Psyche
alle pijlers
Kinderwens
zaterdag 5 september 2015 om 16:34
Ik ben ruim 7 jaar samen met mijn vriend. We wonen samen in een appartementje.
Ik zou ontzettend graag een kindje willen
Financieel is het niet heel handig en zeker ook niet door de woonruimte.
Mijn vriend is 30 en ik ben 28.
Op zich is dat een prima leeftijd voor kinderen.
Maar het kan nu gewoon niet.
Ik wil dat het goed is als er een kindje zou komen.
Ik denk er de laatste tijd veel aan en ben soms jaloers op mensen die wel een kindje krijgen en alles goed voor elkaar hebben.
Ik denk ook vaak we worden wel steeds ouder, hoe lang gaat het nog duren voor het wel mogelijk is.
Zijn hier ook vrouwen die graag kinderen willen maar dat het om een bepaalde reden (nog) niet mogelijk is?
Hoe gaan jullie daar mee om?
Ik zou ontzettend graag een kindje willen
Financieel is het niet heel handig en zeker ook niet door de woonruimte.
Mijn vriend is 30 en ik ben 28.
Op zich is dat een prima leeftijd voor kinderen.
Maar het kan nu gewoon niet.
Ik wil dat het goed is als er een kindje zou komen.
Ik denk er de laatste tijd veel aan en ben soms jaloers op mensen die wel een kindje krijgen en alles goed voor elkaar hebben.
Ik denk ook vaak we worden wel steeds ouder, hoe lang gaat het nog duren voor het wel mogelijk is.
Zijn hier ook vrouwen die graag kinderen willen maar dat het om een bepaalde reden (nog) niet mogelijk is?
Hoe gaan jullie daar mee om?
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.
zondag 6 september 2015 om 12:11
quote:Keuken1987 schreef op 06 september 2015 @ 11:51:
Ik wou gewoon verhalen horen van vrouwen die in een soortgelijke situatie zitten en hoe die met hun gevoel omgaanNou, hier waren de omstandigheden, naar jouw maatstaven, ook niet ideaal, maar goed ik was 10 jaar ouder dan jij en wij gingen gewoon van de anticonceptie af en dachten: we zien wel.
Ik wou gewoon verhalen horen van vrouwen die in een soortgelijke situatie zitten en hoe die met hun gevoel omgaanNou, hier waren de omstandigheden, naar jouw maatstaven, ook niet ideaal, maar goed ik was 10 jaar ouder dan jij en wij gingen gewoon van de anticonceptie af en dachten: we zien wel.
zondag 6 september 2015 om 12:23
Keukentje, ik snap wel wat je bedoelt. Ondanks dat je weet hoe je voor betere omstandigheden kunt zorgen, groter gaan wonen, baal je soms gewoon en dat is dan op dat moment even het enige wat er is. Zoals ik al schreef, wij wachten ook nog omdat mijn vriend nog studeert. Ik heb een vaste baan, ons huis is groot genoeg en financieel zou het kunnen. Maar toch is voor ons de situatie beter als vriend is afgestudeerd, zodat hij zich ook op de arbeidsmarkt kan begeven. Ongeacht of hij dan een baan vindt in zijn studierichting. En met mijn verstand weet ik dit allemaal en sta ik erachter. Maar soms voel ik alleen maar "pff, wachten duurt zo laaang". En dat gevoel mag er dan ook even zijn.
zondag 6 september 2015 om 12:31
quote:Mevrouw75 schreef op 06 september 2015 @ 12:08:
[...]
Dan zoek je dus een andere oplossing. Ik zie heel veel bovenwoningbewoners vanalles met die kinderwagen doen, maar geen van allen laat alleen de man dat ding naar boven tillen.
Is ook superonhandig, want man staat natuurlijk niet 24/7 naast je.
Bij ons zou hij letterlijk nergens anders kunnen staan/hangen/liggen. Waar we nu wonen dan. Auto kan niet voor de deur, verhuurder wil niet dat we iets ophangen vanwege vermeende asbestplaten in de gang, er is geen hal bij de ingang. Soms is er gewoon geen oplossing.
Wij wilden toen we hier nog wilden blijven wonen een draagdoek gaan proberen, maar wat als je kind niet in de draagdoek wil?
Uiteindelijk is er voor alles een 'oplossing', maar de vraag is: wíl je op die manier kinderen? Als het antwoord ja is, zoals bij mijn onderburen, dan ga je ervoor. Als het antwoord nee is, zoals bij ons, dan zoek je een andere oplossing.
TO is duidelijk net als ik iemand die het niet prettig vind, maar stressvol, om in het huis waar ze nu woont een kind te krijgen. Ik herken dat gevoel. Andere mensen zouden hier wel een kind krijgen, maar ik niet.
Ik ben hier niet gelukkig, met of zonder kind, maar met kind ervaar ik hier ook nog eens enorme stress vanwege ongezond leefmilieu, onpraktische manier van wonen en politie die 's ochtends vroeg je eindelijk slapende newborn wakker zou bellen. Ik kan hier niet eens slapen zonder oordoppen, dus zou nog minder nachtrust krijgen dan je al hebt met een baby, want zou geen oordoppen willen dragen, wil mijn kind kunnen horen.
Maar zoals ik al zei, mijn onderburen zien die bezwaren allemaal niet. Zij zijn hier gelukkig.
Voor mij is het niks, en dat wist ik niet voor ik hier woonde, want eerst wilde ik hier aan kinderen beginnen. Voor TO is het ook niks kennelijk. Waarom zou je jezelf die stress dan aandoen terwijl je nog tijd hebt om te gaan werken aan een betere situatie?
