Psyche
alle pijlers
Leeg/Vlak voelen..
dinsdag 11 februari 2014 om 00:20
Sinds een tijd voel ik me al niet helemaal meer op mijn gemak.
Van verdrietig zijn, tot boos zijn of gewoon weg niet weten wat ik voel.
Ik weet hier de redenen wel van, en heb hier ook hulp voor en medicatie, maar desondanks heb ik soms het gevoel helemaal nergens meer te staan in mijn leven.
Zo leeg en vlak voel ik mij, alsof niets mij meer doet.
Waar ik vooral last van heb is dat ik sociaal mij niet goed kan uiten.
Ikzit dan onder een gesprek te bedenken, wat moet ik zeggen, hoe moet ik het gesprek leuk op gang houden, ik weet het niet, wat willen ze van mij en verwachten ze van mij....al die gedachten gaan door mijn hoofd onder een gesprek, Zo vlak voel ik mij, dat ik me simpel weg geen raad meer begin te weten op sociaal gebied..
Gewoon niets meer te vertellen.
Dan begin ik enorm aan mijzelf te twijfelen of ik wel leuk genoeg ben en of het niet ligt aan mijn kwaliteiten of dat het gewoonweg komt omdat de mensen niet helemaal mijn type mensen zijn en ik me niet zo op mijn gemak bij hun voel...
Herkend iemand deze problemen?
Van verdrietig zijn, tot boos zijn of gewoon weg niet weten wat ik voel.
Ik weet hier de redenen wel van, en heb hier ook hulp voor en medicatie, maar desondanks heb ik soms het gevoel helemaal nergens meer te staan in mijn leven.
Zo leeg en vlak voel ik mij, alsof niets mij meer doet.
Waar ik vooral last van heb is dat ik sociaal mij niet goed kan uiten.
Ikzit dan onder een gesprek te bedenken, wat moet ik zeggen, hoe moet ik het gesprek leuk op gang houden, ik weet het niet, wat willen ze van mij en verwachten ze van mij....al die gedachten gaan door mijn hoofd onder een gesprek, Zo vlak voel ik mij, dat ik me simpel weg geen raad meer begin te weten op sociaal gebied..
Gewoon niets meer te vertellen.
Dan begin ik enorm aan mijzelf te twijfelen of ik wel leuk genoeg ben en of het niet ligt aan mijn kwaliteiten of dat het gewoonweg komt omdat de mensen niet helemaal mijn type mensen zijn en ik me niet zo op mijn gemak bij hun voel...
Herkend iemand deze problemen?
dinsdag 11 februari 2014 om 00:35
Heb je een baan of zit je op school? De een is handiger met sociale interactie dan de ander, en sommigen hebben meer oefening, handvatten en kunstjes nodig om het onder de knie te krijgen. Daag je jezelf uit om sociale interacties aan te gaan of ga je ze juist uit de weg? Het wordt steeds moeilijker om die drempel over te gaan als je veel alleen bent.
Some flies are too awesome for the wall
dinsdag 11 februari 2014 om 00:40
Herken het sociale aspect. Dat je als enige ergens voor spek en bonen bij lijkt te staan. En maar krampachtig proberen om iets zinnigs te zeggen, maar wat in hemelsnaam. Of dat iedereen spontaan gedag gezoend wordt met drie zoenen en jij een "nou doei he" wuifje krijgt. Het zal ongetwijfeld aan een gesloten of ontoegankelijke uitstraling liggen. Lastig om losjes te doen terwijl je je niet zo voelt.
dinsdag 11 februari 2014 om 09:57
Anderen kunnen je niet aardiger vinden of leuker, dan je jezelf vindt.
Kortom, ga jezelf leuk vinden en anderen volgen.
Anderen kunnen zich alleen maar op hun gemak voelen bij jou, als jij je op je gemak voelt.
Schrijf op wat er leuk en goed aan je is. Ga voor de spiegel staan en benoem wat er mooi is aan jou. Iedere keer als je iets negatiefs over jezelf denkt of zegt, maak je het goed door aan iets leuks/positiefs van jezelf te denken.
