze zelf ervaren hebben of hun eigen kinderen).
Misschien helpt dat om dat verleden van jou een plekje te geven. Misschien ben ik heel erg offtopic nu.. Maar misschien kan jij er iets mee te weten dat mensen het niet zo bedoeld hebben, onwetend zijn soms, in een bepaalde fase van hun leven, jou dat pijn heeft opgeleverd, en zich daar nu wel bewust van zijn (en dat niet meer zouden doen met wat ze nu weten)?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 15 april 2014 om 06:31
Ik ben zelden jaloers...
Niet op vriendinnen of op materialistische zaken.
Begin van mijn relatie was ik soms iets onzeker, maar dat is logisch denk ik in het begin. Ik was echt stapelgek op hem en je moet elkaar toch leren kennen.
Heel soms kan ik iets achterdochtig zijn als hij iets teveel aandacht aan andere vrouwen geeft.
Wat ik wel heb is dat ik op het strand jaloers kan zijn op die vrouwen/meiden met van die prachtige figuurtjes.
Ik ben niet dik maar ben helaas nooit gezegend geweest met een sierlijk rank lijf.
Heb altijd wat moeite om in een bikini te gaan terwijl ik zo gek ben van het strand en zwemmen.
Niet op vriendinnen of op materialistische zaken.
Begin van mijn relatie was ik soms iets onzeker, maar dat is logisch denk ik in het begin. Ik was echt stapelgek op hem en je moet elkaar toch leren kennen.
Heel soms kan ik iets achterdochtig zijn als hij iets teveel aandacht aan andere vrouwen geeft.
Wat ik wel heb is dat ik op het strand jaloers kan zijn op die vrouwen/meiden met van die prachtige figuurtjes.
Ik ben niet dik maar ben helaas nooit gezegend geweest met een sierlijk rank lijf.
Heb altijd wat moeite om in een bikini te gaan terwijl ik zo gek ben van het strand en zwemmen.
dinsdag 15 april 2014 om 14:24
@Suzie65: Ik hoor dat vaker dat mensen niet weten wat ze aanrichten. Voor hun is het een lolletje. Bij mijn pesters van toen weet ik dat niet. De meesten zie ik al jaren niet meer doordat ze zijn verhuisd of niet in mijn buurt woonden. Eén meisje kom ik soms nog tegen in de supermarkt. Zij was een opstoker en erg geniepig. Zo'n type dat zelf ruzie maakte en een ander de schuld kreeg. Ze kon goed zielig doen tegen de leraren. Als haar tegenkom heeft ze nog steeds dezelfde afwijzende blik naar mij. Soms gebeurt dat gewoon, dan loop je elkaar ineens tegemoet. We zeggen ook allebei niks. Een confrontatie heeft weinig zin lijkt me. Dat heb ik gezien bij het programma "Gepest." Sommigen bieden hun excuses aan, maar anderen ontkennen het gewoon. Bij dat laatste voelt de gepeste zich nog rotter. Ze laat me bovendien al 14 jaar met rust. Heb haar nooit meer gesproken. Als ze gevraagd zou hebben hoe het ging, zou ik wel vragen waarom ze een hekel aan me had en zeggen wat voor gevolgen dat heeft gehad. Ze is trouwens nu zelf lerares.
donderdag 24 april 2014 om 12:10
Ik ben zelf geen jaloers mens maar wel helaas een vriendin die mij de lucht niet gunt ! ik dans al me hele leven en ga nu aan een wedstrijd mee doen voor het eerst wat ik heel leuk vind, maar dan maakt ze zich zogenaamd zorgen en zou je dat wel doen mijn foto's zijn ook nooit mooi ze maakt daarna de zelfde soort als ik heb 
hhahaha ahja
hhahaha ahja
zaterdag 26 april 2014 om 17:35
Ik kan echt jaloers zijn niet op materialistische zaken want ik heb genoeg wat dat betreft en snel tevreden maar ohhhhhhhhhhhh, ik kan zó barstens jaloers zijn op mensen met broers en zussen (en uiteraard die normaal met elkaar om gaan)
Ik heb ze niet (meer, had 40 jaar gelden nog een broer), man heeft ook geen broers/zussen dus hebben we vele, véle slopende jaren compleet en alleen alleen gestaan in de 24/7 zorg voor onze ouders.
Ik denk dat jaloezie vooral iets is wat in je hoofd zit en minder in je karakter. Het hangt ook af van hoe je bent: ben je een type dat enkel met uiterlijk bezig, zich de tering shopt en geen ander totaal leeghoofdig interesse hebt dan je harsnagels en daarom jaloers bent op anderen met mooiere harsnagels of meer extensions of ben je heel anders jaloers dan iemand die overal alleen voor staat. Voor anderen in je uppie volledig verantwoordelijk bent bijvoorbeeld en je zieke dierbaren en ziet dat anderen wel samen zaken als bijv. zorg voor ouders of je zieke zus/broer/kind/partner ziet aanpakken.( Ik ben overigens meer dan blij dat ik tot de laatste groep hoor (en man ook .))
Jaloezie is een gevoel en vooral een stuk karakter en zeker een potje relativeren..
Ik heb ze niet (meer, had 40 jaar gelden nog een broer), man heeft ook geen broers/zussen dus hebben we vele, véle slopende jaren compleet en alleen alleen gestaan in de 24/7 zorg voor onze ouders.
Ik denk dat jaloezie vooral iets is wat in je hoofd zit en minder in je karakter. Het hangt ook af van hoe je bent: ben je een type dat enkel met uiterlijk bezig, zich de tering shopt en geen ander totaal leeghoofdig interesse hebt dan je harsnagels en daarom jaloers bent op anderen met mooiere harsnagels of meer extensions of ben je heel anders jaloers dan iemand die overal alleen voor staat. Voor anderen in je uppie volledig verantwoordelijk bent bijvoorbeeld en je zieke dierbaren en ziet dat anderen wel samen zaken als bijv. zorg voor ouders of je zieke zus/broer/kind/partner ziet aanpakken.( Ik ben overigens meer dan blij dat ik tot de laatste groep hoor (en man ook .))
Jaloezie is een gevoel en vooral een stuk karakter en zeker een potje relativeren..
donderdag 8 mei 2014 om 00:09
Ik was vroeger heel errrug jaloers. De kentering kwam toen alles tegen ging zitten en ik besloot dat als ik gelukkig wilde worden ik risico's moest gaan nemen. Als je dat een paar keer doet gaat het makkelijker.
Het heeft me vechtlust gegeven om die dingen te bereiken die ik wilde en daar ben ik erg blij mee en jaloezie behoort al decenia tot het verleden.
Het heeft me vechtlust gegeven om die dingen te bereiken die ik wilde en daar ben ik erg blij mee en jaloezie behoort al decenia tot het verleden.
