Psyche
alle pijlers
Kiezen
vrijdag 26 oktober 2012 om 14:47
Onlangs hebben mijn vriendinnen finaal door mijn masker heen geprikt. Een masker waarvan ik me niet eens echt bewust was te dragen. Tranen met tuiten. Natuurlijk zijn er wel zaken waar ik iets aan wil veranderen maar dat ik er zo verdrietig door was op het moment dat het bespreekbaar gemaakt werd, zette me aan het nadenken.
Omdat ik hier geen ellenlang topic wil posten, zal ik er nu niet erg over uitweiden. Mochten jullie hier wel behoefte naar hebben, wil ik best wat loslaten
Als ik mezelf en mijn issues analyseer komt het vaak neer op moeilijk keuzes kunnen maken en het nooit kiezen voor mezelf. Altijd mensen (familie, vriend) tevreden willen houden en hierdoor vaak in een spagaat komen te staan. De lieve vrede willen behouden terwijl dat soms helemaal mijn taak niet is.
Ik heb wel de behoefte om inderdaad vaker voor mezelf te kiezen. Te zeggen tegen de hele wereld dat ze het kunnen bekijken en dat ik het ga doen zoals ik het wil. Helaas doe ik dat toch vaak niet.
Daarnaast heb ik mijn hele leven al te kampen met overgewicht, iets dat ik moeilijk kan accepteren. Dit is ook mijn grootste tranentrekker. Zodra ik hier over moet praten, gaan de tranen stromen. Val dan af, denken jullie nu vast. Ik ook. Dit lukt soms, en soms ook niet.
Mijn vriendinnen adviseerde om eens te gaan praten. Met wie? Ja, met iemand waar dat goed bij voelt. Een psycholoog, haptonoom o.i.d. Ik zelf vind het zo overdreven, ben hard voor mezelf en vind dat ik geen echte grote problemen heb. Aan de andere kant zou het zou het m’n leven misschien wel makkelijker maken en moet ik dat als einddoel zien.
Wat wil ik nu met dit topic? Ik weet het niet, misschien wel alleen van me afschrijven. Ben ik te vaag? Zeg het.
Omdat ik hier geen ellenlang topic wil posten, zal ik er nu niet erg over uitweiden. Mochten jullie hier wel behoefte naar hebben, wil ik best wat loslaten
Als ik mezelf en mijn issues analyseer komt het vaak neer op moeilijk keuzes kunnen maken en het nooit kiezen voor mezelf. Altijd mensen (familie, vriend) tevreden willen houden en hierdoor vaak in een spagaat komen te staan. De lieve vrede willen behouden terwijl dat soms helemaal mijn taak niet is.
Ik heb wel de behoefte om inderdaad vaker voor mezelf te kiezen. Te zeggen tegen de hele wereld dat ze het kunnen bekijken en dat ik het ga doen zoals ik het wil. Helaas doe ik dat toch vaak niet.
Daarnaast heb ik mijn hele leven al te kampen met overgewicht, iets dat ik moeilijk kan accepteren. Dit is ook mijn grootste tranentrekker. Zodra ik hier over moet praten, gaan de tranen stromen. Val dan af, denken jullie nu vast. Ik ook. Dit lukt soms, en soms ook niet.
Mijn vriendinnen adviseerde om eens te gaan praten. Met wie? Ja, met iemand waar dat goed bij voelt. Een psycholoog, haptonoom o.i.d. Ik zelf vind het zo overdreven, ben hard voor mezelf en vind dat ik geen echte grote problemen heb. Aan de andere kant zou het zou het m’n leven misschien wel makkelijker maken en moet ik dat als einddoel zien.
Wat wil ik nu met dit topic? Ik weet het niet, misschien wel alleen van me afschrijven. Ben ik te vaag? Zeg het.
vrijdag 26 oktober 2012 om 15:18
Wat een mooie, fijne en lieve vriendinnen heb jij zeg! Eerlijk en oprecht. Je geeft een aantal problemen waar je nu mee zit. Eigenlijk wil je daar nog niets mee zo lees ik. Dat hoeft ook niet direct.
Waar je wel wat mee wilt, is je gewicht. Misschien kunnen je vriendinnen je helpen, bijvoorbeeld door met een of meer van hen elke week een of twee keer te gaan sporten? Is leuk, gezellig en heeft nog resultaat ook!
Waar je wel wat mee wilt, is je gewicht. Misschien kunnen je vriendinnen je helpen, bijvoorbeeld door met een of meer van hen elke week een of twee keer te gaan sporten? Is leuk, gezellig en heeft nog resultaat ook!
vrijdag 26 oktober 2012 om 15:28
Inderdaad, dat klinkt als een stel geweldige vriendinnen! Wees daar maar zuinig op! 