[...]
Dan zoek je dus een andere oplossing. Ik zie heel veel bovenwoningbewoners vanalles met die kinderwagen doen, maar geen van allen laat alleen de man dat ding naar boven tillen.
Is ook superonhandig, want man staat natuurlijk niet 24/7 naast je.
Bij ons zou hij letterlijk nergens anders kunnen staan/hangen/liggen. Waar we nu wonen dan. Auto kan niet voor de deur, verhuurder wil niet dat we iets ophangen vanwege vermeende asbestplaten in de gang, er is geen hal bij de ingang. Soms is er gewoon geen oplossing.
Wij wilden toen we hier nog wilden blijven wonen een draagdoek gaan proberen, maar wat als je kind niet in de draagdoek wil?
Uiteindelijk is er voor alles een 'oplossing', maar de vraag is: wíl je op die manier kinderen? Als het antwoord ja is, zoals bij mijn onderburen, dan ga je ervoor. Als het antwoord nee is, zoals bij ons, dan zoek je een andere oplossing.
TO is duidelijk net als ik iemand die het niet prettig vind, maar stressvol, om in het huis waar ze nu woont een kind te krijgen. Ik herken dat gevoel. Andere mensen zouden hier wel een kind krijgen, maar ik niet.
Ik ben hier niet gelukkig, met of zonder kind, maar met kind ervaar ik hier ook nog eens enorme stress vanwege ongezond leefmilieu, onpraktische manier van wonen en politie die 's ochtends vroeg je eindelijk slapende newborn wakker zou bellen. Ik kan hier niet eens slapen zonder oordoppen, dus zou nog minder nachtrust krijgen dan je al hebt met een baby, want zou geen oordoppen willen dragen, wil mijn kind kunnen horen.
Maar zoals ik al zei, mijn onderburen zien die bezwaren allemaal niet. Zij zijn hier gelukkig.
Voor mij is het niks, en dat wist ik niet voor ik hier woonde, want eerst wilde ik hier aan kinderen beginnen. Voor TO is het ook niks kennelijk. Waarom zou je jezelf die stress dan aandoen terwijl je nog tijd hebt om te gaan werken aan een betere situatie?
zondag 6 september 2015 om 12:37
quote:lux. schreef op 06 september 2015 @ 12:31:
[...]
Bij ons zou hij letterlijk nergens anders kunnen staan/hangen/liggen. Waar we nu wonen dan. Auto kan niet voor de deur, verhuurder wil niet dat we iets ophangen vanwege vermeende asbestplaten in de gang, er is geen hal bij de ingang. Soms is er gewoon geen oplossing.
Wij wilden toen we hier nog wilden blijven wonen een draagdoek gaan proberen, maar wat als je kind niet in de draagdoek wil?
Uiteindelijk is er voor alles een 'oplossing', maar de vraag is: wíl je op die manier kinderen? Als het antwoord ja is, zoals bij mijn onderburen, dan ga je ervoor. Als het antwoord nee is, zoals bij ons, dan zoek je een andere oplossing.
TO is duidelijk net als ik iemand die het niet prettig vind, maar stressvol, om in het huis waar ze nu woont een kind te krijgen. Ik herken dat gevoel. Andere mensen zouden hier wel een kind krijgen, maar ik niet.
Ik ben hier niet gelukkig, met of zonder kind, maar met kind ervaar ik hier ook nog eens enorme stress vanwege ongezond leefmilieu, onpraktische manier van wonen en politie die 's ochtends vroeg je eindelijk slapende newborn wakker zou bellen. Ik kan hier niet eens slapen zonder oordoppen, dus zou nog minder nachtrust krijgen dan je al hebt met een baby, want zou geen oordoppen willen dragen, wil mijn kind kunnen horen.
Maar zoals ik al zei, mijn onderburen zien die bezwaren allemaal niet. Zij zijn hier gelukkig.
Voor mij is het niks, en dat wist ik niet voor ik hier woonde, want eerst wilde ik hier aan kinderen beginnen. Voor TO is het ook niks kennelijk. Waarom zou je jezelf die stress dan aandoen terwijl je nog tijd hebt om te gaan werken aan een betere situatie?Maar kijk, zo is het al een hele andere insteek, en volgens mij heb ik dat ook gezegd in een andere post. Jouw buren hebben op de een of andere manier wel een oplossing gevonden, jij hebt daar geen zin in. Dat is prima. Zeggen het kan niet want ik woon op een bovenwoning, of het is egoïstisch want ik woon op een bovenwoning, ik vind dat zo beperkend klinken ofzo. Ik wil niet, want ik wil graag gewoon zus of zo, ja, dat kan ik me helemaal voorstellen.
[...]
Bij ons zou hij letterlijk nergens anders kunnen staan/hangen/liggen. Waar we nu wonen dan. Auto kan niet voor de deur, verhuurder wil niet dat we iets ophangen vanwege vermeende asbestplaten in de gang, er is geen hal bij de ingang. Soms is er gewoon geen oplossing.
Wij wilden toen we hier nog wilden blijven wonen een draagdoek gaan proberen, maar wat als je kind niet in de draagdoek wil?
Uiteindelijk is er voor alles een 'oplossing', maar de vraag is: wíl je op die manier kinderen? Als het antwoord ja is, zoals bij mijn onderburen, dan ga je ervoor. Als het antwoord nee is, zoals bij ons, dan zoek je een andere oplossing.
