Psyche
alle pijlers
kwetsbaar opstellen..
dinsdag 8 juni 2010 om 22:20
Dag dames en een handvol heren,
Ik zit met een probleempje wat mijn dagelijks leven best wel eens beïnvloed. Ik vind het erg moeilijk om me kwetsbaar op te stellen tegenover mensen.
Ik sta bekend als iemand die zegt waar het op staat, en doet wat ze wil. Maar echt kwetsbaar opstellen kan ik niet. Ik ben vroeger gepest, en heb geleerd om een muurtje om me heen te bouwen. Op de middelbare school ben ik erg brutaal geworden, zodat mensen me niet aanvielen. Eerder uit angst dat ik weer gepest zou worden. Ik dacht, als ik maar hard genoeg ben zullen mensen me niet pesten.
Ik weet niet of dit de rede was, maar ik ben hierna nooit meer gepest.
Inmiddels heb ik een goed leven, leuk werk, leuke vrienden. Maar mijn muurtje is er nog steeds. Ik ben wel een stuk rustiger en volwassener geworden. Stukje bij beetje brokkelt het ook af.. maar ik ben nog steeds moeilijk bereikbaar. Ook in de liefde.. mensen prikken moeilijk door me heen omdat ik een soort afstand bewaar.
Ik wil dit niet meer. Ik wil me kunnen blootgeven, en mezelf kunnen zijn bij de mensen van wie ik hou.
Ik ben benieuwd of meer mensen hier last van hebben of hebben gehad. Wat kan ik er tegen doen? Ik snap dat het niet in een keer op te lossen is, maar ik zou graag een goed begin maken.
Danku voor het lezen! ik hoop op een reactie.
x DiscoDing
Ik zit met een probleempje wat mijn dagelijks leven best wel eens beïnvloed. Ik vind het erg moeilijk om me kwetsbaar op te stellen tegenover mensen.
Ik sta bekend als iemand die zegt waar het op staat, en doet wat ze wil. Maar echt kwetsbaar opstellen kan ik niet. Ik ben vroeger gepest, en heb geleerd om een muurtje om me heen te bouwen. Op de middelbare school ben ik erg brutaal geworden, zodat mensen me niet aanvielen. Eerder uit angst dat ik weer gepest zou worden. Ik dacht, als ik maar hard genoeg ben zullen mensen me niet pesten.
Ik weet niet of dit de rede was, maar ik ben hierna nooit meer gepest.
Inmiddels heb ik een goed leven, leuk werk, leuke vrienden. Maar mijn muurtje is er nog steeds. Ik ben wel een stuk rustiger en volwassener geworden. Stukje bij beetje brokkelt het ook af.. maar ik ben nog steeds moeilijk bereikbaar. Ook in de liefde.. mensen prikken moeilijk door me heen omdat ik een soort afstand bewaar.
Ik wil dit niet meer. Ik wil me kunnen blootgeven, en mezelf kunnen zijn bij de mensen van wie ik hou.
Ik ben benieuwd of meer mensen hier last van hebben of hebben gehad. Wat kan ik er tegen doen? Ik snap dat het niet in een keer op te lossen is, maar ik zou graag een goed begin maken.
Danku voor het lezen! ik hoop op een reactie.
x DiscoDing
dinsdag 8 juni 2010 om 22:48
Een dooddoener die net zo cliché als waar is , is dat je 'altijd' jezelf moet zijn en daar dan bij moet accepteren dat niet iedereen je aardig of intressant vindt. Je kwetsbaar opstellen is trouwens absoluut niet hetzelfde als zwak zijn of over je heen laten lopen. Afgezien daarvan geef je mensen ook een vertekend beeld van jezelf als je alleen een 'harde' kant laat zien.
Die twee contrasten kunnen heel goed samen gaan, hard en kwetsbaar, twee elkaar aanvullende eigenschappen die allebei hun terrein hebben.
Die twee contrasten kunnen heel goed samen gaan, hard en kwetsbaar, twee elkaar aanvullende eigenschappen die allebei hun terrein hebben.
dinsdag 8 juni 2010 om 22:49
He,
Ik kamp met hetzelfde ''muurtje'' probleem.. Echt tips heb ik niet! Ik merk vooral in relaties dat ik bang ben op mijn ''bek'' te gaan en daardoor weinig mijn zachte kant laat zien. Het spelen alsof het je niets interesseerd ken ik ook.. Ik kan overigens wel bij vrienden en famillie me kwetsbaar op stellen. Ook al blijf ik vinden dat ik sommige dingen alleen moet oplossen en dat het delen van gevoelens vaak als zeuren aanvoelt. Heb jij dit ook?