Je schrijft dat je erg verdrietig wordt van dingen, maar dat je er vervolgens niets mee doet. Je wilt wel voor jezelf kiezen, maar je doet het niet. Je wilt wel afvallen, maar je doet het niet (altijd).
Psychologen zijn er niet alleen om "ernstige gevallen" op te vangen en te begeleiden. Ze kunnen ook heel praktisch helpen! ijv. door samen met jou te onderzoeken wat het nu precies is dat jou tegenhoudt om de dingen te doen die je zou willen doen. En vervolgens natuurlijk samen met jou te bepalen hoe je dat anders kunt doen. Vaak geven ze dan handvatten mee, waar je vervolgens zelf mee verder kunt. Kortom, waarom zou je het niet gewoon proberen? Je bent nu heel verdrietig en een beetje hulp kan toch geen kwaad?
Je schrijft dat je erg verdrietig wordt van dingen, maar dat je er vervolgens niets mee doet. Je wilt wel voor jezelf kiezen, maar je doet het niet. Je wilt wel afvallen, maar je doet het niet (altijd).
Psychologen zijn er niet alleen om "ernstige gevallen" op te vangen en te begeleiden. Ze kunnen ook heel praktisch helpen! ijv. door samen met jou te onderzoeken wat het nu precies is dat jou tegenhoudt om de dingen te doen die je zou willen doen. En vervolgens natuurlijk samen met jou te bepalen hoe je dat anders kunt doen. Vaak geven ze dan handvatten mee, waar je vervolgens zelf mee verder kunt. Kortom, waarom zou je het niet gewoon proberen? Je bent nu heel verdrietig en een beetje hulp kan toch geen kwaad?
vrijdag 26 oktober 2012 om 15:31
Bedankt voor je reactie Louba. Dat zijn ze zeker, mijn vriendinnen. Het afvallen heb ik al opgepakt. Ik sport sinds april 3 keer per week en mag nu zeggen 13 kilo afgevallen te zijn. Ik ben er nog niet helaas. Mijn vriendinnen stelde me dan ook de vraag van 'wanneer is het genoeg en wanneer ben je wel tevreden'? Is dat als ik 70 kilo weeg, of 60? Of zit het tussen mijn hoofd. Vast staat dat in mijn ouderlijk gezin afvallen centraal staat, altijd heeft gestaan en ook zal blijven staan. Heeft dit een krasje op mijn harde schijf gemaakt? Zal ik er altijd mee bezig blijven of kan ik het ooit loslaten. Dat is een beetje een vraag waar ik nu mee zit.
vrijdag 26 oktober 2012 om 15:36
Nummerzoveel, Als je het zo neer zet is het heel duidelijk. Ik wil iets, maar doe het niet. Dit komt in meerdere punten terug in mijn leven.
Ik merk dat ik vooral deze dingen allemaal niet doe om anderen niet te kwetsen, misschien zelfs wel relaties niet te willen verbreken. In sommige gevallen weet ik dat, wanneer ik zou reageren zoals ik echt wil, eens zou zeggen waar het op staat, de relatie (met familie bijvoorbeeld) over is.
Inderdaad toch iets om aan te werken. Vooral omdat ik wel zo ontzettend de behoefte heb om mijn eigen keuzes te maken.
Ik merk dat ik vooral deze dingen allemaal niet doe om anderen niet te kwetsen, misschien zelfs wel relaties niet te willen verbreken. In sommige gevallen weet ik dat, wanneer ik zou reageren zoals ik echt wil, eens zou zeggen waar het op staat, de relatie (met familie bijvoorbeeld) over is.
Inderdaad toch iets om aan te werken. Vooral omdat ik wel zo ontzettend de behoefte heb om mijn eigen keuzes te maken.
vrijdag 26 oktober 2012 om 15:44
quote:Lotuz schreef op 26 oktober 2012 @ 15:36:
Nummerzoveel, Als je het zo neer zet is het heel duidelijk. Ik wil iets, maar doe het niet. Dit komt in meerdere punten terug in mijn leven.
Ik merk dat ik vooral deze dingen allemaal niet doe om anderen niet te kwetsen, misschien zelfs wel relaties niet te willen verbreken. In sommige gevallen weet ik dat, wanneer ik zou reageren zoals ik echt wil, eens zou zeggen waar het op staat, de relatie (met familie bijvoorbeeld) over is.
Inderdaad toch iets om aan te werken. Vooral omdat ik wel zo ontzettend de behoefte heb om mijn eigen keuzes te maken.
Een psycholoog zou jou dan verder kunnen helpen door te zoeken naar waar jouw angst vandaan komt. Zijn jouw angsten terecht, of worden ze ingegeven door het verleden, of door jouw eigen denkpatronen?