TO is duidelijk net als ik iemand die het niet prettig vind, maar stressvol, om in het huis waar ze nu woont een kind te krijgen. Ik herken dat gevoel. Andere mensen zouden hier wel een kind krijgen, maar ik niet.
Ik ben hier niet gelukkig, met of zonder kind, maar met kind ervaar ik hier ook nog eens enorme stress vanwege ongezond leefmilieu, onpraktische manier van wonen en politie die 's ochtends vroeg je eindelijk slapende newborn wakker zou bellen. Ik kan hier niet eens slapen zonder oordoppen, dus zou nog minder nachtrust krijgen dan je al hebt met een baby, want zou geen oordoppen willen dragen, wil mijn kind kunnen horen.
Maar zoals ik al zei, mijn onderburen zien die bezwaren allemaal niet. Zij zijn hier gelukkig.
Voor mij is het niks, en dat wist ik niet voor ik hier woonde, want eerst wilde ik hier aan kinderen beginnen. Voor TO is het ook niks kennelijk. Waarom zou je jezelf die stress dan aandoen terwijl je nog tijd hebt om te gaan werken aan een betere situatie?Maar kijk, zo is het al een hele andere insteek, en volgens mij heb ik dat ook gezegd in een andere post. Jouw buren hebben op de een of andere manier wel een oplossing gevonden, jij hebt daar geen zin in. Dat is prima. Zeggen het kan niet want ik woon op een bovenwoning, of het is egoïstisch want ik woon op een bovenwoning, ik vind dat zo beperkend klinken ofzo. Ik wil niet, want ik wil graag gewoon zus of zo, ja, dat kan ik me helemaal voorstellen.
zondag 6 september 2015 om 13:01
Volgens mji is het grootste probleem niet de woonsituatie, maar het feit dat je partner nog geen kind wil.
Laat je grootste droom, je grootste prioriteit zijn is een hele mooie.
Ik zit met mijn man in bijna dezelfde situatie: De eierstokken klapperen nog niet heel hard, maar we zijn het er (samen!) over eens dat we er met een jaar of 1,5./2 misschien wel aan toe zijn. Maar wij wonen nog in een appartement van 60 m2, 3 hoog in een stadscentum en hier wil ik geen kind krijgen.
Als ik per ongeluk zwanger zou raken, dan zou het helemaal goed komen, maar om er nou actief voor te gaan, gaat ons te ver.
Dus: onze prioriteiten in volgorde:
1. Man maakt promotie-onderzoek af
2. Man zoekt leuke nieuwe baan
3. gesprek met hypotheekadviseur
4. op zoek naar een leuk huis met tuintje.
En wij hopen dat deze stappen in het komende jaar gelopen kunnen worden. En dan evalueren we opnieuw hoe het met onze kinderwens staat. (Enige beperkende factor bij ons is dat er een kans is dat wij een lang medisch traject in moeten voor een kindje, en dan willen we misschien 'alvast beginnen' terwijl we ook een huis zoeken, maar ook dat bepalen we later)
Maar de kern is wel dat wij samen op één lijn zitten en samen dit plan hebben opgesteld. Als het van jouw vriend niet zonodig hoeft, dan hoef je er niet aan te beginnen..
Laat je grootste droom, je grootste prioriteit zijn is een hele mooie.
Ik zit met mijn man in bijna dezelfde situatie: De eierstokken klapperen nog niet heel hard, maar we zijn het er (samen!) over eens dat we er met een jaar of 1,5./2 misschien wel aan toe zijn. Maar wij wonen nog in een appartement van 60 m2, 3 hoog in een stadscentum en hier wil ik geen kind krijgen.
Als ik per ongeluk zwanger zou raken, dan zou het helemaal goed komen, maar om er nou actief voor te gaan, gaat ons te ver.
Dus: onze prioriteiten in volgorde:
1. Man maakt promotie-onderzoek af
2. Man zoekt leuke nieuwe baan
3. gesprek met hypotheekadviseur
4. op zoek naar een leuk huis met tuintje.
En wij hopen dat deze stappen in het komende jaar gelopen kunnen worden. En dan evalueren we opnieuw hoe het met onze kinderwens staat. (Enige beperkende factor bij ons is dat er een kans is dat wij een lang medisch traject in moeten voor een kindje, en dan willen we misschien 'alvast beginnen' terwijl we ook een huis zoeken, maar ook dat bepalen we later)
Maar de kern is wel dat wij samen op één lijn zitten en samen dit plan hebben opgesteld. Als het van jouw vriend niet zonodig hoeft, dan hoef je er niet aan te beginnen..
zondag 6 september 2015 om 13:31
zondag 6 september 2015 om 16:05
quote:Mevrouw75 schreef op 06 september 2015 @ 12:37:
[...]
Maar kijk, zo is het al een hele andere insteek, en volgens mij heb ik dat ook gezegd in een andere post. Jouw buren hebben op de een of andere manier wel een oplossing gevonden, jij hebt daar geen zin in. Dat is prima. Zeggen het kan niet want ik woon op een bovenwoning, of het is egoïstisch want ik woon op een bovenwoning, ik vind dat zo beperkend klinken ofzo. Ik wil niet, want ik wil graag gewoon zus of zo, ja, dat kan ik me helemaal voorstellen.
Maar ik denk dat TO het ook zo bedoelt, denk je niet? Heb je andere reactie dan niet gezien, maar zal zo ff kijken, nu mobiel. Maar idd het gaat om hoe je het wil en je kind groeit echt niet slechter op in een bovenwoning dan in een vrijstaande villa.
