Kan dit?

2 Jaar geleden heb ik een ontzettende ingrijpende gebeurtenis meegemaakt. Ik kan er niet over uitwijden ivm herkenning. De gebeurtenis duurt nog steeds voort.



Ik heb destijds van mijn werkgever 2 weken bijzonder verlof gekregen. Daarna ben ik weer aan de slag gegaan. Elke dag was ik fysiek bezig met deze gebeurtenis en waren mijn man en ik elke avond waren wij hiervoor op pad. Naast de zorgen heeft het er ook psychisch ingehakt. een jaar lang zijn we elke avond en elk weekend hiermee bezig geweest (reizen, bezoek enz).



Al die tijd heb ik gewoon gewerkt. Ik heb een mentaal redelijk zware baan. Ben doorgegaan op de automatische piloot. Als mensen om mij heen vroegen naar de situatie dan merkte ik dat ik het zonder emotie kon vertellen. Net alsof het over iemand anders ging. Dat moest wel want anders kon ik niet functioneren.



Nu bijna 2 jaar later is de rust weer wat teruggekeerd, al is de situatie niet echt veranderd.



Maar ik merk dat ik zelf nu leeg begin te raken. Last van mijn maag, moe, misselijk, slechte concentratie. Kan het zijn dat de stress van de afgelopen jaren er nu uit probeert te komen?

Ik heb vooral op het werk het gevoel dat ik het niet trek. ik kan de tijdsdruk en de mentaal zware gesprekken niet meer aan. Ik ben moe en krijg lichamelijke klachten.



Ik baal ervan dat ik me niet 100% kan inzetten op het werk. Het voelt als falen. Ik haal altijd mijn targets, meestal nog wel een stukje meer. Maar deze keer niet. Ik trek het niet meer.



Zit met bonzend hart en een misselijk gevoel op het werk. Thuis heb ik migraine, ik vergeet vanalles en er gebeuren me dingen die mij nog nooit zijn gebeurd ( bv mezelf buiten sluiten en zelfs mijn mobiel nog binnen hebben liggen).

Ik heb morgen een functioneringsgesprek. Ik ben iemand die zich (bijna) nooit ziekmeldt. Ik ga door en door en door. Ik wil dat alles perfect is wat ik doe en ik heb het gevoel dat ik nu overal in faal.



Ik heb het gevoel dat ik op ben. Moe en leeg.

Ik heb het er wel eens met collega's over. Die zeggen eigenlijk hetzelfde als wat jullie zeggen.



Ik ben bang dat ik morgen een slechte beoordeling krijg omdat ik minder werk aflever dan voorheen. Heb er de rest van het jaar niets over gehoord maar ik voel het.



Misschien heb ik mijn eigen ruiten wel ingegooid door toch aan het werk te blijven en door te gaan. Het is de laatste tijd zo erg dat ik soms een kalmeringstabletje moet nemen voor ik een gesprek met een client heb.



Maar ik merk het ook thuis niet alleen op het werk hoor. Heb minder zin om leuke dingen te doen. Poets redelijk obsessief om toch nog maar ergens de controle over te houden en kan minder van de kinderen hebben.