Leeg

Ha! Ik herken in mate dingen uit je post. Het is verdomd lastig met dat lege gevoel en disconnectie om te gaan.



Ik ben er inmiddels achter waar dat lege gevoel vandaan komt - weinig zelf liefde, pleasen van andere mensen, achtergrond & opvoeding- en heb jaren mijzelf niet afgevraagd: wat wil ik nou eigenlijk, waar word ik gelukkig van?



Soms wist ik het ook wel dondersgoed, maar was mijn handeling er niet naar.



Ik heb Facebook al maanden verwijderd, was ook helemaal klaar met die 300-en-nog-wat-vrienden met hun 'oh-kijk-mij-nu' posts. En ik kan je vertellen dat dat enorm oplucht!



Stap voor stap kom ik erachter wat voor dingen mij gelukkig maken en bij uitvoering wordt de leegste steeds minder.

SDK, ik vind je ook depressief overkomen (al is dat lastig obv een paar berichten). Ik lees nl een deel van dezelfde gedachten die ik had toen ik een depressie had. Leeg, weinig meer leuk vinden, geen contact meer kunnen maken met mensen.



Mijn psych heeft destijds wel eens gezegd "mensen die veel emoties hebben hoef je niet te wantrouwen, mensen die zeggen dat ze geen emoties hebben wel".

Want iedereen heeft emoties alleen zijn sommige mensen door omstandigheden zo erg van zichzelf afgesneden geraakt dat ze helemaal niet meer weten wat ze moeten voelen en als ze dan iets voelen worden ze overspoeld met bagger.



En over die contacten met mensen. Contact zit m niet alleen in inhoudelijk uitwisselen over gewichtige en diepzinnige zaken. Ook small talk is een vorm van contact, een beetje zitten, een beetje praten, wat drinken. Domweg omdat je graag in elkaars gezelschap verkeert en elkaar kan vermaken met stomme grapjes.



Het is trouwens een slecht idee om zonder vrienden door het leven te gaan. Daar word je gemoedstoestand uiteindelijk niet beter op en kan je juist verder wegzakken in dat rotgevoel.



Vond het trouwens een goede vraag van aikidoka. Wat zijn je interesses? Wat vond/vind je leuk om te doen?

Huh? Hoezo écht niet? Ik zit toch niet al 10 berichten lang door te drammen dat je depressief bent? Ik vind je gedachten gedeprimeerd (beter woord?) klinken.

- Je hebt weinig interesses

- Je voelt je overbodig in contacten en vind iedereen oppervlakkig

- Je overweegt om zonder vrienden door het leven te gaan

- Je voelt je leeg en kut

Daar reageer ik op.

Of is dat gevoel inmiddels weer weggezakt?



Maar goed, dan is dat het dus niet. Hoe zou jij het zelf willen omschrijven?