En het is voor jezelf rustiger denk ik om een kind met weinig een rijke opvoeding te kunnen geven dan te denken dat kinderen alleen voor rijke mensen zijn.
Ik weet van mezelf dat ik meer luxe, gemak en comfort wil dan ik nu heb, ook zonder kinderen. Maar daar heb ik eigenlijk mezelf mee want ik wil veel meer dan ik als je het droog bekijkt nodig heb.
Dat het ook met minder kan als het moet vind ik wel prettig juist, aangezien ik niet 20 jaar vooruit kan kijken.
[...]
Maar kijk, zo is het al een hele andere insteek, en volgens mij heb ik dat ook gezegd in een andere post. Jouw buren hebben op de een of andere manier wel een oplossing gevonden, jij hebt daar geen zin in. Dat is prima. Zeggen het kan niet want ik woon op een bovenwoning, of het is egoïstisch want ik woon op een bovenwoning, ik vind dat zo beperkend klinken ofzo. Ik wil niet, want ik wil graag gewoon zus of zo, ja, dat kan ik me helemaal voorstellen.
Maar ik denk dat TO het ook zo bedoelt, denk je niet? Heb je andere reactie dan niet gezien, maar zal zo ff kijken, nu mobiel. Maar idd het gaat om hoe je het wil en je kind groeit echt niet slechter op in een bovenwoning dan in een vrijstaande villa.
En het is voor jezelf rustiger denk ik om een kind met weinig een rijke opvoeding te kunnen geven dan te denken dat kinderen alleen voor rijke mensen zijn.
Ik weet van mezelf dat ik meer luxe, gemak en comfort wil dan ik nu heb, ook zonder kinderen. Maar daar heb ik eigenlijk mezelf mee want ik wil veel meer dan ik als je het droog bekijkt nodig heb.
Dat het ook met minder kan als het moet vind ik wel prettig juist, aangezien ik niet 20 jaar vooruit kan kijken.
zondag 6 september 2015 om 18:18
quote:Keuken1987 schreef op 06 september 2015 @ 10:46:
[...]
Hier word veel gezegd wat maakt de situatie nou uit , je kan gewoon voor een kindje gaan.
Met egoïstisch bedoel ik als de situatie niet ideaal is om een kindje te krijgen, (dus nog veel slechter als bij mij ) maar je wilt zo graag dan moet je wel nadenken of je in zo situatie een kindje op de wereld wilt zetten en niet alleen maar denken aan je eigen verlangens.
Want een kindje is niet niks.
Van de trap was een voorbeeld. Er zijn meerdere dingen waardoor de woning niet ideaal is.
Kijk, eigenlijk moet je in geen enkele situatie een kindje op de wereld willen zetten, want de wereld is op zichzelf gezien zo feestelijk niet. Maar velen, waaronder jij, denken wel aan hun eigen verlangens en planten zichzelf dus voort. En weet je, dat maakt niets uit, dat is zelfs helemaal prima. Zolang die mensen maar niet teveel hebben nagedacht over wat de 'juiste' voorwaarden zijn om een kind te maken, maar wel hebben begrepen dat de 'juiste' voorwaarden sowieso niet bestaan. De enige voorwaarde is dat je (onbetaalbare) liefde hebt te geven, daar is altijd ruimte voor
Doe vooral waar jij je goed bij voelt, dat is voor iedereen het beste, ook voor je toekomstige kind. Dus als 'de voorwaarden' in jouw ogen nu niet goed zijn en je die wel heel belangrijk vindt; niet aan beginnen. Maar dan ook niet meer 'miepen', zoals iemand hier al eerder mooi verwoordde. Je kiest er zelf voor om het zo te benaderen allemaal.
Succes ermee!
[...]
Hier word veel gezegd wat maakt de situatie nou uit , je kan gewoon voor een kindje gaan.
Met egoïstisch bedoel ik als de situatie niet ideaal is om een kindje te krijgen, (dus nog veel slechter als bij mij ) maar je wilt zo graag dan moet je wel nadenken of je in zo situatie een kindje op de wereld wilt zetten en niet alleen maar denken aan je eigen verlangens.
Want een kindje is niet niks.
Van de trap was een voorbeeld. Er zijn meerdere dingen waardoor de woning niet ideaal is.
Kijk, eigenlijk moet je in geen enkele situatie een kindje op de wereld willen zetten, want de wereld is op zichzelf gezien zo feestelijk niet. Maar velen, waaronder jij, denken wel aan hun eigen verlangens en planten zichzelf dus voort. En weet je, dat maakt niets uit, dat is zelfs helemaal prima. Zolang die mensen maar niet teveel hebben nagedacht over wat de 'juiste' voorwaarden zijn om een kind te maken, maar wel hebben begrepen dat de 'juiste' voorwaarden sowieso niet bestaan. De enige voorwaarde is dat je (onbetaalbare) liefde hebt te geven, daar is altijd ruimte voor
Doe vooral waar jij je goed bij voelt, dat is voor iedereen het beste, ook voor je toekomstige kind. Dus als 'de voorwaarden' in jouw ogen nu niet goed zijn en je die wel heel belangrijk vindt; niet aan beginnen. Maar dan ook niet meer 'miepen', zoals iemand hier al eerder mooi verwoordde. Je kiest er zelf voor om het zo te benaderen allemaal.
Succes ermee!