Daarnaast kan de psycholoog jou ook "leren communiceren". En dan bedoel ik natuurlijk specifiek leren communiceren in de context van dit probleem. Hoe kun je duidelijk jouw grenzen stellen, zodat anderen die grenzen zullen respecteren? Hoe kun je zeggen wat je op je hart hebt, zonder dat een ander dat als een directe aanval hoeft te ervaren (en dus ook zonder nare consequenties voor de relatie).
Nummerzoveel, Als je het zo neer zet is het heel duidelijk. Ik wil iets, maar doe het niet. Dit komt in meerdere punten terug in mijn leven.
Ik merk dat ik vooral deze dingen allemaal niet doe om anderen niet te kwetsen, misschien zelfs wel relaties niet te willen verbreken. In sommige gevallen weet ik dat, wanneer ik zou reageren zoals ik echt wil, eens zou zeggen waar het op staat, de relatie (met familie bijvoorbeeld) over is.
Inderdaad toch iets om aan te werken. Vooral omdat ik wel zo ontzettend de behoefte heb om mijn eigen keuzes te maken.
Een psycholoog zou jou dan verder kunnen helpen door te zoeken naar waar jouw angst vandaan komt. Zijn jouw angsten terecht, of worden ze ingegeven door het verleden, of door jouw eigen denkpatronen?
Daarnaast kan de psycholoog jou ook "leren communiceren". En dan bedoel ik natuurlijk specifiek leren communiceren in de context van dit probleem. Hoe kun je duidelijk jouw grenzen stellen, zodat anderen die grenzen zullen respecteren? Hoe kun je zeggen wat je op je hart hebt, zonder dat een ander dat als een directe aanval hoeft te ervaren (en dus ook zonder nare consequenties voor de relatie).
vrijdag 26 oktober 2012 om 16:03
quote:Lotuz schreef op 26 oktober 2012 @ 15:31:
Bedankt voor je reactie Louba. Dat zijn ze zeker, mijn vriendinnen. Het afvallen heb ik al opgepakt. Ik sport sinds april 3 keer per week en mag nu zeggen 13 kilo afgevallen te zijn. Ik ben er nog niet helaas. Mijn vriendinnen stelde me dan ook de vraag van 'wanneer is het genoeg en wanneer ben je wel tevreden'? Is dat als ik 70 kilo weeg, of 60? Of zit het tussen mijn hoofd. Vast staat dat in mijn ouderlijk gezin afvallen centraal staat, altijd heeft gestaan en ook zal blijven staan. Heeft dit een krasje op mijn harde schijf gemaakt? Zal ik er altijd mee bezig blijven of kan ik het ooit loslaten. Dat is een beetje een vraag waar ik nu mee zit.Misschien is het een goed idee om hierover een keer een dietiste te spreken? Die kan kijken met je wat een goed gewicht is, hoe je daar op komt en blijft, en ook kijken naar de rol van eten in je leven. Omdat je aangeeft dat het in de familie altijd wel een "ding" geweest is zou dat kunnen helpen.
Bedankt voor je reactie Louba. Dat zijn ze zeker, mijn vriendinnen. Het afvallen heb ik al opgepakt. Ik sport sinds april 3 keer per week en mag nu zeggen 13 kilo afgevallen te zijn. Ik ben er nog niet helaas. Mijn vriendinnen stelde me dan ook de vraag van 'wanneer is het genoeg en wanneer ben je wel tevreden'? Is dat als ik 70 kilo weeg, of 60? Of zit het tussen mijn hoofd. Vast staat dat in mijn ouderlijk gezin afvallen centraal staat, altijd heeft gestaan en ook zal blijven staan. Heeft dit een krasje op mijn harde schijf gemaakt? Zal ik er altijd mee bezig blijven of kan ik het ooit loslaten. Dat is een beetje een vraag waar ik nu mee zit.Misschien is het een goed idee om hierover een keer een dietiste te spreken? Die kan kijken met je wat een goed gewicht is, hoe je daar op komt en blijft, en ook kijken naar de rol van eten in je leven. Omdat je aangeeft dat het in de familie altijd wel een "ding" geweest is zou dat kunnen helpen.
zondag 28 oktober 2012 om 16:50
Hoi Lotuz,
wat goed dat je al zoveel kilo's kwijt bent!
Geconfronteerd worden met de dingen die je zo moeilijk vindt is nooit makkelijk he.. had van de week dezelfde situatie.
Ook ik vind het lastig om voor mezelf te kiezen, ruimte in te nemen. Ben heel erg gewend om mezelf af te stemmen op een ander; de ruimte die een ander voor mij overlaat, die neem ik in zeg maar.
Ik heb sinds kort de stap gezet om toch maar naar een psycholoog en haptonoom gegaan.
Zoals anderen al zeiden kan een psycholoog je helpen om de zaken op een rijtje te zetten, nieuwe inzichten te verschaffen en je helpen bepaalde vaardigheden te ontwikkelen.