Ik kamp met hetzelfde ''muurtje'' probleem.. Echt tips heb ik niet! Ik merk vooral in relaties dat ik bang ben op mijn ''bek'' te gaan en daardoor weinig mijn zachte kant laat zien. Het spelen alsof het je niets interesseerd ken ik ook.. Ik kan overigens wel bij vrienden en famillie me kwetsbaar op stellen. Ook al blijf ik vinden dat ik sommige dingen alleen moet oplossen en dat het delen van gevoelens vaak als zeuren aanvoelt. Heb jij dit ook?
dinsdag 8 juni 2010 om 22:49
Ik heb dit ook (gehad). Wat helpt. Veel praten, echt contact leggen, maar toch echt vooral: praten, praten, praten.
Mijn vriend weet het meeste over me. Soms is er iets aan de hand, en dan schreeuwt alles in mijn lijf dat ik het niet wil vertellen. Maar als ik dat niet doe, dan zit ik er zelf mee. Dus ik vertel het wel, maar met moeite.
Het vergt vooral heel erg veel oefenen. Misschien moet je nog eens verder uitzoeken waar je precies bang voor bent?
Mijn vriend weet het meeste over me. Soms is er iets aan de hand, en dan schreeuwt alles in mijn lijf dat ik het niet wil vertellen. Maar als ik dat niet doe, dan zit ik er zelf mee. Dus ik vertel het wel, maar met moeite.
Het vergt vooral heel erg veel oefenen. Misschien moet je nog eens verder uitzoeken waar je precies bang voor bent?
dinsdag 8 juni 2010 om 22:58
quote:Josje23 schreef op 08 juni 2010 @ 22:49:
He,
Ik kamp met hetzelfde ''muurtje'' probleem.. Echt tips heb ik niet! Ik merk vooral in relaties dat ik bang ben op mijn ''bek'' te gaan en daardoor weinig mijn zachte kant laat zien. Het spelen alsof het je niets interesseerd ken ik ook.. Ik kan overigens wel bij vrienden en famillie me kwetsbaar op stellen. Ook al blijf ik vinden dat ik sommige dingen alleen moet oplossen en dat het delen van gevoelens vaak als zeuren aanvoelt. Heb jij dit ook?Dit is precies waar ik ook mee zit! heel bang om op mijn bek te gaan. Maar ik deel niet alles nee. Sommige dingen moet ik alleen oplossen. Ik sluit me hier compleet bij aan!
He,
Ik kamp met hetzelfde ''muurtje'' probleem.. Echt tips heb ik niet! Ik merk vooral in relaties dat ik bang ben op mijn ''bek'' te gaan en daardoor weinig mijn zachte kant laat zien. Het spelen alsof het je niets interesseerd ken ik ook.. Ik kan overigens wel bij vrienden en famillie me kwetsbaar op stellen. Ook al blijf ik vinden dat ik sommige dingen alleen moet oplossen en dat het delen van gevoelens vaak als zeuren aanvoelt. Heb jij dit ook?Dit is precies waar ik ook mee zit! heel bang om op mijn bek te gaan. Maar ik deel niet alles nee. Sommige dingen moet ik alleen oplossen. Ik sluit me hier compleet bij aan!
dinsdag 8 juni 2010 om 23:16
Ook last van gehad hoor DiscoDing, een mooi muurtje gebouwd na veel pesten. Wat mij geholpen heeft is mijzelf heel duidelijk vertellen dat mijn gevoelens zijn zoals ze zijn. Een ander kan het er niet mee eens zijn, maar ze zijn er, het zijn mijn gevoelens. Gevoelens van een ander kun je niet ontkennen. Als je dit principe hanteert dan zijn je gevoelens "beschermd gebied" en kunnen ze niet door een ander worden afgenomen. Dit maakt het makkelijk om je gevoelens bloot leggen. Ze zijn van jou, eigen terrein, hoe dan ook, Wat betreft benaderbaar zijn: hoe zou jij willen dat een ander jou benadert? Wat moet iemand doen om jou veilig te laten voelen? Als je dit weet dan kun je hiermee oefenen. Maar misschien moet je beginnen om niet een defensieve houding aan te nemen, maar iemand open/neutraal tegemoet te nemen. Gewoon kijken hoe een contact verloopt, de meeste mensen willen gewoon leuk contact, ga hiervan uit. Het is geven en nemen, ik vertel iets over mij, jij vertelt iets over jouw, begin met makkelijke dingetjes. Ook belangrijk: accepteer zelf dat je bent zoals je bent, je bent goed zoals je bent, je hoeft je niet te verstoppen. Die muur gaat niet zomaar weg, neem stapje voor stapje. Sterkte.