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
zondag 6 september 2015 om 18:27
quote:elein schreef op 06 september 2015 @ 17:46:
Ik ben wel een beetje benieuwd wat 'het ideaalplaatje' dan is TO. Gaat het puur om de woning?'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
Ik ben wel een beetje benieuwd wat 'het ideaalplaatje' dan is TO. Gaat het puur om de woning?'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
zondag 6 september 2015 om 18:36
quote:lux. schreef op 06 september 2015 @ 18:27:
[...]
'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
Hahahaha! Inderdaad!
Wij hebben nu: 1 vast contract, 1 niet zo vast contract, bijna hoogzwanger, pa 4 dagen, ma 3 dagen werk, 2 dagen opvang, maximaal een klein modaaltje, 2500 euro op de spaar, een klein appartement, een auto van minimaal 16 jaar oud met de neiging tot hoesten en proesten. Maar we zijn heel gelukkig
[...]
'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
Hahahaha! Inderdaad!
Wij hebben nu: 1 vast contract, 1 niet zo vast contract, bijna hoogzwanger, pa 4 dagen, ma 3 dagen werk, 2 dagen opvang, maximaal een klein modaaltje, 2500 euro op de spaar, een klein appartement, een auto van minimaal 16 jaar oud met de neiging tot hoesten en proesten. Maar we zijn heel gelukkig
zondag 6 september 2015 om 18:53
quote:lionlily schreef op 06 september 2015 @ 18:36:
[...]
Hahahaha! Inderdaad!
Wij hebben nu: 1 vast contract, 1 niet zo vast contract, bijna hoogzwanger, pa 4 dagen, ma 3 dagen werk, 2 dagen opvang, maximaal een klein modaaltje, 2500 euro op de spaar, een klein appartement, een auto van minimaal 16 jaar oud met de neiging tot hoesten en proesten. Maar we zijn heel gelukkig
Oei wij beginnen wel richting het ideaalplaatje te gaan
2x modaal op 1 vast contract en 1 uitzicht op vast (straks 2x 32u à anderhalf keer modaal), in een strakke nieuwbouweengezinswoning met alles erop en eraan (denk inbouwkeuken, vloerverwarming, schuur voor man ( toppunt van burgerlijkheid ) en teveel ruimte voor 2 personen, zo'n standaard tuinlapje met achterom) maar wel huur, 5000 op de spaar (of althans dat hoop ik ) en een 14 jaar oude heerlijke auto die me nog nooit in de steek gelaten heeft en met plannen voor verre backpackreizen met baby
Maar toch zie ik alweer allemaal beren op de weg. Een studie die ik wil doen, net begonnen bij m'n nieuwe werk, man's carrière die net van de grond begint te komen.
Terwijl vorig jaar wat we nu hebben iets was waar ik alleen nog maar van kon dromen: met andere woorden. Een kind komt nooit uit. Nooit.
Maar ik heb een kind krijgen m'n grootste prio gemaakt en daarom heb ik zo hard gezocht naar een baan waarin ik wél gelukkig was, een huis waarin ik wél gelukkig was, een halfjaar keihard geknokt (niet in de laatste plaats met mezelf) voor wat ik nu heb. En ook al zijn er nu weer nieuwe beren, er zullen altijd beren zijn. Maar ik zit nu goed in m'n vel en ik ga bijna in een huis wonen waar ik me hopelijk wel thuis voel.
En de rest lost zich dan wel op. Of niet. En dat lossen wij dan wel weer op. Als m'n contract toch niet verlengd wordt ofzo. We kunnen het wel aan.
Maar ben wel trots op waar we afgelopen halfjaar voor hebben gewerkt. Maar dat hebben we voor onszelf gedaan, niet voor de baby.
[...]
Hahahaha! Inderdaad!
Wij hebben nu: 1 vast contract, 1 niet zo vast contract, bijna hoogzwanger, pa 4 dagen, ma 3 dagen werk, 2 dagen opvang, maximaal een klein modaaltje, 2500 euro op de spaar, een klein appartement, een auto van minimaal 16 jaar oud met de neiging tot hoesten en proesten. Maar we zijn heel gelukkig
Oei wij beginnen wel richting het ideaalplaatje te gaan
2x modaal op 1 vast contract en 1 uitzicht op vast (straks 2x 32u à anderhalf keer modaal), in een strakke nieuwbouweengezinswoning met alles erop en eraan (denk inbouwkeuken, vloerverwarming, schuur voor man ( toppunt van burgerlijkheid ) en teveel ruimte voor 2 personen, zo'n standaard tuinlapje met achterom) maar wel huur, 5000 op de spaar (of althans dat hoop ik ) en een 14 jaar oude heerlijke auto die me nog nooit in de steek gelaten heeft en met plannen voor verre backpackreizen met baby
Maar toch zie ik alweer allemaal beren op de weg. Een studie die ik wil doen, net begonnen bij m'n nieuwe werk, man's carrière die net van de grond begint te komen.
Terwijl vorig jaar wat we nu hebben iets was waar ik alleen nog maar van kon dromen: met andere woorden. Een kind komt nooit uit. Nooit.
Maar ik heb een kind krijgen m'n grootste prio gemaakt en daarom heb ik zo hard gezocht naar een baan waarin ik wél gelukkig was, een huis waarin ik wél gelukkig was, een halfjaar keihard geknokt (niet in de laatste plaats met mezelf) voor wat ik nu heb. En ook al zijn er nu weer nieuwe beren, er zullen altijd beren zijn. Maar ik zit nu goed in m'n vel en ik ga bijna in een huis wonen waar ik me hopelijk wel thuis voel.
En de rest lost zich dan wel op. Of niet. En dat lossen wij dan wel weer op. Als m'n contract toch niet verlengd wordt ofzo. We kunnen het wel aan.
