Leeg

Nee ik herken het niet in de vorm van hoe jij het schrijft. Ik wil wel tegen je zeggen dat ik het ontzettend rot voor je vind. Het lijkt me een verdrietig gevoel.
Plus, ik vind het ongelooflijk knap van je, dat het je, ondanks je verslavingsverleden, tot nu toe lukt die leegte niet opnieuw met middelen te vullen. Wat zal daar een discipline voor nodig zijn, heel sterk van je!

Ik hoop dat je hier herkenning, of beter nog: “de gouden tip” vindt. Sterke!

Wat vervelend en je hebt al heel veel heel goed aangepakt.
Is het een idee om met de huisarts te bespreken of medicatie een optie is? Vaak is dat goed bespreekbaar als je al zoveel hebt gedaan.
Ik herken het lege gevoel wel en sinds ik een lage dosis antidepressiva gebruik is dat veel minder en soms ook helemaal weg.

Wat lief van je dat je ondanks je eigen worsteling met het leven dusdanig oog hebt voor het potentiële trauma en lijden van je naasten. Zwaar. En heel erg waardevol voor je naasten, al zullen ze waarschijnlijk nooit weten hoe hard je voor hen hebt gewerkt. Ik ben bevriend met een jong iemand die zo een ouder is verloren en het is niet mals wat dat aanricht.

Ik heb niet echt hele zinvolle dingen te zeggen want ik blink ook niet uit in "gewoon" leven. Maar zowel een eetstoornis als een verslaving zijn zelden het eerste deel van een verhaal, dus ik gok dat er iets aan vooraf is gegaan dat nog veel verdrietiger is. Ieder mens is het waard om te werken aan een rijk en warm leven, ook als daar hulp bij nodig is, ook veel. Ook steeds opnieuw.

Lees je makkelijk in het Engels? In dat geval schrijft deze man voor mij fijne dingen https://useyourdamnskills.com/ Misschien geldt dat voor jou ook.

Ik ken de leegte.
Maar ik weet niet of het bij jou ook zo voelt.

Bij mij voelt het alsof anderen levens hebben. En ik af en toe een rol mag spelen in het verhaal van een ander.

Maar op mezelf ben ik leeg en kan mezelf geen betekenis kan geven.
Dat is naar en zinloos.

(Deze woorden las ik op mijn 20ste in ‘de wetten ‘, Connie Palmen)
Die maakten zo’n indruk op mij. Gevoelens die nooit woorden hadden gehad kregen dit opeens wel.

Liever niet quoten, ik haal dit weer weg. Het raakt mij nog steeds. Ben 55.

Wat moeilijk voor je, TO. Wil je wel even meegeven dat ik het heel knap van je vind dat je al zolang clean bent en sober bent. Dat zegt veel over jouw doorzettingsvermogen. Ik herken het gevoel van leegte wel vanuit mijn depressies. Ik was heel onverschillig, niks raakte me meer en ook dingen waar ik normaal gesproken blij van werd deden me helemaal niks meer. Dat vond ik heel moeilijk. Ik merkte dat ik dan bijvoorbeeld soms heel hard ging rijden, om toch iets te kunnen voelen. Ik weet niet of het bij jou ook zo voelt, maar bij mij is het wel minder geworden toen mijn depressie opklaarde, maar ik heb het soms met periodes nog steeds wel.

Waar ik sterk in geloof is dat God, die ons geschapen heeft ons het beste kent en ook de enige is die ons leegte op kan vullen met zijn liefde.


Dit stukje hieronder vond ik op internet en beschrijf dit wellicht het beste.


Ik laat jullie vrede na; Mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan.
Johannes 14:27 (NBV)


Ik geef je vrede op elke moment en op elke mogelijk manier.

Er bevindt zich een diepe, gapende leegte in jou, die alleen gevuld kan worden met Mijn vredevolle nabijheid. Mensen die Mij niet kennen, proberen die leegte op verschillende manieren zelf te vullen, of ze gaan ervan uit dat die leegte helemaal niet bestaat.

Zelfs Mijn kinderen lukt het vaak niet om de volle reikwijdte van hun behoefte en nood te herkennen: op elk moment en in elke situatie. Toch is het herkennen van jouw leegte en behoefte nog maar de helft van de strijd. De andere helft bestaat eruit dat je gelooft dat Ik kan – en zal – voorzien in al jouw behoeften.

Kort voor Mijn sterven beloofde Ik vrede aan Mijn discipelen – en aan allen die Mijn volgelingen zouden worden. Ik maakte duidelijk dat Mijn vrede een geschenk is: iets waarin Ik liefdevol voorzie zonder er iets voor terug te verwachten.

Jouw verantwoordelijkheid is dus om deze heerlijke gave te ontvangen, en niet alleen je behoefte aan Mij te erkennen, maar ook je diepste verlangens.

Kom dan vol verwachting in Mijn nabijheid, klaar om Mijn vrede in al zijn volheid te ontvangen. Als je wilt, kun je je open houding uiten door te zeggen: ‘Jezus, ik ontvang Uw vrede’.”

Herkenbaar!
Ik voel mij ook altijd leeg en alleen van binnen, terwijl ik best een leuk leven heb.... dat klinkt eigenlijk heel raar.

Ik kan gewoon nergens echt over klagen, maar toch kan ik nooit echt geluk voelen.
Ik denk ook vaak hoe heerlijk het zou zijn om er niet meer te zijn, maar ik wil ook weer niet dood...
Het is erg vermoeiend!

Bij mij is wel jaren geleden chronische depressie vastgesteld...