vrijdag 11 juni 2010 om 17:07
quote:Dromepretje schreef op 08 juni 2010 @ 23:16:
Ook last van gehad hoor DiscoDing, een mooi muurtje gebouwd na veel pesten. Wat mij geholpen heeft is mijzelf heel duidelijk vertellen dat mijn gevoelens zijn zoals ze zijn. Een ander kan het er niet mee eens zijn, maar ze zijn er, het zijn mijn gevoelens. Gevoelens van een ander kun je niet ontkennen. Als je dit principe hanteert dan zijn je gevoelens "beschermd gebied" en kunnen ze niet door een ander worden afgenomen. Dit maakt het makkelijk om je gevoelens bloot leggen. Ze zijn van jou, eigen terrein, hoe dan ook, Wat betreft benaderbaar zijn: hoe zou jij willen dat een ander jou benadert? Wat moet iemand doen om jou veilig te laten voelen? Als je dit weet dan kun je hiermee oefenen. Maar misschien moet je beginnen om niet een defensieve houding aan te nemen, maar iemand open/neutraal tegemoet te nemen. Gewoon kijken hoe een contact verloopt, de meeste mensen willen gewoon leuk contact, ga hiervan uit. Het is geven en nemen, ik vertel iets over mij, jij vertelt iets over jouw, begin met makkelijke dingetjes. Ook belangrijk: accepteer zelf dat je bent zoals je bent, je bent goed zoals je bent, je hoeft je niet te verstoppen. Die muur gaat niet zomaar weg, neem stapje voor stapje. Sterkte.
Hier kan ik denk ik wel iets mee, dankjewel! Maar het is erg moeilijk.. waar te beginnen? Ik zal toch vooruit moeten kijken, want kan me moeilijk ineens openstellen tegen de mensen bij wie ik daar moeite mee had, en waarmee het mis is gegaan.
Dan maar stukje bij beetje de muur afbreken..
Ook last van gehad hoor DiscoDing, een mooi muurtje gebouwd na veel pesten. Wat mij geholpen heeft is mijzelf heel duidelijk vertellen dat mijn gevoelens zijn zoals ze zijn. Een ander kan het er niet mee eens zijn, maar ze zijn er, het zijn mijn gevoelens. Gevoelens van een ander kun je niet ontkennen. Als je dit principe hanteert dan zijn je gevoelens "beschermd gebied" en kunnen ze niet door een ander worden afgenomen. Dit maakt het makkelijk om je gevoelens bloot leggen. Ze zijn van jou, eigen terrein, hoe dan ook, Wat betreft benaderbaar zijn: hoe zou jij willen dat een ander jou benadert? Wat moet iemand doen om jou veilig te laten voelen? Als je dit weet dan kun je hiermee oefenen. Maar misschien moet je beginnen om niet een defensieve houding aan te nemen, maar iemand open/neutraal tegemoet te nemen. Gewoon kijken hoe een contact verloopt, de meeste mensen willen gewoon leuk contact, ga hiervan uit. Het is geven en nemen, ik vertel iets over mij, jij vertelt iets over jouw, begin met makkelijke dingetjes. Ook belangrijk: accepteer zelf dat je bent zoals je bent, je bent goed zoals je bent, je hoeft je niet te verstoppen. Die muur gaat niet zomaar weg, neem stapje voor stapje. Sterkte.
Hier kan ik denk ik wel iets mee, dankjewel! Maar het is erg moeilijk.. waar te beginnen? Ik zal toch vooruit moeten kijken, want kan me moeilijk ineens openstellen tegen de mensen bij wie ik daar moeite mee had, en waarmee het mis is gegaan.
Dan maar stukje bij beetje de muur afbreken..
maandag 24 september 2012 om 15:07
Ik haal even een oud topic naar boven, maar ik vroeg me af wat je als partner zou kunnen doen?
Mijn vriend kan zich niet kwetsbaar opstellen bij mij en soms vind ik dat best vervelend... (klein voorbeeldje: ik mag hem niet zien als hij ziek is, want dan wil hij alleen zijn, en hij vindt dat hij sterk moet zijn in mijn bijzijn)
Wat zou ik kunnen doen om hem meer vertrouwen in mij te geven? Is er uberhaupt iets wat ik kan doen?
Mijn vriend kan zich niet kwetsbaar opstellen bij mij en soms vind ik dat best vervelend... (klein voorbeeldje: ik mag hem niet zien als hij ziek is, want dan wil hij alleen zijn, en hij vindt dat hij sterk moet zijn in mijn bijzijn)
Wat zou ik kunnen doen om hem meer vertrouwen in mij te geven? Is er uberhaupt iets wat ik kan doen?