Maar ben wel trots op waar we afgelopen halfjaar voor hebben gewerkt. Maar dat hebben we voor onszelf gedaan, niet voor de baby.
zondag 6 september 2015 om 18:58
quote:lux. schreef op 06 september 2015 @ 18:53:
[...]
Oei wij beginnen wel richting het ideaalplaatje te gaan
2x modaal op 1 vast contract en 1 uitzicht op vast (straks 2x 32u à anderhalf keer modaal), in een strakke nieuwbouweengezinswoning met alles erop en eraan (denk inbouwkeuken, vloerverwarming, 'schuur' voor man en teveel ruimte voor 2 personen, zo'n standaard tuinlapje met achterom) maar wel huur, 5000 op de spaar (of althans dat hoop ik ) en een 14 jaar oude heerlijke auto die me nog nooit in de steek gelaten heeft en met plannen voor verre backpackreizen met baby
Maar toch zie ik alweer allemaal beren op de weg. Een studie die ik wil doen, net begonnen bij m'n nieuwe werk, man's carrière die net van de grond begint te komen.
Terwijl vorig jaar wat we nu hebben iets was waar ik alleen nog maar van kon dromen: met andere woorden. Een kind komt nooit uit. Nooit.
Maar ik heb een kind krijgen m'n grootste prio gemaakt en daarom heb ik zo hard gezocht naar een baan waarin ik wél gelukkig was, een huis waarin ik wél gelukkig was, een halfjaar keihard geknokt (niet in de laatste plaats met mezelf) voor wat ik nu heb. En ook al zijn er nu weer nieuwe beren, er zullen altijd beren zijn. Maar ik zit nu goed in m'n vel en ik ga bijna in een huis wonen waar ik me hopelijk wel thuis voel.
En de rest lost zich dan wel op. Of niet. En dat lossen wij dan wel weer op. Als m'n contract toch niet verlengd wordt ofzo. We kunnen het wel aan.
Maar ben wel trots op waar we afgelopen halfjaar voor hebben we gewerkt. Maar dat hebben we voor onszelf gedaan, niet voor de baby.
Goed bezig! Het klinkt geweldig, en ik denk dat jullie ook alles kunnen oplossen.
Ik ben het namelijk eens met dat er altijd beren zijn. Wij hebben erg veel problemen gehad de afgelopen 3 jaren. Veel tegenslag, overlijdens, financiele malaise, vruchtbaarheidsproblemen, onoplosbare problemen buiten onze macht. En we hebben het overleefd en we kijken naar een nieuwe fase in ons leven. Wij kunnen alles aan.
[...]
Oei wij beginnen wel richting het ideaalplaatje te gaan
2x modaal op 1 vast contract en 1 uitzicht op vast (straks 2x 32u à anderhalf keer modaal), in een strakke nieuwbouweengezinswoning met alles erop en eraan (denk inbouwkeuken, vloerverwarming, 'schuur' voor man en teveel ruimte voor 2 personen, zo'n standaard tuinlapje met achterom) maar wel huur, 5000 op de spaar (of althans dat hoop ik ) en een 14 jaar oude heerlijke auto die me nog nooit in de steek gelaten heeft en met plannen voor verre backpackreizen met baby
Maar toch zie ik alweer allemaal beren op de weg. Een studie die ik wil doen, net begonnen bij m'n nieuwe werk, man's carrière die net van de grond begint te komen.
Terwijl vorig jaar wat we nu hebben iets was waar ik alleen nog maar van kon dromen: met andere woorden. Een kind komt nooit uit. Nooit.
Maar ik heb een kind krijgen m'n grootste prio gemaakt en daarom heb ik zo hard gezocht naar een baan waarin ik wél gelukkig was, een huis waarin ik wél gelukkig was, een halfjaar keihard geknokt (niet in de laatste plaats met mezelf) voor wat ik nu heb. En ook al zijn er nu weer nieuwe beren, er zullen altijd beren zijn. Maar ik zit nu goed in m'n vel en ik ga bijna in een huis wonen waar ik me hopelijk wel thuis voel.
En de rest lost zich dan wel op. Of niet. En dat lossen wij dan wel weer op. Als m'n contract toch niet verlengd wordt ofzo. We kunnen het wel aan.
Maar ben wel trots op waar we afgelopen halfjaar voor hebben we gewerkt. Maar dat hebben we voor onszelf gedaan, niet voor de baby.
Goed bezig! Het klinkt geweldig, en ik denk dat jullie ook alles kunnen oplossen.
Ik ben het namelijk eens met dat er altijd beren zijn. Wij hebben erg veel problemen gehad de afgelopen 3 jaren. Veel tegenslag, overlijdens, financiele malaise, vruchtbaarheidsproblemen, onoplosbare problemen buiten onze macht. En we hebben het overleefd en we kijken naar een nieuwe fase in ons leven. Wij kunnen alles aan.
zondag 6 september 2015 om 19:14
quote:lionlily schreef op 06 september 2015 @ 18:58:
[...]
Goed bezig! Het klinkt geweldig, en ik denk dat jullie ook alles kunnen oplossen.
Ik ben het namelijk eens met dat er altijd beren zijn. Wij hebben erg veel problemen gehad de afgelopen 3 jaren. Veel tegenslag, overlijdens, financiele malaise, vruchtbaarheidsproblemen, onoplosbare problemen buiten onze macht. En we hebben het overleefd en we kijken naar een nieuwe fase in ons leven. Wij kunnen alles aan.