Als jij op je gemak bent met wie je bent, hoef je niets te zeggen. Mensen zullen zich op hun gemak voelen met jou.
Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar alles begint met jezelf accepteren en van jezelf houden.
Je bent goed zoals je bent. Niets meer aan veranderen, gewoon accepteren.
Kortom, ga jezelf leuk vinden en anderen volgen.
Anderen kunnen zich alleen maar op hun gemak voelen bij jou, als jij je op je gemak voelt.
Schrijf op wat er leuk en goed aan je is. Ga voor de spiegel staan en benoem wat er mooi is aan jou. Iedere keer als je iets negatiefs over jezelf denkt of zegt, maak je het goed door aan iets leuks/positiefs van jezelf te denken.
Als jij op je gemak bent met wie je bent, hoef je niets te zeggen. Mensen zullen zich op hun gemak voelen met jou.
Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar alles begint met jezelf accepteren en van jezelf houden.
Je bent goed zoals je bent. Niets meer aan veranderen, gewoon accepteren.
dinsdag 11 februari 2014 om 10:56
donderdag 13 februari 2014 om 20:59
Precies, ik weet dat ik van mijzelf moet leren houden en genieten van wat er wel is. Maar ik weet gewoon weg niet hoe ik daarmee moet beginnen.
Ik ben nooit een klager geweest en ga altijd door waar het moet, maar de laatste tijd voelt alles zo zwaar en niets is meer leuk zoals het vroeger was.
Ik weet dat dat depressie heet en probeer hier middels hulp uit te komen...
Van mezelf houden wil ik heel graag..maar hoe..
Ik ken meiden om mij heen die echter te veel van zichzelf houden en daardoor misschien over the top arrogant zijn.
Maar soms kan ik zo jaloers zijn op hun vrije en zelfverzekerde gedrag.
Gewoon in de spiegel kijken en jezelf perfect vinden of in ieder geval houden van kennen.
Tis ook niet dat ik niet wil leven, tis alleen meer dat ik het even niet zo goed meer weet en mezelf niet meer echt herken.
Ben dan ook nooit echt heel zelfverzekerd geweest, maar zoals nu is geheel onbekend voor mij..
Kon je maar de deur uit stappen en een heel ander iemand zijn,
En wat mijn therapeute laatst zei denken aan wat de meerwaarde is dat andere mijn zo leuk moeten vinden ipv dat ik dat zelf doe..
Ik moet ook zeggen dat dit hierboven niet uit het niets is ontstaan , maar dat is verleden en ik wil juist verder..
Bedankt voor de reacties
Ik ben nooit een klager geweest en ga altijd door waar het moet, maar de laatste tijd voelt alles zo zwaar en niets is meer leuk zoals het vroeger was.
Ik weet dat dat depressie heet en probeer hier middels hulp uit te komen...
Van mezelf houden wil ik heel graag..maar hoe..
Ik ken meiden om mij heen die echter te veel van zichzelf houden en daardoor misschien over the top arrogant zijn.
Maar soms kan ik zo jaloers zijn op hun vrije en zelfverzekerde gedrag.
Gewoon in de spiegel kijken en jezelf perfect vinden of in ieder geval houden van kennen.
Tis ook niet dat ik niet wil leven, tis alleen meer dat ik het even niet zo goed meer weet en mezelf niet meer echt herken.
Ben dan ook nooit echt heel zelfverzekerd geweest, maar zoals nu is geheel onbekend voor mij..
Kon je maar de deur uit stappen en een heel ander iemand zijn,
En wat mijn therapeute laatst zei denken aan wat de meerwaarde is dat andere mijn zo leuk moeten vinden ipv dat ik dat zelf doe..
Ik moet ook zeggen dat dit hierboven niet uit het niets is ontstaan , maar dat is verleden en ik wil juist verder..
Bedankt voor de reacties