Ik ben er vaker naartoe geweest, en zie het vaak als een APK, haha..gewoon ff checken hoe mijn situatie eruit ziet en welke gedachten /vaardigheden aan vervanging toe zijn.
Het gaat er niet om hoe 'erg' je problemen zijn (Er zullen altijd anderen zijn met ergere problemen)
Maar om hoe jij je erbij voelt. Als die dingen je dwarszitten, en je wil je prettig voelen, dan is het handig om ze aan te pakken!
Heel veel succes in ieder geval!
wat goed dat je al zoveel kilo's kwijt bent!
Geconfronteerd worden met de dingen die je zo moeilijk vindt is nooit makkelijk he.. had van de week dezelfde situatie.
Ook ik vind het lastig om voor mezelf te kiezen, ruimte in te nemen. Ben heel erg gewend om mezelf af te stemmen op een ander; de ruimte die een ander voor mij overlaat, die neem ik in zeg maar.
Ik heb sinds kort de stap gezet om toch maar naar een psycholoog en haptonoom gegaan.
Zoals anderen al zeiden kan een psycholoog je helpen om de zaken op een rijtje te zetten, nieuwe inzichten te verschaffen en je helpen bepaalde vaardigheden te ontwikkelen.
Ik ben er vaker naartoe geweest, en zie het vaak als een APK, haha..gewoon ff checken hoe mijn situatie eruit ziet en welke gedachten /vaardigheden aan vervanging toe zijn.
Het gaat er niet om hoe 'erg' je problemen zijn (Er zullen altijd anderen zijn met ergere problemen)
Maar om hoe jij je erbij voelt. Als die dingen je dwarszitten, en je wil je prettig voelen, dan is het handig om ze aan te pakken!
Heel veel succes in ieder geval!
vrijdag 9 november 2012 om 17:03
woensdag 14 november 2012 om 16:42
Je schreef 16 dagen geleden dat je in 3 weken tijd 13 kilo kwijt geraakt ben. Ik lees hierin dat je erg graag wilt en je dat goed af gaat.
Maar....
13 kilo in 3 weken kwijtraken is heel veel. Als je 120 kg woog en nu 99 verandert je lichaam relatief in een veel te hoog tempo! Is er een arts, voedingsdeskundige die jou begeleidt? Dat is echt wenselijk. Bezoek in ieder geval je huisarts als je dat nog niet gedaan hebt.
Een gezond gewicht hebben is niet alleen mooi en niet alleen goed voor het zelfvertrouwen. Probeer er dus ook achter te komen hoe je je gewicht in stand houden. Structureel te zwaar zijn is minder ongezond dan regelmatig grote gewichtsverschillen meemaken.
Het proces van afvallen is geen doelstelling, gewicht verliezen misschien wel. Als je op het gewenste gewicht bent (bv. een gezonde BMI-waarde), moet je ook verder. Je hebt nu houvast aan de weegschaal en wordt waarschijnlijk blij als die weegschaal daar reden toe geeft. Dat valt straks weg.
Als je op een gezonde manier wilt afvallen moet je eten wat je verbruikt en afvallen door meer te verbruiken dan je normaal doet. Die normaal moet dus niet vervagen, dat moet echt normaal zijn. Extra verbruiken is een periode extra energie verbranden (duursporten) en dat niet aanvullen.
Waak er voor dat je nu leeft waarbij je afvalt, als je dat niet beheerst wordt dat een doodlopend spoor, let goed op!
Maar....
13 kilo in 3 weken kwijtraken is heel veel. Als je 120 kg woog en nu 99 verandert je lichaam relatief in een veel te hoog tempo! Is er een arts, voedingsdeskundige die jou begeleidt? Dat is echt wenselijk. Bezoek in ieder geval je huisarts als je dat nog niet gedaan hebt.
Een gezond gewicht hebben is niet alleen mooi en niet alleen goed voor het zelfvertrouwen. Probeer er dus ook achter te komen hoe je je gewicht in stand houden. Structureel te zwaar zijn is minder ongezond dan regelmatig grote gewichtsverschillen meemaken.
Het proces van afvallen is geen doelstelling, gewicht verliezen misschien wel. Als je op het gewenste gewicht bent (bv. een gezonde BMI-waarde), moet je ook verder. Je hebt nu houvast aan de weegschaal en wordt waarschijnlijk blij als die weegschaal daar reden toe geeft. Dat valt straks weg.
Als je op een gezonde manier wilt afvallen moet je eten wat je verbruikt en afvallen door meer te verbruiken dan je normaal doet. Die normaal moet dus niet vervagen, dat moet echt normaal zijn. Extra verbruiken is een periode extra energie verbranden (duursporten) en dat niet aanvullen.
Waak er voor dat je nu leeft waarbij je afvalt, als je dat niet beheerst wordt dat een doodlopend spoor, let goed op!
Leven en beleven