Precies. Je kunt wel actief je situatie veranderen, maar het leven is niet maakbaar. Er gaat genoeg gebeuren waar je geen invloed op hebt, je hele leven lang. Dus alles dichtbouwen is zinloos.
Maar als je zoals ik echt ongelukkig bent in je huis en je werk, en je bent pas 25, dan is er niks mis mee om daar eerst even aan te gaan werken.
Het is gewoon de balans tussen loslaten en vertrouwen dat je het aankunt samen, ook als het minder wordt, en halsoverkop met 3 weken relatie en op een halve bijstandsuitkering aan kinderen beginnen.
Als ik TO was zou ik dus met vriend gaan praten over actief op zoek naar een nieuw huis, want daar is ze duidelijk niet happy mee, en dan de rest maar loslaten. Als je niet happy ergens mee bent, is er niks mis mee om het proberen op te lossen voor het kind komt. Maar het moet niet uit angst zijn, maar concreet je situatie verbeteren. Omdat jíj het wil.
En je moet je ook realiseren dat het wel eens niet in 1x raak kan zijn, TO. Wij gaan nu ronde 3 in, maar misschien duurt het wel 36 rondes voor het raak is. Dat hoop je niet natuurlijk, maar het kan wel. Maar zo ver kun je niet vooruit kijken. Je kan het leven niet 'perfect' maken en dan stilzetten tot de baby komt. Kinderen laten zich niet plannen.
[...]
Goed bezig! Het klinkt geweldig, en ik denk dat jullie ook alles kunnen oplossen.
Ik ben het namelijk eens met dat er altijd beren zijn. Wij hebben erg veel problemen gehad de afgelopen 3 jaren. Veel tegenslag, overlijdens, financiele malaise, vruchtbaarheidsproblemen, onoplosbare problemen buiten onze macht. En we hebben het overleefd en we kijken naar een nieuwe fase in ons leven. Wij kunnen alles aan.
Precies. Je kunt wel actief je situatie veranderen, maar het leven is niet maakbaar. Er gaat genoeg gebeuren waar je geen invloed op hebt, je hele leven lang. Dus alles dichtbouwen is zinloos.
Maar als je zoals ik echt ongelukkig bent in je huis en je werk, en je bent pas 25, dan is er niks mis mee om daar eerst even aan te gaan werken.
Het is gewoon de balans tussen loslaten en vertrouwen dat je het aankunt samen, ook als het minder wordt, en halsoverkop met 3 weken relatie en op een halve bijstandsuitkering aan kinderen beginnen.
Als ik TO was zou ik dus met vriend gaan praten over actief op zoek naar een nieuw huis, want daar is ze duidelijk niet happy mee, en dan de rest maar loslaten. Als je niet happy ergens mee bent, is er niks mis mee om het proberen op te lossen voor het kind komt. Maar het moet niet uit angst zijn, maar concreet je situatie verbeteren. Omdat jíj het wil.
En je moet je ook realiseren dat het wel eens niet in 1x raak kan zijn, TO. Wij gaan nu ronde 3 in, maar misschien duurt het wel 36 rondes voor het raak is. Dat hoop je niet natuurlijk, maar het kan wel. Maar zo ver kun je niet vooruit kijken. Je kan het leven niet 'perfect' maken en dan stilzetten tot de baby komt. Kinderen laten zich niet plannen.
zondag 6 september 2015 om 21:21
quote:Meisie90 schreef op 06 september 2015 @ 11:20:
Wat wil je dan met dit topic? Als je langer het viva forum leest weet je dat men hier absoluut niet voorstander is van koste wat kost een kind krijgen. Dus daar hebben mensen het niet over in hun reacties, maar puur over jouw situatie. Oftewel, geen ideaal huis en geen vaste baan. Verder wel een stabiele relatie, een eigen woning en stabiele financiële situatie.
Precies!
Goed verwoord!
Wat wil je dan met dit topic? Als je langer het viva forum leest weet je dat men hier absoluut niet voorstander is van koste wat kost een kind krijgen. Dus daar hebben mensen het niet over in hun reacties, maar puur over jouw situatie. Oftewel, geen ideaal huis en geen vaste baan. Verder wel een stabiele relatie, een eigen woning en stabiele financiële situatie.
Precies!
Goed verwoord!
maandag 7 september 2015 om 12:58
quote:Knotje_ schreef op 06 september 2015 @ 12:23:
Keukentje, ik snap wel wat je bedoelt. Ondanks dat je weet hoe je voor betere omstandigheden kunt zorgen, groter gaan wonen, baal je soms gewoon en dat is dan op dat moment even het enige wat er is. Zoals ik al schreef, wij wachten ook nog omdat mijn vriend nog studeert. Ik heb een vaste baan, ons huis is groot genoeg en financieel zou het kunnen. Maar toch is voor ons de situatie beter als vriend is afgestudeerd, zodat hij zich ook op de arbeidsmarkt kan begeven. Ongeacht of hij dan een baan vindt in zijn studierichting. En met mijn verstand weet ik dit allemaal en sta ik erachter. Maar soms voel ik alleen maar "pff, wachten duurt zo laaang". En dat gevoel mag er dan ook even zijn.Jij snapt het helemaal wat ik bedoel.
Keukentje, ik snap wel wat je bedoelt. Ondanks dat je weet hoe je voor betere omstandigheden kunt zorgen, groter gaan wonen, baal je soms gewoon en dat is dan op dat moment even het enige wat er is. Zoals ik al schreef, wij wachten ook nog omdat mijn vriend nog studeert. Ik heb een vaste baan, ons huis is groot genoeg en financieel zou het kunnen. Maar toch is voor ons de situatie beter als vriend is afgestudeerd, zodat hij zich ook op de arbeidsmarkt kan begeven. Ongeacht of hij dan een baan vindt in zijn studierichting. En met mijn verstand weet ik dit allemaal en sta ik erachter. Maar soms voel ik alleen maar "pff, wachten duurt zo laaang". En dat gevoel mag er dan ook even zijn.Jij snapt het helemaal wat ik bedoel.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.
maandag 7 september 2015 om 13:00
quote:lux. schreef op 06 september 2015 @ 18:27:
[...]
'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
haha zo ongeveer
Maar dat is ook wel erg luxe. en zo luxe hoeft het voor mij absoluut niet hoor!
Ik weet ook dat dat niet altijd realistisch is.
[...]
'Het ideaalplaatje' is 2 vaste contracten, pa 5 dagen en ma 3 dagen werk, minimaal anderhalf x modaal, 10.000 euro op de spaar en minimaal een rijtjeskoophuis met een verantwoordelijke Volvo station en een boodschappenkarretje voor de deur en dan 3 weken kamperen in Frankrijk, toch?
haha zo ongeveer
Maar dat is ook wel erg luxe. en zo luxe hoeft het voor mij absoluut niet hoor!
Ik weet ook dat dat niet altijd realistisch is.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.
maandag 7 september 2015 om 14:09
quote:Keuken1987 schreef op 07 september 2015 @ 13:00:
[...]
haha zo ongeveer
Maar dat is ook wel erg luxe. en zo luxe hoeft het voor mij absoluut niet hoor!
Ik weet ook dat dat niet altijd realistisch is.
Tja ik denk maar zo: salaristechnisch zitten wij goed, maar een huis zoals wij graag zouden willen kopen brengt op dit moment meer last dan lust mee. Wat wij nu gaan huren, kost waar wij wonen 3 ton om te kopen (er staan ook huizen te koop in dit project). Dat is zelfs net boven ons budget, maar waren ze 10% goedkoper geweest hadden we kunnen kopen, op 2 volledige salarissen dan.
De vraag is wíl je dat? Wij hebben nu 12 jaar inschrijving bij Woningnet. Als ik mijn baan kwijt zou raken en geen nieuw werk zouden kunnen vinden, kunnen we ons huurhuis na de WW niet meer betalen, maar wel iets in de sociale huur huren (gezinsinkomen mag maximaal 39.000 zijn voor een sociale huurwoning). Dat idee geeft me veel meer rust dan een tophypotheek.
Dus dat koophuis komt wel een andere keer, want daar zitten zeker ook weer voordelen aan hoor. Maar ik ben er nu totaal niet aan toe. In ons geval is huren dus ook (nog) niet dief zijn van onze eigen portemonnee, want we krijgen - ja bizar voor Nederland maar waar - meer waar voor ons geld in de vrije sectorhuur dan op de koopmarkt.
Dus voor ons is een koophuis helemaal niet ideaal, wil ik maar zeggen. Ik snap helemaal niet waarom mensen een koopwoning een fijn idee vinden. Hier in de randstad zijn ze peperduur en wat als je binnen 5 jaar weer moet verhuizen?
Ken genoeg mensen die nu vast zitten omdat de hypotheek onder water staat.
En mensen voor wie het wel een verstandige en logische keuze was. Kijk naar het ideaalplaatje, pik eruit wat je bij past, en laat de rest zitten.
[...]
haha zo ongeveer
Maar dat is ook wel erg luxe. en zo luxe hoeft het voor mij absoluut niet hoor!
Ik weet ook dat dat niet altijd realistisch is.
Tja ik denk maar zo: salaristechnisch zitten wij goed, maar een huis zoals wij graag zouden willen kopen brengt op dit moment meer last dan lust mee. Wat wij nu gaan huren, kost waar wij wonen 3 ton om te kopen (er staan ook huizen te koop in dit project). Dat is zelfs net boven ons budget, maar waren ze 10% goedkoper geweest hadden we kunnen kopen, op 2 volledige salarissen dan.
De vraag is wíl je dat? Wij hebben nu 12 jaar inschrijving bij Woningnet. Als ik mijn baan kwijt zou raken en geen nieuw werk zouden kunnen vinden, kunnen we ons huurhuis na de WW niet meer betalen, maar wel iets in de sociale huur huren (gezinsinkomen mag maximaal 39.000 zijn voor een sociale huurwoning). Dat idee geeft me veel meer rust dan een tophypotheek.
Dus dat koophuis komt wel een andere keer, want daar zitten zeker ook weer voordelen aan hoor. Maar ik ben er nu totaal niet aan toe. In ons geval is huren dus ook (nog) niet dief zijn van onze eigen portemonnee, want we krijgen - ja bizar voor Nederland maar waar - meer waar voor ons geld in de vrije sectorhuur dan op de koopmarkt.
Dus voor ons is een koophuis helemaal niet ideaal, wil ik maar zeggen. Ik snap helemaal niet waarom mensen een koopwoning een fijn idee vinden. Hier in de randstad zijn ze peperduur en wat als je binnen 5 jaar weer moet verhuizen?
Ken genoeg mensen die nu vast zitten omdat de hypotheek onder water staat.
En mensen voor wie het wel een verstandige en logische keuze was. Kijk naar het ideaalplaatje, pik eruit wat je bij past, en laat de rest zitten.
maandag 7 september 2015 om 16:43
